Roxy, ένα εκρηκτικό κοκτέιλ…

Του Μάριου Δημητρίου

Τη Δευτέρα και Τρίτη 10 και 11 Απριλίου 2017, αναφέρθηκε πολλές φορές το όνομα της Υπαστυνόμου Ρίτας Σούπερμαν, Επικεφαλής του Γραφείου της Αστυνομίας για Καταπολέμηση της Εμπορίας Προσώπων (ΓΚΕΠ), στη διάρκεια της εξέτασης και αντεξέτασης άλλων δύο μαρτύρων, στη δικαστική διαδικασία που συνεχίζεται από τον Ιούνιο 2016 ενώπιον του Δικαστή Αλέξανδρου Παναγιώτου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και αφορά την πρώτη αστική αγωγή στην Κύπρο, κατά την οποία αναγνωρισμένο από την Αστυνομία θύμα σωματεμπορίας, διεκδικεί αποζημίωση για τη σεξουαλική εκμετάλλευση που υπέστη.

Η αποζημίωση που ζητά, φτάνει μέχρι 500 χιλιάδες ευρώ. Εναγόμενοι στην υπόθεση, που χρονολογείται από το 2008, είναι ο ιδιοκτήτης και τρεις άλλοι εργαζόμενοι στο καμπαρέ Roxy στη Λευκωσία, που έχει κλείσει στο μεταξύ. Η ποινική πτυχή της υπόθεσης, έχει εκδικαστεί το 2009 και οι έξι κατηγορούμενοι έχουν αθωωθεί, γιατί οι πέντε γυναίκες θύματα, (όλες από τη Δομινικανή Δημοκρατία, εργαζόμενες στο Roxy), θεωρήθηκαν από το Κακουργιοδικείο, αναξιόπιστες. Ενάγουσα στην παρούσα αστική αγωγή, είναι η Charitin Baez Nunez, 40 χρόνων σήμερα, παντρεμένη και μητέρα τριών παιδιών. Η Charo, όπως αποκαλείται χαϊδευτικά, ήρθε για λίγες μέρες στην Κύπρο από τη μακρινή πατρίδα της και κατέθεσε στις 10 Φεβρουαρίου 2017 ενώπιον του Δικαστή Α. Παναγιώτου μια συγκλονιστική γραπτή δήλωση, όπου περίγραψε ως «κόλαση», όσα έζησε στο καμπαρέ Roxy για ένα περίπου μήνα, μεταξύ Απριλίου και Μαϊου 2008. «Η ζωή μου είχε γίνει ένας φρικτός εφιάλτης και γι’ αυτό είχα αποφασίσει ότι με οποιοδήποτε δυνατόν τρόπο, θα φρόντιζα να δραπετεύσω από εκεί», είπε στο Δικαστήριο. «Ακόμα έχω πολλά προβλήματα από την φριχτή μου αυτή εμπειρία, που δεν θα μπορέσω να ξεχάσω ποτέ».

Η ίδια η Ρίτα Σούπερμαν κατέθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας κατά των εναγομένων του καμπαρέ Roxy, στην πρώτη δικάσιμο της υπόθεσης στις 2 Ιουνίου 2016, ενώ στην επόμενη δικάσιμο στις 14 Ιουνίου 2016, υπέστη μια πολύωρη και σκληρή αντεξέταση από τον δικηγόρο των εναγόμενων Νάσο Παναγιώτου, που αμφισβήτησε την επαγγελματική αξιοπιστία της, όπως αμφισβήτησε και την αξία του σημαντικού ανθρωπιστικού έργου στα ιδιωτικά καταφύγια φιλοξενίας και στήριξης των γυναικών θυμάτων σωματεμπορίου.

Μεταξύ άλλων επιχειρημάτων, ο Νάσος Παναγιώτου επικαλέσθηκε την μεταγενέστερη απέλαση από την Κύπρο, λόγω άσκησης πορνείας, μιας από τις κοπέλες του καμπαρέ Roxy, της Yani Polango, που είχε δραπετεύσει μαζί με την Charo από το καμπαρέ και κατάγγειλε στην Αστυνομία την υπόθεση, μετά που αναγνωρίσθηκε από την Αστυνομία ως θύμα σωματεμπορίου, για να στηρίξει την άποψη ότι δεν υπήρξε καταναγκαστική εκπόρνευση, αλλά ότι η εκπόρνευση είναι αποτέλεσμα της ελεύθερης βούλησης των γυναικών θυμάτων.

Παρουσιάζοντας στο Δικαστήριο τρεις μεγεθυμένες φωτογραφίες που ο δικηγόρος της ενάγουσας Χάρης Σταυράκης χαρακτήρισε «χυδαίες», ο Νάσος Παναγιώτου υποστήριξε ότι η Yani, πήγε αργότερα στο Παραλίμνι, δούλευε σε μπιραρία και εκπορνευόταν με την ελεύθερη βούλησή της, χωρίς να την αναγκάζει κανένας. Ο κ. Παναγιώτου υπέβαλε ότι με οδηγίες της Υπαστυνόμου, η κοπέλα συνελήφθη και απελάθηκε, «μετά τη διαπίστωση ότι εκπορνευόταν ελεύθερα». Η κυρία Σούπερμαν απάντησε ότι «όταν ένα θύμα με βάση τη νομοθεσία, εκούσια και ιδία πρωτοβουλία, επανασυνδέεται με τους δράστες ή παύει να συνεργάζεται με την Αστυνομία, τότε η άδεια παραμονής του ακυρώνεται. Η άδεια παραμονής της ακυρώθηκε από τον λειτουργό Μετανάστευσης και εφόσον η άδεια ακυρώθηκε, η κοπέλα φυσιολογικά απελάθηκε, σύμφωνα με τις νόμιμες διαδικασίες». Πρόσθεσε και ένα αξιομνημόνευτο σχόλιο η Υπαστυνόμος Σούπερμαν, ότι «καμιά γυναίκα δεν έχει όνειρο ζωής να κάνει καριέρα πόρνης. Πάντα κάτι κρύβεται πίσω και δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση καμιάς κοπέλας, να γίνει πόρνη».

Στην πολύωρη διαδικασία της Δευτέρας 10 Απριλίου 2017, κλήθηκε και κατέθεσε ως μάρτυρας από την Υπεράσπιση των εναγομένων η Μαρία Προκοπίου Κουζούπη, που την επίδικη περίοδο του 2008, εργαζόταν στον Κλάδο Καλλιτέχνιδων του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης (ΤΑΠΜ). Είπε ότι στο πλαίσιο της εργασίας της, εξέταζε μέρος από τα έγγραφα για την έκδοση άδειας εισόδου και εργασίας στις καλλιτέχνιδες και απάντησε σε ερωτήσεις του Νάσου Παναγιώτου, για την άφιξη στην Κύπρο στις 18 Απριλίου 2008, της ενάγουσας Charitin Baez Nunez και άλλων πέντε καλλιτέχνιδων από τον Άγιο Δομίνικο, των Alexandra, Margarita, Denny, Aricha και Yani για να εργαστούν στο Roxy. (Η δικαστική διαδικασία στο Κακουργιοδικείο το 2009, αφορούσε τις πέντε από τις έξι). Ο Νάσος Παναγιώτου υπέδειξε στη μάρτυρα έγγραφο με την υπογραφή του Προξένου της Κυπριακής Δημοκρατίας στον Άγιο Δομίνικο και είπε ότι για τις κοπέλες που ήρθαν να εργαστούν στο Roxy, περιλαμβανομένης της ενάγουσας, θα έπρεπε να καταβληθεί εγγύηση για επαναπατρισμό. Η Μαρία Κουζούπη διευκρίνισε ότι πρόκειται για προσωπική εγγύηση του καλλιτεχνικού πράκτορα για ενδεχόμενο επαναπατρισμό κάποιας καλλιτέχνιδας και ότι στην προκειμένη περίπτωση, ο επαναπατρισμός, το 2008 στη χώρα της, αφορούσε τη Yani, για τους λόγους που προαναφέρθηκαν. «Τι απέγινε η Yani;», ρώτησε τη μάρτυρα ο Νάσος Παναγιώτου, για να παρέμβει ο Χάρης Σταυράκης, υποβάλλοντας ότι αυτό είναι άσχετο με την υπόθεση. Ο Νάσος Παναγιώτου επέμεινε ότι υπάρχει θέμα αξιοπιστίας της ενάγουσας και ότι η Yani, όπως αναφέρεται στις καταθέσεις της Charo στην ποινική διαδικασία, αλλά και στην παρούσα αστική αγωγή, ήταν αδελφική της φίλη. Πρόσθεσε ότι οι δύο κοπέλες είχαν έρθει μαζί στην Κύπρο, εργάστηκαν μαζί στο καμπαρέ Roxy, ήταν οι πρώτες δύο από την ομάδα των πέντε, που κατάγγειλαν καταναγκαστική τους εκπόρνευση, δραπέτευσαν από το καμπαρέ την ίδια ημερομηνία, πήγαν στο ίδιο καταφύγιο (θυμάτων σωματεμπορίου) στη Λεμεσό και τέθηκαν υπό την προστασία της Αστυνομίας. «Ο λόγος που φέρνω αυτή τη μαρτυρία», είπε ο Νάσος Παναγιώτου, «είναι για να αποδείξω ότι ήταν μια κατασκευασμένη ιστορία, που ναυάγησε τελικά, γιατί οι «διάφοροι», περιλαμβανομένου και επίσημου τμήματος της Αστυνομίας (σ. σ. σαφώς αναφέρεται στο Γραφείο για Καταπολέμηση της Εμπορίας Προσώπων), δεν τήρησαν τις υποσχέσεις προς αυτή, για να δώσει τις μαρτυρίες που ήθελαν». Αναφέρθηκε στη συνέχεια στην εκδίκαση της ποινικής πτυχής στο Κακουργιοδικείο το 2009, υποστηρίζοντας ότι η Κυπριακή Δημοκρατία απέλασε την Yani, που ήταν ανάμεσα στις πέντε παραπονούμενες και δεν της επέτρεψε να καταθέσει αυτοπροσώπως. Παρεμβαίνοντας ο Χάρης Σταυράκης, είπε ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή μια νέα βάση υπεράσπισης από τον Νάσο Παναγιώτου, που όπως ανέφερε, «δημιουργεί και παρουσιάζει τώρα στο Δικαστήριο, ένα μη δικογραφημένο σκηνικό συνωμοσίας της Αστυνομίας». Πρόσθεσε ότι «αυτή είναι πολιτική και όχι ποινική υπόθεση».

Μετά που ο Δικαστής επέτρεψε στη μάρτυρα να απαντήσει στην ερώτηση Νάσου Παναγιώτου, η Μαρία Κουζούπη ανέφερε ότι η Yani έφτασε στην Κύπρο την ίδια μέρα με την ενάγουσα, στις 18 Απριλίου 2008, ότι εργάστηκαν μαζί στο Roxy και ότι στις 17 Μαϊου 2008, το εγκατέλειψαν. Πρόσθεσε ότι στις 18 Μαϊου 2008 ζήτησαν προστασία και στις 30 Μαϊου 2008 κατάγγειλαν ότι εξωθούντο στην πορνεία. Στη συνέχεια και οι δύο θεωρήθηκαν μάρτυρες προστασίας, ενώ ακολούθησαν άλλες δύο κοπέλες που ήταν μαζί τους. Η μάρτυρας κατέληξε αναφέροντας ότι η Yani τελικά συνελήφθη και απελάθηκε, μετά από επιστολή του Γραφείου της Αστυνομίας για Καταπολέμηση της Εμπορίας Προσώπων, επειδή δεν συνεργαζόταν με την Αστυνομία. Σε άλλη μια ένστασή του, ο Χάρης Σταυράκης είπε ότι αυτή η επιστολή του ΓΚΕΠ, όπου αναφερόταν ότι η κοπέλα επιδιδόταν μόνη της στην πορνεία, μετά που δραπέτευσε από το καμπαρέ, «αφορά μόνο τη Yani και δεν έχει καμιά σχέση με την παρούσα υπόθεση και με την ενάγουσα».

«Η πλευρά της ενάγουσας κάλεσε ως μάρτυρα την κυρία Ρίτα Σούπερμαν ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου και η Υπεράσπιση θέλει να δείξει την ανάμιξη του ΓΚΕΠ και σε αυτή την πολιτική υπόθεση», επέμεινε ο Νάσος Παναγιώτου.

Εμείς περιμένουμε με ενδιαφέρον τις επόμενες δικάσιμους, για να δούμε αν θα ξεκαθαρίσουν τα συστατικά αυτού του εκρηκτικού, δικαστικού κοκτέιλ…

Φωτό: Δεξιά η Ρίτα Σούπερμαν με τους δημοσιογράφους Μάριο Δημητρίου και Ξένια Γεωργίου, τη μέρα της κατάθεσής της στην υπόθεση, στις 2 Ιουνίου 2016.