«Ανώμαλη προσγείωση» για εκατοντάδες οικογένειες

{loadposition ba_textlink}

Της Αλεξίας Καφετζή

Έχουν «προσγειώσει ανώμαλα» τις Κυπριακές Αερογραμμές και μαζί εκατοντάδες οικογένειες.

Στην Κύπρο της σαθρότητας όπου οι συνδιαλλαγές μεταξύ του κοινωνικό-οικονομικού-νομικού κατεστημένου, δίνουν και παίρνουν και η μάσα συνεχίζεται ασταμάτητα, οικογένειες αναγκάζονται να ξενιτευτούν για να επιβιώσουν, απελπισμένοι απολυθέντες υπάλληλοι έχουν ξεπεράσει τα όρια τους όσον αφορά το κεφάλαιο «εισόδημα», η ψυχολογία δε στο ναδίρ.

Η «24» μίλησε με υπαλλήλους των Κ.Α. Σε κάποιες περιπτώσεις, όταν το βλέμμα «μιλά», τα λόγια περισσεύουν.

Η Κάτια Κούτρη, πρώην υπάλληλος των Κυπριακών Αερογραμμών, 51 ετών, είναι μητέρα δυο παιδιών και ζει στη Λευκωσία.

24. Πότε εργοδοτήθηκες από τις Κ.Α.;

«Εργοδοτήθηκα από τις Κ.Α. τον Οκτώβρη του 2001».

24. Ποια Τμήματα υπηρέτησες και ποια τα τελευταία σου καθήκοντα πριν το κλείσιμο των Κ.Α.;

«Αρχικά εργαζόμουν στο γραφείο του τότε Προέδρου των Κ.Α. για δυο χρόνια και μετά μετατέθηκα στο Τμήμα Τηλεξυπηρέτησης Επιβατών όπου και έμεινα μέχρι το κλείσιμο της εταιρείας».

24. Διαχρονικά, υπήρξε κάποιος λόγος ή αιτία, που σας προβλημάτισε ή σας έβαλε σε σκέψη ότι πιθανό κάποια στιγμή να «κόβονταν τα φτερά» των Κ.Α.;

«Από το 2005 και μετά, ζούσαμε με τον φόβο του κλεισίματος της εταιρείας. Τότε ήταν που άρχισαν και οι περικοπές. Το 2013 δε, με την αλλαγή της Κυβέρνησης, οι ψίθυροι για κλείσιμο ήταν πολύ πιο έντονοι. Τους τελευταίους έξι με οκτώ μήνες, η κατάσταση επιδεινώθηκε τόσο που ζούσαμε κάθε μέρα υπό την απειλή του κλεισίματος των Κ.Α».

24. Πόσος ήταν ο τελευταίος μηνιαίος σου μισθός;

«Ο μισθός μου ήταν 1,284 ευρώ μικτά. Μετά τις αποκοπές έπαιρνα καθαρά περίπου 1,000 ευρώ μηνιαία».

24. Όταν έκλεισε η Εταιρία πληρώθηκες την αποζημίωση που υποσχέθηκε το κράτος;

«Το κράτος επικύρωσε αποζημιώσεις για τους υπαλλήλους μέχρι 4,000 ευρώ ανά άτομο. Όχι φυσικά για τους διευθυντές που από ότι μάθαμε πήρανε ο καθένας τους από 18,000 ευρώ. Εμένα μου έδωσαν 1,394 ευρώ. Δηλαδή περίπου ένα μισθό. Δεν γνωρίζω με τι κριτήρια δόθηκε το συγκεκριμένο ποσό».

24. Υπέγραψες το σχετικό συμβόλαιο / δέσμευση, για πληρωμή του Ταμείου Προνοίας σου;

«Δεν υπέγραψα το σχετικό έγγραφο – συμβόλαιο το οποίο θεωρώ απαράδεκτο λόγω των σχετικών παραγράφων που μου στερούν το δικαίωμα να διεκδικήσω τα δικαιώματα μου».

24. Σήμερα τι κάνεις; Βρήκες κάποια άλλη δουλειά;

«Δεν έχω βρει πουθενά δουλειά όπως και πολλοί συνάδελφοι μου. Δεν ελπίζω να βρω εύκολα δουλειά και λόγω ηλικίας».

24. Πώς επηρεάστηκες εσύ προσωπικά και η οικογένεια σου στον οικονομικό τομέα, μετά το κλείσιμο των Κ.Α.;

Επηρεάστηκα σε τεράστιο βαθμό. Η ζωή μου έχει αλλάξει άρδην. Δεν το συζητώ.. Τα έξοδα μου είναι τεράστια. Ο γιος μου ακόμα σπουδάζει και η κόρη μου είναι μόλις 12 χρονών και έχει ιδιαίτερα μαθήματα. Άσε που θέλει να κάνει και άλλα που δεν μπορώ να της τα προσφέρω. Ζούμε σε ενοίκιο και ειλικρινά όταν έρχεται το τέλος του μήνα με λούζει κρύος ιδρώτας με τόσους λογαριασμούς.

24. Πως περνάς; Πως τα βγάζεις πέρα;

«Σήμερα ζω μόνο από το ανεργιακό επίδομα το οποίο τελειώνει κι αυτό».

24. Πως νιώθεις μετά το κλείσιμο των Κ.Α. χάνοντας ταυτόχρονα και την δουλειά σου;

«Νιώθω πικρία και αδικία γιατί κάναμε τόσες θυσίες σαν υπάλληλοι, για να σώσουμε την εταιρεία που ήταν για μας το δεύτερο μας σπίτι. Μέσα σε ένα βράδυ μας πέταξαν στα σκουπίδια χωρίς ένα συγνώμη».

24. Υπάρχουν άλλα εμπλεκόμενα προβλήματα με το χάσιμο της δουλειά σου;

«Άλλα προβλήματα που δημιουργήθηκαν είναι τα δάνεια που πήραμε όλοι μας από την Οικοδομική Δημοσίων Υπαλλήλων. Εκεί μπαίναμε όλοι μας εγγυητές μεταξύ μας. Τώρα που δεν μπορούμε να πληρώσουμε τις δόσεις μας, μας κυνηγάνε όλους. Που να βρούμε τα χρήματα όμως».

24. Ποιοί κατά την δική σου άποψη, ήταν οι λόγοι που οδήγησαν τις Κ.Α στο κλείσιμο;

«Φάγανε όλες οι Διοικήσεις και Κυβερνήσεις από τις Κ.Α. Έκαναν πάρτι με τα λεφτά της εταιρείας. Που είναι τώρα όλοι αυτοί;

Πεινάνε; Όχι φυσικά και ούτε πρόκειται να πεινάσουν ποτέ. Τα δικά μου τα παιδιά πως θα τα μεγαλώσω; Αναρωτήθηκε κανείς τους; ‘Οχι! Φύγανε σαν κύριοι, υψηλά ιστάμενα άτομα υπεράνω. Κύριοι με τα φανταχτερά αυτοκίνητα, Κύριοι με αισθήματα υποκρισίας και προδοσίας. Αλίμονο…(με πονεμένο ειρωνικό χαμόγελο)».

24. Κινείσαι νομικά εναντίων κάποιου/ων για τα ωφελήματα σου;

«Κινούμαι νομικά με άλλους συναδέλφους για τα δικαιώματα μου. Δεν μπορεί κανείς να μου το στερήσει. Θα διεκδικήσω και το τελευταίο σεντ».

24. Ένα καταληκτικό γενικό σχόλιο.

«Λυπάμαι πολύ ειλικρινά. Δεν έμεινε τίποτα όρθιο σε τούτο το μικρό τόπο και δυστυχώς το πληρώνουμε εμείς, οι απλοί εργαζόμενοι, οι απλοί πολίτες».

«Εμείς χάσαμε τα πάντα».

* Διαβάστε δωρεάν την ηλεκτρονική έκδοση της “24” εδώ!