Ποιοι είναι οι 10 μονομάχοι των Προεδρικών Εκλογών

Με το χρίσμα του Ε.ΛΑ.Μ να πηγαίνει στον πρόεδρο του κόμματος Χρίστο Χρίστου, έκλεισε και η τελευταία εκκρεμότητα που υπήρχε αναφορικά με τον εκλογικό χάρτη του 2018. Αυτή ήταν η δέκατη (10) στη σειρά υποψηφιότητα, μια λιγότερη από αυτή του 2013 και όσες ακριβώς πριν από δέκα χρόνια, το 2003. Για κάποιους από τους δέκα υποψηφίους, στόχος είναι η κατάληψη της εξουσίας, για κάποιους άλλους το βήμα για να ακουστεί η φωνή τους, ενώ για ορισμένους, το «διαβατήριο» για κάτι καλύτερο.

Του Μιχάλη Παναγιώτου

Για ένα νησί με πληθυσμό στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου της τάξης των 848 χιλιάδων κατοίκων στο τέλος του 2015, τόσες πολλές υποψηφιότητες μπορεί να φαντάζουν υπερβολικές, όμως κανείς δεν μπορεί να βάλει φραγμό στα όνειρα. Ας δούμε λοιπόν, ποιοι διεκδικούν την ψήφο μας, ποιο το υπόβαθρο τους, η δυναμική αλλά και η αχίλλειος πτέρνα τους.

Νίκος Αναστασιάδης:

Ο εκ Λεμεσού ορμώμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, γεννήθηκε Πέρα Πεδί Λεμεσού το 1946. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ναυτικό Δίκαιο στο University of London ασκώντας το δικηγορικό επάγγελμα από το 1972. Από το 1997 μέχρι το 2012 κατέχει την θέση του προέδρου του ΔΗ.ΣΥ και κατ’ ουσίαν αποτελεί πνευματικό παιδί του Γλαύκου Κληρίδη, ο οποίος τον εμπιστεύεται πιστά. Στην πρώτη του απόπειρα το 2013 για πρόεδρος του κράτους ,ο κ.Αναστασιαδής με ποσοστό 45,46 % στη δεύτερη Κυριακή, εξελέγη ως ο δωδέκατος ΠτΔ.

Η διακυβέρνηση Αναστασιάδη δεν ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις, μιας και στις 16 Μαρτίου απεδέχθη το κούρεμα καταθέσεων στις προβληματικές τράπεζες. Ένα μέτρο πρωτοφανές στην ευρωπαϊκή ιστορία. Παρόλο πως η ανεργία επί των ημερών του εκτοξεύθηκε ακόμη περισσότερο, ο ίδιος δε φαίνεται να βίωνε απώλειες στη δημοτικότητα του. Η ισχυρή του προσωπικότητα, τα μηνύματα στήριξης ξένων ηγετών όπως η κ.Μέρκελ, η έντονη κινητικότητα στο θέμα του κυπριακού, φαίνεται να αντισταθμίζουν τα όποια αρνητικά του καταλογίζονται κατά καιρούς.

Είναι βέβαιο πως αν τύγχανε μιας ποιο «επιθετικής» αντιπολίτευσης θα δεχόταν ένα κάποιο πλήγμα η δημόσια εικόνα του ειδικότερα σε θέματα εθνικού ενδιαφέροντος. Στο παρόν, ο κ.Αναστασιάδης βλέπει το σύνολο των μέχρι στιγμής δημοσκοπήσεων να τον κατατάσσουν νικητή σε όλα τα πιθανά σενάρια και διασταυρώσεις. Το εσωτερικό μέτωπο φαντάζει αρκούντως συσπειρωμένο, με αποτέλεσμα την (σχεδόν) σίγουρη παρουσία του στη δεύτερη Κυριακή.

Σταύρος Μαλάς:

Σε μια επανάληψη του σκηνικού του 2013, ο Σταύρος Μαλάς αποφασίζει να διεκδικήσει ξανά την προεδρία της Δημοκρατίας. Γεννηθείς τον Ιούνιο του 1967 στην Αμμόχωστο, κατάφερε και εδραιώθηκε στη συνείδηση των πολιτών ως ένας καταξιωμένος γενετιστής, επιστήμονας αλλά και δραστήριος Υπ.Υγείας από τον Αύγουστο του 2011 όταν παρέλαβε το υπουργείο από τον τότε Πρόεδρο κ.Δημήτρη Χριστόφια.

Η μάχη που έδωσε το 2013 με τον Γιώργο Λιλλήκα την πρώτη Κυριακή των εκλογών, τον βρήκε νικητή με ισχνή διαφορά. Στη μια εβδομάδα που μεσολαβούσε δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την απαιτούμενη πλειοψηφία, και πέντε χρόνια μετά, στο σήμερα, δείχνει διατεθειμένος να πετύχει αυτό που άφησε στη μέση.

Η υποψηφιότητα του κ.Μαλά έχει να αντιμετωπίσει αρκετές δυσκολίες , και η προεκλογική του πορεία μόνο στρωμένη με ροδοπέταλα δεν είναι. Κατ’αρχήν πρέπει να πείσει τους ψηφοφόρους πως είναι όντως Ανεξάρτητος υποψήφιος. Η δεύτερη χρονικά σύμπραξη με το Α.Κ.Ε.Λ τον κατατάσσει στη συνείδηση της κοινής γνώμης ως κομματικό υποψήφιο. Η περίπτωση Μαϊκ Σπανού και Α.Κ.Ε.Λ. είναι ένα επιπρόσθετο σημάδι αναξιοπιστίας . Επιπλέον, έχει να διαχειριστεί την κριτική που ασκείται στο Α.Κ.Ε.Λ για την πλήρη σύμπλευση του στο κυπριακό με τον ΠτΔ, ως επίσης και την αποχή του από την πολιτική σκηνή για σημαντικό χρονικό διάστημα μεταξύ των δυο εκλογικών αναμετρήσεων.

Νικόλας Παπαδόπουλος:

Κληρονόμος ενός τεράστιου ονόματος, ορκισμένος συνεχιστής των πολιτικών του πατέρα του, ο Νικόλας Παδόπουλος έχει όλο το πακέτο για να πετύχει. Τουλάχιστον στα μάτια των ψηφοφόρων, μια και αυτό μετράει στην παρούσα φάση. Γεννηθείς το 1973 σπούδασε Νομική στο Λονδίνο, και με την επιστροφή του στην Κύπρο εργοδοτήθηκε στο Δικηγορικό Γραφείο «Τάσσος Παπαδόπουλος και Συνεργάτες» το οποίο ίδρυσε ο πατέρας του, Τάσσος Παπαδόπουλος, πρώην Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

‘Έχει το πλεονέκτημα του ότι ξεκίνησε πρώτος και από πολύ νωρίς την προεκλογική του εκστρατεία. Τον καιρό που στο Α.Κ.Ε.Λ αμφιταλαντευόντουσαν για το δικό τους υποψήφιο, ο κ.Παπαδόπουλος βρήκε ευκαιρία να εδραιωθεί στις συνειδήσεις των πολιτών ως μια σοβαρή πρόταση.

Με την προεκλογική εκστρατεία σταδιακά να παρουσιάζει έξαρση, το μεγαλύτερο στοίχημα για τον κ.Παπαδόπουλο αποτελεί η διαχείριση των εσωκομματικών τριγμών που προκαλούν οι μεθοδικές αποχωρήσεις στελεχών. Στα υπέρ, το συμπαγές μέτωπο των κομμάτων που υποστηρίζουν την υποψηφιότητα του, και σε αντίθεση με το Α.Κ.Ε.Λ, η ξεκάθαρη αντιπολιτευτική στάση καθ’όλη τη διάρκεια της παρούσας διακυβέρνησης

Γιώργος Λιλλήκας:

Με διαφορά η πιο αμφιλεγόμενη υποψηφιότητα από τις υφιστάμενες. Ο άνθρωπος που γύρισε την πλάτη σε αυτούς που τον στήριξαν πριν πέντε χρόνια, αποφάσισε να ακολουθήσει ανεξάρτητη πορεία, υποστηριζόμενος μονο από το δικό του δημιούργημα. Η Συμμαχία Πολιτών, δεν είναι η ίδια με αυτή του 2013. Από αυτή έχουν αποχωρήσει σημαντικότατα γρανάζια και πυλώνες προσέλκυσης ψηφοφόρων.

Ο Γιώργος Λιλλήκας στα 27 του χρόνια, από το 1987 όταν εντάχθηκε στο εκλογικό επιτελείο του Γ.Βασιλείου μέχρι και σήμερα, έχει να επιδείξει μια αξιοσημείωτη πολιτική πορεία. Αποκορύφωμα ήταν η σημαίνουσα θέση που είχε στην κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου, στην οποία μάλιστα το 2006 υπηρέτησε από το Υπ.Εξωτερικών. Επί διακυβέρνησης Χριστόφια αποφάσισε να δημιουργήσει τη Συμμαχία Πολιτών. Το 2013 τα κόμματα του κέντρου συντάχθηκαν κάτω από το δικό του όνομα όπου παραλίγο να εξασφαλίσει θέση στο δεύτερο γύρο.

Οι δημοσκοπήσεις δεν επιτρέπουν χαμόγελα αισιοδοξίας, ανάλογα του 2013. Η ανταπόκριση των πολιτών δεν φαίνεται να είναι τόσο ζεστή, με αποτέλεσμα να κονταροχτυπιέται με τον Χρίστο Χρίστου για την τέταρτη θέση. Ο ρόλος του θα είναι καθαρά ρυθμιστικός, ίσως και καθοριστικός στο δεύτερο γύρο, εκεί όπου αναλόγως των ποσοστών της πρώτης Κυριακής, θα κληθεί να πάρει σημαντικές αποφάσεις. Τόσο για το σήμερα, αλλά και για την πολιτική του σταδιοδρομία.

Χρίστος Χρίστου:

Στην περίπτωση του Ε.ΛΑ.Μ τα πράγματα ήταν σχετικά προδιαγεγραμμένα. Το κόμμα είχε εδώ και μήνες πάρει την απόφαση να κατέλθει με δικό του υποψήφιο. Το μοναδικό ζητούμενο ήταν το πρόσωπο που θα λάμβανε το χρίσμα. Στις 3 Νοεμβρίου 2017, ο κ.Χρίστου από το βήμα του Δημοτικού θεάτρου Στροβόλου, ανακοίνωσε την απόφαση των συλλογικών οργάνων του κόμματος, και με αυτό τον τρόπο έκλεισε αυτό το μίνι σήριαλ.

Ο κ.Χρίστου είναι ο νεαρότερος σε ηλικία υποψήφιος στην ιστορία των προεδρικών εκλογών. Ο πρόεδρος του Ε.ΛΑ.Μ είναι 37 ετών και επαγγέλλεται ακτινολόγος. Από ιδρύσεως του κόμματος διετέλεσε ενεργός παράγοντας μέχρις ότου ανελιχθεί στην προεδρία του κόμματος.

Όσον αφορά την πολιτική προέκταση αυτής της υποψηφιότητας, ήταν θέσφατο πως το Ε.ΛΑ.Μ εκ των θέσεων και αρχών του, δεν θα μπορούσε να συνεργαστεί με οποιοδήποτε άλλο κόμμα ή υποψήφιο. Οι έντονες θέσεις του στο εθνικό ζήτημα, η αντιομοσπονδιακή του ρητορική και η σαφής επίκρισης προς όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, το θέτει αυτομάτως εκτός διαδικασίας ζύμωσης συνεργασιών.

Από την άλλη μεριά, παρατηρείται μια έξαρση των εθνικιστικών κινημάτων σε όλη την Ευρώπη.

Η οικονομική κρίση πάντοτε προσφερόταν για την ανάπτυξη ριζοσπαστικών ιδεολογημάτων. Η δυναμική που αναπτύσσει η υποψηφιότητα Χρίστου δύναται να τον καταστήσει αξιοπρόσεκτη δύναμη, με ένα εκ των Αναστασιάδη, Παπαδόπουλου ενδεχομένως να μετρούν απώλειες την 28η Ιανουαρίου.

Φοίβος Μαυροβουνιώτης:

Ο εκ Λεμεσού ορμώμενος Φοίβος Μαυροβουνιώτης, δεν είναι άγνωστος στην κυπριακή πολιτική επικαιρότητα. Μπορεί υπό την ιδιότητα του ως πρώην επαρχιακός του ΔΗ.ΣΥ στη Λεμεσό να είχε κάποια απήχηση, αλλά το μεγάλο το ξεπέταγμα πραγματοποιήθηκε όταν στην Κύπρο έσκασε το σκάνδαλο των ομολόγων. Στην Λαϊκή Τράπεζα επλήγησαν συνολικά 3.568 άτομα τα οποία επένδυσαν €626 εκατ. σε αξιόγραφα. Στην Τράπεζα Κύπρου επένδυσαν συνολικά 9.208 άτομα €563 εκατ. Χάθηκαν συνολικά €1,5 δισ. σε αξιόγραφα της πρώην Λαϊκής Τράπεζας και Τράπεζας Κύπρου. Επηρεάστηκαν 17 χιλιάδες άτομα από την Κύπρο, αλλά και από το εξωτερικό.

Ήταν τότε που οι επηρεαζόμενοι πολίτες προχώρησαν στη σύσταση του Παγκυπρίου Συνδέσμου Κατόχων Τραπεζικών Αξιογράφων, του οποίου πρόεδρος ψηφίστηκε ο Φοίβος Μαυροβουνιώτης. Στις 19 Μαρτίου 2017, η συνέλευση του συνδέσμου, παμψηφεί προέκρινε τον κ.Μαυροβουνιώτη ως ανεξάρτητο πρόεδρο της Δημοκρατίας. Μέχρι και σήμερα ο σύνδεσμος έχει προβεί σε πάρα πολλές ενέργειες προς ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων του, ενώ ταυτόχρονα χαίρει της εκτίμησης μεγάλης μάζας πληθυσμού λόγω της σημαντικότητας του αγώνα που δίδεται.

Η υποψηφιότητα του μπορεί βάσει δημοσκοπήσεων να μην επιτρέπει στον κ.Μαυροβουνιώτη να ελπίζει σε δεύτερο γύρο. Παρόλα αυτά μπορεί να θεωρηθεί ήδη μια σημαντική επιτυχία, ένεκα του γεγονότος πως αναθερμάνθηκε το όλο ζήτημα των αξιογράφων, και ενδεχομένως να λειτουργήσει ως δέλεαρ στους επίδοξους μνηστήρες του προεδρικού θώκου.

Ανδρέας Ευστρατίου:

Ο επόμενος υποψήφιος δικαίως θεωρείται ως «βετεράνος» των εκλογικών αναμετρήσεων. Από τη νέα χιλιετία και εντεύθεν, ο Ανδρέας Ευστρατίου κατέρχεται ανελλιπώς σε όλες τις προεδρικές αναμετρήσεις. Ιδιοκτήτης γνωστού οίκου νυφικών στη γενέτειρα του Πάφο, έχει να υπερηφανεύεται μια παγκόσμια πρωτιά. Παρόλο που δεν κατάφερε να λάβει το προεδρικό χρίσμα, έλαβε εντούτοις το βραβείο Guinness. Αυτό επιτεύχθηκε κατασκευάζοντας την μακρύτερη ουρά νυφικού φορέματος στον κόσμο! Αυτή η καταπληκτική δημιουργία, του κ. Ευστρατίου, παρουσιάστηκε στο κοινό στις 26 Δεκεμβρίου 2006 και αναγνωρίστηκε επίσημα ως ένα παγκόσμιο ρεκόρ Guinness στις 18 Φεβρουαρίου 2007.

Eξαιτίας αυτού προκλήθηκε και ένα παρατράγουδο πρίν τις εκλογές του 2013, όταν ο κ.Ευστρατίου χρησιμοποίησε ως έμβλημα το κατοχυρωμένο λογότυπο της εταιρείας Guinness World Records. Αποτέλεσμα να καταστραφούν όλα τα εκδιδόμενα ψηφοδέλτια (575 χιλιάδες).

Μιχάλης Μηνάς:

Ο πρόεδρος της Οργάνωσης Αγωνιστών Δικαιοσύνης (ΟΑΔ), δοκιμάζεται σε προεδρικές αναμετρήσεις για πρώτη μόλις φορά. Το κόμμα του κ.Μήνα είναι σχετικά καινούργιο, μιας και η σύσταση του επισημοποιήθηκε το καλοκαίρι του 2015. Η οργάνωση παρόλο που μόλις πρωτοπαρουσιάστηκε στο κοινό,, αποφάσισε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στις βουλευτικές εκλογές του 2016, λαμβάνοντας 983 ψήφους και ποσοστό 0,28%.

Ο Μιχάλης Μηνάς είναι κάτοχος των τριών πανεπιστημιακών τίτλων του εξωτερικού, με επαγγελματική εμπειρία στον τομέα των χρηματοοικονομικών. Οι θέσεις της οργάνωσης εκφράζονται κατά κόρον από τον ίδιο τον κ.Μήνα, μέσω videos που ανεβάζει ο ίδιος στην ιστοσελίδα της οργάνωσης, και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Έχει σαφή αντιπολιτευτική τάση έναντι των παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας, ενώ τάσσεται απερίφραστα εναντίον της ΔΔΟ.

Χριστάκης Καπηλιώτης:

Εν ενεργεία Υπαστυνόμος της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού και Υπεύθυνος του Συμπλέγματος Πλατρών, ο κ.Καπηλιώτης θεωρεί πως η προάσπιση των συμφερόντων της πατρίδας υπερισχύει της επαγγελματικής του κατάστασης. Η εξαγγελία της υποψηφιότητας του έγινε μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο Facebook, την 6η Ιουνίου, στην οποία ο ίδιος αναφέρεται ως Υποψήφιος Ανεξάρτητος Πρόεδρος Εθνικής Ενότητος Κύπρου με τα αρχικά ΑΠΕΕΚ.

Ο κ.Καπηλιώτης έλαβε όλες τις Συνταγματικές εγγυήσεις περί μη ασυμβίβαστου, και δικαιούται να ασκήσει τον προεκλογικό του αγώνα απρόσκοπτα. Είναι για τον ίδιο η πρώτη φορά που κατέρχεται σε οιασδήποτε μορφής εκλογική αναμέτρηση, ως εκ τούτου μια γενική εκτίμηση της όποιας δυναμικής θα ήταν παρακινδυνευμένη.

Δρ.Χάρης Αριστείδου:

Η πιο γνωστή ίσως φιγούρα από τους υποψήφιους χωρίς κομματική υποστήριξη. Ο Δρ. Αριστείδου αποτελεί μια σημαίνουσα φυσιογνωμία της πόλης της Λεμεσού. Άνθρωπος με έντονο το αίσθημα της δράσης και του ακτιβισμού, ο κ.Αριστείδου δεν είναι λίγες οι φορές που τόλμησε να έρθει σε ευθεία αντιπαράθεση με ότι ο ίδιος θεωρούσε ως άδικο. Γεννηθείς στην Αφρική το 1964 λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων των γονιών, παρακολούθησε τις σπουδές του στη Δ.Γερμανία όπου και έλαβε το πτυχίο του.

Πέρα από την επαγγελματική και πολιτική του δράση, είναι και συγγραφέας μιας και έχει εκδόσει μέχρι στιγμής σαράντα τρία βιβλία εκ των οποίων τα δέκα είναι ποιητικές συλλογές. Σημείο αναφοράς για τον ίδιο αποτελεί, το γεγονός δεν δίστασε να σπάσει το τζάμι της λιμουζίνας στις 13 Οκτωβρίου του 1993 όταν η Βασίλισσα Ελισάβετ Β’ βρέθηκε στην Κύπρο.

Στις τελευταίες δημοτικές εκλογές του 2016, ο κ.Αριστείδου κατήλθε υποψήφιος δήμαρχος Λεμεσού, λαμβάνοντας 986 ψήφους και ποσοστό 3,42%.