Φωτίου: Θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες για εξεύρεση δίκαιης λύσης

Δυστυχώς, κατά το τελευταίο διάστημα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή για τα διεθνή δεδομένα έξαρση αλαζονείας και αδιαλλαξίας της Τουρκίας, καθώς και με πρόσθετες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου σε ό,τι αφορά ειδικά τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας επί της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της, δήλωσε ο Επίτροπος Προεδρίας, Φώτης Φωτίου.

Με επιμονή και αποφασιστικότητα θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες μας με την προσδοκία ότι θα μεταβάλει τη στάση της η άλλη πλευρά και θα συνεργαστεί επιτέλους για την εξεύρεση μιας δίκαιης και λειτουργικής λύσης, ανέφερε σε ομιλία του στην κηδεία των λειψάνων του μέχρι πρότινος αγνοούμενου και νυν πεσόντα κατά την τουρκική εισβολή του 1974 στρατιώτη Ιωάννη Σκαλιστή του Λάζαρου.

Μιας λύσης, συνέχισε, «η οποία θα επανενώνει τη χώρα μας και θα την μετατρέπει σε τόπο ειρήνης, ασφάλειας και ευημερίας για όλους τους κατοίκους του με όλα τα δικαιώματα και τις βασικές τους ελευθερίες διασφαλισμένες και χωρίς αγωνία και αβεβαιότητα για το αύριο».

«Έτσι θα μπορέσουμε να δικαιώσουμε και τη θυσία των ηρώων μας, του Ιωάννη Σκαλιστή και όλων των άλλων που αντιστάθηκαν στον Αττίλα και πολέμησαν για την ελευθερία μας».

Ο Επίτροπος Προεδρίας χαρακτήρισε το θέμα των αγνοουμένων ως την πιο τραγική πτυχή, σημειώνοντας ότι «άλλοι 850 σχεδόν συμπατριώτες μας εξακολουθούν ακόμη να αγνοούνται, με την κατοχική δύναμη να μην επιδεικνύει τη δέουσα συνεργασία για τη διακρίβωση και της δικής τους τύχης, ως εάν οι ευθύνες που έχει μπορεί να αποκρυβούν ή να ξεχαστούν με την πάροδο του χρόνου».

Δεν μπορεί, τόνισε, να υπάρχει καμία ανοχή για το ειδεχθές αυτό έγκλημα. «Πέρασαν από τότε τόσα χρόνια και εξακολουθούμε να κηδεύουμε πεσόντες της τουρκικής εισβολής. Η αλήθεια δεν μπορεί να αποκρύβεται άλλο και πρέπει να λάμψει. Γι’ αυτό και θα συνεχίσουμε με αποφασιστικότητα να εργαζόμαστε για την διακρίβωση και της τελευταίας περίπτωσης αγνοουμένου δίνοντας τις απαντήσεις που οφείλονται στους συγγενείς τους».

Κάθε περίπτωση αγνοουμένου, συνέχισε, είναι μια αδιάσειστη μαρτυρία για το δράμα που έζησε ο λαός μας το 1974, για τον άνισο αλλά ηρωικό αγώνα που έδωσε για απόκρουση της τουρκικής εισβολής και την υπεράσπιση της ελευθερίας και της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας μας, αλλά ακόμη και για τη βαρβαρότητα που επέδειξε ο Αττίλας μαζί με φανατικές εξτρεμιστικές ομάδες Τουρκοκυπρίων στη μεταχείριση ειδικά πολλών συλληφθέντων συμπατριωτών μας.

Πιο τραγική φιγούρα του δράματος των αγνοουμένων είναι -τόνισε ο κ. Φωτίου – όλες εκείνες οι μάνες, όπως η αγαπημένη μας Εύα (σσ: η μητέρα του Ιωάννη Σκαλιστή), που τις θυμόμαστε στα οδοφράγματα να δακρύζουν κρατώντας τη φωτογραφία των παιδιών τους.
«Μπορεί το σώμα να τις έχει προδώσει, όμως με ακλόνητη πίστη, στέκονται με δύναμη δίπλα από το φέρετρο των παιδιών τους. Να παρακαλούν τον Δημιουργό να τους δώσει δύναμη, να αντέξουν λίγο ακόμα για να κηδεύσουν τα όσια οστά τους. Μπορεί να μην είναι όλα, αλλά είναι αρκετά να επιφέρουν ανακούφιση στην πονεμένη τους ψυχή. Αυτό περίμεναν και αυτό παρακαλούσαν 43 τόσα χρόνια. Κηδεία αξιοπρέπειας και μετά ας παραδώσουν το πνεύμα τους για να τα συναντήσουν αλλού. Εκεί που δεν υπάρχει το ανθρώπινο μίσος, η οδύνη και ο πόνος. Έτσι τις θυμόμαστε τις μάνες των αγνοουμένων μας, περήφανες και υπομονετικές», είπε.

Αναφερόμενος γενικά στο πρόβλημα των αγνοουμένων και το δράμα των συγγενών τους, ο Επίτροπος Προεδρίας είπε πως «είναι μέρος της ιστορίας μας, η οποία με τίποτα δεν παραγράφεται και μας δείχνει το δρόμο της τιμής και του καθήκοντος, ως απαραίτητη προϋπόθεση της ίδιας της επιβίωσης μας».

Πρώτιστο και ακατάλυτο εθνικό μας καθήκον, σημείωσε, είναι να αντλούμε διδάγματα από την ιστορία μας εμπνεόμενοι από το παράδειγμα που έδωσαν με τις θυσίες και την αγωνιστικότητα τους τόσοι και τόσοι ήρωες μας που έγραψαν με ανεξίτηλα γράμματα το όνομα τους στο Πάνθεον των Αθανάτων μας μαζί με τη λέξη Ελευθερία.

Ο κ. Φωτίου αναφέρθηκε εκτενώς στις συνθήκες θανάτου του Ιωάννη Σκαλιστή, «που μαζί με τους άλλους συμπολεμιστές του στις μάχες κατά του Αττίλα στις βόρειες περιοχές της Λευκωσίας, έγινε παράδειγμα θάρρους και ανδρείας, επιτελώντας στο ακέραιο το καθήκον του προς την αγαπημένη του πατρίδα».

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον πατέρα του, τον Λάζαρο Σκαλιστή, εκφράζοντας ε ευγνωμοσύνη και μεγάλη εκτίμηση για όλσα όσα πρόσφερε, υπηρετώντας την πατρίδα του από το μετερίζι του σκαπανέα και πρωτεργάτη του κινήματος της αναζήτησης των αγνοουμένων της κυπριακής τραγωδίας, από τις πρώτες ώρες της εξαφάνισης τους.

«Για 30 και πλέον χρόνια, μέχρι το θάνατό του προ δεκαετίας, είχε τεθεί στην εμπροσθοφυλακή του αγώνα για τη διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων, προσφέροντας ανεκτίμητες πράγματι υπηρεσίες, τόσο στην Κύπρο, όσο και στο εξωτερικό. Δυστυχώς, σε ηλικία 78 ετών ο Λάζαρος Σκαλιστής έφυγε από τη ζωή με ανεκπλήρωτο τον πόθο του για τη διευκρίνιση της τύχης του παιδιού του», είπε ο κ. Φωτίου.