Λεόντια Καλλένου: «Πρέπει να πιστέψω περισσότερο σε μένα»


Κάνε τα ψώνια σου άνετα, γρήγορα, εύκολα στο Odelo! Κέρδισε 20€ στις πρώτες σου αγορές!

«Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι καθόμουν στο παγκάκι και παρακολουθούσα τον αγώνα μέσα από το σακάκι μου, κρυφοκοιτάζοντας προς τα στρώματα περιμένοντας να τελειώσουν οι τρεις προσπάθειες των υπόλοιπων κοριτσιών», μας εκμυστηρεύτηκε η ήπιων τόνων Κύπρια αθλήτρια του στίβου μας, Λεόντια Καλλένου.  

Η 19χρονη Λεόντια που πρόσφατα κατάκτησε το NCAA Championships 2014 με άλμα στα 1.89μ., κάνοντας μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του κυπριακού στίβου, σε συνέντευξη από τα βάθη της ψυχής της, περιγράφει στο αθλητικό ένθετο της εφημερίδας «24», πως η ίδια έζησε τις τελευταίες τις επιτυχίες στην Αμερική, πως την αντιμετωπίζουν οι ανταγωνίστριες της, ποιος είναι ο μεγαλύτερος της φόβος και τι είναι αυτό που επιθυμεί να κάνει μεγαλώνοντας… 

 

Συγχαρητήρια για την τελευταία σου επιτυχία… Πως το έζησες όλο αυτό;

Την μέρα του αγώνα φυσικά ήμουν αγχωμένη όπως πάντα σε κάθε αγώνα. Δούλεψα σκληρά για να καταφέρω να κάνω μια επίδοση, υπήρχε όμως πάντα η αμφιβολία. Μπήκα στο γήπεδο και οι συναγωνίστριες μου με έβλεπαν με θαυμασμό γιατί είχα την πρώτη επίδοση στην Αμερική και κέρδισα το πρώτο βραβείο στον κλειστό γήπεδο. Στον αγώνα δυστυχώς ήμασταν 24 κοπέλες, υπήρχε η καθυστέρηση, γιατί θα αρχίζαμε από το 1.72 ενώ εγώ θα ξεκινούσα από το 1.80 και περίμενα αρκετή ώρα μέχρι να έρθει η σειρά μου. Είχα στην σκέψη μου μόνο να παραμείνω ζεστή και συγκεντρωμένη, γιατί ήταν αρνητικό για μένα ότι περίμενα. Η προθέρμανση μου είχε προηγηθεί δύο ώρες πριν, με άγχωνε το γεγονός να περάσω τον πήχη του 1.80. Όταν ήρθε η ώρα να κάνω το πρώτο μου άλμα μόλις είδα ότι ήταν έγκυρο έφυγε ένα μεγάλο βάρος από πάνω μου. Στη συνέχεια είπα οκ από εδώ και πέρα θα απολαύσω τον αγώνα και ότι είναι να γίνει ας γίνει. Πέρασα το 1.83 και μετά το 1.86. Στο 1.89 θα κρινόταν η θέση, το είχα περάσει με την πρώτη ευτυχώς, ενώ οι υπόλοιπες κοπέλες έκαναν τρεις αποτυχημένες. 

 

*Με τον πατέρα της Γιώργο Καλλένο, κατά την άφιξη της Λεόντιας από τις ΗΠΑ

 

Πως την αντιμετώπισαν οι ανταγωνίστριες της: 

Με αγκάλιασαν και μου είπαν συγχαρητήρια, μου είπαν ότι βελτιώθηκα αρκετά τον τελευταίο χρόνο. Ήμουν κοντά στην επίδοση, ήταν αρκετά ενθουσιασμένες με τα κατορθώματα μου, με ρωτούσαν διάφορα. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι μία με είχε ρωτήσει αν ήμουν μηχανή. 

 

Για την απόσταση:

Το γεγονός ότι σπουδάζω στην Αμερική και ζω μακριά από το οικογενειακό μου περιβάλλον θα μπορούσε να με επηρεάσει, αλλά ευτυχώς μέχρι στιγμής το ελέγχω. Σίγουρα θα προτιμούσα να περάσω αυτές τις επιτυχίες με την οικογένεια και τους φίλους μου, είμαι όμως αισιόδοξη για το μέλλον ότι κάποια φάση θα χαρώ μαζί τους και θα μπορούν να με δουν live σε αγώνες.

 

Για το τι έκανε μόλις έμαθε τα αποτελέσματα: 

Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι καθόμουν στο παγκάκι και παρακολουθούσα τον αγώνα μέσα από το σακάκι μου περιμένοντας να τελειώσουν οι τρεις προσπάθειες των υπόλοιπων κοριτσιών. Προσπαθούσα να δείχνω χαλαρή όμως δεν ήμουν, κρυφοκοίταζα στα στρώματα. Όταν τελείωσαν και οι προσπάθειες των υπόλοιπων, ξέσπασα και άρχισα να το  πανηγυρίζω με αρκετό ενθουσιασμό, σηκώθηκα χειροκροτούσα και χοροπηδούσα από την χαρά μου! Ο προπονητής μου όμως συνέστησε ηρεμία γιατί πάντα μετά από ένα καινούργιο ρεκόρ ή μια επιτυχία, δεν τα πηγαίνω καλά, χάνω την συγκέντρωση μου.

 

Αυτό που δεν θα ξεχάσεις ποτέ τη φετινή σεζόν;

Φέτος δεν θα ξεχάσω σε ότι αγώνα έλαβα μέρος την φετινή σεζόν ήρθα πρώτη, πάντα σε πανεπιστημιακό επίπεδο.

 

Τι σημαίνει η κατάρριψη αυτών των δύο παγκυπρίων ρεκόρ; 

Είμαι σε αρκετά καλή φάση, νιώθω περήφανη που είμαι η καλύτερη αθλήτρια αυτή τη στιγμή στο ύψος στην Κύπρο. Θα προσπαθήσω να το διατηρήσω και να συνεχίσω να κάνω την Κύπρο περήφανη. Υπάρχουν και άλλες αθλήτριες του ύψους, και θέλω να τους ευχηθώ με τη σειρά μου καλές επιτυχίες.

 

Για το νεαρό της ηλικίας:

Μου δίνει ενθάρρυνση να συνεχίσω για ακόμη περισσότερα επιτεύγματα, είμαι 19 ετών ακόμη. Αυτός είναι ο στόχος μου, δεν ξέρεις όμως ποτέ πως τα φέρνει η ζωή. Για πρώτη φορά είδα κόσμο να ασχολείται με τον στίβο, που δυστυχώς στις μέρες μας ασχολούνται οι πλείστοι ασχολούνται με το ποδόσφαιρο. Υπάρχουν αρκετά ταλέντα, που δίνουν τα πάντα καθημερινά, κανένας όμως δεν τους εκτιμάει.

 

Ο επόμενος προορισμός:

Φεύγω για τους Κοινοπολιατικούς αγώνες στις 25 Ιούλίου που θα διεξαχθούν στη Σκωτία. Επόμενος στόχος είναι να έχω μια καλή εμφάνιση στη Σκωτία, είναι πολύ σημαντικοί αγώνες, θα είναι σκληρός ο ανταγωνισμός. Νιώθω ευτυχής που μου δόθηκε η ευκαιρία για πρώτη φορά φέτος να φορέσω την κυπριακή στολή, γιατί πάντα αγωνιζόμουν με την στολή του πανεπιστημίου. Είναι τιμή μου! 

 

Από ποιους δέχθηκε συγχαρητήρια…

Πήρα συγχαρητήρια από αρκετό κόσμο ακόμη και από πολλούς που ούτε καν ξέρω ποιοι είναι. Πήρα αρκετά συγχαρητήρια από όλους σχεδόν τους αθλητές του ΓΣΠ, από φίλους και φυσικά το οικογενειακό περιβάλλον.  

 

Από μικρή ήθελες να γίνεις αθλήτρια;

Ήταν το όνειρο μου, αρχικά δεν πίστευα ότι είχα την ικανότητα, με την πάροδο του χρόνου όμως άρχισα να πιστεύω ότι είχα μία κλίση, ένα χάρισμα. Άρχισα από δέκα χρονών, όταν με ανακάλυψε ο νυν προπονητής στο ΓΣΠ κ. Λουκάς. Ήταν ο πρώτος που πίστεψε στις δυνατότητες μου.

 

Τι είναι αυτό που σε προσέλκυσε στο άλμα εις ύψος; 

Όταν ήμουν μικρότερη, έκανα κι άλλα αθλήματα μετά όμως μου άρεσε ο στίβος στις ακαδημίες του ΓΣΠ. Τότε ήταν που ο κ. Λουκάς είδε το ταλέντο μου, και την κλίση στο άλμα εις ύψος.

 

Τι είναι αυτό που θα θυμάσαι πιο έντονα;

Το πιο κλασικό παράδειγμα είναι ότι ποτέ δεν πιστεύω ότι θα τα καταφέρω, είχα και έχω χαμηλή αυτοπεποίθηση για τον εαυτό μου. Οι γονείς μου προσπαθούν με κάθε τρόπο να με πείσουν, αλλά έχω αμφιβολίες ακόμη για τον εαυτό μου και αυτό πρέπει να το ξεπεράσω. Από την παιδική μου ηλικία θυμάμαι πιο έντονα ότι πηδούσα με δύο πόδια και όχι με ένα, μια εντελώς λανθασμένη τεχνική. Θυμάμαι χαρακτηριστικά κάποιους να ρωτάνε τους δασκάλους γιατί επέλεγε εμένα και όχι αυτούς που το έκαναν σωστά και η δασκάλα τους απαντούσε ότι αφού μπορούσα να το κάνω με τα δύο πόδια κάποια φάση θα τα καταφέρω και με το ένα.

 

Για το αν υπάρχουν ζήλιες: 

Ζήλιες υπάρχουν παντού σε όλους τους χώρους. Εγώ προσωπικά δεν έχω ζήσει κάποιο συμβάν ζήλιας. Είμαι αρκετά φιλικός άνθρωπος, εκεί που θα δω ότι δεν με σηκώνει το κλίμα απλά θα αποχωρήσω.

 

Ποιο είναι το μυστικό των συνεχόμενων επιτυχιών;

Το μυστικό δεν είναι πλέον μυστικό είναι η συνεχόμενη σκληρή δουλειά. Από τον Αύγουστο είχα ξεκινήσει προπονήσεις για φέτος. Έκανα μία καλή διατροφή, αφοσιώθηκα αρκετά σε αυτό που έκανα και τα κατάφερα, δεν σταματάω όμως εδώ. Η θέληση είναι το παν!

 

Τι είναι αυτό που θα παίξει ρόλο για μία νέα σου επιτυχία; 

Αν καταφέρω να κρατηθώ σε φόρμα κι αν επιτέλους πιστέψω και στις δυνατότητες μου, ίσως να μου φέρουν μία νέα επιτυχία. Στην Σκωτία θα είμαι με αθλήτριες υψηλού επιπέδου, δεν θα έχει καμία σχέση με τους πανεπιστημιακούς.

 

Ο μεγαλύτερος της φόβος για την ώρα…

Ελπίζω να μην βγω έξω από τα νερά μου τώρα που ήρθα Κύπρο για λίγο διάστημα. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος μου φόβος. Είμαι αρκετά πειθαρχημένη σε αυτό τον τομέα, θα προσπαθήσω να μείνω εντός των ορίων μου. Σίγουρα θα βγω περισσότερο, θα φάω και θα διασκεδάσω περισσότερο, αλλά μία φωνή μέσα μου θα λέει όχι Λεόντια δεν πρέπει.

 

Τι ονειρεύεσαι;

Θέλω κάποτε να είμαι σε θέση να αφηγούμαι στη δική μου οικογένεια μια καταξιωμένη καριέρα, με τις δυσκολίες της και τα όλα της. Θέλω να μείνω γνωστή για το άλμα εις ύψος, να καταφέρω να κάνω και εγώ μια παρόμοια οικογένεια όπως οι δικοί μου, θέλω να τους μοιάσω σε όλους τους τομείς. 

 

Πως είναι να συνδυάζεις σπουδές και αθλητισμό;

Είναι αρκετά δύσκολο, ακολουθώ κανονικά το πρόγραμμα της προπόνησης, επιστρέφω στο σπίτι και υπό κανονικές συνθήκες θα έκανα κάτι για να χαλαρώσω. Δεν το κάνω όμως γιατί με περιμένουν εργασίες, μαθήματα και εξετάσεις. Είναι αρκετά δύσκολος συνδυασμός, αλλά όταν είσαι αρκετά οργανωμένη και πειθαρχημένη πάντα βρίσκεις τους τρόπους να το συνδυάσεις.

 

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο αθλητικό ένθετο Balla της κυριακάτικης εφημερίδας “24”. 

Διαβάστε περισσότερα στο balla.com.cy