«Αν δεν υπήρχε πόλεμος στην πατρίδα μας, δεν θα ερχόμασταν ποτέ εδώ»

Με την απορία ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους οι πρόσφυγες της Ειδομένης αδυνατούν να κατανοήσουν γιατί τα σύνορα έκλεισαν και δεν θα μπορέσουν να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς τη βόρεια Ευρώπη. «Γιατί δεν μας θέλουν στην Ευρώπη;» ρωτούν και ξαναρωτούν.

«Τι σκέφτονται στην Ευρώπη για εμάς; Θεωρούν ότι θα τους δημιουργήσουμε προβλήματα;» ρωτά ο Άχμεντ από την πόλη Φαλούτζα του Ιράκ. Μαζί με τους φίλους του, τον Μοχάμεντ, τον Άλι και τον Αμπντούλ Αζίζ, κάθονται έξω από τη σκηνή τους και συζητούν για τα κλειστά σύνορα και τι μπορούν να κάνουν τώρα. «Εμείς είμαστε πρόσφυγες, όχι τρομοκράτες» τονίζουν και αποδίδουν τα κλειστά σύνορα στον φόβο που κυριάρχησε στην Ευρώπη μετά τα γεγονότα στο Παρίσι.

«Αν δεν υπήρχε πόλεμος στην πατρίδα μας, δεν θα ερχόμασταν ποτέ εδώ. Κι αν τώρα δεν μας δουν με συμπόνοια και αγάπη, είμαστε χαμένοι. Δεν έχουμε κανένα μέλλον» λέει, από την πλευρά του, ο Μοχάμεντ, ενώ στρίβει ένα τσιγάρο. «Το τελευταίο μου. Τα λεφτά τελείωσαν» λέει με παράπονο.

Λίγα μέτρα παραπέρα, όπως κάθε μέρα, λεωφορεία περιμένουν όσους έχουν κουραστεί από τις συνθήκες ζωής στην Ειδομένη και θέλουν να δώσουν «μια δεύτερη ευκαιρία», όπως εξηγούν, στον εαυτό τους για να συνεχίσουν το ταξίδι τους μέσω του προγράμματος μετεγκατάστασης.

Μέλος της ευρωπαϊκής υπηρεσίας ασύλου που γυρνά από σκηνή σε σκηνή για να ενημερώσει όσο περισσότερους γίνεται για το τι προβλέπει το πρόγραμμα και πού μπορούν να αποταθούν οι πρόσφυγες, εξηγεί στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι αρκετοί δείχνουν ενδιαφέρον, αλλά λιγότεροι είναι αυτοί που τελικά καταλήγουν στο να «κυνηγήσουν» τη διαδικασία.

«Μας αποθαρρύνει το γεγονός ότι στον κατάλογο των 24 χωρών από τις οποίες καλούμαστε να επιλέξουμε είναι και κάποιες με κακή οικονομική κατάσταση» εξηγεί ένας νεαρός, ο οποίος ενημερώνει ότι το μεσημέρι η κοινότητα των περίπου 1.000 Γεζίντι -όπως λέει- από την οποία προέρχεται και ο ίδιος, θα πραγματοποιήσουν συγκέντρωση διαμαρτυρίας, χωρίς ωστόσο να εμποδίζουν την κίνηση των τρένων. «Θέλουμε να τραβήξουμε την προσοχή του κόσμου στο δικό μας, ξεχωριστό πρόβλημα. Εμείς δεν έχουμε κανένα μέλλον στο Ιράκ. Είμαστε κυνηγημένοι από όλους» τονίζει.

Την ίδια ώρα, ο ήλιος που συνεχίζει να ζεσταίνει τα ταλαιπωρημένα κορμιά των κατοίκων της Ειδομένης -μερικοί συμπληρώνουν ακόμη και μήνα εδώ- δίνει την ευκαιρία στις νοικοκυρές για μπουγάδα. Στις αυτοσχέδιες φωτιές μπροστά από τις μικρές σκηνές, που απλώνονται στα χωράφια δίπλα στον καταυλισμό, ετοιμάζεται το μεσημεριανό φαγητό.

Ξεπερνούν τους 2.000 οι πρόσφυγες και μετανάστες που έφτασαν στα κέντρα φιλοξενίας της Ηπείρου

Πρόσφυγες και μετανάστες από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου έφτασαν το πρωί, με πέντε λεωφορεία, στο κέντρο φιλοξενίας, το παλιό στρατόπεδο «Πετροπουλάκη» στη Φιλιππιάδα. Σύμφωνα με την καταμέτρηση, πρόκειται για 247 άτομα, ανάμεσα τους 135 ανήλικα παιδιά, κυρίως κάτω των 10 ετών.

Την περασμένη Παρασκευή το απόγευμα στο Κέντρο είχαν μεταφερθεί 496 πρόσφυγες και μετανάστες, όμως κάποιες οικογένειες, κυρίως Αφγανών, περίπου 50 άτομα, έφυγαν με προορισμό την Αθήνα.

Ο δήμος Ζηρού, στον οποίον ανήκει η Φιλιππιάδα, με ανακοίνωση που εξέδωσε, κάνει έκκληση για φάρμακα, αναλώσιμα, βρεφικά -παιδικά είδη, αλλά και διερμηνείς, ιατρικό και άλλο επιστημονικό προσωπικό, καθώς και σε εθελοντές, για τη στήριξη του κέντρου προσωρινής φιλοξενίας προσφύγων. Ωστόσο, χθες, στο κέντρο παρείχαν τις υπηρεσίες τους γιατροί από το Κοινωνικό Ιατρείο της Πρέβεζας.

Στο παλιό στρατιωτικό αεροδρόμιο, στην Κατσικά Ιωαννίνων, μετά τα προβλήματα που παρατηρήθηκαν χθες το βράδυ με την άφιξη 1.167 προσφύγων και μεταναστών, η κατάσταση ομαλοποιείται. Μάλιστα, 40 από τους 150 πρόσφυγες που έφυγαν για να μεταβούν στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη επέστρεψαν, καθώς βεβαιώθηκαν πως ο Βαλκανικός Διάδρομος είναι κλειστός.

Στη Μαθητική Εστία, στα Δολιανά Καλπακίου, εγκαταστάθηκαν, την περασμένη Παρασκευή το απόγευμα, 205 πρόσφυγες και μετανάστες, όπου ο δήμος τούς παραχώρησε και δωρεάν ιντερνέτ. Μία γυναίκα πρόσφυγας που βρέθηκε στα Δολιανά με τα παιδιά της, κατάφερε μέσα στα πρώτα λεπτά πρόσβασης στο διαδίκτυο να βρει τον σύζυγό της, τον οποίο αναζητούσε στον Πειραιά.

Στο Κέντρο Παιδικής Μέριμνας στην Κόνιτσα, όπου πριν από 15 ημέρες μεταφέρθηκαν οικογένειες Σύρων προσφύγων, πραγματοποιείται τρεις φορές την εβδομάδα πρόγραμμα ψυχολογικής ενδυνάμωσης των παιδιών. Χθες, γυναίκες από την Κόνιτσα έκαναν το τραπέζι στους πρόσφυγες με παραδοσιακές ηπειρώτικες πίτες.

Πηγή: newsbeast.gr