Υπόθεση Άντη: «Παντές τζιαι σκοτώσαμε ένα πλάσμα τριών χρονών»


Εγγραφείτε στο Newsletter του 24Η και οι σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας θα έρχονται στο e-mail σας 

Ακολουθήστε μας στο facebook και στο twitter


Του Φάνη Μακρίδη

Η περιγραφή που γίνεται στην δικαστική απόφαση, είναι τόσο ζωντανή που σε συγκλονίζει. Σε κάνει να βιώνεις το έγκλημα.

Η πρώτη σκέψη που ήρθε στο μυαλό του γράφοντα μια ήταν: Πώς γίνεται να αντιμετωπίζεται έτσι ένας συνάνθρωπός μας; Ένας άνθρωπος που σχόλασε από τη δουλειά του και πήγε στο σπίτι με μοναδική έγνοια να προλάβει ξύπνια τα παιδιά του για να τα φιλήσει πριν κοιμηθούν…

Συγκίνηση προκαλεί και κάτι άλλο. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Φάνου Χατζηγεωργίου ο Άντης Χατζηκωστής, δεν ήταν ένα άτομο που φοβόταν για τη ζωή του. Δεν είχε κάνει κάτι ώστε να το έχει βάρος στη συνείδησή του και να «φυλάγεται». Εκείνη τη νύχτα, μόλις κατέβηκε από το αυτοκίνητο, μιλούσε με τη θεία του και ήταν αμέριμνος, έτοιμος να κατευθυνθεί προς την οικία του.

«Είναι παντές τζιαι επήαμε τζιαι σκοτώσαμε ένα πλάσμα τριών χρονών, τόσον αθώο. Δηλαδή ούτε πρόσεχε ρε κουμπάρε…» ήταν η χαρακτηριστική τοποθέτηση του βασικού μάρτυρα κατηγορίας.

Κι όλα αυτά γιατί; Για τα λεφτά; Για τα επαγγελματικά συμφέροντα; 

Δεν το έγραψα με την όρεξή μου αυτό το σχόλιο. Σκέφτηκα μήπως και κανιβαλίσω άθελά μου. «Άσε ρε τους ανθρώπους να ησυχάσουν. Μην τα ανακατεύεις άλλο τα πράματα», ήταν η φωνή που άκουγα μέσα στο μυαλό μου. 

Κι όμως το όλο θέμα αποτελεί μια καλή ευκαιρία για να προβληματιστούμε όλοι. Να αναλογιστούμε πού έφτασε η κοινωνία μας. Και να μας κάνει καλύτερους. Να μας κάνει να  «θυμηθούμε» κάποιες ξεχασμένες αρχές που θυσιάστηκαν στο βωμό του χρήματος και των προσωπικών μας συμφερόντων…