Στο φωτεινό μονοπάτι της Μαρίνας Ερωτοκρίτου (Φωτογραφίες)

Το φιλότεχνο κοινό, γνώρισε τη «Μετάβαση», τη νέα σειρά έργων της ζωγράφου

Του Μάριου Δημητρίου

Σε ένα ακόμα πιο φωτεινό και αρμονικό μονοπάτι της ψυχής της, πορεύτηκε τους τελευταίους μήνες η ζωγράφος Μαρίνα Γιάννου Ερωτοκρίτου, δημιουργώντας τη «Μετάβαση», τη νέα εντυπωσιακή σειρά έργων της, που την Παρασκευή 29 Σεπτεμβρίου 2017 παρουσίασε σε VIP Preview Opening, στο εστιατόριο Finnigans του ομίλου εταιριών DJK στη Λάρνακα.

Η έκθεση ήταν ανοικτή για το φιλότεχνο κοινό, την επόμενη μέρα. Όπως είπε η ίδια μιλώντας για τη δουλειά της στους προσκεκλημένους της, «ήρωες μου στην καινούρια μου σειρά, είναι τα ίδια μου τα συναισθήματα, που μεγαλώνοντας μετέφερα μαζί μου. Είναι οι χαρές, οι λύπες, τα πάθη, τα λάθη μου, οι αγωνίες και όλα όσα συντέλεσαν στην εξέλιξη της ψυχής μου, αλλά και η ίδια μου η προσπάθεια να πορευτώ σε ένα πιο φωτεινό και αρμονικό μονοπάτι στη ζωή μου». Μιλώντας στην «24», η Μαρίνα διατύπωσε με ακόμα λιγότερες λέξεις, το μεγάλο ζωγραφικό της ταξίδι: «Η ψυχή μου είναι πάνω στον καμβά. Το εργαστήρι μου είναι σαν μικρός ναός και τα έργα μου είναι η προσευχή μου για να στραφώ στον μέσα κόσμο μου και να βρω τη γαλήνη και την αρμονία»…

Ταξίδια έξω από την Κύπρο

Για την ευαίσθητη ζωγράφο και το σημαντικό έργο της, μίλησε μπροστά στους εκατοντάδες προσκεκλημένους της που έσπευσαν από όλη την Κύπρο, αλλά και το εξωτερικό, από την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες για να γνωρίσουν τη νέα εικαστική της πρόταση, η δικηγόρος Εύη Τσολάκη.

«Η Μαρίνα Γιάννου Ερωτοκρίτου, ανήσυχο πνεύμα από παιδί, ζωγραφίζει από την ηλικία των τεσσάρων ετών», ανέφερε η κυρία Τσολάκη και συνέχισε: «Στη μέχρι τώρα πορεία της κατάφερε να μεγαλουργήσει, μεταφέροντας στον καμβά προσωπικά βιώματά της, ανησυχίες και ευαισθησίες της. Και δεν περιόρισε τη δράση της, μόνο στη μικρή μας πατρίδα. Η ίδια και τα έργα της ταξίδεψαν σε εκθέσεις στην Αθήνα, στη Φλωρεντία, στη Βερσίλια, στο Βερτσέλι, στις Κανάριους Νήσους και είμαι σίγουρη ότι θα συνεχίσουν να ταξιδεύουν και σε άλλα μέρη του κόσμου, κάνοντας μας περήφανους. Έργα της Μαρίνας βρίσκονται στην επίσημη συλλογή του Δήμου Λεμεσού, στο Ίδρυμα Κιβωτός στην Πάφο, στο Αναπτυξιολογικό Κέντρο Αθηνών, στον Σύλλογο «Πίστη» στην Ελλάδα, στο Κέντρο Αυτισμού στην Ιταλία, στο Πανεπιστήμιο Popolare στο Βερτσέλι της Ιταλίας και στην Πρεσβεία της Αυστρίας στην Κύπρο. Με μεγάλη χαρά η Μαρίνα πληροφορήθηκε ότι το έργο της που βρίσκεται στην Πρεσβεία της Αυστρίας, είναι σε διαδικασία μεταφοράς στη Βιέννη».

Η συνεργασία με τον Marco Barnabino

«Σταθμό στην καριέρα της Μαρίνας», συνέχισε η Εύη Τσολάκη, «αποτέλεσε η συνεργασία της με τον διεθνούς φήμης Ιταλό καλλιτεχνικό φωτογράφο και Art Director του Πανεπιστημίου Popolare στο Βερτσέλι της Ιταλίας, καθηγητή Marco Barnabino. Ο Marco Barnabino, αναγνωρίζοντας το ιδιαίτερο ταλέντο της Μαρίνας, της ανέθεσε την φιλοτέχνηση της σειράς του με τίτλο «Eva», η οποία έτυχε παγκόσμιας αναγνώρισης και κυκλοφόρησε σε βιβλίο και ταινία. Αναφορά δε, αυτού του έργου, έγινε σε μαθήματα Τέχνης Πανεπιστημίων στο Μιλάνο και στο Βερτσέλι. Ακολούθησε η συνεργασία τους στο project με τον τίτλο «Trapped in Time» το οποίο τιμήθηκε στην Ιταλία και στην Κύπρο. Η παρουσίαση και τα εγκαίνια αυτού του έργου, έγιναν στο κάστρο Di Quinto της πόλης Βερτσέλι, με χορηγό τον οικείο Δήμο. Το δε Πανεπιστήμιο της πόλης, το Popolare, φιλοξένησε την Μαρίνα στην τελετή λήξης της ακαδημαϊκής χρονιάς 2015 – 2016. Τόσο η πόλη του Βερτσέλι όσο και το Πανεπιστήμιό της, αντιμετώπισαν την Μαρίνα σαν μια από τις μεγαλύτερες καλλιτέχνιδες της εποχής μας. Το project «Trapped in Time» φιλοξενήθηκε και στην Πύλη Αμμοχώστου, με πρωτοβουλία του Δήμου Λευκωσίας».

Πάθος και προσφορά στον συνάνθρωπο

Όπως υπογράμμισε η Εύη Τσολάκη, «το πάθος της Μαρίνας για την δουλειά της, μπορεί εύκολα να το αντιληφθεί κάποιος, αρκεί να την ακούσει να μιλά για τα έργα της, να εξηγεί πώς τα εμπνεύστηκε, τη σημασία που έχει το καθένα για εκείνην και να περιγράφει τα βιώματα της, μέχρι την ολοκλήρωσή τους. Πίνακες γεμάτοι χρώματα, συναισθήματα, ανθρώπινοι και ζωντανοί πίνακες, κάποιοι από τους οποίους σε παραπέμπουν σε κάτι το μεταφυσικό.  Έργα που μαγνητίζουν, που σε καθηλώνουν βλέποντάς τα και σου διεγείρουν τη φαντασία. Η Μαρίνα δεν είναι μόνο μία καταξιωμένη καλλιτέχνης. Είναι και μια υπέροχη μητέρα (σ. σ. έχει μια κόρη 17 χρόνων και δύο γιους 9 και 10 χρόνων) και σύζυγος, που καταφέρνει με τον δυναμισμό της να ισορροπήσει την αγάπη της για την οικογένειά της, με την αγάπη της για τη ζωγραφική και βεβαίως ο σύζυγός της Ερωτόκριτος και τα παιδιά τους, αποτελούν το μεγαλύτερο στήριγμά της. Όμως πάνω απ’ όλα, η Μαρίνα είναι ΑΝΘΡΩΠΟΣ (με όλα τα γράμματα της λέξης κεφαλαία). Ένας άνθρωπος που με μεγάλη χαρά αξιοποιεί το ταλέντο της για να προσφέρει στο συνάνθρωπό της».

Η έμπνευση και η θετική ενέργεια

Δίνοντας στην ομιλία της μια πιο προσωπική νότα, είπε η Εύη Τσολάκη: «Τη γνώρισα πριν από μερικά χρόνια σε μία εκδήλωση του Συνδέσμου για Άτομα με Αυτισμό Κύπρου. Παρακολουθώντας την κοινωνική προσφορά του Δήμου Λεμεσού, η Μαρίνα εισηγήθηκε τη διοργάνωση μίας έκθεσης για την ενίσχυση των κοινωνικών προγραμμάτων του Δήμου. Έτσι τον Μάρτιο του 2016, καταφέραμε με τη στήριξη αρκετών φίλων, όπως του Ανδρέα Βρυωνίδη που βρίσκεται απόψε μαζί μας, να πραγματοποιήσουμε με μεγάλη επιτυχία την εκδήλωση «Απλά… Γυναίκα» και η Μαρίνα κατάφερε με τα έργα της και τον εξαιρετικό χαρακτήρα της να κατακτήσει και το φιλότεχνο κοινό της Λεμεσού και να προσφέρει στον πάσχοντα συνάνθρωπό της. Είμαι σίγουρη ότι και η νέα σειρά έργων της Μαρίνας με τον τίτλο «Μετάβαση» την οποία θα απολαύσουμε σήμερα, θα μας αφήσει τις καλύτερες των εντυπώσεων. Μαρίνα μου, σου εύχομαι να είσαι πάντα καλά, εσύ και η όμορφη οικογένειά σου, να μη σταματήσει ποτέ η έμπνευση να σου κτυπά την πόρτα και να συνεχίσεις να μας χαρίζεις θετική ενέργεια με τα έργα σου και το γλυκύτατο και αυθεντικότατο χαμόγελό σου. Σ’ ευχαριστώ για την πολύτιμη φιλία σου και για την τιμή που μου έκανες να προλογίσω σήμερα την έκθεσή σου. Σ’ αγαπώ πολύ! Σας ευχαριστώ!».

Ιερή προσευχή και εξαγνισμός

«Αυτοβιογραφική», χαρακτήρισε η Μαρίνα μιλώντας στην «24», τη θεματολογία της «Μετάβασης», προσθέτοντας ότι «αυτοβιογραφικές είναι και όλες οι σειρές έργων μου, των τελευταίων χρόνων. Όλα τα πρόσωπα των πινάκων μου, είναι οι εικόνες της ψυχής μου, ο κόσμος της ψυχής μου. Πώς μοιάζει η θλίψη, η χαρά, η ελπίδα, η επιθυμία, ο πόθος;». Σε αυτό ακριβώς αναφέρεται το σημείωμα της συγγραφέως και ποιήτριας Αναστασίας Παπαδάκη, που διάβασε στην εκδήλωση ο Ανδρέας Φαλάς: «Στην εικαστική αυτή σειρά, βλέπουμε την ζωγράφο Μαρίνα Γιάννου Ερωτοκρίτου να στρέφεται στο μέσα κόσμο της, σε μια προσπάθεια να εναρμονίσει τον ψυχικό ονειρόκοσμό της, με την πλαστική ρεαλιστικότητα που την περικλείει. Η καλλιτέχνιδα αφήνεται στη  μοναχικότητα του ατελιέ της, έτσι που η ζωγραφική να αποτελεί για εκείνην, ιερή προσευχή και εξαγνισμό, ετοιμάζοντας την για τη Μετάβαση στη γαλήνη των εσώψυχων της. Στην κόψη της αλλαγής αυτής, εναρμονίζεται επίσης, το παρελθόν με το παρόν και στοχοθετεί τη Μετάβαση της σε ένα αρμονικό μέλλον. Η ζωγραφική της παλέτα, πλούσια και ζωντανή από χρώματα και αντιθέσεις, εξυγιαίνει τα βήματα της, στο μοναχικό αυτό μονοπάτι. Η γαλήνη απομένει ως μοναδικό στοιχείο, αφού και τα πιο σκοτεινά κομμάτια, βρίσκουν αβίαστα τη θέση τους στο πάζλ αυτό, όχι όμως προτού γίνουν η αφορμή να αποκτήσει δύναμη το φως, στο δημιουργικό αυτό ταξίδι της ζωγράφου προς τη Μετάβαση».

Η ώθηση για το επόμενο βήμα

Δήλωσε πολύ συγκινημένη η Μαρίνα, παίρνοντας στη συνέχεια τον λόγο. «Θα ήθελα απόψε», είπε. «να ανατρέξω στις θύμησες των παιδικών μου χρόνων… όταν ήμουν παιδί και έκλεινα τα μάτια και προσπαθούσα να φανταστώ ένα άυλο κόσμο, ένα κόσμο ψυχής. Αναρωτιόμουν πολλές φορές, πώς να μοιάζει άραγε το μέσα μας, μακριά από την γήινη ύλη, είτε αυτή είναι το σώμα μας, ο περίγυρος, οι φίλοι μας, οι σπουδές, η εργασία, η περιουσία μας… Πώς να μοιάζει άραγε; Και κάπου εκεί τα συναισθήματα μου έπαιρναν μορφή, γίνονταν εικόνες και όλα μέσα μου δομούσαν ένα νέο κόσμο. Ήρωες μου λοιπόν στην καινούρια μου σειρά, είναι τα ίδια μου τα συναισθήματα, που μεγαλώνοντας μετάφερα και εξέλιξα μαζί μου. Είναι οι χαρές, οι λύπες, τα πάθη, τα λάθη μου, οι αγωνίες και όλα όσα συντέλεσαν στην εξέλιξη της ψυχής μου, αλλά και η ίδια μου η προσπάθεια να πορευτώ σε ένα πιο φωτεινό και αρμονικό μονοπάτι στη ζωή μου. Στο εργαστήρι μου μέσα όταν δουλεύω, δεν υπάρχει η αίσθηση του χρόνου ή του τόπου… ακόμα και τώρα τόσα χρόνια μετά, κλείνοντας τα μάτια μου, κατακλύζομαι από συναισθήματα και τότε το πινέλο και ο καμβάς μου, διψούν να απαθανατίσουν όποια μορφή καθρεφτίζει η ψυχή μου. Περνώντας σε αυτό το στάδιο, έχω την ευλογία να μπορώ να παρατηρώ και εγώ η ίδια εμένα, γιατί η όλη διαδικασία, εξυπακούει την αυτούσια καταγραφή του βαθύτερου είναι μου. Επιθυμία μου λοιπόν είναι αντικρίζοντας τα έργα μου, εγώ ή ακόμα και κάποιος ουδέτερος θεατής, να μπορεί να τροφοδοτήσει με θετικότητα την εκάστοτε στιγμή, δίνοντας την ώθηση που χρειάζεται για το επόμενο βήμα. Στο σημείο όμως αυτό, το επόμενο βήμα είστε όλοι εσείς που με τιμάτε με την παρουσία σας και γεμίζετε τον ψυχικό μου κόσμο με χαρά και αγάπη. Που στηρίζετε την εικαστική μου πορεία, δίνοντας μου την ώθηση για ακόμα παραπέρα… Σας ευχαριστώ πολύ όλους που είστε δίπλα μου στο ταξίδι μου αυτό… Ευχαριστώ επίσης τον όμιλο DJK για την πρωτοβουλία τους για την όμορφη αυτή διοργάνωση, όπως και για την υπέροχη φιλοξενία τους, ως εστιατόριο Finnigans. Ευχαριστώ όλους όσους βοήθησαν στο στήσιμο της έκθεσης μας και τέλος ευχαριστώ την οικογένεια μου και ιδιαίτερα τον σύζυγο μου Ερωτόκριτο, που με στηρίζει αδιάκοπα στη ζωή μας!».

Το φως να νικά το σκοτάδι

Το φως, είναι λέξη κλειδί στον λόγο της Μαρίνας και καθοριστικό μοτίβο στο έργο της. «Στους πίνακες μου ζωγραφίζω ξεκινώντας συχνά από τα σκούρα χρώματα», είπε στην «24», «γιατί θέλω την ώρα που μπαίνει το φως, να λούζεται ο πίνακας και το φως να υπερνικά το σκοτάδι – έτσι όπως ακριβώς κάνω καθημερινά, βγάζοντας τα σκοτεινά σημεία και κρατώντας ό,τι πιο φωτεινό, στη δική μου προσωπική πορεία στη ζωή». Η δική της προσωπική πορεία στη ζωή, άρχισε, θα λέγαμε, σε μια σκοτεινή συγκυρία, αφού γεννήθηκε στην προσφυγιά, λίγα χρόνια μετά την τουρκική εισβολή, το 1979, από γονείς που κατάγονται από την κατεχόμενη Άχνα – έχει έναν αδελφό και μια αδελφή, μεγαλύτερους της. Μεγάλωσε στο Δασάκι Άχνας, όπου τέλειωσε το δημοτικό σχολείο και στη συνέχεια φοίτησε στο Γυμνάσιο Ξυλοτύμπου και σε Λύκειο στη Λάρνακα. «Ήμουν πάντα καλή μαθήτρια, αλλά όταν ήμουν μικρή, είχα πάντα αυτή την αίσθηση, ότι κάτι πάει πολύ λάθος με μένα…πάντα ένιωθα κάπως σαν…εξωγήινη. Κι ο λόγος είναι γιατί σε αντίθεση με τους περισσότερους γύρω μου, εγώ κοσκινίζω πάντα τα γεγονότα και τους ανθρώπους και κρατώ τα καλά τους. Πάντα έχω κάτι θετικό, ακόμα και στις πιο δύσκολες καταστάσεις. Μέσα στην τοξική ζωή μας, μέσα στο άγχος, τις οικονομικές υποχρεώσεις και τη δύσκολη καθημερινότητα, δεν πρέπει να ξεχνούμε να ανάβουμε ένα κεράκι για να φωτίσει τη ψυχή μας. Αυτό συνήθως το ξεχνούμε και είναι πολύ λυπηρό. Πιστεύω είναι η στιγμή να ξυπνήσουμε και να εκτιμήσουμε κάποια πράγματα που κοσμούν πραγματικά τη ζωή μας, όπως η κουλτούρα, ο πολιτισμός, η τέχνη. Ένας από τους λόγους που γεμίσαμε τοξίνες μέσα μας, είναι γιατί ξεχάσαμε τις ρίζες μας, ξεχάσαμε δηλαδή να είμαστε δημιουργικοί, να στηρίζουμε ο ένας τον άλλο, αλλά και να τροφοδοτούμε τις επόμενες γενιές με δημιουργικότητα – τους νέους ανθρώπους, που έχουν τόση πολλή ανάγκη από τροφή ψυχής. Τα παιδιά μας μιμούνται εμάς και φορτώνονται με το δικό μας άγχος, με το δικό μας το στρες, τους δικούς μας αυτοπεριορισμούς. Αλλά πέρα από τα υλικά αγαθά και από την έγνοια για πώς θα αποκτήσουμε περισσότερα, πέρα από τον υλικό κόσμο, υπάρχει ο κόσμος της ψυχής μας που πρέπει να έχει προτεραιότητα».

Το αδιαχώρητο στο Finnigans από τους προσκεκλημένους της Μαρίνας Ερωτοκρίτου, που έσπευσαν να δουν τους πίνακές της.

Την παρουσίαση της «Μετάβασης» συνόδευσαν μουσικά οι δίδυμες αδελφές Σιαμακκίδη – η Μαρία στο πιάνο και η Ελίνα στο βιολί. Στη φωτογραφία αυτή, έχουν ανάμεσά τους τη Χριστίνα Χατζηγεωργίου Μυλωνά.

Από αριστερά Μαριλένα Κασουλίδου, Σκεύη Οικονόμου Δεσποτάκη, Μαρίνα Ερωτοκρίτου και Αννούλα Κασουλίδου.

Αριστερά η Britta Simon και η θυγατέρα της Μαρίνας, Ηλιάνα Ερωτοκρίτου.

Η δικηγόρος Εύη Τσολάκη με τον Ανδρέα Βρυωνίδη, ιδιοκτήτη του πολυχώρου «Ρόδι» στη Λεμεσό.

Με το ζεύγος Μάριο και Αλιόνα Αργυρού.

Στο στιγμιότυπο διακρίνονται πίσω από τη Μαρίνα, οι γονείς της Βασούλα και Παναγιώτης Γιάννου και δεξιότερα μπροστά, ο σύζυγός της Ερωτόκριτος Ερωτοκρίτου.

3 Ο Πρόξενος της Ιταλίας στην Κύπρο Βίκτωρ Μαντοβάνης, έχοντας δίπλα του τον συντονιστή της εκδήλωσης Ανδρέα Φαλά, μεταφέρει στους παρευρισκόμενους τον χαιρετισμό και τις ευχαριστίες του νέου Ιταλού πρέσβη στην Κύπρο Andrea Cavallari, για τον πίνακα της Μαρίνας Ερωτοκρίτου, που θα κοσμεί την ιταλική πρεσβεία στη Λευκωσία.

 

 

Μερικοί από τους πίνακες της «Μετάβασης».

 

Φωτό: Η ταλαντούχα ζωγράφος με τον Μάριο Δημητρίου, δίπλα σε πίνακα της σειράς «Μετάβαση», τη βραδιά της παρουσίασής της στη Λάρνακα.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ Βάσια Χαραλαμπίδη, Mihai Francu, Στέλιος Παύλου