Τα Κυπριακά νοικοκυριά, τα πιο υπερχρεωμένα σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση!

Πως φθάσαμε να κατέχουμε αυτή την αρνητική πρωτιά

Του Χρίστου Πουτζιουρή
Δικηγόρου – Νομικού

Τα Κυπριακά νοικοκυριά μετά την Τουρκική εισβολή και κατοχή του 40% της πατρίδας μας και της συνεπαγόμενης καταστροφής του 70% της τότε Κυπριακής οικονομίας, σταδιακά άρχισαν να επανδραστηριοποιούνται οικονομικά, είτε στο ελεύθερο μέρος της Κυπριακής Δημοκρατίας είτε με την μετανάστευση ολόκληρων οικογενειών ή αποστέλλοντας μέλη της οικογένειας τους στο εξωτερικό με σκοπό την ενίσχυση των εισοδημάτων τους και για να ανταπεξέλθουν στις νέες προκλήσεις που έφερε η Τουρκική κατοχή το 1974, αφού 200,000 πρόσφυγες απώλεσαν τις περιουσίες τους και οι υπόλοιποι Κύπριοι απώλεσαν τα εισοδήματα τους και ή τις εργασίες τους.

Ο δρόμος προς την οικονομική ανάκαμψη και την επούλωση των πληγών ήταν μακρύς και επίπονος και πέρασε από πολλά στάδια και ανακατατάξεις, αφού υπήρχε και ένα μέρος της Κυπριακής κοινωνίας και συγκεκριμένα της οικονομικής ελίτ του τόπου που δεν πλήρωσε το ίδιο τίμημα με την τεράστια πλειοψηφία του Κυπριακού λαού αλλά αντίθετα βρήκε τρόπους να εκμεταλλευτεί τις νέες συνθήκες της τραγωδίας του 1974 και να αυξήσει τα κεφάλαια της. Όμως αν και αυτό το θέμα συμπίπτει να είναι επίκαιρο ένεκα των σημερινών επετείων που έχουμε για τα τραγικά ιστορικά πλέον γεγονότα του Πραξικοπήματος και της Τουρκικής Εισβολής του 1974, δεν είναι σκοπός αυτού του άρθρου.

Πως φτάσαμε σήμερα στο σημείο τα Κυπριακά νοικοκυριά να είναι από τα πλέον υπερχρεωμένα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού όπως καταγράφεται σε επίσημες στατιστικές έχουμε την πρωτιά σε ποσοστό ιδιωτικού χρέους μεταξύ όλων των Ευρωπαϊκών Κρατών.

Οι Κύπριοι Πολίτες σε ένα μεγάλο ποσοστό υπό τις συνθήκες που αναφέρω πιο πάνω και με όπλο τους την εργατικότητα τους και πολλές φορές με την ταυτόχρονη εξάσκηση δύο επαγγελμάτων σε καθημερινή βάση, κατάφεραν να δημιουργήσουν πλούτο και να εμπλουτίσουν με τους αυξανόμενους αριθμούς τους με περισσότερα μέλη την μεσαία τάξη της Κυπριακής Κοινωνίας η οποία αποτελούσε και την ραχοκοκαλιά της Κυπριακής Οικονομίας. Είναι αποδεδειγμένο στην οικονομική θεωρία και στην πράξη ότι τα μέλη της μεσαίας τάξης είναι οι καταναλωτές που κινούν την οικονομία και επίσης είναι αυτοί που όποιο πλούτο δημιουργήσουν τον επενδύουν στο τόπο τους και ή τον αποταμιεύουν στο τόπο τους και δεν τα βγάζουν έξω όπως το μεγάλο κεφάλαιο της Κύπρου.

Οι οικονομικές κρίσεις είναι αποτέλεσμα και την ίδια ώρα συστατικό στοιχείο του συστήματος της ελεύθερης οικονομίας και οι οποίες κρίσεις και να μην υπάρχουν, θα δημιουργηθούν από το κεφάλαιο με σκοπό να γίνει δυνατή η «βίαια» μετατόπιση πλούτου από την μία τάξη της κοινωνίας στην άλλη, που συνήθως μετουσιώνεται στην επιδρομή στα εισοδήματα και στον πλούτο της μεσαίας τάξης από το μεγάλο κεφάλαιο και τους αντιπρόσωπους τους.

Μία από τις τεχνητές οικονομικές κρίσεις που δημιουργήθηκε ήταν το 1999 μέχρι και το 2002, με την φούσκα του Χρηματιστηρίου Κύπρου την οποία φούσκωσαν ορισμένοι ακόμη και με την βοήθεια Θεσμικών Οργάνων της Κυπριακής Δημοκρατίας τα οποία έλεγχαν οι ίδιοι με τους δικούς τους ανθρώπους. Η μεσαία τάξη «κατακρεουργήθηκε» αφού όχι μόνο έχασε τις καταθέσεις της αλλά βρέθηκε να είναι και δανεισμένη από τις Τράπεζες με εξασφάλιση τις περιουσίες τους. Δάνεια από τις Τράπεζες οι οποίες πάντα ελέγχονταν από την οικονομική ελίτ του τόπου.

Όλα τα χρηματιστηριακά δάνεια ακόμη και μέχρι σήμερα μεταφέρονταν με σειρά συνεχών αναδιαρθρώσεων σε μελλοντικό χρόνο εξόφλησης και πολλά από αυτά εξακολουθούν ακόμη και μέχρι σήμερα να υφίστανται.

Το επόμενο κτύπημα για την μεσαία τάξη ήρθε το 2006 με την απόκτηση και έλεγχο της Λαϊκής Τράπεζας από τον Βγενόπουλο και την παρέα του, με την βοήθεια φυσικά με το αζημίωτο των ντόπιων φερέφωνων τους αφού ξεκίνησε μία αλόγιστη κούρσα παροχής δανείων σε όλους ένεκα της ρευστότητας που είχε η Τράπεζα από την παροχή ψηλών καταθετικών επιτοκίων που έφεραν μεγάλα κεφάλαια από ξένους επενδυτές στην Κύπρο. Φυσικά ακολούθησαν και οι άλλες Τράπεζες μας το ίδιο δρόμο.

Η πρόσβαση σε εύκολο δανεισμό οδήγησε στην επόμενη φούσκα της Κυπριακής Οικονομίας που ήταν η αγορά της ακίνητης ιδιοκτησίας όπου ο εύκολος και πρόθυμος δανεισμός από τις Τράπεζες με την συνενοχή της Κεντρικής Τράπεζας ανέβασε τις τιμές τους στα ύψη. Μετά την κατάρρευση της Κυπριακής οικονομίας και το ξεφούσκωμα των τιμών των ακινήτων πολλοί πολίτες έμειναν με τεράστια χρέη από δανεισμούς με τοκογλυφικά επιτόκια που ποτέ δεν πρόκειται να πληρωθούν.

Τέλος το τρίτο κτύπημα της μεσαίας τάξης προήλθε από το κούρεμα των καταθέσεων το 2013, την εξαπάτηση των κατόχων αξιογράφων και τον εκμηδενισμό της αξίας τους με Κυβερνητική βούλα το 2013 και με τον μηδενισμό της αξίας των μετοχών των δύο μεγάλων Τραπεζών. Δηλαδή όσοι από την μεσαία τάξη δεν έπεσαν στην παγίδα του Χρηματιστηρίου το 1999/2000 ή δεν παρασύρθηκαν από την φούσκα των ακινήτων και προτίμησαν να έχουν τις οικονομίες στους σε σίγουρες «καταθέσεις» σε Κυπριακή Τράπεζα και ή σε σίγουρες επενδύσεις μετοχών ή αξιογράφων των τραπεζών, τα έχασαν σε μία νύκτα εικονικής πραγματικότητας Προεδρικής Ρωσικής Ρουλέτας με ένα πιστόλι στο «κρόταφο».

Όλα τα πιο πάνω είναι και οι λόγοι που σήμερα τα Κυπριακά νοικοκυριά χρωστούν τα «μαλλοτζέφαλα» τους όπως λέμε σε απλά Κυπριακά και για πολλούς η εξόφληση των δανείων αυτών είναι αδύνατη αφού έχασαν τα εισοδήματα τους και τις αποταμιεύσεις τους και οι τράπεζες που ήταν η αιτία να τα χάσουν συνεχίζουν να τους αυξάνουν τα χρέη τους με τα ληστρικά επιτόκια τους που χρεώνουν.

Αυτό που έμεινε πλέον στην μεσαία τάξη είναι οι ακίνητες περιουσίες τους οι οποίες σύντομα θα περάσουν στα χέρια των Τραπεζών και των εκπροσώπων τους σε εξευτελιστικές τιμές αφού η Βουλή μας και η Κυβερνητική πλειοψηφία της, συνεπικουρούμενη από τους οικονομικά ομογάλακτους τους, έδωσαν στις τράπεζες όλα τα νομοθετικά όπλα και εργαλεία ούτως ώστε να γίνουν επενδυτές, κτηματομεσίτες, επιχειρηματίες ανάπτυξης γης, δημοπράτες και ρυθμιστές της αξίας της ακίνητης περιουσίας των δανειοληπτών. Οι φορολογικές απαλλαγές και προνόμια που δόθηκαν στις τράπεζες για να παίρνουν τις περιουσίες του κόσμου που ήδη η αξία τους είναι κάτω από τα χρέη που χρωστούν, στερώντας την ίδια ώρα του Κράτους εισοδήματα, είναι σκανδαλώδης και σε καμία άλλη Ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει συμβεί.

Το επόμενο κτύπημα για την μεσαία τάξη, συγκεκριμένα για όσους ακόμη κατάφεραν να σταθούν όρθιοι από τα πιο πάνω κτυπήματα, είναι η πώληση του Συνεργατισμού σε ιδιώτες δια μέσου δημοσιοποίησης του στο Χρηματιστήριο αφού όσοι είναι δανειολήπτες του με μη εξυπηρετούμενα δάνεια ή είναι εγγυητές σε μη εξυπηρετούμενα δάνεια, θα βρεθούν στο στόχαστρο των ιδιωτών και του κεφαλαίου που θα θέλουν να ρευστοποιήσουν την επένδυση τους για να αυγατίσουν τα λεφτά τους.

Η μεσαία τάξη και ο απόδημος Κύπριος θα συνεχίσουν να δουλεύουν και να συσσωρεύουν πλούτο, μέχρι την επομένη οικονομική κρίση, όπου πάλι θα βρεθεί ο τρόπος να τους τα «ληστέψουν» με ένα άλλο ευφάνταστο τέχνασμα/δημιούργημα της ελεύθερης οικονομίας. Όπως παράδειγμα το «ηλεκτρονικό» χρήμα όπου με το πάτημα ενός πλήκτρου θα είσαι απένταρος ή θα πτωχεύεις!

Το τραγικό είναι ότι οι πρωταγωνιστές είναι οι ίδιοι που έπαιξαν τους ίδιους ή παρόμοιους ρόλους και στις προηγούμενες «οικονομικές κρίσεις» αλλά το «κοινό» εξακολουθεί να τους χειροκροτεί ή να τους ακούει!