Στο φως η υπόγεια ζωή του Roxy

Μια θλιβερή υπόθεση καταγγελιών για σωματεμπόριο σε ένα καμπαρέ στη Λευκωσία, αναβίωσε στο Επαρχιακό Δικαστήριο

ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Μια θλιβερή, παλιά υπόθεση καταγγελιών για σωματεμπόριο, που χρονολογείται από το 2008 και η υπόγεια ζωή σε ένα καμπαρέ στη Λευκωσία που έχει κλείσει και δεν υπάρχει πια, αναβίωσε για άλλη μια φορά την περασμένη Δευτέρα και Τρίτη, 10 και 11 Απριλίου 2017 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, μέσω της συνεχιζόμενης διαδικασίας της πρώτης αστικής αγωγής στην Κύπρο, κατά την οποία αναγνωρισμένο από την Αστυνομία, θύμα σωματεμπορίου, διεκδικεί αποζημίωση για τη σεξουαλική εκμετάλλευση που κατάγγειλε ότι υπέστη. (Η αποζημίωση που ζητά, φτάνει μέχρι 500 χιλιάδες ευρώ). Εναγόμενοι στην υπόθεση, είναι ο ιδιοκτήτης Γ. Γεωργίου και τρεις άλλοι εργαζόμενοι (Παύλος Χατζημακρή, η σύζυγός του Gleny Castillo από τη Δομινικανή Δημοκρατία και ο Αντουάν (Tony) Μπαλάν, όλοι κάτοικοι Λευκωσίας), στο καμπαρέ Roxy στη Λευκωσία, που στο μεταξύ έχει κλείσει. Ενάγουσα είναι η 40χρονη σήμερα Charitin Baez Nunez, από τη Δομινικανή Δημοκρατία, παντρεμένη και μητέρα τριών παιδιών στην πατρίδα της. Η ποινική πτυχή έχει εκδικαστεί το 2009 στο Κακουργιοδικείο και οι έξι κατηγορούμενοι έχουν αθωωθεί, γιατί οι πέντε γυναίκες θύματα (όλες από τη Δομινικανή Δημοκρατία, εργαζόμενες στο Roxy), θεωρήθηκαν από το Κακουργιοδικείο «αναξιόπιστες».

Με 9 πελάτες σε 14 μέρες

«Η ζωή μου είχε γίνει ένας φρικτός εφιάλτης και γι’ αυτό είχα αποφασίσει ότι με οποιοδήποτε τρόπο, θα φρόντιζα να δραπετεύσω από εκεί», είπε στο Δικαστήριο η Charo, όπως αποκαλείται χαϊδευτικά η ενάγουσα, που ήρθε για λίγες μέρες στην Κύπρο από τη μακρινή πατρίδα της και κατέθεσε στις 10 Φεβρουαρίου 2017 ενώπιον του Δικαστή Αλέξανδρου Παναγιώτου, ενώ έτυχε σκληρής, δεκάωρης αντεξέτασης από τον δικηγόρο των εναγόμενων, Νάσο Παναγιώτου, στις 16 και 17 Φεβρουαρίου 2017. «Ακόμα έχω πολλά προβλήματα από την φριχτή μου εμπειρία στο καμπαρέ Roxy, που δεν θα μπορέσω να ξεχάσω ποτέ», ανέφερε μεταξύ άλλων σε μια συγκλονιστική γραπτή δήλωση, όπου περίγραψε ως «κόλαση», όσα έζησε στο Roxy, μεταξύ Απριλίου και Μαϊου 2008. «Κατά τη διάρκεια των δεκατεσσάρων ημερών που έκανα στο καμπαρέ Roxy στη Λευκωσία, με ανάγκασαν να πάω συνολικά με 9 πελάτες, πότε στο σπίτι τους και πότε σε ξενοδοχείο. Ο χρόνος που πέρασα σε αυτό το καμπαρέ, ήταν μία σκέτη κόλαση. Η χειρότερη εμπειρία στο καμπαρέ αυτό, ήταν όταν από τις 7.30 το απόγευμα μέχρι τις 10 το βράδυ που άνοιγε το καμπαρέ, μας ανάγκαζαν να κάνουμε σεξ με νεαρούς πελάτες, κυρίως στρατιώτες, στους καναπέδες όλες μαζί, με τον Παύλο και τον Αντρέα παρόντες, να μας παρακολουθούν».

Δουλειά πριν ανοίξει το μαγαζί

Η Charitin Baez Nunez, είχε αναφέρει μεταξύ άλλων στην κατάθεσή της στο Κακουργιοδικείο, ότι «δίπλα από το καμπαρέ, είναι μια μπιραρία, που ανήκει και αυτή στον ιδιοκτήτη του καμπαρέ. Μας ανάγκαζαν να πηγαίνουμε δουλειά εκεί, από τις 4 το απόγευμα, μέχρι την ώρα που άνοιγε το καμπαρέ. Εκεί καθόμασταν με πελάτες που μας κερνούσαν ποτά και μας χάιδευαν πρόστυχα. Κάποιες κοπέλες έφευγαν από εκεί με τους πελάτες και πήγαιναν για σεξ. Στη μπιραρία βρισκόταν μόνο ο Παύλος, που έκανε τον μπάρμαν. Μια φορά πήγα και εγώ με πελάτη για σεξ, ενώ ήμουν στη μπιραρία. Ο πελάτης πλήρωσε τον Παύλο, ο οποίος μου έδωσε αργότερα 50 ευρώ». Στη συμπληρωματική της κατάθεση στο ΤΑΕ Λευκωσίας στις 3 Ιουνίου 2008, είπε ότι ο μισθός της στο καμπαρέ ήταν 120 ευρώ την εβδομάδα και ότι για κάθε ποτό που την κερνούσε ο πελάτης, έπαιρνε 1 ευρώ – ενώ το κάθε ποτό, στοίχιζε 25 ευρώ περίπου. Επίσης ανέφερε ότι ο Παύλος την υποχρέωνε με τις υπόλοιπες κοπέλες, να εργάζονται στη μπιραρία από τις 1600 – 18.30 το απόγευμα. Εγώ αντέδρασα και αυτός μας απείλησε με τον ίδιο τρόπο, για να βγαίνουμε με τους πελάτες έξω για σεξ, όπως περιέγραψα στην προηγούμενη κατάθεσή μου».

Αριστερά η ενάγουσα Charitin Baez Nunez, μαζί με την Αντιπρόεδρο της μη κυβερνητικής οργάνωσης Cyprus Stop Trafficking, Λίντα Λάπα, στις 10 Φεβρουαρίου 2017, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας.

Στην Κύπρο, αντί στην Ισπανία

«Την επόμενη μέρα της άφιξής μας», σύμφωνα με τη δήλωση, «μας πήραν στην μπυραρία που βρίσκεται δίπλα στο καμπαρέ, όπου γνωρίσαμε για πρώτη φορά τον Γ. Γεωργίου (πρώτο εναγόμενο) και μας τον σύστησαν σαν το αφεντικό μας. Ακολούθως, μας πήγαν στο γραφείο του. Ήμασταν φοβισμένες και κλαίγαμε. Του είπαμε ότι εμείς δεν είχαμε έλθει στην Κύπρο για να δουλέψουμε σε καμπαρέ, αλλά για να πάμε στην Ισπανία και να εργαστούμε σαν σερβιτόρες σε ξενοδοχείο και ότι η Maricha, μας είχε ξεγελάσει. Αυτός μας είπε ότι η Maricha, μας είχε εξηγήσει τι δουλειά θα κάναμε εκεί και ότι ήμασταν υποχρεωμένες να δουλέψουμε. Μας είπε ότι θα χορεύαμε και θα πηγαίναμε με πελάτες του καμπαρέ για σεξ, μόνο αν το θέλαμε και ότι κανένας δεν θα μας εξανάγκαζε. Μετά μας πήραν τα διαβατήρια, τα συμβόλαια εργασίας και τα αεροπορικά μας εισιτήρια (που ήταν μετ΄ επιστροφής). Την άλλη μέρα, παρά την προσπάθεια του να μας καθησυχάσει ξανά, ότι δεν θα ήμασταν υποχρεωμένες να πηγαίνουμε με πελάτες για σεξ εκτός εάν το θέλαμε, άρχισαν οι απειλές και ψυχολογική βία για να μας αναγκάσουν να πηγαίνουμε με πελάτες». Σε ένα μπαράζ σκληρών, προσωπικών ερωτήσεων και υποβολών, ο δικηγόρος των εναγόμενων Ν. Παναγιώτου, είχε προσπαθήσει να παρουσιάσει την ενάγουσα, όχι απλώς αναξιόπιστη, αλλά και ψεύτρα, με τη Charo Nunez, να απαντά σταθερά ότι «αυτός που λέει ψέματα, είναι ο δικηγόρος». Μάλιστα ο Νάσος Παναγιώτου, στη δικάσιμο της 17ης Φεβρουαρίου 2017 υπέβαλε ότι η κοπέλα, όχι μόνο δεν είναι θύμα εμπορίας από τους εναγόμενους, αλλά ότι εκπορνευόταν με δική της θέληση.

«Θα άνοιγε μόνος του τον τάφο του»

Αυτούς τους ισχυρισμούς πρόβαλε και ο μοναδικός μάρτυρας στην πολύωρη δικάσιμο της περασμένης Τρίτης 11ης Απριλίου 2017, ο 70χρονος Παύλος Χατζημακρή από τον Γερόλακκο, δεύτερος εναγόμενος, σύζυγος της τέταρτης εναγόμενης Gleny Antonia Reyes Castillo, την οποία παντρεύτηκε τον Ιούνιο 2008, με κουμπάρα μάλιστα, μια από τις έξι συμπατριώτισσές της, του καλλιτεχνικού γκρουπ της ενάγουσας, «εκείνη που δεν έφυγε από το καμπαρέ», όπως είπε απαντώντας σε ερώτηση του δικηγόρου της ενάγουσας, Χάρη Σταυράκη. Ανέφερε ακόμα ότι τώρα είναι συνταξιούχος και ότι λαμβάνει το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, «για τα μωρά», όπως είπε. Κατά τον επίδικο χρόνο, το 2008, εργαζόταν ως σερβιτόρος, αλλά και μάγειρας στο εστιατόριο του καμπαρέ, στο οποίο, όπως ανέφερε, εργοδοτείτο από την πρώτη μέρα λειτουργίας του, το 1985. Ο κ. Χατζημακρή, που κατονομάσθηκε επανειλημμένα από την ενάγουσα, ως το άτομο που είσπραξε χρήματα από πελάτες με τους οποίους η ίδια εξαναγκάσθηκε να κάνει σεξ, αντέκρουσε τις σχετικές υποβολές του δικηγόρου της Charo Χάρη Σταυράκη και υποστήριξε ότι τόσο ο ίδιος, όσο και οι υπόλοιποι συνάδελφοί του και οι υπεύθυνοι του καμπαρέ, ήταν «καθαροί» και δεν είχαν καμιά σχέση με σωματεμπόριο καλλιτέχνιδων, είτε μέσα στο καμπαρέ, είτε έξω από αυτό. «Αν ο διευθυντής ή ο σερβιτόρος πουλούσε γυναίκες, θα άνοιγε μόνος του τον τάφο του, γιατί κάθε στιγμή μπορούσε να μας κλείσει η Αστυνομία, αν διαπίστωνε κάτι τέτοιο», είπε.

Δεν άκουσε ποτέ καμιά να διαμαρτύρεται

Η διαδικασία άρχισε με την «υποβοηθητική» εξέταση του εναγόμενου από τον δικηγόρο του Νάσο Παναγιώτου, με τον Π. Χατζημακρή να περιγράφει την εικόνα ενός «καθαρού» καμπαρέ που έβγαζε τα έξοδά του από το ποσοστό που έπαιρνε από τα ποτά που οι πελάτες κερνούσαν τις κοπέλες, το κυριότερο καθήκον των οποίων, ήταν να χορεύουν «με βάση το πρόγραμμα».
Απαντώντας σε ερωτήσεις Νάσου Παναγιώτου, είπε ότι δεν άκουσε ποτέ καμιά από τις παραπονούμενες να κλαίει ή να διαμαρτύρεται για οτιδήποτε, ότι από την πρώτη νύχτα που έφτασαν στο καμπαρέ, τους έδωσε κλειδιά των δωματίων τους, όπως και της εξόδου στην πολυκατοικία όπου ήταν το Roxy, σε πάροδο της οδού Ρηγαίνης στην παλιά Λευκωσία. Πρόσθεσε ότι «οι γυναίκες ήταν υπερευχαριστημένες» από τη φροντίδα που τους παρείχε και ότι αυτές που αργότερα κατάγγειλαν εκπόρνευσή τους, ήταν «βαλτές» από κάποιες «γριές», όπως είπε, «που τις καθοδηγούσαν στη διάρκεια της δίκης στο Κακουργιοδικείο». Μάλιστα υπέδειξε ότι η παρευρισκόμενη στην αίθουσα, Επίτιμη Πρόεδρος της οργάνωσης Cuprus Stop Trafficking, Ανδρούλα Χριστοφίδου Henriques, ήταν μια από αυτές…«Γιατί στην αρχή οι γυναίκες έλεγαν ότι δεν έχουν παράπονο και μετά από 15 μέρες έγιναν όλα αυτά; Σημαίνει ότι τις έβαλαν πάνω», σχολίασε. Επίσης αρνήθηκε ότι τους κατάσχεσε τα διαβατήρια ή ότι είχε επιβάλει οποιοδήποτε περιορισμό στην ελεύθερη διακίνηση οποιασδήποτε κοπέλας. «Πώς τις φυλακίσαμε αφού κρατούσαν κλειδιά από την πρώτη ώρα που ήρθαν; Όπου ήθελαν πήγαιναν».

Το παλάτι της Charitin Baez Nunez

Αναφερόμενος στην ενάγουσα Charitin Baez Nunez, είπε ότι «την παρουσίασαν πάφτωχη, αλλά το σπίτι της (στη Δομινικανή Δημοκρατία) είναι παλάτι, ενώ εγώ δεν έχω σπίτι να κοιμηθώ». (Απαντώντας σε κατοπινό στάδιο στον δικηγόρο της ενάγουσας Χάρη Σταυράκη, είπε ότι γνωρίζει το «παλάτι» της ενάγουσας, γιατί έστειλε τον πεθερό του, που είναι συμπατριώτης της και το φωτογράφισε, με τον Χ. Σταυράκη να υποβάλλει ότι φωτογράφισε λάθος σπίτι…). Σε άλλη ερώτηση του δικηγόρου του, επανέλαβε ότι όχι μόνο δεν έστειλε ποτέ την ενάγουσα σε οποιονδήποτε πελάτη για σεξ, αλλά ότι η ίδια, «κάποτε ερχόταν στο εστιατόριο και μου έλεγε να της βρω πελάτες να πάει έξω. Της έλεγα να κάνει ό,τι θέλει, αλλά να μη με ανακατεύει σε κάτι τέτοιο. Εγώ ποτέ δεν έδωσα γυναίκα έξω, ούτε κανένας άλλος στο καμπαρέ».

Σε ερώτηση του Νάσου Παναγιώτου, ποιες από τις πέντε παραπονούμενες που κατάγγειλαν στην Αστυνομία εξώθησή τους στην πορνεία, (Charo, Yani, τις δύο αδελφές Alexandra και Denny και Aricha), προσήλθαν στο Κακουργιοδικείο το 2009 να δώσουν μαρτυρία για την ποινική πτυχή της υπόθεσης, ο Π. Χατζημακρή απάντησε ότι παρουσιάστηκε ως μάρτυρας, μόνο η μια αδελφή, η Denny «και κατέθεσε υπέρ μας».

Μπολσόϊ και παριζιάνικα μπαλέτα

Αντεξεταζόμενος από τον δικηγόρο της ενάγουσας Χάρη Σταυράκη, που σχολίασε ότι το χορευτικό πρόγραμμα του καμπαρέ, «δεν είναι Μπολσόϊ, ούτε ρωσικά ή παριζιάνικα μπαλέτα», ο εναγόμενος είπε ότι «ο κόσμος πάει κάτω (στο καμπαρέ), να δει το πρόγραμμα και αν του αρέσει η κοπέλα, να πει του σερβιτόρου να τη φέρει να καθίσει μαζί του». Πρόσθεσε ότι οι καλλιτέχνιδες χόρευαν «ό,τι ήξεραν», με βάση «κασέτα» που μετέφεραν μαζί τους και ότι «έρχονται καλά, μέτρια και σκάρτα μπαλέτα».

Ο δικηγόρος του υπέβαλε ότι «είναι ένας μεγάλος ψεύτης», με τον μάρτυρα να του απαντά, «δεν λέω ψέματα, ψέματα εσύ λες», ενώ απαντώντας σε ερώτηση του Χ. Σταυράκη, «αφού ήταν ευχαριστημένες και περνούσαν ζωή χαρισάμενη σε αυτό το υπέροχο περιβάλλον, γιατί σηκώθηκαν κι έφυγαν;», απάντησε ότι κάποιες από αυτές, μπορεί να προτιμήσουν να φύγουν από το καμπαρέ, πιστεύοντας σε άντρες «που τους τάζουν γάμους».

«Μακάρι να είχες τη ψυχή που έχω εγώ»

Σε άλλη ερώτηση του δικηγόρου, επανέλαβε ισχυρισμό του που είχε αναφέρει και στο Κακουργιοδικείο, ότι μια μέρα «τον φώναξε ένας σαντουιτσάρης στη Ρηγαίνης και του είπε, ρε Παύλο οι κοπέλες σας ήταν εδώ και θέλουν πελάτες»…Ακολούθησαν απανωτές υποβολές από τον Χάρη Σταυράκη, ότι ο μάρτυρας ψεύδεται, ότι στο Roxy υπήρχε «φόντο εκπόρνευσης των κοπέλων αυτών» και ότι «όλοι είχατε οικονομικά οφέλη με την εξώθηση των κοπέλων αυτών στην πορνεία». Πρόσθεσε ότι ο μάρτυρας και άλλοι στο καμπαρέ, «πίεζαν» τις κοπέλες να εκπορνεύονται «γιατί είχαν οικονομικά οφέλη» και ότι είναι «παραμύθι ότι οι κοπέλες γύρευαν πελάτες από σένα και τον σαντουϊτσή», με τον Π. Χατζημακρή να απορρίπτει τα πιο πάνω, ως «ψευτιές ενός… σπουδασμένου για ψευτιές». Πρόσθεσε απευθυνόμενος στον δικηγόρο, «μακάρι να είχες τη ψυχή που έχω εγώ». «-Ε τι να κάνουμε κύριε; Εκτός από τη ψυχή που αναλύσαμε προηγουμένως, ας μιλήσουμε τώρα για την πορνεία», του είπε ο Χ. Σταυράκης και του υπέβαλε ότι «πριν ανοίξει το καμπαρέ, γινόταν σεξ με χαμηλότερες τιμές, με στρατιώτες», προσθέτοντας ότι «ενώ ήταν κλειστό το καμπαρέ, υπήρχε πρωτόκολλο, βάσει του οποίου μπορούσαν να έρχονται στρατιώτες για σεξ με τις κοπέλες, πάνω στους καναπέδες». Είπε ότι αυτό «ήταν πολύ επικερδές οικονομικά» και ότι οι στρατιώτες «άφηναν πολλά λεφτά στο καμπαρέ». Μάλιστα χαρακτήρισε τον εναγόμενο ως «τον αρχηγό στην εξώθηση των κοπέλων αυτών για σεξ».

Περί φτώχειας και τιμιότητας

Ο μάρτυρας χαρακτήρισε «ψέματα», όλες τις υποβολές του Χάρη Σταυράκη και επέμενε ότι όσες καλλιτέχνιδες εκπορνεύονταν, το έκαναν με δική τους πρωτοβουλία, σε γειτονικά ξενοδοχεία, στην ελεύθερη ώρα τους, στη διάρκεια της μέρας, με πελάτες που γνώριζαν στο καμπαρέ τη νύχτα. Ο δικηγόρος αντέδρασε μιλώντας για «ασύστολα ψεύδη» εκ μέρους του μάρτυρα και για πρόθεσή του «να παραπλανήσει το δικαστήριο». Πρόσθεσε ότι «ο σκοπός σας είναι να καλύψετε τα ίχνη σας ως έμποροι λευκής σαρκός και διακινητές σε εξώθηση σε πορνεία». Σηκώνοντας το γάντι, ο Π. Χατζημακρή απάντησε ότι «είναι καθαρός με το πρόσωπο πάνω», ότι «είναι φτωχός, χωρίς περιουσία» και ότι «εσείς μπορεί να έχετε κάνει περιουσίες, με απατεωνιές».

Μαρτυρία από Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού

Να σημειώσουμε ότι στην πολύωρη διαδικασία της Δευτέρας 10ης Απριλίου 2017, κλήθηκε και κατέθεσε ως μάρτυρας από την Υπεράσπιση των εναγόμενων, η Μαρία Προκοπίου Κουζούπη, που την επίδικη περίοδο του 2008, εργαζόταν στον Κλάδο Καλλιτέχνιδων του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης (ΤΑΠΜ). Είπε ότι στο πλαίσιο της εργασίας της, εξέταζε μέρος από τα έγγραφα για την έκδοση άδειας εισόδου και εργασίας στις καλλιτέχνιδες και απάντησε σε ερωτήσεις του Νάσου Παναγιώτου, για την άφιξη στην Κύπρο στις 18 Απριλίου 2008, της ενάγουσας Charitin Baez Nunez και άλλων πέντε καλλιτέχνιδων από τον Άγιο Δομίνικο, των Alexandra, Margarita, Denny, Aricha και Yani για να εργαστούν στο Roxy. (Η δικαστική διαδικασία στο Κακουργιοδικείο το 2009, αφορούσε τις πέντε από τις έξι).

*Επόμενες δικάσιμοι ορίσθηκαν η 24η και 28η Απριλίου 2017.

Φωτό: Στιγμιότυπο από τη δικάσιμο της περασμένης Τρίτης 11ης Απριλίου 2017, αμέσως μετά το τέλος της διαδικασίας. Διακρίνονται οι δικηγόροι των δυο πλευρών Χάρης Σταυράκης και Νάσος Παναγιώτου και δύο από τους εναγόμενους.