Anna Karenina: Το διαχρονικό lovestory…

Πρωταγωνιστούν: Keira Knightley, Aaron Taylor – Johnson, Jude Law, Matthew Macfadyen, Kelly MacDonald, Emily Watson, Michelle Dockery, Ruth Wilson, Olivia Williams, Domhnall Gleeson
Σκηνοθέτης: Joe Wright


Από τις 8 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ στους κινηματογράφους:
Κ. ΣΙΝΕΠΛΕΞ & THE MALL OF CYPRUS Λευκωσία,
Κ. ΣΙΝΕΠΛΕΞ & ΡΙΟ Λεμεσός,
Κ. ΣΙΝΕΠΛΕΞ Λάρνακα, ΡΙΟ Πάφος.


O πολυβραβευμένος σκηνοθέτης ταινιών εποχής, Joe Wright, επιστρέφει, υπογράφοντας την τολμηρή κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Leo Tolstoy, «Anna Karenina», σε διασκευή του βραβευμένου με Όσκαρ σεναριογράφου Tom Stoppard.

Η αυτοκρατορική Ρωσία του τέλους του 19ου αιώνα αναβιώνει ολοζώντανα στη μεγάλη οθόνη, με αφορμή μια ιστορία ερωτικής προδοσίας, μια παράνομη σχέση που εικονογραφείται μοναδικά, μέσα από μια διαχρονική μελέτη στην ανθρώπινη ηθική…

ΥΠΟΘΕΣΗ
Η ταινία διαδραματίζεται το 1874 στη Ρωσία…

Η Anna Karenina, (Keira Knightley), η οποία είναι παντρεμένη με έναν ισχυρό κυβερνητικό παράγοντα, τον υπουργό Karenin (Jude Law), πηγαίνει στη Μόσχα να επισκεφτεί τον αδερφό της Oblonsky (Matthew Macffadyen) και να συμβουλεύσει την αναστατωμένη από τις απιστίες του άντρα της νύφη της Dolly (Kelly MacDonald), σε θέματα γάμου.

Μια τυχαία συνάντηση στο σταθμό του τρένου ωστόσο, φέρνει στη ζωή της τον αστραπιαίο έρωτα στα μάτια του νεαρού αξιωματικού Vronsky (Aaron Taylor Johnson). Σε μια άσχημη ψυχολογική κατάσταση που βρίσκεται, λόγω του ότι παντρεύτηκε μόλις στα δεκαοχτώ της και όχι μάλιστα από έρωτα και ζώντας επιπλέων συμβιβασμένη σε μη αρεστές για αυτήν καταστάσεις, προσπαθώντας απεγνωσμένα να βρει τον αληθινό έρωτα και το νόημα της ζωής της, αψηφά απερίσκεπτα τις συμβάσεις της Ρωσικής κοινωνίας κι εγκαταλείπει το σύζυγο και το γιό της προκειμένου να ζήσει με τον εραστή της.

Η όμορφη και απελευθερωμένη όμως περίοδος που βιώνει, δεν κρατάει για πολύ… Η Anna, όντας η γυναίκα σε αυτό το δεσμό, είναι αυτή που συγκεντρώνει πάνω της όλα τα υποτιμητικά βλέμματα και την απαξίωση της αριστοκρατικής κοινωνίας. Και όταν αυτή η κοινωνική απομόνωση, συνδυάζεται με την παράλογη ζήλια που αρχίζει να αναπτύσσεται μέσα της για το Vronsky, η ηρωίδα βυθίζεται σιγά- σιγά στην κατάθλιψη και οδηγείται αργά αλλά σταθερά στο τραγικό της τέλος…   

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

● Ο Wright, έχοντας στο πλευρό του ένα υπέροχο καστ με προεξάρχοντες την κλασική φιγούρα εποχής της Keira Knightley, τον Jude Law και τον Aaron Taylor Johnson, αλλά και μια ομάδα εμπνευσμένων συνεργατών (Οργάνωση παραγωγής: η τρεις φορές υποψήφια για Όσκαρ Sarah Greenwood, Διεύθυνση Φωτογραφίας: Seamus McGarvey ASC, BSC, Μουσική: Dario Marianelli, Μαλλιά-Μακιγιάζ: Ivana Primorac, Κοστούμια: η δύο φορές υποψήφια για Όσκαρ Jacqueline Durran, Μοντάζ: Melanie Oliver), προτείνει κάτι πολύ πρωτότυπο και μοναδικό: ολόκληρη η ταινία… μια θεατρική σκηνή, ειδικά κατασκευασμένη για να υπηρετήσει ονειρικά το όραμά του, με όλες τις τοποθεσίες και τα γεγονότα του βιβλίου να αποδίδονται πάνω σε αυτήν, ενώ δεν λείπουν τα πλούσια σκηνικά και τα εντυπωσιακά κοστούμια!

● Ο Vladimir Nabokov, χαρακτήρισε την Anna Karenina του Tolstoy «Mία από τις μεγαλύτερες ερωτικές ιστορίες στην παγκόσμια λογοτεχνία». Κατά κοινή αναγνώριση το σπουδαιότερο μυθιστόρημα του 19ου αιώνα, η Anna Karenina έχει θεωρηθεί η πνευματική αυτοβιογραφία του Tolstoy. Με φόντο την αυτοκρατορική Ρωσία, το βιβλίο είναι ένας εμβριθής και σύνθετος στοχασμός πάνω στον παράφορο έρωτα και την ολέθρια απιστία, αλλά και ένα συγκλονιστικό πανόραμα της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα.

● Η ταινία Anna Karenina αποτελεί το νέο, θεατρικών επιρροών, κινηματογραφικό δημιούργημα του διακεκριμένου σκηνοθέτη Joe Wright, που καταπιάνεται αυτήν τη φορά με μια από τις ωραιότερες ερωτικές ιστορίες που γράφτηκαν ποτέ, έναν παράφορο, παράνομο έρωτα (της πανέμορφης Anna, η οποία αψηφά τις κοινωνικές συμβάσεις κι εγκαταλείπει σύζυγο και παιδί για τον κομψό αξιωματικό Vronsky) που αντιδιαστέλλεται μοναδικά τραγικά με τη συντροφικότητα του γάμου, μέσα στον αντιφατικό και με περίσσευμα υποκρισίας κόσμο της αυτοκρατορικής Ρωσίας. Το τι σημαίνει για τον σκηνοθέτη το μυθιστόρημα του Tolstoy βρίσκεται συμπυκνωμένο στη φράση «Όλοι προσπαθούν να μάθουν πώς να αγαπούν».

● Η «μούσα» του σκηνοθέτη και πρωταγωνίστρια της ταινίας Keira Knightley επισημαίνει: «Η ιστορία είναι διαχρονική, καθώς οι άνθρωποι πάντα επιθυμούν κάτι/κάποιον που δεν μπορούν να έχουν, πάντα αντιμετωπίζουν περιορισμούς και κανόνες και πάντα έχουν δυσκολία να επικοινωνήσουν τα συναισθήματά τους», ενώ ο σκηνοθέτης συμπληρώνει «Όταν διάβασα το βιβλίο με άγγιξε άμεσα και μου «μίλησε». Ελπίζεις να μοιάζεις με κάποιον συγκεκριμένο χαρακτήρα και συνειδητοποιείς πως έχεις υπάρξει σαν κάποιον άλλο χαρακτήρα. Όλοι είναι απολύτως αληθινοί και τρομακτικά οικείοι.».

● Ο συμπρωταγωνιστής της, Jude Law που δεν δίστασε να ξυρίσει και τμήμα του τριχωτού της κεφαλής του, ώστε να μοιάζει μεγαλύτερος σε ηλικία, όπως απαιτούσε ο ρόλος, συμπληρώνει «Συμπάσχω με όλους τους χαρακτήρες της ιστορίας. Πρέπει να κατανοήσεις όλες τις πλευρές γι’ αυτό άλλωστε και το μυθιστόρημα του Tolstoy έχει προκαλέσει τόσες συζητήσεις. Κατ’ εμέ ο Karenin, αξιοσέβαστο κυβερνητικό στέλεχος, πλήρως αφοσιωμένο στην εργασία του, αναπόφευκτα θα πληγωθεί, καθώς, ενώ εκείνος πιστεύει πως προσφέρει τα πάντα στον γάμο του, εντούτοις δεν έχει το απαιτούμενο πάθος και το ρομαντισμό, πράγμα που δεν γίνεται εσκεμμένα, καθώς το πιθανότερο είναι πως έτσι βιώνει εκείνος την αγάπη, όπως την διδάχτηκε από τους δικούς του. Και το ενδιαφέρον είναι πως σταδιακά τον βλέπεις να αφυπνίζεται και να προσπαθεί, όπως μπορεί, να διεκδικήσει την οικογένειά του… Στο τέλος αυτού του ‘ταξιδιού’ είναι ένας εντελώς άλλος άνθρωπος.».

● Στον αντίποδα… ο γοητευτικός Aaron Taylor Johnson, στο ρόλο του ορμητικού Vronsky, ο οποίος αφήνεται ολοκληρωτικά να παρασυρθεί από το πάθος του για μια παντρεμένη γυναίκα που κυριολεκτικά λατρεύει με όλο του το είναι.

● Ο Tim Bevan, ένας εκ των τριών παραγωγών (Tim Bevan, Eric Fellner, Paul Webster) σχολιάζει αναφορικά με την επιλογή του Tom Stoppard στο σενάριο: «Πρόκειται για ένα τεράστιο μυθιστόρημα, μια υπέροχη ερωτική ιστορία που είχε διασκευαστεί και παλαιότερα. Ξέραμε πως χρειαζόμασταν ένα σεναριογράφο που να έχει να προσφέρει κάτι νέο…», ενώ ο ίδιος ο σεναριογράφος σχολιάζει «Ήθελα πολύ να το κάνω. Δεν κρύβω πως πάντα με θεωρώ κατεξοχήν θεατρικό συγγραφέα, αλλά δεν είναι εύκολο να εμπνέεσαι συχνά ένα ολοκληρωμένο θεατρικό. Και μολονότι απολαμβάνω να ασχολούμαι με διάφορα κινηματογραφικά είδη, είναι μεγάλη ευτυχία να μπορείς να συνεργάζεσαι με τον Joe Wright στην σκηνοθεσία ενός εξαιρετικού μυθιστορήματος.» Μάλιστα, ο σεναριογράφος, έχοντας μελετήσει ενδελεχώς το βιβλίο και παρακολουθώντας διάφορες κινηματογραφικές και τηλεοπτικές εκδοχές-ακόμα και ρωσικές -προκειμένου να συλλάβει τον πλούτο των αλληλο-διασταυρούμενων θεμάτων και φιλοσοφιών με τις οποίες καταπιάνεται αναφορικά με τις τάξεις, την πολιτική, την ηθική και τον έρωτα, συνειδητοποίησε πως οι προηγούμενες διασκευές, επικεντρώνονταν αποκλειστικά και μόνο στην Anna, δίχως να φωτίζουν την παράλληλη ιστορία του Levin και καταπιάστηκε να αναδείξει τη δυναμική και αυτής της ιστορίας.

● Με σαφείς οδηγίες από τον Tolstoy αναφορικά με τα συναισθήματα (με κύριο εκείνο της αγάπης σε όλες της τις εκδοχές –μητρική, αδελφική, παιδική, σαρκική, πατριωτική) και τα κίνητρα των χαρακτήρων ο Joe Wright και ο Tom Stoppard, ξεκίνησαν να εργάζονται για την κινηματογραφική απόδοση του μυθιστορήματος. Όταν το σενάριο ολοκληρώθηκε, την άνοιξη του 2011, το επόμενο βήμα ήταν η επιλογή των τοποθεσιών για τα γυρίσματα… Και εκεί επήλθε η μεγάλη έκπληξη! Τα γυρίσματα δεν θα γίνονταν στη Ρωσία (όπως σε άλλες ταινίες), ούτε και στα γνώριμα για το σκηνοθέτη αγγλικά μέρη και η ταινία δεν θα ήταν απλά άλλη μια ταινία εποχής… Η Wright εκδοχή της επικής ερωτικής ιστορίας θα ήταν θεατρική, δεδομένου πως ο σκηνοθέτης μεγάλωσε μέσα στο κουκλοθέατρο των γονιών του και η μαγεία της σκηνής του είναι πολύ οικεία και ανοιχτή για οπτικούς πειραματισμούς!

● Με τον Joe Wright να συνεργάζεται στενά με τον Tom Stoppard για την τελική, θεατρική εκδοχή του σεναρίου, προέκυψε η οδύσσεια της Anna που λαμβάνει χώρα μέσα σε μια θεατρική σκηνή –η οποίο στήθηκε στα Shepperton Studios-(όπου μαγικά εφέ σου επιτρέπουν να διασχίζεις πόρτες και να βρίσκεσαι σε χιονισμένα τοπία, σε λαβυρίνθους και τη σκηνή να μετατρέπεται –μεταξύ άλλων- σε αίθουσα χορού, ιππόδρομο, όπερα…) και το ταξίδι του Levin στον πραγματικό κόσμο –με κάποια εξωτερικά γυρίσματα να προσδίδουν και αμιγώς κινηματογραφική αίσθηση.

● Και η προετοιμασία ξεκινά…μήνες πριν με το σκηνοθέτη να συζητά ενδελεχώς τα πάντα με τους συνεργάτες του (από τους οποίους οι πλείστοι είναι μαζί του χρόνια και γνωρίζουν ακριβώς τι και πώς το οραματίζεται) και να προβαίνει σε εξαντλητικές, αλλά παραγωγικά δημιουργικές πρόβες και μελέτη της ρωσικής κουλτούρας (που περιλαμβάνει και ένα σεμινάριο με τον ίδιο τον Orlando Figes) καθώς και σε ορθοφωνητική διδασκαλία της ρωσικής διαλέκτου για να φτάσουμε στην πρώτη εβδομάδα γυρισμάτων. Συνολικά τα γυρίσματα κράτησαν 12 εβδομάδες και περιλαμβάνουν πάνω από 100 διαφορετικά σετ, 240 συνολικά σκηνές και 83 διαλογικές σκηνές.

● Τη μουσική (που απέσπασε και υποψηφιότητα Χρυσής Σφαίρας Πρωτότυπης Μουσικής) υπογράφει ο Dario Marianelli (Pride & Prejudice, Atonement, The Soloist), ο οποίος μάλιστα έγραψε τη μουσική πολύ νωρίς προκειμένου ο χορογράφος Σίντι Λάρμπι Τσερκάουι να έχει άπλετο χρόνο για πρόβες, δεδομένου πως ακόμα και οι σκηνές που δεν εμπεριέχουν χορό είναι και αυτές χορογραφημένες, ενώ εκείνες που αφορούν σε χορό περιλαμβάνουν δύσκολες κινήσεις, καθώς αυτές καλούνται να εκτελεστούν από ηθοποιούς και όχι από επαγγελματίες χορευτές, οι οποίοι και κλήθηκαν να εξερευνήσουν τη γλώσσα του σώματός τους και να συγχρονίσουν τις κινήσεις τους με εκείνες των υπολοίπων γύρω τους.

● Για τα γυρίσματα χρησιμοποιήθηκαν αναμορφικοί φακοί που απαιτούν λίγο περισσότερο φως, ενώ σε ορισμένα σημεία ο φωτισμός είναι εσκεμμένα πιο παλιός σε στυλ. Επίσης χρησιμοποιήθηκαν κάλτσες ως φίλτρο, ώστε να προκύψει μια όμορφη λάμψη που αναδεικνύει άψογα το δέρμα των χαρακτήρων.

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

►Ο Wright με ένα τολμηρό και εφευρετικό τρόπο, κατάφερε να δώσει στο παραμύθι τη δική του πομπώδη, γεμάτη οπτική ζωντάνια και δυναμικότητα ερμηνεία. Αυτό που κάνει την προσαρμογή του σκηνοθέτη να διαφέρει από τις προηγούμενες μεταφορές τις ιστορίας στον κινηματογράφο, είναι η απόφασή του να διαδραματίζεται, στο μεγαλύτερο μέρος της, μέσα σε ένα θέατρο, χωρίς να παρουσιάζεται ως μια παράσταση, καθώς η κάμερα του είναι συνέχεια εν κινήσει. Με την πλειοψηφία λοιπόν της δράσης να λαμβάνει χώρα στη σκηνή και στα παρασκήνια, τα σκηνικά στήνονται και ξεστήνονται για να μοιάζουν με συγκεκριμένα σημεία και τοποθεσίες. Πρόκειται για μια ταινία αριστούργημα!

► Η Anna Karenina του Joe Wright είναι μια διαφορετική και πρωτότυπη προσέγγιση της γνωστής κλασικής ηρωίδας του Leo Tolstoy. Εκτός από το βασικό πυρήνα της ιστορίας, τον παράνομο δεσμό της πρωταγωνίστριας και την εξέλιξη της, έχει αναλυθεί περισσότερο και η δευτερεύουσα ιστορία του Levin (Domhnall Gleeson) και της Kitty (Alicia Vikander), κάτι που μου άρεσε ιδιαίτερα. Επίσης ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται ο σκηνοθέτης το πέρασμα από το πλατό στη θεατρική σκηνή, κι από τη σκηνή στο πλατό είναι αξιολάτρευτος. Τέλος η παρεμβολή σκηνών στις οποίες βλέπουμε τις ρόδες του τρένου να κινούνται πάνω στις ράγες, είναι εξίσου καταπληκτική, καθώς όλοι γνωρίζουμε τον τραγικό θάνατο που πρόκειται να βρει η Anna και με τον τρόπο αυτό οδηγούμαστε σταδιακά σε αυτόν.

► Την ταινία Anna Karenina την περίμενα με ανυπομονησία από τότε που είδα εκείνο το υπέροχο τρέιλερ και τολμώ να πω πως ενθουσιάστηκα. Η γνωστή ιστορία για τη σύζυγο του Ρώσου κυβερνητικού Karenin, η οποία ερωτεύεται το νεαρό αξιωματικό Bronsky και συνάπει μαζί του ένα παράνομο ερωτικό δεσμό, μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη με εξαίσιο λυρισμό: καλές ερμηνείες, δυνατό σενάριο και πάνω από όλα μια βιρτουόζικη σκηνοθεσία που απογειώνει το έργο. Και όταν λέω σκηνοθεσία δεν εννοώ μόνο την πλανοθεσία και την κίνηση της κάμερας. Μιλάω για ολόκληρο το οπτικό κόνσεπτ. Ο Joe Wright, αποφάσισε να τοποθετήσει ουσιαστικά το φιλμ πάνω σε μια μεγάλη θεατρική σκηνή! Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό καθώς οι ηθοποιοί κινούνται από το ένα σκηνικό στο άλλο, με μεταβάσεις τόσο απαλές που δεν το προσέχεις καν. Τα πάντα, από την κίνηση της κάμερας μέχρι τις θεατρικές και άψογα ηχογραφημένες ερμηνείες, είναι οργανωμένα στην τρίχα.

► Ο Wright, έχοντας στο πλευρό του την κλασική φιγούρα εποχής της Keira Knightley και τον Jude Law, αλλά και την ομάδα των εμπνευσμένων συνεργατών του, ετοίμασε κάτι πολύ πρωτότυπο και μοναδικό. Τα πλούσια σκηνικά και τα εντυπωσιακά κουστούμια, απογειώνουν και εικαστικά το αποτέλεσμα μιας ατμοσφαιρικής ταινίας ερμηνειών, που θα συγκινήσει και θα ταξιδέψει το κοινό!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ JOE WRIGHT

ΕΡΩΤΗΣΗ: Joe, έχεις πει στο παρελθόν, ότι μετά από κάθε ταινία που πραγματοποιείς, πάντα κάτι νέο μαθαίνεις… Τί έμαθες λοιπόν από την ταινία Anna Karenina;
JOE WRIGHT: Από την Anna Karenina έμαθα πολλά για τον συγγραφέα Tolstoy, τη Ρωσία, το θέατρο αλλά και τον κινηματογράφο. Γενικά μου αρέσει να αναλύω περισσότερο ίσως από ότι πρέπει τις ταινίες που αναλαμβάνω. Μάλιστα, πολλές φορές μπορεί να γίνομαι ενοχλητικός προς τους συνεργάτες μου, από τις αμέτρητες ερωτήσεις που κάνω, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να λειτουργήσω αλλιώς. Και να σου πω και κάτι; Ένας λόγος για τον οποίο έχω κάνει τόσες πολλές λογοτεχνικές μεταφορές στην οθόνη, είναι ακριβώς γιατί λατρεύω τη λογοτεχνία. Στο Anna Karenina, είχα το μεγάλο προνόμιο να συνεργαστώ με τον Tom Stoppard… Τις περισσότερες λεπτομέρειες τις έμαθα από αυτό. Στην κυριολεξία ήμουνα συνεχώς πίσω του. Τον τρέλανα τον άνθρωπο… (Γέλια)

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αλήθεια, πώς σου ήρθε στο μυαλό η ιδέα να σκηνοθετήσεις την ταινία με αυτό τον πρωτότυπο τρόπο;
JOE WRIGHT: Μια μέρα που ήμουν ξαπλωμένος στον καναπέ μου, με ελαφριά κατάθλιψη και τη σκέψη ότι με τον προυπολογισμό που είχα στη διάθεση μου για την παραγωγή της ταινίας, δεν ήμουν σε θέση να κάνω πολλά πράγματα, αντιλήφθηκα ξαφνικά, ότι αυτή ήταν η κατάλληλη ευκαιρία να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα. Εδώ και πολύ καιρό, ονειρευόμουν να σκηνοθετήσω μια ταινία με θεατρικό στυλ, όμως δεν το τόλμησα ποτέ μου! Τώρα αισθάνθηκα ότι ήταν η ιδανική περίπτωση για να το κάνω… και το έκανα!

ΕΡΩΤΗΣΗ: Με το χαρακτήρα του Levin όμως, αφήνεις το θεατρικό σκηνικό και βγαίνεις έξω στον πραγματικό κόσμο…
JOE WRIGHT: Κοίταξε, η ταινία είναι ένα μίγμα αυτοβιογραφίας και φαντασίας. Η Anna είναι η φαντασία, ενώ ο Levin και η Kitty είναι κατά ένα μέρος η αυτοβιογραφία του Tolstoy. Έτσι σκέφτηκα ότι θα ήταν περισσότερο ενδιαφέρον, αν το αυτοβιογραφικό κομμάτι παρουσιαζόταν με πιο έντονο κινηματογραφικό τρόπο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Οι άνθρωποι από το στούντιο παραγωγής της ταινίας δεν ανησύχησαν καθόλου όταν τους ανακοίνωσες την επιθυμία σου να γυριστεί το έργο σε θέατρο, ένα τυποποιημένο δηλαδή περιβάλλον;
JOE WRIGHT: Μια μικρή ανησυχία υπήρξε από όλους μας. Ακόμη και από μένα τον ίδιο. Δεν ήταν κάτι το οποίο είχα ξανακάνει… Πιστέψαμε όμως όλοι μας στην ιδέα και ειδικά οι παραγωγοι Tim Bevan και Eric Fellner, υποστήριξαν έντονα την πρότασή μου. Εξάλλου έκανα μεγάλη έρευνα πάνω στο θέμα πρωτού το προτείνω.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πόσο σημαντικό ήταν για σένα, το να υπάρχει και κάποια δόση χιούμορ στην ταινία;
JOE WRIGHT: Το να υπάρχουν κάποια χιουμοριστικά στοιχεία στην ταινία, όπως για παράδειγμα ο χαρακτήρας του Oblonsky, ήταν σκέψη του Tom Stoppard, η οποία υιοθετήθηκε. Για να είμαι ειλικρινής όμως, συμμερίζομαι απόλυτα αυτή την άποψη και πιστεύω ότι ήταν πολύ σωστή κίνηση από μέρους μας. Αν δεν βάζαμε λίγο χιούμορ στην υπόθεση, το αποτέλεσμα θα ήταν πολύ σκοτεινό και βαρύ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί ο Vronsky είναι ξανθός;
JOE WRIGHT: Καλή ερώτηση… Είναι ξανθός, γιατί εκείνη την εποχή υπήρχε αυτή η ανώτερη κοινωνικά τάξη, όπου οι άνθρωποι της ξεχώριζαν ακόμη και με το παρουσιαστικό τους. Παρουσιάζοντας τον λοιπόν ως ξανθό, θεωρώ ότι του δώσαμε μια έξτρα λάμψη.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Η ηθοποιός Keira Knightley αποτέλεσε τη μόνη σας επιλογή για το ρόλο της πρωταγωνίστριας Anna Karenina;
JOE WRIGHT: Ναι, ήταν η μοναδική μας επιλογή! Ήθελα πολύ να ξανασυνεργαστώ μαζί της και κατά κάποιο τρόπο αποτέλεσε και μέρος της σύλληψης της ιδέας. Αυτήν είχα υπόψη μου από την αρχή! Είναι μια πολύ δυναμική και γενναία ηθοποιός, την οποία εγώ προσωπικά θαυμάζω πολύ. Ξέρεις, πολλοί ηθοποιοί φοβούνται τρομερά να υποδυθούν άσχημους χαρακτήρες και να τσαλακώσουν την εικόνα τους. Προτιμούν να ενσαρκώνουν μόνο καλούς και αγαπητούς στον κόσμο ρόλους. Η Keira όμως δεν είναι έτσι! Δεν φοβάται να τσαλακωθεί! Θεωρεί ότι ένας καλός ηθοποιός μπορεί και πρέπει να υποδύεται διάφορους χαρακτήρες. Δεν αλλάζει ο ρόλος τον άνθρωπο… Αν το κοινό σε αγαπάει και του αρέσεις, δεν θα αλλάξει γνώμη για εσένα αν σε δει να ενσαρκώνεις έναν ‘κακό’ χαρακτήρα. Αυτό πιστεύει και αυτό είναι που την κάνει να ξεχωρίζει! Είναι πραγματική επαγγελματίας!

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μήπως είναι κατά βάθος η μούσα σου;
JOE WRIGHT: Δεν ξέρω τί είναι πραγματικά μούσα. Αν όμως κάποια είναι η μούσα μου, αυτή είναι η γυναίκα μου! Με την Keira έχω απλά μια πολύ καλή, στενή επαγγελματική και φιλική σχέση, γιατί έχει την ικανότητα να καταλαβαίνει ανά πάσα στιγμή τί έχω μέσα στο κεφάλι μου. Κατανοεί, χωρίς να τις πω απολύτως τίποτα, τις ανησυχίες μου, πολλές φορές μάλιστα τις συμμερίζεται, με κάνει να γελάω όταν το έχω ανάγκη και όπως ανάφερα και προηγουμένως, θαυμάζω το χαρακτήρα και το ταλέντο της!

ΕΡΩΤΗΣΗ: Για ποιο λόγο πιστεύεις ότι υπήρξαν τόσες πολλές προσαρμογές της ιστορίας της Anna Karenina;
JOE WRIGHT: Κατά τη γνώμη μου υπάρχουν δύο λόγοι για τους οποίους πραγματοποιήθηκαν τόσες πολλές μεταφορές του μυθιστορήματος στην οθόνη. Ο πρώτος είναι γιατί είναι μια ενδιαφέρουσα ιστορία, ευρέως γνωστή. Ο δεύτερος, είναι ίσως γιατί καμιά μεταφορά δεν ήταν αριστουργηματική! Όλες άφηναν κάποια κενά πίσω τους, τα οποία κάλυπτε κάθε φορά η επόμενη ταινία! Δεν λέω ότι δεν ήταν απολαυστικές όλες τους, απλά δεν ήταν πλήρης… Ίσως και μετά την δική μας Anna Karenina υπάρξει και άλλη ίσως και όχι…

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιές άλλες λογοτεχνικές μεταφορές στην κινηματογραφική οθόνη θα ήθελες να κάνεις;
JOE WRIGHT: Θέλω πολύ να μεταφέρω στην κινηματογραφική οθόνη λογοτεχνήματα του Graham Greeme. Λατρεύω υπερβολικά τα βιβλία του. Γενικά είμαι μεγάλος φαν των Βρεττανών συγγραφέων, όμως για την ώρα σκοπεύω να κάνω ένα διάλλειμμα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχει αλλάξει καθόλου η άποψη που έχεις για το γάμο, μετά την ενασχόλησή σου με τη συγκεκριμένη ταινία;
JOE WRIGHT: Ναι, κάπως… Τώρα καταλαβαίνω ακόμα περισσότερο, πόσο σημαντικό είναι μέσα σε μια σχέση τα αισθήματα να είναι αμοιβαία. Διαφωνώ κάθετα στο να προχωρούν δυο άνθρωποι σε μια τέτοια δέσμευση, στο γάμο, αν δεν αγαπιούνται αληθινά, αν δεν είναι ερωτευμένοι μεταξύ τους και αν δεν υπάρχει χημεία, κατανόηση, σεβασμός και εμπιστοσύνη!