Θύμα μιας εποχής δίχως έλεος…

 

Πριν από μερικούς μήνες οι κάτοικοι της περιοχής επιχείρησαν να λιντσάρουν την ιερόδουλη όταν αυτή προσπάθησε να μπει στο σπίτι της-οίκο ανοχής,  μετά την απελευθέρωση της από την αστυνομία, η οποία την είχε συλλάβει για υπόθεση πορνείας. 

Οι κάτοικοι ζητούσαν όπως απομακρυνθεί η ιερόδουλη και ο οίκος ανοχής από την συγκεκριμένη γειτονιά. 

Με παρέμβαση της τότε δημάρχου Ελένης Μαύρου, το περιστατικό έληξε, καθώς υποσχέθηκε ότι θα έβρισκε άλλο υποστατικό για να μετακινηθεί ο οίκος ανοχής. 

Παρόλα αυτά, και μετά το πέρασμα του χρόνου,  η ιερόδουλη αναγκάστηκε να επιστρέψει πίσω στον εν λόγω οίκο ανοχής για να δουλέψει, καθώς όπως η ίδια ισχυρίζεται δεν την ενημέρωσε κανένας, για το τι θα γινόταν.

Όταν όμως επέστρεψε στο σπίτι της η ιερόδουλη, αντιλήφθηκε ότι έπεσε θύμα βάνδαλων οι οποίοι κατέστρεψαν ότι υπήρχε στο οίκο ανοχής, με την ιερόδουλη να ισχυρίζεται ότι οι δράστες είναι οι κάτοικοι που δεν την θέλουν στην γειτονιά! 

Η ιερόδουλη άνοιξε στο 24h.com.cy την πόρτα της και μας έδειξε πως μετατράπηκε ο οίκος ανοχής από νυχτοβάτες. 

Ενδεικτικά είναι τα πλάνα που κατέγραψε η κάμερα της ιστοσελίδας μας, ενώ η ιερόδουλη μας μίλησε και για την προσωπική της ζωή. 

Σε ποιά ηλικία σου δόθηκε η «ταμπέλα» της ιερόδουλης;

Ήμουν πολύ μικρή. 17 χρονών. 

Τριάντα τρία χρόνια δηλαδή στους οίκους ανοχής… Μια ολόκληρη ζωή…  

Ζωή; Τρόπος του λέγειν… Εγώ θα έλεγα 33 χρόνια στην κόλαση. Μεγάλωσα μέσα στην πορνεία. Άρα καταλαβαίνεις ότι οι περισσότερες αναμνήσεις μου είναι σκληρές… 

Νταβαντζίδες, ξύλο, ναρκωτικά… 

Ακριβώς… Αλλά άλλο να τα ακούς και άλλο να τα ζεις καθημερινά και ειδικά από τόσο μικρή ηλικία…

Ο λόγος που σε οδήγησε σε αυτό το επάγγελμα; Ήταν επιλογή σου ή αναγκάστηκες;

Όχι, δεν ήταν επιλογή μου. Ήταν όταν ήμουν 17χρονών έφυγα από το σπίτι μου στην Λευκωσία και πήγα μόνη μου Λεμεσό. Δεν άντεχα άλλο με τον πατέρα μου. Ήθελε να με αρραβωνιάσει από τόσο μικρή και δεν ήθελα. Αποφάσισα να φύγω να ησυχάσω. Πριν φύγω άφησα σπίτι μου ένα γράμμα να μην με αναζητήσει κανείς. Όταν πήγα Λεμεσό γνώρισα μια κοπέλα, που δεν ήθελε να πλεχτώ σε μπυραρίες γιατί ήξερε… Έμενα στο σπίτι της, μετά αποφάσισα να δουλέψω.  Γνώρισα κάποιο που μου πρότεινε να πλένω πιάτα σε μια μπυραρία. Εκεί έμπλεξα στην πορνεία…  

Και εκεί ξεκίνησε ο δικός σου γολγοθάς… 

Ναι… Στον πρώτο μου πελάτη έκλαιγα. Έκλαιγα πολύ. Αυτές οι εικόνες δεν μπορούν να βγουν ποτέ από το μυαλό μου.  

Δυστυχώς ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω..

Όχι… Μακάρι να γύριζε. Μακάρι να περνούσα καλά με την οικογένεια μου και να μην έφευγα από το σπίτι. Μακάρι να είχα μια δεύτερη ευκαιρία στην ζωή αλλά δυστυχώς… 

Στην συνέχεια δεν προσπάθησες να ξεφύγεις;

Πώς να ξεφύγω; Φοβόμουν να φύγω γιατί με χτυπούσε αυτός ο άνθρωπος που με πουλούσε.  Τώρα που άλλαξαν οι καιροί ναι μπορώ να ξεφύγω. Αλλά δεν υπάρχει νόημα. Η ζωή για μένα τελείωσε. Να φύγω να πάω που;  Όπου και να πάω πάλι η «Λ…. η πουτάνα» θα είμαι. 

Τώρα;

Εκείνο εκεί τι είναι; Πέτρες; Ε έτσι έχω γίνει. 

Δεν νιώθεις δηλαδή ερωτική… 

Όχι, όχι. Ούτε που να το σκεφτείς. Έγινα ένα ρομπότ. Όλες συνηθίζουμε, καμιά μας δεν ξεφεύγει. 

Οι άντρες πως σε αντιμετωπίζουν; 

Σαν σκουπίδι οι περισσότεροι. Νομίζουν επειδή είμαστε ιερόδουλες δεν έχουμε ψυχή.  Όσοι με ξέρουν μου μιλούν κανονικά. Άλλοι όμως περνούν εδώ έξω από το μπουρδέλο και βρίζουν, μας πετάνε πράγματα. Έφαγα πολύ ξύλο στην ζωή μου. Έχω μισήσει τους άντρες. Όλους.  

Ερωτεύτηκες ποτέ; 

Ναι τον άντρα μου τον οποίο γνώρισα, όταν είχα παρατήσει για ένα διάστημα τον άνθρωπο που με έβγαλε στα μπουρδέλα. Δεν είχαμε όμως παντρευτεί. Όταν τον γνώρισα σταμάτησα από την πορνεία. Με δέχθηκε. Ζούσαμε μαζί. Έκανα και θεραπείες να κάνουμε μωρό αλλά δεν τα καταφέραμε και στο τέλος τον σκότωσαν. 

Τον σκοτώσανε; Γιατί; 

Τον δολοφόνησαν. Θυμάμαι ήταν πρωί, μου χτύπησε την πόρτα η γειτόνισσα και μου το είπε. Έτρεξα να πάω  κοντά του. Όταν έφτασα η γειτόνισσα μου με άρπαξε και προσπαθούσε να με συνεφέρει από το σοκ και μου είπαν ότι τον είχαν πυροβολήσει.  Περιμέναμε το ασθενοφόρο. Σε μια στιγμή είδα το πόδι του που λαχταρούσε και έβγαινε η ψυχή του. 

Μετά;

Μετά γνώρισα τον Π…., γνωστός έμπορος ναρκωτικών στην Κύπρο. Αφού με χτυπούσε και μου έδινε ναρκωτικά, με έβαλε ξανά να πουλιέμαι για να πιάνει λεφτά. 

Φοβήθηκες για την ίδια σου την ζωή;

Άρχισα να φοβάμαι για την ζωή μου μετά τον θάνατο του άντρα μου. Αν ζούσε δεν θα ήμουν εδώ τώρα.

Όταν έμαθαν οι γονείς σου ότι έκανες αυτή την δουλειά πως σε αντιμετώπισαν;  

Ο πατέρας μου ήταν παλιάς κεφαλής, δεν ήθελε να με ξέρει. Ούτε και τα αδέλφια μου.  Με την μητέρα μου μιλούσα κρυφά και πήγαινα και την έβλεπα. Δεν ήταν καλά όμως και μετά από λίγο καιρό έπαθε εγκεφαλικό, αλλά δεν το είχα μάθει. Για τρία χρόνια ήταν στο κρεβάτι. Μετά έπαθε άλλο ένα και πέθανε. Μετά από λίγα χρόνια πέθανε και πατέρας μου. 

Επιρρίπτεις ευθύνες στον πατέρα σου για τα όσα έχεις περάσει;

Τον έχω συγχωρέσει… 

Έχεις μετανιώσει;

Είτε μετάνιωσα είτε όχι δεν υπάρχει καμία που σταματά. Μαθαίνουμε με αυτό τον τρόπο να ζούμε. Και εγώ Ντίνα μου, έτσι έχω μάθει, στην πορνεία, και έτσι θα πεθάνω… Ούτε στον χειρότερο μου εχθρό δεν θα εύχομαι να είχε την τύχη που είχα…  

 


oikos anoxis – από 24hcomcy