Tεό Παφίτης: ”Η ιδέα για το κούρεμα ήταν επαίσχυντη”


Διαβάστε επίσης: Ολες τις τελευταίες εξελίξεις.

Ακολουθήστε μας στο facebook και στο twitter.


Εχω πολλούς φίλους εκεί, την οικογένειά μου, συμπεριλαμβανομένης της μητέρας μου. Εχω σπίτι στο οποίο πηγαίνω πολλές φορές τον χρόνο. Είναι ένα πανέμορφο μέρος, με ανθρώπους που εργάζονται σκληρά και αυτό ακριβώς είναι που κάνει την οικονομική κατάσταση τόσο τραγική. Πώς αυτό το τόσο μικρό νησί, με την ευημερία των τελευταίων πέντε ετών βρέθηκε στην απόλυτη άβυσσο;  

Ενας λόγος είναι η υπέρμετρη έκθεση στην Ελλάδα. Δεν μου αρέσει όταν ο κόσμος μπερδεύει τους Κυπρίους με τους Ελληνες. Μπορεί να μοιραζόμαστε παρόμοια γλώσσα με την Ελλάδα, όμως τα προβλήματα των δύο χωρών δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση κοινό δεδομένο. 

Το να συγκρίνει κανείς την Κύπρο με την Ελλάδα, είναι σα να συγκρίνει την κιμωλία με το τυρί. Στην Κύπρο, έχουμε εξαιρετικές σχέσεις με την Βρετανία. Η Κύπρος αποτελούσε Βρετανική αποικία και παραμένει μέλος της Κοινοπολιτείας. 

Οδηγούμε την σωστή πλευρά του δρόμου, οι πρίζες του ηλεκτρικού μας είναι ίδιες με τις βρετανικές και η ανατροφή στην Κύπρο είναι άμεσα συνδεδμένη με την εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας. Οι Κύπριοι λατρεύουν την επιχειρηματικότητα. Πληρώνουμε τους φόρους μας και είχαμε πάντοτε εξαιρετική προσφορά εργασίας. Τα κύρια προβλήματα άρχισαν να εμφανίζονται από την στιγμή που ως νησί, οι δύο βασικές πηγές εσόδων ήταν ο τουρισμός και οι οικονομικές υπηρεσίες. 

Ο οικονομικός τομέας είχε το περιθώριο να ξεφύγει από τον έλεγχο και το τραπεζικό μας σύστημα εκτοξεύθηκε σε ποσοστό οκταπλάσιο του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος. Δηλαδή υπερδιπλάσιο απ’ό,τι θα έπρεπε. Από το 2007, η Κύπρος επικεντρώθηκε στην παροχή οικονομικών υπηρεσιών, όλες κάτω από την επίβλεψη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και η αξία του τραπεζικού μας συστήματος από 78 δις ευρώ έφτασε τα 126 δισεκατομμύρια ευρώ. Η Κύπρος δανείστηκε από την Ελλάδα με τις ευλογίες της Ανγκελα Μέρκελ. Στην διαπραγμάτευση μπορεί να συμμετείχε βασικά η ΕΚΤ, αλλά την ζημιά την υπέστη η χώρα.     

Τώρα η Κύπρος πρέπει να συγκεντρώσει 5.8 δις ευρώ προκειμένου να αποδειχθεί ότι πληροί τις προϋποθέσεις για ένα σχέδιο διάσωσης 10 δισεκατομμυρίων ευρώ από την Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΔΝΤ. Οταν άκουσα ότι για να σωθεί η χώρα, πρέπει να αποσυρθούν χρήματα από τον απλό Κύπριο πολίτη, τους συνταξιούχους, τους μισθωτούς και τις απλές οικογένειες, πραγματικά σοκαρίστηκα. 

Η ιδέα ήταν επαίσχυντη. Γιατί πρέπει ο κόσμος που σηκώνεται από το άγριο χάραμα και πηγαίνει στην δουλειά του να τιμωρηθεί για κάτι στο οποίο δεν έχει καμία ανάμειξη; 

Η εμπιστοσύνη στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα και την Ευρωζώνη βρίσκεται στο ναδίρ. Οι τράπεζες είναι κλειστές, οι ουρές στα ΑΤΜ τεράστιες και σε λίγο χρήματα δεν θα υπάρχουν πουθενά. 

Οπως οι περισσότεροι συνταξιούχοι και καταθέτες στην Κύπρο, έτσι και η μητέρα μου ανησυχεί για τα χρήματα που είχε φυλάξει στην τράπεζα. Ευτυχώς, εγώ είμαι από τους λίγους που μπορώ με βεβαιότητα να της πώ ότι δεν πρέπει να ανησυχεί, αλλά δεν έχουν όλοι αυτήν την πολυτέλεια. Για την ακρίβεια οι περισσότεροι δεν την έχουν. 

Για την Ευρωπαϊκή Ενωση, το ποσόν για το οποίο συζητάμε είναι ασήμαντο. Ομως χρησιμοποιούν το νησί για να κάνουν δοκιμή. Αν τους επιτραπεί να ξεφύγουν από αυτό, σειρά θα έχουν η Ιταλία, η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία. Οι Κύπριοι πολιτικοί συμφώνησαν σε κούρεμα καταθέσεων 20% για ποσά άνω των 100.000 ευρώ στην μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας, την Τράπεζα Κύπρου. Σχεδιάζεται επίσης, εισφορά της τάξης του 4% σε όλες ανεξαρτήτως τις καταθέσεις. Μερικοί ακόμη ελπίζουν στην ύστατη βοήθεια από την ρωσική πλευρά.

Προσωπικά δεν αισθάνομαι ότι ένα δάνειο από την Ρωσία θα ήταν το καλύτερο για την Κύπρο. Αλλωστε, ανήκουμε στην Ευρωπαϊκή Ενωση, δεν πρέπει να ζητάμε βοήθεια από αλλού. Ο Νίκος Αναστασιάδης προέβη σε μια κίνηση αδυναμίας: Ακόμη και η παρουσίαση ενός τέτοιου σχεδίου επί των καταθέσεων ήταν λάθος. Γιατί να μην εκδοθούν ομόλογα τότε; 

Πείτε στους Κυπρίους ότι η χώρα τους πρέπει να σωθεί και δώστε τους ένα κίνητρο να τοποθετήσουν το 20% των καταθέσεών τους σε μια «κυβερνητική υποθήκη». Η Κύπρος ούτως ή άλλως έχει και το συν του φυσικού αερίου και έχει κρατικοποιήσει εταιρείες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν προς όφελος της χώρας. Στην Ευρωζώνη, είναι ξεκάθαρο ότι η Γερμανία είναι η μοναδική οικονομία που καθορίζει την καταιγίδα που έχει ξεσπάσει και δεν διστάζει να καταπιεί την Ηπειρο εάν χρειαστεί. Ετσι, αντί να συζητάμε εάν η Κύπρος και οι υπόλοιποι σε μεμονωμένο επίπεδο πρέπει να αποχωρήασουν από το ευρώ, γιατί να μην συζητήσουμε το ενδεχόμενο η Μέρκελ και οι υπουργοί των οικονομικών της να αποχωρήσουν εκείνοι από την Ευρωζώνη; Με αυτόν τον τρόπο, χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Πορτογαλία και η Ελλάδα θα διατηρήσουν το ευρώ, απαξιώνοντας την ύφεση στον βαθμό που επιθυμούν οι ίδιοι και η Γερμανία θα επαναφέρει το μάρκο.     

Πάντοτε σκεφτόμουν και τις δύο πτυχές που είχε μια ενδεχόμενη συμμετοχή της Μεγάλης Βρετανίας στην ζώνη του ευρώ. Αλλά σαν Κύπριος και επιχειρηματίας, νιώθω ότι αυτό το επεισόδιο έδειξε ότι πρέπει αναμσιβήτητα να μείνει μακριά από αυτό. Νιώθω ότι το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να έχει ανοικτές εμπορικές συμφωνίες με την  Ευρωπαϊκή Ενωση. Τίποτε πέρα από αυτό. 

Είμαστε συγκεκριμένος λαός, ας φτιάξουμε λοιπόν τους δικούς μας νόμους και τους δικούς μας κανόνες. Οι Βρυξέλλες μπορούν να προχωρήσουν στα δικά τους διατάγματα. Βλέποντας τον George Osborne να κάνει δηλώσεις για τον προϋπολογισμό, εντυπωσιάστηκα από το πόσο μοιάζουν οι Βρετανοί με τους Κύπριους. Το σπίτι του Αγγλου είναι το κάστρο του, το ίδιο ισχύει και για τους Κύπριους. Οι άνθρωποι εκεί θέλουν να δουλεύουν σκληρά, αλλά να έχουν το σπίτι τους και να προχωράνε. Χάρηκα πολύ που άκουσα τον κο Osborne να λέει ότι αποτελεί πρώτη προτεραιότητα η παροχή δωρεάν υπηρεσιών στην αγορά της κατοικίας αν και κάτι τέτοιο θα έπρεπε να έχει γίνει τουλάχιστον δύο χρόνια πριν. 

Ετσι θα κινηθεί και η οικονομία. Τεχνάσματα όπως το να κόψεις τόσο δα από την τιμή της μπύρας δεν ευνοεί κανέναν. Θα πρέπει να πιεις 100 μπύρες για να καταφέρεις το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αλλά η Βρετανία πηγαίνει προς τα εκεί. 

Θα είναι αργή και επώδυνη ανάκαμψη, αλλά τα στοιχεία των λιανικών πωλήσεων δείχνουν καλά και και οι δικές μου επιχειρήσεις πηγαίνουν καλά, επεκτεινόμενες και δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας. Είναι σημαντικό να μην βάζουμε τους εαυτούς μας σε μια διαδικασία ύφεσης και όπως πολλοί άλλοι, αισθάνομαι σαν να χτυπώ τα κεφάλια των πολιτικών μεταξύ τους και πιστεύω ότι η Βρετανία βρίσκεται σε δρόμο ανάκαμψης. 

Ειλικρινά πιστεύω ότι σε λίγο καιρό και η Κύπρος θα μπορεί να πει το ίδιο”. 

Το άρθρο του Τεό Παφίτη δημοσιεύεται στην εφημερίδα The Sun.