Το γκράφιτι που άνοιξε την πόρτα

Του ΜΑΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Μια απλή, αλλά δυνατή, συμβολική δράση για την 6η επέτειο από το ξέσπασμα της λαϊκής εξέγερσης στη Συρία, στις 15 Μαρτίου 2011, εναντίον του δικτατορικού καθεστώτος Άσαντ, που εξελίχθηκε στον συνεχιζόμενο μέχρι σήμερα, άγριο εμφύλιο πόλεμο, οργάνωσε το Σάββατο 11 Μαρτίου 2017 στα γραφεία της στην Καθολική Εκκλησία Holy Cross στη Λευκωσία, η μη κυβερνητική οργάνωση Caritas Cyprus, γνωστή για την ανιδιοτελή στήριξη της προς τους μετανάστες και τους πρόσφυγες στην Κύπρο. Συμμετέχοντας στην καμπάνια της Caritas Internationalis, (μιας διεθνούς συνομοσπονδίας 165 Καθολικών οργανώσεων), για τερματισμό του πολέμου, με το σύνθημα «Syria: Peace is Possible», κάλεσε άτομα από όλες τις κοινότητες, εθνικότητες και θρησκευτικές ομάδες μεταναστών, αλλά και ντόπιων, για να δηλώσουν την επιθυμία τους για ειρήνη στη Συρία, θέτοντας το αποτύπωμα του χεριού τους, σε μια επιφάνεια – και δείχνοντας έτσι ότι αν και είμαστε όλοι διαφορετικοί, τα χέρια μας δεν ξεχωρίζουν το ένα από το άλλο, είμαστε όλοι, ένα. «Η ειρήνη μοιάζει μια ανυπέρβλητη πρόκληση», είπε η Melissa Chedid, Επικεφαλής της Caritas Cyprus, «αλλά εμείς, εμπνεόμενοι από την πίστη και τις αξίες μας, πιστεύουμε ότι ο καθένας μπορεί να συνεισφέρει στην ειρήνη, κυρίως βοηθώντας εκείνους που υποφέρουν από τη σύγκρουση και βρίσκονται εδώ μαζί μας».

Στιγμιότυπα από την εκδήλωση της Caritas Cyprus, εναντίον του πολέμου στη Συρία.

Να θυμίσω ότι την πόρτα του αγώνα για την ελευθερία, είχε ανοίξει από τον Φεβρουάριο 2011, ένα… γκράφιτι μερικών 13χρονων και 14χρονων σχολιαρόπαιδων, που έγραψαν με κόκκινη μπογιά στον τοίχο του σχολείου τους στην πόλη Daraa, κοντά στη Δαμασκό: «Είναι η σειρά σου γιατρέ»…Αναφέρονταν βέβαια στον δικτάτορα Μπασάρ Αλ Άσαντ, που σπούδασε οφθαλμιατρική, στο Λονδίνο και τον «προειδοποιούσαν» με όλη την παιδική τους αφέλεια, ότι «ήταν η σειρά του», μετά τα καθεστώτα του Χόσνι Μουμπάρακ της Αιγύπτου και του Μπεν Άλι της Τυνησίας, που λίγες βδομάδες προηγουμένως, είχαν καταρρεύσει, μπροστά στις μαζικές εξεγέρσεις της Αραβικής Άνοιξης. Οι μικροί μαθητές της Daraa, συνελήφθηκαν, κλείστηκαν στη φυλακή και υπέστηκαν βασανιστήρια. Ο Άσαντ, αρνήθηκε να καταδικάσει τη βαρβαρότητα των αστυνομικών σε βάρος των παιδιών κι αυτό προκάλεσε μια σειρά λαϊκών κινητοποιήσεων κατά του καθεστώτος που συνεχίστηκαν τους επόμενους μήνες. Σε μια από αυτές, συνελήφθη μεταξύ άλλων άμαχων πολιτών, ο 13χρονος Hamza Al-Khateeb, που κακοποιήθηκε μέχρι θανάτου από τους βασανιστές του Άσαντ και έγινε ένα σύμβολο αντίστασης κατά της τυραννίας στην πολύπαθη χώρα. Το πτώμα του παιδιού, επιστράφηκε στην οικογένειά του ένα μήνα μετά τη σύλληψή του, με σημάδια άγριων βασανιστηρίων. Η οικογένεια του 13χρονου, κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο, βίντεο και φωτογραφίες του κακοποιημένου πτώματος, διάτρητου από σφαίρες, με σπασμένα κόκαλα, πληγές από κάψιμο με τσιγάρα και κομμένα τα γεννητικά του όργανα. Άλλα τραύματα, υπέδειχναν χρήση ηλεκτροσόκ και μαστίγωμα με συρματόσκοινο. Η γνωστοποίηση του βίντεο, προκάλεσε τεράστια αντίδραση των διαδηλωτών κατά της κυβέρνησης και το όνομα του παιδιού έγινε συνώνυμο με την αντίσταση στη δικτατορία και με το γενικότερο αίτημα της Αραβικής Άνοιξης για απαλλαγή από τις διεφθαρμένες εξουσίες στις χώρες της περιοχής. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση της Χίλαρι Κλίντον, τότε Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, που τον Μάιο 2011, είπε ότι η δολοφονία του Hamza Al-Khateeb, «αποτελεί κρίσιμη καμπή στη συριακή εξέγερση και συμβολίζει για πολλούς Σύρους, την πλήρη αποτυχία της συριακής κυβέρνησης να συνεργαστεί και ν’ ακούσει τον ίδιο τον λαό της».

Ο πόλεμος στην αιματοβαμμένη Συρία, συνεχίζεται μέσα στο 2017, για έξι ολόκληρα χρόνια, σαν μια άγρια ανθρωποσφαγή, με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες και 11 εκατομμύρια πρόσφυγες, μέσα και έξω από την ισοπεδωμένη χώρα, με ένοπλη συμμετοχή των υπερδυνάμεων του πλανήτη – και παραμένει πάντα το ερώτημα, πώς τα κατάφερε ο Σύρος δικτάτορας, να επιβιώσει στην Προεδρία της χώρας, για τόσο πολύ καιρό;
Η τρομοκρατία που ασκούσε στους διαφωνούντες, οι συλλήψεις, τα βασανιστήρια, οι δολοφονίες των πολιτικών αντιπάλων, δεν ήταν αρκετές να τον κρατήσουν στην εξουσία, ιδιαίτερα μετά την εμπλοκή των βάρβαρων τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους εναντίον του και τη διεθνοποίηση του πολέμου, με εχθρικούς γείτονες σε όλα τα σύνορα και με δεκάδες χιλιάδες αντάρτες, να μάχονται κατά του κυβερνητικού στρατού.
Ένα μέρος της απάντησης, αφορά βέβαια στη στρατιωτική στήριξη που του παρέχει η Ρωσία, με τη δράση της πολεμικής αεροπορίας και στην πολιτική νομιμοποίηση που του προσφέρει ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Η ένοπλη βοήθεια που ο Άσαντ παίρνει από το Ιράν και από τη λιβανέζικη Χεζμπολάχ, επί του συριακού εδάφους, είναι άλλο ένα μέρος της απάντησης. Η προοπτική της κατάρρευσης του καθεστώτος, εμφανίζεται τώρα ακόμα πιο απομακρυσμένη, μετά που οι ΗΠΑ, η Βρετανία και οι σύμμαχοί τους, άλλαξαν τις προτεραιότητές τους, θεωρώντας πρωταρχικό στόχο, τη συντριβή του Ισλαμικού Κράτους. Είναι γεγονός ότι η απρόβλεπτη επικράτηση των τζιχαντιστών και των τρομοκρατικών ομάδων που τους στηρίζουν, στη Συρία και το Ιράκ, έφερε στο επίκεντρο, την απειλή που αντιπροσωπεύουν για την παγκόσμια ασφάλεια και έδωσε ανάσα ζωής, στην κυβέρνηση της Δαμασκού.

Βεβαίως το καθεστώς και οι προπαγανδιστές του, ντόπιοι και ξένοι, συνεχίζουν να επικαλούνται τη δήθεν λαϊκή υποστήριξη που έχει ο Άσαντ και την «τεκμηριώνουν» με την απίστευτη εκλογική φάρσα, κυριολεκτικά βουτηγμένη στο αίμα του συριακού λαού, των Προεδρικών, δήθεν εκλογών, του Ιουνίου 2014, εν μέσω των σφαγών και των φρικαλεοτήτων του πολέμου, ώστε ο δικτάτορας να μπορέσει να… διαδεχτεί τον εαυτό του για άλλα επτά χρόνια.

Υπενθυμίζω τη χαρακτηριστική αλήθεια, που λίγους μήνες μετά το ξέσπασμα του εμφύλιου, είπε η Suhair al-Atassi, μια διακεκριμένη μορφή των Σύρων αντικαθεστωτικών και υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που πλήρωσε με φυλακίσεις και την αυτοεξορία της, τον πολύχρονο αγώνα της για δημοκρατία στη Συρία: «Το καθεστώς παίζει ένα καμένο χαρτί, με το να στέλλει τανκ και να πολιορκεί τις πόλεις. Οι Σύροι έχουν δει το αίμα των συμπατριωτών τους, να χύνεται. Δεν θα επιστρέψουν ποτέ στην προηγούμενη κατάστασή τους, των ανθρώπων χωρίς πρόσωπο, αυτών που τους απαγορευόταν να έχουν δική τους συνείδηση και φωνή».

Φωτό: Από εδώ ξεκίνησαν όλα. Το σύνθημα μερικών 13χρονων παιδιών «Είναι η σειρά σου γιατρέ», στον τοίχο ενός σχολείου στην πόλη Daraa, ήταν η απαρχή της εξέγερσης κατά του συριακού καθεστώτος.