Αναζητείται λύση για την Κύπρο για να σωθεί το κύρος της Ευρωζώνης

Τα σημερινά δεδομένα δείχνουν ότι πολύ δύσκολα το κυπριακό μνημόνιο θα επικυρωθεί πριν τις Προεδρικές Εκλογές της 17ης Φεβρουαρίου. Τα ανοιχτά μέτωπα είναι πολλά και πολύπλοκα. 


Διαβάστε επίσης για την υπόθεση με την εκρηκτική ύλη που βρέθηκε κοντά στο εξοχικό του Προέδρου Χριστόφια.


Από την μία η περίφημη έκθεση της Pimco που αναμένεται να γίνει γνωστή στις 15 Ιανουαρίου. Όλα τα στοιχεία που έχουν διαρρεύσει τόσο στο προσκήνιο όσο και στο παρασκήνιο δείχνουν ότι το τελικό ποσό της αναχρηματοδότησης των τραπεζών θα ξεπερνά τα 10 δις ευρώ, με άγνωστο ακόμη το τελικό «ταβάνι». Και μόνο αυτή η εξέλιξη ανατρέπει την προκαταρτική συμφωνία της Λευκωσίας με την τρόικα καθώς αναγράφεται ποσό «έως 10 δις ευρώ». Ο ασκός του Αιόλου για την ιδιωτικοποίηση των  ημικρατικών  οργανισμών θα ανοίξει με άγνωστες πολιτικές προεκτάσεις ειδικά στο εσωτερικό ενόψει και των προεδρικών εκλογών. 

Από την άλλη έχουμε μια μάχη μεταξύ Γερμανίας – Υπόλοιπης Ευρώπης και ΔΝΤ. Η κάθε πλευρά σκέφτεται την «κυπριακή λύση» βάζοντας στο τραπέζι της συζήτησης διαφορετικές παραμέτρους. Η βιωσιμότητα του χρέους είναι το σημείο κλειδί στην όλη υπόθεση. Παράλληλα εάν αυτό είναι μη βιώσιμο τότε να βρεθεί τρόπος επίλυσης χωρίς «κούρεμα».  Η Γερμανία με τους «σκληρούς» συμμάχους της βρίσκει την ευκαιρία να περάσει από το παράθυρο θέματα όπως η αλλαγή του εταιρικού φόρου και να ζητά μέτρα για το περίφημο θέμα του «ξεπλύματος βρώμικου χρήματος». Η Γαλλία και κάποιες ακόμη χώρες θέλουν να «κλείσει» άμεσα το κυπριακό μνημόνιο και προσπαθούν να βάλουν στο παιχνίδι την Μόσχα για να συμβάλει στο ποσοστό συμμετοχής σε μια πιθανή αποχώρηση του ΔΝΤ από την χρηματοδοτική στήριξη της Κύπρου. Τέλος το ΔΝΤ το οποίο μετά το «ελληνικό δυστύχημα» ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να συμβάλει σε χώρες της ΕΕ όπου απαιτείται η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, χωρίς να είναι βιώσιμο το δημόσιο χρέος. 

Ποιος θέλει το «κούρεμα»

Από την στιγμή που όλα συντελούν στο ότι το κυπριακό χρέος θα είναι μη βιώσιμο, έχει ξεκινήσει μια συζήτηση για το αν θα πρέπει να μπει επίσημα στη συζήτηση ένα πιθανό «κούρεμα». Το ΔΝΤ προς το παρόν παρασκηνιακά συντηρεί το θέμα, αν και επίσημα δεν τοποθετείται ξεκάθαρα. Η Ευρώπη εάν δεχθεί να γίνει ένα «κούρεμα» στη Κύπρο, θα χάσει και την τελευταία αξιοπιστία που της έμεινε. Οι δηλώσεις των Ευρωπαίων πρωταγωνιστών σε αυτό το σημείο είναι ξεκάθαρα αρνητικές σ` ένα τέτοιο ενδεχόμενο. 

Για την Κύπρο ένα «κούρεμα» θα είναι καταστροφικό καθώς σχεδόν τα 10δις του χρέους είναι εσωτερικό και βρίσκεται στα χέρια συνταξιοδοτικών ταμείων, ταμείων πρόνοιας, συνεργατικών και τραπεζών. 

Τι σημαίνει βιώσιμο χρέος

Βιώσιμο είναι το επίπεδο του χρέους που επιτρέπει σε μια χώρα οφειλέτη να καλύψει τις τρέχουσες και μελλοντικές υποχρεώσεις εξυπηρέτησης του στο σύνολό τους, χωρίς την προσφυγή σε περαιτέρω ελάφρυνση ή αναδιάρθρωση του χρέους, αποφεύγοντας τη συσσώρευση καθυστερούμενων οφειλών, και το οποίο επιτρέπει ένα αποδεκτό επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης.

Οι αναλύσεις βιωσιμότητας του χρέους γενικά πραγματοποιούνται στο πλαίσιο μεσοπρόθεσμων σεναρίων. Αυτά τα σενάρια είναι αριθμητικές εκτιμήσεις που λαμβάνουν υπόψη τις προσδοκίες της συμπεριφοράς των οικονομικών μεταβλητών και άλλων παραγόντων και καθορίζουν:

(i)τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες το χρέος και άλλοι δείκτες θα σταθεροποιηθούν σε λογικά επίπεδα

(ii)τους κυριότερους κινδύνους για την οικονομία

(iii)τις απαιτούμενες αλλαγές σε συγκεκριμένους τομείς οικονομικής πολιτικής. Σε αυτές τις αναλύσεις, οι μακροοικονομικές αβεβαιότητες, όπως οι προοπτικές για το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, και οι πολιτικές αβεβαιότητες, όπως για τη δημοσιονομική πολιτική, τείνουν να κυριαρχούν και να καθορίζουν τις μεσοπρόθεσμες προβλέψεις.

Η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ θεωρούν ότι «μια χώρα επιτυγχάνει διατηρησιμότητα του χρέους, αν μπορεί να ανταποκριθεί στις τρέχουσες και μελλοντικές υποχρεώσεις εξυπηρέτησης του χρέους στο σύνολό του, χωρίς την προσφυγή σε αναδιάρθρωση του χρέους ή τη συσσώρευση καθυστερούμενων οφειλών και χωρίς να θέτει σε κίνδυνο την οικονομική ανάπτυξη». Σύμφωνα με τους δύο αυτούς διεθνείς οργανισμούς, «φέρνοντας την καθαρή παρούσα αξία (NPV) του εξωτερικού δημόσιου χρέους περίπου στο 150% των εξαγωγών μιας χώρας ή περίπου στο 250% των εσόδων μιας χώρας» βοηθάει να ξεπεραστεί το «οριακό σημείο που εμποδίζει την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του χρέους»