«Κρίσιμες οι εξελίξεις για το μέλλον της ευρωζώνης»

 
Σε παρέμβαση του, κατά τη συζήτηση του θέματος «Ο ΟΑΣΕ: Περιοχή Αλλαγής», στην Επιτροπή Οικονομικών Θεμάτων, Επιστήμης, Τεχνολογίας και Περιβάλλοντος, ο κ. Στυλιανίδης είπε ότι πέντε από τις χώρες της ευρωζώνης, περιλαμβανομένης της Κύπρου, έχουν καταφύγει στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης.
 
Χαρακτήρισε σημαντική οικονομική και πολιτική εξέλιξη τη συναίνεση που επιτεύχθηκε κατά τη πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής της ευρωζώνης σε ό,τι αφορά στην αποσύνδεση της διάσωσης των τραπεζών από το κρατικό χρέος και στην ενδυνάμωση της εποπτείας των τραπεζών, προσθέτοντας πως ο  στόχος δεν πρέπει να είναι μόνο «περισσότερη Ευρώπη», αλλά «μια καλύτερη Ευρώπη».
 
Αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην ανάγκη λήψης μέτρων προς επίτευξη χρηματοοικονομικής βιωσιμότητας, τόνωση της ανάπτυξης, δημιουργία θέσεων εργασίας και στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜμΕ), ενώ παράλληλα είπε πως στην Κύπρο υπάρχουν εξήντα τρεις περίπου χιλιάδες ΜμΕ, ως επί το πλείστον μικρές, οικογενειακές επιχειρήσεις, οι οποίες αντιστοιχούν στο 92,6% του συνόλου των επιχειρήσεων στη χώρα.
 
Κατά τελευταία δύο χρόνια δύο ως τρεις επιχειρήσεις την ημέρα οδηγούνται σε κλείσιμο, είπε και αναφέρθηκε στην πρόσφατη ανακοίνωση της κυπριακής Κυβέρνησης για δημιουργία εγγυητικού ταμείου μέχρι τον Σεπτέμβρη 2012 για διευκόλυνση της πρόσβασης των ΜμΕ στη χρηματοδότηση. 
 
Αναφέρθηκε, επίσης, στην ανάγκη εντατικοποίησης των προσπαθειών για τη δημιουργία βιώσιμων ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών προγραμμάτων, λαμβάνοντας υπόψη το προσδόκιμο ζωής, τη γήρανση του πληθυσμού και το ποσοστό ανεργίας. Επισήμανε ακόμη την ανάγκη εφαρμογής κατάλληλων πολιτικών για τη διαμόρφωση αγορών εργασίας οι οποίες να διευκολύνουν την εργασιακή κινητικότητα εκεί όπου υπάρχουν ανάγκες, λαμβάνοντας, ωστόσο, υπόψη τις ιδιαιτερότητες των κρατών.
 
Τονίζοντας ότι η οικονομική ύφεση δεν πρέπει να αναχαιτίσει την προώθηση της πράσινης ανάπτυξης, ο κ. Στυλιανίδης επισήμανε ότι τόσο τα αποτελέσματα της Παγκόσμιας Διάσκεψης για την Αειφόρο Ανάπτυξη  Ρίο +20, τα οποία αποδείχθηκαν κατώτερα των προσδοκιών, όσο και η άμεση απειλή της κλιματικής αλλαγής υπογραμμίζουν την ανάγκη επίδειξης ισχυρότερης πολιτικής βούλησης προς επίτευξη των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας και την οριστικοποίηση μιας μετά-Κιότο δεσμευτικής Συνθήκης, μέχρι το 2015.