Ανόρθωση: Μπορεί για το πρωτάθλημα, αρκεί να το πιστέψει!

{loadposition ba_textlink}

Μια διαφορετική Ανόρθωση, είδαμε το βράδυ του Σαββάτου, η οποία άφησε πίσω το κακό της πρόσωπό και την αγωνιστική απειθαρχία και κατέβηκε στο ΓΣΠ, με μοναδικό στόχο τη νίκη. Και την πήρε!

Ο Αντρέ Πάους τόλμησε, ρίσκαρε και δικαιώθηκε! Σε σχέση με το τελευταίο παιχνίδι απέναντι στην ΑΕΚ, έκανε 7 αλλαγές μέσα στην ενδεκάδα του, σε πρόσωπα και θέσεις! Παράλληλα, προετοίμασε κατάλληλα τους ποδοσφαιριστές του, οι οποίοι κατέβηκαν στο ΓΣΠ έτοιμοι να μασήσουν σίδερα.

Ο Γκάμπριελ αγωνίστηκε έστω και υποχρεωτικά, ένεκα του τραυματισμού του Τζανακάκη, έδειξε πειθαρχία και πλέον έβαλε σε μπελάδες τον προπονητή του. Ο Ζοάο Βίκτορ μετατοπίστηκε ως κεντρικός αμυντικός και ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου. Ο Μαϊσουράτζε πήρε θέση βασικού για πρώτη φορά στη φετινή χρονιά, δείχνοντας πως ξέρει καλύτερα από όλους στο ρόστερ, το ρόλο της σκούπας. Ο Λαίφης έκανε ντεμπούτο στη μεσαία γραμμή και ο Αμπουρτζάνια μετακινήθηκε ως επιτελικός που θα μαρκάρει και θα τρέχει κατά κύριο λόγο. Ο Νίκο Μαρτίνες μετατοπίστηκε στο αριστερό άκρο της επίθεσης και ο Κουλούρης κατέγραψε την πρώτη του συμμετοχή ως βασικός.

Ο Πάους τόλμησε και έκανε άνω κάτω την ομάδα του, διάβασε σωστά τον αντίπαλο και πλέον δικαιούται να απολαμβάνει τα εγκωμιαστικά σχόλια, από εχθρούς και φίλους. Το πλάνο ήταν ξεκάθαρο, είχε ως προτεραιότητα να κλειστεί κάθε διάδρομος προς την εστία του Κόπριβετς, η μεσαία γραμμή είχε ως προτεραιότητα να κόβει και ακολούθως να δίνει βοήθειες στα άκρα. Από τη στιγμή που θα εξασφαλιζόταν το μηδέν παθητικό, η ομάδα μπροστά ξεχειλίζει από ποιότητα, οπότε ένα τέρμα θα το έβαζε.

Δημιουργικά, η Ανόρθωση υστέρησε πολύ σε σχέση με άλλα παιχνίδια. Η ομάδα της Αμμοχώστου, δεν κατάφερε να επιβάλλει το ρυθμό της. Δεν έκανε παιχνίδι, ούτε κατάφερε να κλείσει τον ΑΠΟΕΛ στα τετράγωνα του. Η μετατόπιση του Μαρτίνες, έδωσε μεν τρεξίματα και συνοχή στον άξονα, της στέρησε όμως τις κάθετες επελάσεις του Αργεντινού. Μια κίνηση από τον Πάους, που ήθελε να κτυπήσει στα πονεμένα άκρα του ΑΠΟΕΛ, ωστόσο του κόστισε δημιουργικότητα στον άξονα. Ο Κουλούρης στις ευκαιρίες που βρήκε ατύχησε, ενώ από τη στιγμή που η Ανόρθωση δεν έκλεισε τον ΑΠΟΕΛ στα τετράγωνα του, ήταν λογικό να χάσει από τη δύναμη του. Στο ίδιο επίπεδο κινήθηκε και ο Κάλβο, είχε ορισμένες επινοήσεις, ωστόσο δεν απέφυγε τις περιττές ενέργειες, ωστόσο σε εκείνο πιστώνεται το κερδισμένο πέναλτι.

Αξίζει να σημειωθεί, πως ο Ολλανδός σε κανένα σημείο του παιχνιδιού δεν φοβήθηκε το παιχνίδι. Όταν ακόμη έκανε αλλαγή τον Αμπουρτζάνια και έβαζε στο παιχνίδι τον Εντλοβού, ήταν για να κρατήσει όσο πιο πίσω γίνεται τον ΑΠΟΕΛ. Πήρε το ρίσκο του και δικαιώθηκε.

Πέρα από την ικανότητα όμως για να κερδίσεις ένα τέτοιο παιχνίδι χρειάζεται τύχη και η Ανόρθωση την είχε. Απάντησε άμεσα στο χαμένο πέναλτι, κάτι που της επέτρεψε να πιάσει το μομέντουμ του παιχνιδιού, ενώ και στο τραγικό λάθος του Χόλγκερσον, ο Κόπριβετς ψάρεψε τον Σωτηρίου και κράτησε το 0-1.

Εν κατακλείδι, το παιχνίδι αυτό ουσιαστικά έδωσε τρεις βαθμούς στην Ανόρθωσης, όμως είχε περισσότερα παράπλευρα κέρδη. Μείωσε την απόσταση από την κορυφή στους 2 βαθμούς και έδειξε πως μπορεί, αν είναι σοβαρή να διεκδικήσει το πρωτάθλημα. Παράλληλα οι ποδοσφαιριστές της Ανόρθωσης, συνειδητοποίησαν πως δεν έχουν τίποτα να υστερήσουν από τον ΑΠΟΕΛ και να πιστέψουν πρώτα στον εαυτό τους και μετά στην ομάδα.