Το ναι και το όχι στις αμβλώσεις

«Η πρόσβαση σε ασφαλή και νόμιμη άμβλωση, θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων», τονίζουν  βουλευτές, επίτροποι, κράτος και γυναικείες οργανώσεις. «Εξουσία πάνω στο κυοφορούμενο, δεν έχει η μητέρα ή ο πατέρας, αλλά ο Θεός», σύμφωνα με την Εκκλησία

Του Μάριου Δημητρίου

Στην τελική ευθεία βρίσκεται η τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα ώστε να αποποινικοποιηθούν οι αμβλώσεις, αφού η σχετική πρόταση νόμου συζητήθηκε στην κοινοβουλευτική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις 26 Φεβρουαρίου 2018, με τους βουλευτές, τους Επιτρόπους Διοικήσεως, Ισότητας και Προστασίας του Παιδιού, το Υπουργείο Υγείας, τις γυναικείες και τις επαγγελματικές οργανώσεις των γιατρών να συμφωνούν και με την Εκκλησία να εκφράζει την κάθετη διαφωνία της. Στις 19 Μαρτίου 2018 θα ολοκληρωθεί η κατ’ άρθρο συζήτηση στην Επιτροπή, ενώ θα μεταφερθεί για ψήφιση στην ολομέλεια της Βουλής, πιθανόν αμέσως μετά το Πάσχα, όπως είπε η Πρόεδρος της Επιτροπής Στέλλα Κυριακίδου. Σύμφωνα με τη σημερινή νομοθεσία, είναι ποινικό αδίκημα για μια γυναίκα να τερματίσει την εγκυμοσύνη της και υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι 7 χρόνων, ενώ ο γιατρός που διενεργεί την άμβλωση, σε φυλάκιση μέχρι και 14 χρόνων. Το νομοσχέδιο της αλλαγής, υπογράφουν η Σκεύη Κουκουμά εκ μέρους της κοινοβουλευτικής ομάδας ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις, ο Νικόλας Παπαδόπουλος και η Χριστιάνα Ερωτοκρίτου εκ μέρους της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗΚΟ, η Στέλλα Κυριακίδου (ΔΗΣΥ) και ο Κωστής Ευσταθίου (ΕΔΕΚ), ως βουλευτές εκλογικής περιφέρειας Λευκωσίας και ο Μιχάλης Γιωργάλλας, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Αλληλεγγύης.

Οι προϋποθέσεις της αποποινικοποίησης

Όπως αναφέρθηκε, η πρόταση νόμου που ετοιμάσθηκε από το 2015 και βρισκόταν μέχρι τώρα αδρανοποιημένη στην Επιτροπή Νομικών, αποποινικοποιεί τις αμβλώσεις κάτω από προϋποθέσεις, αφού η διεθνής πρακτική, δείχνει ότι η ποινικοποίηση των αμβλώσεων, οδηγεί σε επικίνδυνες και ανεπαρκείς διαδικασίες αμβλώσεων. Επιπλέον, στοχεύει στην επαρκή εφαρμογή της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία (η οποία τώρα είναι ανεπαρκής, σύμφωνα με την Πρόεδρο του Κυπριακού Συνδέσμου Οικογενειακού Προγραμματισμού Μαρία Επαμεινώνδα), αφού ο καλύτερος τρόπος αποφυγής ανεπιθύμητων εγκυμοσύνων, είναι η γνώση των επιπτώσεων μιας απερίσκεπτης σεξουαλικής πράξης.

Η πρόταση νόμου, προνοεί:

*«Nα επιτρέπεται η άμβλωση, μέχρι τις 12 εβδομάδες εγκυμοσύνης.

*Όταν η εγκυμοσύνη είναι αποτέλεσμα βιασμού, σεξουαλικής κακοποίησης ανήλικης, ή σεξουαλικής κακοποίησης γυναίκας με μειωμένο νοητικό, ή αιμομιξίας και εφόσον δεν έχουν συμπληρωθεί 19 εβδομάδες εγκυμοσύνης.

*Όταν διαπιστωθούν με σύγχρονα μέσα προγεννητικής διάγνωσης, ενδείξεις σοβαρής ανωμαλίας του εμβρύου, που επάγονται στη γέννηση παθολογικού νεογνού.

*Όταν υπάρχει αναπότρεπτος κίνδυνος για της ζωή της εγκύου, ή κίνδυνος σοβαρής βλάβης της ψυχικής ή σωματικής της υγείας.

*Όταν πρόκειται για περίπτωση πολλαπλής κύησης, στην οποία πρέπει να τερματιστεί η κύηση αριθμού εμβρύων, που κρίνεται επικίνδυνη για τη βιωσιμότητα του συνόλου των εμβρύων.

*Νοείται ότι η ενημέρωση, ή η υγειονομική διαφώτιση σχετικά με τον τεχνητό τερματισμό της εγκυμοσύνης, που γίνεται από κέντρο οικογενειακού προγραμματισμού, καθώς και η ενημέρωση ιατρών ή προσώπων που νόμιμα διακινούν μέσα τεχνητού τερματισμού της εγκυμοσύνης και οι σχετικές δημοσιεύσεις σε ειδικά ιατρικά ή φαρμακευτικά περιοδικά, δεν συνιστούν αδίκημα που διαπράττεται κατά παράβαση του παρόντος άρθρου». Σε σχέση με το τελευταίο, η Μαρία Επαμεινώνδα επεσήμανε στη συζήτηση, ότι δεν υπάρχουν κέντρα οικογενειακού προγραμματισμού στα κρατικά νοσηλευτήρια που να προσφέρουν οποιεσδήποτε υπηρεσίες που αφορούν τη σεξουαλική αναπαραγωγική υγεία και δικαιώματα «και ίσως πρέπει να ορισθούν στη νομοθεσία».

«Σεβόμαστε τις απόψεις της Εκκλησίας, αλλά…»

«Σεβόμαστε τις διαφορετικές απόψεις, ιδιαίτερα αυτή της Εκκλησίας, που εναντιώνεται σε κάθε μορφή διακοπής της κύησης, έστω και αν η εγκυμοσύνη προέρχεται από βιασμό, ή αν γεννηθεί ένα παιδί με γενετικές αναπηρίες, όμως εμείς ως νομοθετικό Σώμα και ως κράτος, έχουμε ευθύνη να νομοθετούμε στη βάση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε μια σύγχρονη κοινωνία», δήλωσε μετά τη συνεδρία, η Πρόεδρος της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Στέλλα Κυριακίδου. Είπε ότι «ο στόχος της πρότασης νόμου, δεν είναι για  να αυξήσουμε τον αριθμό των αμβλώσεων, αλλά για να έχουν οι γυναίκες  το δικαίωμα επιλογής, αλλά και να έχουν πρόσβαση σε ασφαλισμένες ιατρικές διαδικασίες, για διακοπή μιας κύησης, κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ο δεύτερος στόχος, είναι η εισαγωγή της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία, για να μειώσουμε τον αριθμό των ανεπιθύμητων εγκυμοσύνων».

Στο ίδιο πλαίσιο τοποθετήθηκε και η βουλευτίνα του ΑΚΕΛ Σκεύη Κουκουμά. «Η Εκκλησία διαφωνεί», είπε, «όμως αυτό το θέμα αφορά το κράτος, που οφείλει να νομοθετεί με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας και τα κατοχυρωμένα ατομικά δικαιώματα. Η Εκκλησία είναι επίσης ενάντια στην αντισύλληψη, τις προγαμιαίες σχέσεις, τον αυνανισμό, οπότε πρέπει να παραμείνει καθένας στις αρμοδιότητές του και στον τομέα του». Πρόσθεσε ότι «ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, τερματίζονται με διάφορους τρόπους και σε κλινικές, που ενδεχομένως επιβιώνουν με τέτοιες επεμβάσεις, ενώ συχνά, πολλές γυναίκες και κορίτσια, προσπαθούν να εξασφαλίσουν κάποια φάρμακα για διακοπή της εγκυμοσύνης που είναι επικίνδυνα για την υγεία τους, με κάποιες από αυτές να καταφεύγουν στα κατεχόμενα, για να βρουν τα φάρμακα αυτά. Χρειάζεται συγκεκριμένη προσπάθεια για σωστή σεξουαλική αγωγή στα σχολεία από καταρτισμένους εκπαιδευτικούς, ώστε να αποτρέπονται ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες».

Οι διακρίσεις σε βάρος των γυναικών

«Η πρόσβαση σε ασφαλή και νόμιμη άμβλωση, είναι θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αποτελεί ουσιαστικό ζήτημα υγείας», αναφέρεται σε υπόμνημα του Κυπριακού Συνδέσμου Οικογενειακού Προγραμματισμού, που κατατέθηκε στην κοινοβουλευτική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Προστίθενται τα ακόλουθα: «Η διασφάλιση πρόσβασης σε υπηρεσίες για ασφαλή και νόμιμη άμβλωση, στη βάση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αποτελεί υποχρέωση του κράτους για την εξάλειψη των διακρίσεων κατά των γυναικών και τη διασφάλιση του δικαιώματος τους στην υγεία, καθώς και σε άλλα ανθρώπινα δικαιώματα. Οποιοδήποτε νομικό ή άλλο εμπόδιο, περιορίζει την πρόσβαση των γυναικών σε ασφαλείς και νόμιμες αμβλώσεις, παραβιάζει θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως το δικαίωμα τους στη ζωή, στην υγεία, στην ελευθερία, την ασφάλεια, τη σωματική ακεραιότητα, στην ιδιωτική ζωή και αντιβαίνει στην αρχή της μη διάκρισης. Κάθε γυναίκα έχει το δικαίωμά της επιλογής της δημιουργίας οικογένειας και της απόφασης εάν, πώς, πότε και πόσα παιδιά θα αποκτήσει».

Η παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών

Στο υπόμνημα του ΚΥΣΟΠ, περιλαμβάνονται εισηγήσεις και προβληματισμοί για την πρόταση νόμου. «Λαμβάνοντας υπόψη», αναφέρεται μεταξύ άλλων, «ότι σε κάποιες περιπτώσεις  η εγκυμοσύνη μπορεί να προκληθεί σε ένα «παιδί», ή ανήλικο άτομο από το γονέα, ή από το άτομο που έχει την επιμέλεια του παιδιού, να συμπεριληφθεί πρόνοια στη νομοθεσία, που να δίνει τη δυνατότητα στους ειδικούς, να αποφασίζουν κατά πόσο χρειάζεται ή όχι, η γονική συναίνεση, σε συνάρτηση με την ηλικία και την ωριμότητα του παιδιού και οπωσδήποτε, σύμφωνα με την αρχή της διασφάλισης του συμφέροντος του παιδιού, όπως αυτό καθορίζεται και συναρτάται με το δικαίωμα του παιδιού στη συμμετοχή και το δικαίωμα στην επιβίωση και την ανάπτυξη. Ταυτόχρονα, είναι απαραίτητο να υπάρξει πρόνοια, που να δίνει το δικαίωμα στο ίδιο το παιδί, να εκφράζει αμερόληπτα και ελεύθερα την άποψη του και να λαμβάνεται υπόψη η άποψη του. Σε περίπτωση που την επιμέλεια της ανήλικης, την έχει το κράτος/Στέγη/Γραφείο Ευημερίας, να υπάρξει πρόνοια που να  καθορίζει τις υποχρεώσεις του κράτους. Θεωρούμε ότι είναι απαραίτητο να υπάρξει πρόνοια, που θα αναφέρεται στην προσφορά συμβουλευτικής σε κάθε γυναίκα, ανήλικη ή ενήλικη, πριν και μετά τον τερματισμό της εγκυμοσύνης, αν η ίδια το επιθυμεί και με τη δική της συγκατάθεση. Σε ό,τι αφορά την πρόσβαση παιδιών σε συμβουλευτικές υπηρεσίες, θα πρέπει να έχουμε ως προτεραιότητα μας το συμφέρον του παιδιού και αυτό θα καθορίζει, κατά πόσο οι συμβουλευτικές υπηρεσίες θα παρέχονται με, ή χωρίς τη συναίνεση των γονιών. Θεωρούμε ότι τα συμπεράσματα της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, θα πρέπει να υιοθετηθούν και στις περιπτώσεις παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών που αφορούν τον τερματισμό εγκυμοσύνης».

Η ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας

«Θεωρούμε ουσιαστικό να υπάρξει πρόνοια που θα αναφέρεται στο θέμα «πρόληψη ή προληπτικά προγράμματα και μέτρα για τον τερματισμό της εγκυμοσύνης», αναφέρεται επίσης στο υπόμνημα του Συνδέσμου και προστίθεται: «Επιπρόσθετα προτείνουμε όπως στην νομοθεσία, γίνει συγκεκριμένα αναφορά για την ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού να διασφαλίζει το δικαίωμα των παιδιών στη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Προτείνουμε όπως προστεθεί πρόνοια που να αναφέρει ότι η εφαρμογή του παρόντος Νόμου, ισχύει για όλους, χωρίς καμία διάκριση λόγω φύλου, φυλής, χρώματος, γλώσσας, θρησκείας, πολιτικής ή άλλης άποψης, εθνικής ή κοινωνικής καταγωγής, σχέσης με εθνική μειονότητα, περιουσίας, γέννησης, σεξουαλικού προσανατολισμού, κατάστασης υγείας, αναπηρίας ή άλλης κατάστασης».

Η μεταφορά δύο ή τριών εμβρύων

Σε γραπτό σημείωμα προς την Επιτροπή, που υπογράφει η Πρόεδρος της Παγκύπριας Γυναικολογικής και Μαιευτικής Εταιρείας Δρ. Αφροδίτη Ελισσαίου, ζητείται «να αφαιρεθεί τελείως το εδάφιο (ε), γιατί έρχεται σε αντίθεση με τον νόμο για την εφαρμογή της ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής του 2015, ο οποίος απαγορεύει την εμβρυο-μεταφορά περισσότερων από δύο εμβρύων, σε γυναίκες κάτω των 38 ετών και μέχρι τριών εμβρύων, σε γυναίκες από 39 μέχρι 50. Νοείται πάντα ότι θα γίνεται, πριν προχωρήσει ο οποιοσδήποτε ιατρός σε τερματισμό εγκυμοσύνης, εκτενής ενημέρωση της γυναίκας για τους κινδύνους που μπορεί να φέρει στη γενική της υγεία και ειδικά στη μελλοντική αναπαραγωγική της ικανότητα, ο τερματισμός της εγκυμοσύνης. Φυσικά, παρόλο που υποστηρίζουμε συνολικά τις τροποποιήσεις σας, δεν παύουμε να πιστεύουμε ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα από το κράτος και την κοινωνία, στην ενημέρωση όλων των ηλικιών και ειδικά των νεαρών, σε θέματα αντισύλληψης, διαφυλικών σχέσεων και γενικά την αναπαραγωγική υγεία και των δύο φύλων».

«Τα έμβρυα είναι ανθρώπινα όντα»

Σε υπόμνημα της Ιεράς Συνόδου προς τη Βουλή, που υπογράφει ο Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος, Πρόεδρος της Συνοδικής Επιτροπής Βιοηθικής, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι «η Εκκλησία δέχεται, ότι η ζωή ξεκινά με τη σύλληψη και την ίδια στιγμή, θεωρεί ότι γίνεται και η εμψύχωση του ανθρώπου και επομένως η πρόταση νόμου, προκειμένου να μη θεωρείται αδίκημα η διακοπή της κύησης πριν τη συμπλήρωση 12 εβδομάδων (ή και 19 εβδομάδων σε ορισμένες περιπτώσεις) εγκυμοσύνης, δεν μπορεί να βρει σύμφωνη την Εκκλησία. Πολύ πριν η Βιολογία ή η Ιατρική ανακαλύψουν τα χρωμοσώματα και τα γονίδια και πριν οι επιστήμονες μπορέσουν να μελετήσουν με κάθε λεπτομέρεια τη διαδικασία της κύησης, οι Χριστιανοί συγγραφείς καταδίκασαν τις εκτρώσεις σε οποιοδήποτε στάδιο της εγκυμοσύνης. Η Εκκλησία δεν αμφιταλαντεύτηκε καμιά φορά, στο να καταδικάσει την άμβλωση, ως φόνο. Πίστη της ακράδαντη, ερειδομένη επί της Αγίας Γραφής, είναι ότι τα έμβρυα είναι ανθρώπινα όντα, που δημιουργήθηκαν από τον Θεό, ο οποίος και ενδιαφέρεται γι’ αυτά. Στην αιτιολογική έκθεση της πρότασης νόμου, δηλώνεται ότι σκοπός είναι «…να διασφαλιστεί το αναφαίρετο δικαίωμα της γυναίκας να αποφασίζει για το ζήτημα αυτό». Για την Εκκλησία, η θέση αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή, γιατί η εγκυμοσύνη δεν αναφέρεται μόνο στη γυναίκα και στο σώμα της. Είναι σχέση που δημιουργείται μεταξύ της μητέρας και ενός άλλου μοναδικού προσώπου, που ζει και μεγαλώνει μέσα της, αλλά και του πατέρα. Αν κάποιος έχει εξουσία πάνω στο κυοφορούμενο, αυτός δεν είναι ούτε η μητέρα, ούτε ο πατέρας, αλλά ο Θεός, όπως ακριβώς συμβαίνει και με ένα γεννημένο, ανήλικο παιδί που βρίσκεται υπό την προστασία της μητέρας του».

«Ο άνθρωπος επεκτείνεται στην αιωνιότητα»

Προστίθεται στο εκκλησιαστικό υπόμνημα: «Στις ειδικές περιπτώσεις που αναφέρονται στην πρόταση νόμου, θέλουμε να παρατηρήσουμε τα εξής: Ως προς τη διάγνωση σοβαρής ανωμαλίας του εμβρύου, η οποία θα κατατρύχει τον άνθρωπο όταν γεννηθεί, η Εκκλησία αντιτάσσει τη θέση ότι υπάρχουν και γεννηθέντα βρέφη με ασθένειες. Επιτρέπεται και τούτων η θανάτωση; Αν μπορούμε να φονεύουμε το αγέννητο, γιατί να μη μπορούμε να κάμουμε το ίδιο, με το ανεπιθύμητο νεογεννηθέν; Αν η Ορθόδοξη Εκκλησία αρνείται την επιλογή της έκτρωσης σ’ αυτή την περίπτωση, είναι για τον ίδιο λόγο που αρνείται την ευθανασία στις περιπτώσεις βαρύτατα ασθενών. Μάλιστα στην περίπτωση της ευθανασίας, μπορεί να υπάρχει και η συγκατάθεση του ασθενούς, ενώ στην άμβλωση κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Δεν θα πρέπει ακόμα να λησμονείται το γεγονός ότι ο άνθρωπος, είναι κάτι πέραν της βιολογικής υπόστασής του, αρχίζει με τη γονιμοποίηση, αλλ’ επεκτείνεται στην αιωνιότητα. Θα μπορούσε να διερωτηθεί κανείς, ποια είναι η αξία της προγεννητικής εξέτασης, εφόσον οποιαδήποτε πάθηση και αν διαγνωστεί στο έμβρυο, η έκτρωση δεν θα ήτο για τον Χριστιανό, επιτρεπτή. Η απάντηση δεν είναι δύσκολη – γίνεται για θεραπευτικούς σκοπούς. Με τις προόδους στην επιστήμη σήμερα, μπορούν κάποιες ασθένειες ή ατέλειες που θα διαγνωστούν, να θεραπευτούν στο αρχικό στάδιό τους. Οι εγχειρήσεις εμβρύων μέσα στη μήτρα, είναι σήμερα συνηθισμένη πρακτική».

Έξοδα και φιλοξενία από την Εκκλησία

Αναφέρεται επίσης στο υπόμνημα, ότι «στην περίπτωση που η εγκυμοσύνη είναι αποτέλεσμα βιασμού ή σεξουαλικής κακοποίησης γυναίκας με χαμηλή νοημοσύνη, ή αιμομιξίας, η Εκκλησία κατανοεί τη δυσχερέστατη θέση της γυναίκας και του συγγενικού περίγυρού της, δεν μπορεί όμως, λόγω των αρχών που πρεσβεύει, να θεωρήσει ως ηθική και επομένως αποδεκτή, οποιαδήποτε λύση που θα κατέστρεφε ανθρώπινη ζωή, σε οποιοδήποτε στάδιό της. Για την περίπτωση του βιασμού, αναφέρεται πως δεν υπάρχει καμιά ένδειξη, ιατρική ή στατιστική, που να επιβεβαιώνει ότι με την άμβλωση, το θύμα θα νιώθει πιο άνετα. Η άμβλωση στην περίπτωση αυτή, βολεύει μάλλον τον συγγενικό περίγυρο. Το θύμα επιβαρύνεται περισσότερο. Στην περίπτωση αυτή, προτείνεται σήμερα η ιατρική παρέμβαση για πρόληψη της γονιμοποίησης. Αν στις πρώτες 24 ώρες μετά τον βιασμό, το θύμα ζητήσει ιατρική βοήθεια, μπορεί να αποτραπεί η γονιμοποίηση και να αποφευχθεί η τραγωδία της έκτρωσης. Αν η πρόληψη της γονιμοποίησης στην περίπτωση του βιασμού, δεν γίνει κατορθωτή, ως επίσης και στις άλλες περιπτώσεις, η Εκκλησία μπορεί να αναλάβει όλα τα έξοδα και τη φιλοξενία της εγκύου σε ασφαλές μέρος, μακριά από τη δημοσιότητα και αφού αυτή γεννήσει το παιδί, αν το επιθυμεί μπορεί να επιλέξει, είτε να το κρατήσει, είτε να το δώσει, μερίμνη της Εκκλησίας, για υιοθεσία».

«Να επιλεγεί το λιγότερο κακό»

Η Ιερά Σύνοδος αναφέρει και τα ακόλουθα, στο υπόμνημά της: «Στην περίπτωση της υπάρξεως «αναπότρεπτου κινδύνου για τη ζωή της εγκύου», η Ορθόδοξη Παράδοση, όταν υπάρχει πραγματικά το δίλημμα, δίνει το βάρος της επιλογής στη μητέρα. Βέβαια η κάθε περίπτωση στην Εκκλησία, εξετάζεται χωριστά και η έγκυος, αφού της δοθούν όλες οι πληροφορίες και τα πιθανά ενδεχόμενα, αφήνεται ελεύθερη να επιλέξει αν θα κρατήσει ή όχι, το έμβρυο. Στην περίπτωση πολλαπλής κύησης, στην οποία πρέπει να τερματιστεί η κύηση αριθμού εμβρύων, εφόσον η συνέχιση της κύησης αυτών, κρίνεται επικίνδυνη για τη βιωσιμότητα του συνόλου των εμβρύων, η Εκκλησία κάμνει τη διάκριση: α) αν η πολλαπλή κύηση προήλθε από εξωσωματική γονιμοποίηση και εμφύτευση στη μήτρα της γυναίκας, πολλών εμβρύων, η Εκκλησία συστήνει τη γονομοποίηση τόσων ωαρίων (το πολύ τριών), όσα θα μπορούσε να δεχτεί και να κυοφορήσει η γυναίκα. β) αν η πολλαπλή κύηση προήλθε από ορμονοθεραπεία της γυναίκας και με φυσιολογική γονιμοποίηση, η Εκκλησία θα συμβουλεύσει να επιλεγεί το λιγότερο κακό».

«Αποτεινόμαστε στη χριστιανική σας συνείδηση»…

Καταλήγει ως εξής, το Συνοδικό υπόμνημα: «Κύριοι βουλευτές, για την Εκκλησία η ανθρώπινη ζωή ξεκινά με τη γονιμοποίηση και απαιτεί πλήρη σεβασμό και προστασία από τη στιγμή αυτή και μετέπειτα. Από τη Βιβλική εποχή μέχρι σήμερα, η έκτρωση θεωρείται ως η ηθικά καταδικαστέα πράξη της θανάτωσης μιας αθώας ύπαρξης, που δημιουργεί ταυτόχρονα, μεγάλα ψυχικά τραύματα σ’ αυτήν που τη διαπράττει. Αποτεινόμαστε στη χριστιανική σας συνείδηση και σας παρακαλούμε όπως σεβαστείτε τη γνώμη της Εκκλησίας και τις πεποιθήσεις του πιστού λαού μας. Να μη ξεχνάτε, ότι ο άνθρωπος έχει μεν αρχή, αλλά εκτείνεται στην αιωνιότητα. Μη γίνετε αίτιοι της διευκόλυνσης, ή της δικαίωσης του φόνου ανυπεράσπιστων ανθρώπων».

Τη συναίνεση του Υπουργείου Υγείας στην αποποινικοποίηση των αμβλώσεων, μετέφερε στη συνεδρία η Δρ. Μυρτώ Αζίνα.

Αριστερά η εκπρόσωπος της Σοσιαλιστικής Γυναικείας Κίνησης Σύλια Κυρμίτση και της ΓΟΔΗΚ Μαρία Κρεμμού και Μαριάννα Παπαδοπούλου.

Η Μαρία Επαμεινώνδα αναπτύσσει στη συνεδρία, θέσεις του Κυπριακού Συνδέσμου Οικογενειακού Προγραμματισμού.

Από την Παγκύπρια Γυναικολογική και Μαιευτική Εταιρεία, η Δρ. Αφροδίτη Ελισσαίου και ο Δρ. Χρίστος Ριρής.

Στιγμιότυπο από τη συζήτηση στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Βουλής, στις 26 Φεβρουαρίου 2018.

Φωτό: Αριστερά, η Επίτροπος Ισότητας Ιωσηφίνα Αντωνίου και η Επίτροπος για το Παιδί Λήδα Κουρσουμπά, δήλωσαν ότι συμφωνούν με την κατάθεση του νέου νομοσχεδίου.