Η ανεργία στο ζενίθ, η αξιοπιστία στο ναδίρ

Σχολιάζει ο Κώστας Ντάλτας

Το θέμα έχει διπλή προέκταση, το πως η Κύπρος της ελεγχόμενης ανεργίας και σχεδόν μηδενικής τα καλοκαίρια έφτασε εδώ και τι σχεδιάζει η Κυβέρνηση.

Το πρώτο κομμάτι θα είναι πολύ χρήσιμο, αλλά το δεύτερο αναγκαίο για να μην ξεφύγει η κατάσταση.

Δυστυχώς όμως οι κινήσεις δεν είναι ενθαρρυντικές. Δεν εμφανίζεται στον ορίζοντα μία κίνηση για αντιστροφή της κατάστασης. Δείχνει σαν το τραίνο της κυβερνητική μηχανής να είναι σταματημένο ή κουρασμένο και να περιμένει στωικά το τέλος του. 

Πράγματι η κυβέρνηση έχει ημερομηνία λήξης, όμως όσο σκληρό είναι για τους υπουργούς που γνωρίζουν πότε παραδίδουν, τόσο επώδυνο είναι για τους πολίτες να παρακολουθούν μία στασιμότητα.

Πράξεις λοιπόν έστω και την ύστατη στιγμή με σχέδιο και πλάνο.

Να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι κυβερνώντες, πολιτικοί από όλους τους χώρους και φορείς για να δουν συνολικά τι μπορεί να γίνει. Η ανεργία δεν έχει κομματικά κριτήρια, εάν δεν την σταματήσεις όταν μπορείς μετά σαν άλλος… “τυφώνας Σάντι” θα σε καταστρέψει. Και το χειρότερο δεν θα είναι παροδικό , αλλά μακροχρόνιο…