Τι έγινε στο ΑΚΕΛ; Υπάρχει φως στην άκρη της σύραγγας;

Της Αλεξίας Καφετζή

Η σημερινή συνέντευξη Προδρόμου στην εφημερίδα «Αλήθεια», ήταν κάτι σαν τελικό χτύπημα στον κόσμο της Αριστεράς γύρω από την υποψηφιότητα Σπανού. Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΣΥ είπε περίπου ότι ο Μάικ Σπανός είναι τη Συναγερμική φιλοσοφία που εκφράζει και ενδεχόμενη υποψηφιότητά του θα αποτελούσε δικαίωση της ιδεολογίας του ΔΗΣΥ. Από μόνη της η δήλωση Προδρόμου αποδεικνύει πόσο άκυρη και άστοχη ήταν η επιλογή Μάικ Σπανού για το ΑΚΕΛ.

Υπήρξα ένα από τα πρόσωπα που από την πρώτη στιγμή εξέφρασα δημόσια την αντίθεσή μου και τη μη κατανόηση μια τέτοιας ανεξήγητης επιλογής. Όχι βέβαια ως μέλος ή στέλεχος του ΑΚΕΛ (που δεν είμαι) αλλά ως απλή πολίτης που παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις. Πως είναι λοιπόν δυνατό η ηγεσία του ΑΚΕΛ να πάτησε μια τέτοια μπανανόφλουδα;

Η ηγεσία του ΑΚΕΛ είχε τέσσερα χρόνια να βρει υποψήφιο. Να προγραμματίσει συμμαχίες και συμπορεύσεις. Να πετύχει κοινωνικές και πολιτικές δυναμικές. Και έπεσε σε μια απίστευτη και ανεξήγητη γκάφα που την αφήνει εκτεθειμένη.

Παρόλα αυτά, όσο και αν φαίνεται παράξενο, όλη αυτή η περιπέτεια με την παρολίγο υποψηφιότητα Σπανού, αφήνει πίσω της και κάποια θετικά:

– Ο κόσμος της Αριστεράς ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά του, την αγάπη του για το χώρο και ανέτρεψε μια φερόμενη υποψηφιότητα που θα ήταν τουλάχιστο τραυματική.

– Η δημοκρατία συνεχίζει να λειτουργεί στο ΑΚΕΛ, αφού είναι το μόνο κόμμα που ακολουθεί τέτοιες διαδικασίες εμπλοκής της βάσης, όπου το απλό μέλος μπορεί να κάνει τη διαφορά.

– Το γεγονός ότι η ηγεσία έστω και καθυστερημένα αφουγκράστηκε τη βάση πιστώνεται στα σωστά αντανακλαστικά του κόμματος

– Το γεγονός ότι υπήρξαν αυτή τη φορά στελέχη που διαφώνησαν επίσης καταγράφεται στα συν. Η μια διαφωνία στο Πολιτικό Γραφείο φέρεται σύμφωνα με πληροφορίες του ημερήσιου τύπου να ήταν του Χρίστου Χριστοφίδη, ενώ, σύμφωνα με διασταυρωμένες πηγές της «24», στην Κεντρική Επιτροπή διαφώνησαν μια σειρά από νεαρότερα στελέχη, όπως η Σταύρη Καλοψιδιώτη, ο Χρίστος Χριστόφιας, ο Γιώργος Κουκουμάς, ο Νίκος Μούδουρος και οι βουλευτές Άντρος Καυκαλιάς, Κώστας Κώστα, Γιώργος Κ. Γεωργίου και άλλα στελέχη. Απόδειξη ότι η δημοκρατία λειτούργησε στα σώματα και υπήρξαν γρήγορα αντανακλαστικά.

– Η κινητοποίηση του κόσμου της Αριστεράς αποδεικνύει ότι με μια σωστή υποψηφιότητα υπάρχουν ακόμα ελπίδες για την ανατροπή. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για λάθη.

Τι θα γίνει το επόμενο διάστημα κανείς δεν γνωρίζει. Υποψηφιότητες νίκης υπάρχουν. Και πέραν της μίας. Το φιάσκο Σπανού μπορεί να ξεχαστεί γρήγορα. Εξαρτάται πλέον από το ΑΚΕΛ, την ηγεσία και τη βάση του, για το πως θα προχωρήσουν τα πράγματα σε αυτή την ιστορική πολιτική μάχη των Προεδρικών του ’18.