Σ. Χάσικος: “Οι 12 καταδρομείς ήταν και αυτοί θύματα”

{loadposition ba_textlink}

Τελέστηκε το Σάββατο στον Ιερό Ναό Της Του Θεού Σοφίας στο Στρόβολο η κηδεία των 12 καταδρομέων/στρατιωτών που έπεσαν στις 15 Ιουλίου κατά την επίθεση στο Προεδρικό Μέγαρο, εκτελώντας διατεταγμένη υπηρεσία.

Διαβάστε επίσης:

– ΑΚΕΛ: “Προκλητική η παρουσία της κυβέρνησης”

Πρόκειται για τους Ανθυπολοχαγό Αντώνη Παντοπώλη (32 ΜΚ), Λοχία Νέαρχο Ανηλιάδη (31ΜΚ), Λοχία Κωνσταντίνο Καψάλη (32 ΜΚ), Δεκανέα Διονύσιο Παπαπέτρου (32 ΜΚ), Δεκανέα Θεόδωρο Χατζηπαναγιώτου (21 ΕΑΝ) , Υποδεκανέα Βαρνάβα Παπαβαρνάβα (195 ΜΕΑ/ΑΠ), τους καταδρομείς Θωμά Κάρκα (31ΜΚ), Ανδρέα Μιλτιάδου (32 ΜΚ), Κοσμά Νικολάου (31 ΜΚ), Αντώνη Παρτζίλη (32 ΜΚ) και Μιχαήλ Σαββάκη (32 ΜΚ) και τον στρατιώτη Κώστα Νεοκλέους (231 ΤΠ), τα οστά των οποίων ευρίσκονταν σε ομαδικό τάφο στο κοιμητήριο Κωνσταντίνου και Ελένης στη Λευκωσία και ταυτοποιήθηκαν πρόσφατα με την επιστημονική μέθοδο του DΝΑ.

Στο επικήδειο λόγο του ο Υπουργός Εσωτερικών Σωκράτης Χάσικος είπε ότι οι 12 «ατύχησαν να υπηρετήσουν τη στρατιωτική τους θητεία σε λάθος χρόνο και υπήρξαν θύματα, τελικά, γεγονότων και καταστάσεων, που άλλοι δημιούργησαν», διευκρινίζοντας ότι αναφέρεται συγκεκριμένα στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 και την επίθεση η οποία διενεργήθηκε, τότε, εναντίον του Προεδρικού Μεγάρου, του Εφεδρικού και του ΡΙΚ.

«Γεγονότα και καταστάσεις για τα οποία οι δώδεκα νεκροί των οποίων τα οστά κηδεύουμε, σήμερα, ουδεμία ευθύνη φέρουν. Δώδεκα νέοι άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να χαρούν τη ζωή και των οποίων η Πολιτεία αγνόησε επιδεικτικά και σκανδαλωδώς τη θυσία, δεκαετίες ολόκληρες, για καθαρά πολιτικούς λόγους και μόνο» είπε.

«Μετά από σαράντα ολόκληρα χρόνια, είμαστε σήμερα εδώ, με βαριά την ευθύνη να δείξουμε σε νεκρούς και ζώντες το σεβασμό που οφείλουμε σ` εκείνους που θυσιάστηκαν, υπηρετώντας στην Εθνική Φρουρά, στο αποκορύφωμα της αδελφοκτόνου συμφοράς, στο προδοτικό πραξικόπημα που διενήργησε, εναντίον του Ελληνισμού στην Κύπρο, η χούντα των Αθηνών», ανέφερε.

Κλίνουμε, πρόσθεσε, «ευλαβικά το γόνυ και εκφράζουμε τον απέραντο σεβασμό και την εκτίμηση μας, απέναντι στα 18χρονα παιδιά που αυτή η Πολιτεία, δια νόμου, στρατολόγησε στην Εθνική Φρουρά, η ίδια Πολιτεία όρισε να εκτελούν χωρίς αντιρρήσεις τις διαταγές των ανωτέρων τους και, τα οποία, έπεσαν, εκτελώντας όσα διατάχθηκαν, κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος».

Ο Σωκράτης Χάσικος ανέφερε ότι η συμφορά της αδελφοκτόνου 15ης Ιουλίου 1974 έπληξε πρώτα τους καταδρομείς και ιδιαίτερα τη δύσμοιρη Τριακοστή Δεύτερη Μοίρα Καταδρομών καθώς «δικοί της διατεταγμένοι άνδρες έπεσαν, επιτιθέμενοι εναντίον του Προεδρικού Μεγάρου και δικοί της διατεταγμένοι άνδρες έπεσαν, την ίδια στιγμή, υπερασπιζόμενοι το Προεδρικό Μέγαρο».

Όπως εξήγησε, μονίμως στο Προεδρικό Μέγαρο, υπήρχε διμοιρία της 32 Μοίρας Καταδρομών, ως τιμητική φρουρά με διατεταγμένη υπηρεσία την υπεράσπιση του Προεδρικού.

«Ο λοχίας Ανδρέας Χαραλάμπους από το Δίκωμο, για παράδειγμα, με άλλους συναδέλφους του, υπαξιωματικούς και οπλίτες, της 32ας Μοίρας Καταδρομών και με επικεφαλής τον 20χρονο ανθυπολοχαγό Αντώνη Παντοπώλη, επέβαιναν σε θωρακισμένο όχημα «Μπι-Ττι-Αρ» που επιχειρούσε να μπει στο Προεδρικό Μέγαρο. Αντιαρματικό βλήμα της φρουράς του Προεδρικού έπληξε το όχημα σκορπώντας το θάνατο στο πλήρωμά του. Την ίδια στιγμή, από πυρά πολυβόλου των επιτιθεμένων, έπεφτε νεκρός απέναντι, ένας άλλος καταδρομέας της ίδιας μονάδας: Ο Καταδρομέας Ματθαίος Ματθαίου του Νίκου, από τον Άγιο Γεώργιο Σπαθαρικού, ο οποίος ανήκε στη διμοιρία Καταδρομών της φρουράς του Προεδρικού» ανέφερε.

Υπέδειξε ότι «και οι μεν και οι δε, έπεσαν εκτελώντας το καθήκον τους» αλλά και ότι «την απλή αυτή στοιχειώδη αλήθεια, δεν είχαμε την υψηλοφροσύνη και τη γενναιότητα να τη δούμε κατάματα και να την ομολογήσουμε».

Ο Υπουργός Εσωτερικών ανέφερε ότι για πολλά χρόνια, συγχύζαμε τα πράγματα, επεκτείνοντας την κατανομή ευθυνών για το προδοτικό πραξικόπημα, ακόμα και στους αναίτιους και ανεύθυνους εθνοφρουρούς, που έτυχε να υπηρετούν τη θητεία τους εκείνο τον κατάμαυρο Ιούλη του 74’, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα ότι «η οφειλόμενη στάση μας απέναντι στους θυσιασθέντες στο πραξικόπημα καταδρομείς και οπλίτες, σε καμία περίπτωση και με καμία προέκταση δεν συνεπάγεται την αθώωση του πραξικοπήματος».

Υπενθύμισε δε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία με νόμο από το 1964 επέβαλε να στρατεύονται οι άρρενες πολίτες της στο 18ο έτος της ηλικίας τους και να υπηρετούν τη θητεία τους στην Εθνική Φρουρά και οι νεοσύλλεκτοι στρατιώτες της να ορκίζονται ότι «θα εκτελούν προθύμως και άνευ αντιλογίας των διαταγάς των ανωτέρων των», αλλά και ότι η ίδια η Πολιτεία, εντός του στρατεύματος, εκπαίδευε σκληρά τους στρατιώτες της και πολύ σκληρότερα ακόμη τους καταδρομείς της, για «να εκτελούν άνευ αντιλογίας τις διαταγές των ανωτέρων τους».

«Και αυτό ακριβώς έκαμαν στις 15 Ιουλίου 1974 οι υπηρετούντες στην Εθνική Φρουρά τη θητεία τους: Είτε ευρίσκοντο διατεταγμένοι Λοκατζήδες στη φρουρά του Προεδρικού Μεγάρου, είτε διατεταγμένοι στο βληθέν από την προεδρική φρουρά `Μπι-Ττι-Αρ`», σημείωσε.

Υπενθύμισε ότι πριν από μερικά χρόνια, ως Υπουργός Άμυνας, τότε, της Κυπριακής Δημοκρατίας, «συναισθανόμενος τις ευθύνες και το χρέος απέναντι στους Νεκρούς της Εθνικής Φρουράς, απέναντι στους πεσόντες της 15ης Ιουλίου εκατέρωθεν καταδρομείς», αποφάσισε ότι είναι καιρός να σταματήσει πλέον αυτή η άδικη, απάνθρωπη και ανήθικη «τιμωρία» των νεκρών και ότι αναγνώρισε, επίσης, μαζί του και η Πολιτεία, ότι «οι κληρωτοί στρατιώτες και έφεδροι αξιωματικοί που φονεύθηκαν την ημέρα εκείνη, εκτελώντας διαταγές των ανωτέρων τους, έπεσαν σε διατεταγμένη υπηρεσία».

«Αυτή» πρόσθεσε «ήταν η ελάχιστη αναγνώριση, που μπορούσαμε να αποδώσουμε τόσα χρόνια μετά, σε αυτούς τους νέους ανθρώπους και στους οικείους τους».

«Μονοιασμένοι και αταλάντευτοι θα προστατεύουμε και θα διευρύνουμε τη δημοκρατία μας, τους θεσμούς της, το δόρυ και την ασπίδα της. Μονοιασμένοι και αταλάντευτοι θα συνεχίσουμε τον αγώνα για τη λευτεριά της σκλαβωμένης γης μας. Για να δικαιωθούν, επιτέλους, οι ψυχές όλων όσων θυσιάστηκαν εν ονόματι της πατρίδας» είπε καταλήγοντας.