Δώρος Πολυκάρπου: «Οι επιθέσεις εναντίον μου, είναι οργανωμένες»

«Η Αστυνομία έχει ευθύνη να προστατεύσει ακτιβιστές, από στοχοποίηση και εκδικητικές ενέργειες»

Του Μάριου Δημητρίου

«Έχω την εντύπωση ότι οι επιθέσεις που δέχομαι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είναι οργανωμένες και συντονισμένες», ανέφερε στην «24» ο Εκτελεστικός Διευθυντής της Κίνησης για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό (ΚΙΣΑ), Δώρος Πολυκάρπου, ένας από τους πιο δυναμικούς ακτιβιστές υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον τόπο μας – και πιθανόν ο πιο γνωστός και πολυσυζητημένος – κληθείς να σχολιάσει ισχυρισμούς για χρηματισμό, που διατυπώθηκαν το τελευταίο διάστημα, σε συζητήσεις χρηστών του διαδικτύου, αλλά και σε υπαινικτικές, σαφώς δυσφημιστικές δηλώσεις επωνύμων, ακόμα και βουλευτών, σε βάρος του. «Υπάρχει ενθάρρυνση, υποκίνηση και καθοδήγηση ανθρώπων εναντίον μου», μας είπε εμφαντικά ο Δώρος Πολυκάρπου, στη συνάντηση που είχαμε μαζί του, στο γραφείο του, σε ένα παλιό, υπό ανακαίνιση κτίριο, έδρα της ΚΙΣΑ, στην εντός των τειχών Λευκωσία, την Τρίτη 29 Μαϊου 2018 – μια χρονική συγκυρία, που σημαδεύει τα είκοσι χρόνια από την ίδρυση της οργάνωσης, το 1998. «Ζούμε σε μια εποχή, όπου το ύψιστο αγαθό, είναι ο εύκολος πλουτισμός και μέσα σε αυτό το κλίμα, οι άνθρωποι είναι καχύποπτοι και αυτό, είναι μέχρι ένα βαθμό κατανοητό», πρόσθεσε και συνέχισε: «Η ΚΙΣΑ έχει ελεγμένους λογαριασμούς, των εσόδων και εξόδων της και οι τελευταίοι λογαριασμοί, είναι δημοσιευμένοι στην ιστοσελίδα μας. Τώρα μάλιστα, ετοιμάζουμε καινούργια ιστοσελίδα, όπου θα υπάρχουν αναλυτικοί λογαριασμοί. Το 80% τουλάχιστον των εισοδημάτων της ΚΙΣΑ, προέρχονται απευθείας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, από ευρωπαϊκά προγράμματα που διεκδικούμε μέσα από διαγωνισμούς, όπου συμμετέχουν οργανισμοί από διάφορες χώρες μέλη. Δεν είναι σταθερά έσοδα, τα διασφαλίζουμε μέσα από διεκδίκηση προγραμμάτων, που διαρκούν από 18 μήνες μέχρι 3 χρόνια το καθένα. Το υπόλοιπο 20% των εσόδων μας, προέρχεται από εισφορές οργανισμών, φίλων και μελών μας. Δεν έχουμε σχεδόν καθόλου οικονομική βοήθεια από την Κυπριακή Δημοκρατία – τουλάχιστον τα τελευταία 5-7 χρόνια, η βοήθεια αυτή από την κυβέρνηση, είναι 200-300 ευρώ το χρόνο! Εγώ είμαι έμμισθος της οργάνωσης, συνεχίζοντας να παίρνω σήμερα, τον ίδιο μηνιαίο μισθό, 1800 ευρώ καθαρά, που έπαιρνα το 2005, όταν ανέλαβα καθήκοντα στην οργάνωση, αφού είχα παραιτηθεί από τη θέση μου, ως δημόσιος υπάλληλος – από το 1993, ήμουν ιδρυματικός λειτουργός και στη συνέχεια λειτουργός ευημερίας, στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας».

Σύλληψη για χρήση μεγαφώνων…

Σε ερώτησή μας, ποιες επιθέσεις «ξεχωρίζει», από τις πολλές που δέχτηκε, όλα αυτά τα χρόνια, ως Εκτελεστικός Διευθυντής της ΚΙΣΑ, μας είπε: «Υπήρξε περίοδος, που η στοχοποίηση και ποινικοποίηση της ΚΙΣΑ, έφτασε μέχρι το ανώτατο επίπεδο στελεχών της Αστυνομίας, της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης και Υπουργών Δικαιοσύνης…Όταν με συνέλαβαν κυριακάτικα, μπροστά από το Υπουργείο Εσωτερικών, για…χρήση μεγαφώνων(!), σε εκδήλωση συμπαράστασης για άτυπους μετανάστες που κρατούνταν αυθαίρετα, για πολλά χρόνια, στο Μπλοκ 10 των Κεντρικών Φυλακών, ο τότε Υπουργός Δικαιοσύνης, είπε ότι «έπρεπε να κάνουμε κάτι»…

Σιδηροδέσμιος στις Κεντρικές Φυλακές!

-Πόσες ποινικές διώξεις αντιμετώπισες, σε σχέση με τη δράση σου στην ΚΙΣΑ;

-«Όταν το 2005-2006 παραιτήθηκα από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας και άρχισα να εργάζομαι στην ΚΙΣΑ, ήμουν 46 χρόνων και μέχρι τότε, δεν είχα πάει καν, σε αστυνομικό σταθμό..ήμουν μέχρι τότε, ένας ευϋπόληπτος πολίτης, με άριστες αξιολογήσεις ως δημόσιος υπάλληλος…αλλά όταν άρχισα ν’ ασχολούμαι με μετανάστες και πρόσφυγες, όταν άρχισα τον ακτιβισμό, για προστασία τους από παραβιάσεις δικαιωμάτων τους, από κακοποίηση και κατάχρηση εξουσίας σε βάρος τους, είδα μια αντίθετη φορά…Είναι τραγικό, γιατί έκτοτε, έχω έξι ποινικές υποθέσεις εναντίον μου, από το κράτος, σε σχέση με τη δράση μου στην ΚΙΣΑ – υποθέσεις που έχασε όλες, το κράτος, σημειώνω. Και τώρα, βρισκόμαστε στη δικαστική διαδικασία της τελευταίας υπόθεσης εναντίον μου, «για παράνομη είσοδο» σε διαμέρισμα στην Ορόκλινη (τον Μάϊο 2016) και «για επηρεασμό μαρτύρων», που επισύρει ποινή φυλάκισης 3-5 χρόνων(!), σε σχέση με το περιστατικό, όπου η Αστυνομία, σκότωσε Αιγύπτιο, ενώ κρατούσε όμηρο, το μικρό παιδί του. Αλήθεια, τι άλλαξε ξαφνικά, μετά τα 46 μου χρόνια και έγινα ένα…εγκληματικό στοιχείο, με έξι ποινικές υποθέσεις;

-Και μάλιστα να κινδυνεύεις να βρεθείς στη φυλακή;

-«Μα πρέπει να σου πω ότι μια φορά, (τον Μάϊο 2014), με πήραν ακόμα και στις Κεντρικές Φυλακές, για ένα μη αποπληρωμένο πρόστιμο! Είχα ξεχάσει  να πληρώσω ένα πρόστιμο 160 ευρώ, από τον Δήμο Λευκωσίας, για παράνομη στάθμευση το 2007(!) και η Αστυνομία με συνέλαβε στα κρατητήρια της Μενόγειας, όπου επισκεπτόμουν αλλοδαπούς κρατουμένους…και μάλιστα μέχρι να με μεταφέρουν στις Κεντρικές Φυλακές, με είχαν σιδηροδέσμιο με χειροπέδες, με τα χέρια πίσω!».

Η θεαματική πρόοδος της Αστυνομίας

-Πώς είναι σήμερα η σχέση της Αστυνομίας με την ΚΙΣΑ;

-«Σήμερα η ηγεσία της Αστυνομίας, έχει μια πολύ καλύτερη προσέγγιση. Σημειώνω ότι τον Μάρτιο 2017, δώδεκα μη κυβερνητικές οργανώσεις, περιλαμβανομένης της ΚΙΣΑ, υπογράψαμε με την Αστυνομία, Μνημόνιο Συνεργασίας. Πρέπει να πω ότι η Αστυνομία, έκανε την πιο θεαματική πρόοδο, από όλους τους κρατικούς οργανισμούς, όσον αφορά την ευαισθητοποίηση σε θέματα μετανάστευσης, ρατσισμού και διακρίσεων, την εμπορία προσώπων, αλλά και τη βελτίωση της εικόνας της, στην κοινωνία και προχώρησε πιο μπροστά, από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας και την Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης, που έμειναν δυστυχώς, πίσω. Υπάρχουν βέβαια, περιθώρια βελτίωσης της σχέσης μας, με την Αστυνομία. Και πρέπει να διευκρινίσω, ότι εμείς, δεν θέλουμε, η Αστυνομία να πάψει να έχει το ρόλο της και να χαριστεί σε εμάς ή σε οποιουσδήποτε, προκειμένου να προστατεύσει την κοινωνία από το έγκλημα. Όμως παράλληλα, η Αστυνομία, έχει ευθύνη να προστατεύσει ακτιβιστές από στοχοποίηση και εκδικητικές ενέργειες, από όπου αυτές και αν προέρχονται, σύμφωνα και με τη σύσταση της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Και πρέπει να πω με λύπη, ότι η Αστυνομία, προφανώς κατανοεί καλύτερα από τον Γενικό Εισαγγελέα, αυτό το ρόλο, σήμερα…».

Όταν η εξειδίκευση, δυσκολεύει τη συλλογικότητα…

-Σε κάποιο βαθμό προσωποποιήθηκε η ΚΙΣΑ στο δικό σου άτομο;

-«Νομίζω ναι και αυτό οφείλεται κυρίως, σε δικές μας αδυναμίες…λόγω της πίεσης που έχουμε, για να αντιμετωπίσουμε τα πρακτικά προβλήματα μεταναστών και προσφύγων, τα θέματα ανάπτυξης της οργάνωσης και της συλλογικότητας, έμειναν λίγο πίσω…Όσο πιο ειδικός γίνεσαι, τόσο δυσκολεύει, δυστυχώς, η συλλογικότητα στη δουλειά. Αυτό, βόλεψε και εχθρούς και φίλους της οργάνωσης. Είναι πιο εύκολο να στοχοποιήσεις ένα οργανισμό, όταν τον προσωποποιήσεις με ένα άτομο, που το κτυπάς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Μόλις πρόσφατα, όταν συζητείτο στην Επιτροπή Εσωτερικών της Βουλής το θέμα της λειτουργίας του Κέντρου φιλοξενίας αιτητών ασύλου στην Κοφίνου, ένας βουλευτής του ΔΗΣΥ (Ανδρέας Κυπριανού), μου έκανε επίθεση, ρωτώντας «πώς συντηρείται η ΚΙΣΑ και πόσα παίρνεις, με τη γυναίκα σου;». (σ. σ. η σύζυγος του Δώρου Πολυκάρπου, Νικολέττα Χαραλαμπίδου, δικηγόρος υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΙΣΑ και νομικός σύμβουλος της οργάνωσης).

Τι του απάντησες;

-«Δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να του απαντήσω, στη διάρκεια της συνεδρίας».

-Σου δίνεται τώρα, με τη συνομιλία μας…

-«Η σύζυγός μου, είναι νομικός σύμβουλος της ΚΙΣΑ, χωρίς αμοιβή. Η Κύπρος είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη, όπου η προσφορά εργασίας αφιλοκερδώς (pro bono), θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα. Η συνεργασία μας με δικηγορικά γραφεία, είναι απαραίτητη, για δωρεάν νομική εκπροσώπηση, όταν ο μετανάστης ή πρόσφυγας, δεν έχει χρήματα. Η Νικολέττα λοιπόν, παρέχει δωρεάν τις υπηρεσίες της, όπως εξάλλου και άλλοι νομικοί, μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της οργάνωσης».

«Άλλο η ΚΙΣΑ, άλλο το δικηγορικό γραφείο»

-Αντιλαμβάνεται βέβαια κανείς, ότι η δράση της Νικολέττας Χαραλαμπίδου, ως ακτιβίστρια νομική σύμβουλος, τη βοηθά γενικότερα στην εργασία της ως δικηγόρος, όταν εκπροσωπεί άλλους πελάτες, επ΄αμοιβή;

-Ναι, αυτό είναι υπαρκτό…Όμως, άλλο είναι το δικηγορικό γραφείο της Νικολέττας και οι υποθέσεις που αναλαμβάνει επ’ αμοιβή και άλλο η ΚΙΣΑ και η εθελοντική της εργασία στην οργάνωση. Εδώ γίνεται στρέβλωση…Πρόσφατα μάλιστα, ήρθε «καπάκι», η αναφορά του Γενικού Ελεγκτή, που στοχοποίησε την Επίτροπο Νομοθεσίας, Λήδα Κουρσουμπά, για δήθεν προνομιακή ανάθεση ακριβοπληρωμένων συμβάσεων, για τη σύνταξη των νομοθεσιών της λύσης του Κυπριακού, στη δικηγόρο Νικολέττα Χαραλαμπίδου, επειδή την ήξερε από τη Νομική Υπηρεσία, όπου εργάζονταν παλαιότερα και οι δύο.  Ότι δηλαδή, η Κουρσουμπά, «έδωσε» ευνοιοκρατικά, ένα «υπέρογκο ποσό», στη φίλη της, τη γυναίκα του Δώρου Πολυκάρπου! Μέχρι τώρα, μου έλεγαν όλοι, ότι με τη δουλειά μου στην ΚΙΣΑ, κάνω ζημιά στη Νικολέττα, ως μια εξαιρετική δικηγόρο και τώρα γύρισαν ανάποδα τα πράγματα!».

«Η λάσπη δεν φεύγει τόσο εύκολα»…

-Πώς νιώθεις, δουλεύοντας συνεχώς μέσα σε συνθήκες στοχοποίησης, όπως είπες;

-«Όταν αρχίσουν να σου ρίχνουν λάσπη, αυτή δεν φεύγει τόσο εύκολα και η όλη κατάσταση, είναι ψυχοφθόρα. Αλλά, χωρίς θυσίες, δεν μπορεί κανείς να ασχοληθεί με αυτό το δύσκολο κομμάτι, της υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ευάλωτων ανθρώπων. Δεν αναμένω από την κοινωνία να με χειροκροτήσει, μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα, αλλά πάει πολύ, να σε κάνουν να νιώθεις ότι είσαι ο χειρότερος άνθρωπος, γιατί αγωνίζεσαι για μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις και ρατσισμό. Όλα έχουν ένα όριο…».

Πρακτική βοήθεια, αντί πολιτική παρέμβαση

-Θύμισε μας λίγο, τις συνθήκες της εμπλοκής σου στην ΚΙΣΑ…

-«Σπούδασα στη Γερμανία Κοινωνικές Επιστήμες και Γερμανική Φιλολογία-Ιστορία και έζησα εκεί, για 11 χρόνια, πριν επιστρέψω στην Κύπρο, το 1992. Εργάστηκα στη συνέχεια, για ένα χρόνο στο Λονδίνο και επέστρεψα ξανά το 1993, όπου προσλήφθηκα στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, αρχικά ως ιδρυματικός λειτουργός και μετά το 1996, ως λειτουργός ευημερίας. Ήδη από το 1993, έψαχνα για νέους τρόπους κοινωνικής δράσης, πέραν των κομματικών-ιδεολογικών χώρων και αφού στο μεταξύ, το 1991, η κυβέρνηση είχε αποφασίσει να επιτρέψει την απασχόληση μεταναστών στη χώρα. Η ΚΙΣΑ γεννήθηκε το 1998 ως σωματείο, φιλοδοξώντας να κάνει πολιτικές παρεμβάσεις, ως αντιρατσιστική οργάνωση. Όμως, με την ίδρυσή της, δέχτηκε μεγάλη πίεση, για πρακτική βοήθεια στους μετανάστες, γιατί τότε η κατάσταση σε βάρος τους, ήταν τραγική. Ανέλαβα Εκτελεστικός Διευθυντής της οργάνωσης, το 2007 και συνεχίζω – τον Εκτελεστικό Διευθυντή, διορίζει το Διοικητικό Συμβούλιο, (που σήμερα είναι 11μελές), το οποίο εκλέγεται από τη Γενική Συνέλευση των μελών, κάθε δύο χρόνια».

Αποχώρηση σε δύο χρόνια;

Δώρος Πολυκάρπου: «Από το 2000 μέχρι το 2010, ασχοληθήκαμε σχεδόν μόνο με υποθέσεις μεταναστών, για προστασία από παραβιάσεις δικαιωμάτων τους, από κακοποίηση και κατάχρηση εξουσίας. Μετά το 2010, επαναξιολογήσαμε τη δουλειά μας, γιατί υπήρξε εξουθένωση, μπροστά στα καθημερινά, σοβαρά προβλήματα – να έχεις δηλαδή απέναντί σου, ένα τοίχο αδιαφορίας, ρατσισμού, προκαταλήψεων και στοχοποίησης και να κτυπάς πάνω του…δεν αντέχουν πολλοί, αυτή τη φθορά…Δόθηκε μια εντύπωση, ότι η ΚΙΣΑ, είναι οργάνωση προστασίας μεταναστών κι αυτό βέβαια δεν είναι κακό, αλλά δεν είναι αυτή, η ταυτότητα που θέλαμε – θέλαμε να ήμασταν μια οργάνωση με κοινωνική παρέμβαση, για δημιουργία μιας ανοικτής κοινωνίας. Τον Σεπτέμβρη 2018, που είναι τα 20χρονα μας, θα πραγματοποιηθεί η Γενική μας Συνέλευση και ετοιμάζουμε τώρα, ένα έγγραφο αξιολόγησης της πορείας μας. Θέλουμε η ΚΙΣΑ να μπει σε μια νέα βάση, με στρατηγικό σχέδιο που θα της επιτρέψει να λειτουργεί πιο αυτόνομα, με προοπτική για τα επόμενα χρόνια. Η άποψη μου, όπως και του Διοικητικού Συμβουλίου, είναι ότι πρέπει να υπάρξουν συνθήκες, ώστε εγώ ως συντονιστής, να αποχωρήσω σε δύο χρόνια το αργότερο και να υπάρξει μια ομαλή συνέχεια στην οργάνωση. Είμαστε ένα κίνημα που διατηρεί την αυτονομία και την αυτοτέλειά του και επιμένουμε ότι δεν θα κλείσουμε το στόμα μας, ούτε θα διστάσουμε να ασκήσουμε κριτική, σε οποιοδήποτε κόμμα, ή θεσμό, για οποιοδήποτε λόγο. Συνεχίζουμε να προσπαθούμε ως οργανισμός, να βοηθήσουμε την κοινωνία μας, ώστε να σέβεται περισσότερο τα δικαιώματα των μεταναστών και προσφύγων, να αντιληφθεί ότι η πολυ-πολιτισμικότητα είναι ένα φαινόμενο σταθερό πλέον, για όλες τις κοινωνίες. Και ότι η μετανάστευση και το άσυλο, είναι προς όφελος και των μεταναστών στη χώρα μας και της κοινωνίας μας, από την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση τους, με σεβασμό στα δικαιώματά τους».

Με τον Μάριο Δημητρίου στη διάρκεια της συνέντευξης.

Φωτό: Ο Δώρος Πολυκάρπου στο γραφείο του, την Τρίτη 29 Μαϊου 2018.