Γιατί έπαψες Ομόνοια να θυμίζεις…

{loadposition ba_textlink}

Οι οικονομικές δυσκολίες ανάγκασαν την Ομόνοια να κατεβάσει τον πήχη σε επίπεδα που δεν αρμόζουν στην ιστορία της και σε επίπεδα που δεν έχουν συνηθίσει οι πολυάριθμοι φίλοι της. Αλλά οι οικονομικές δυσκολίες δεν αποτελούν εξήγηση γι’ αυτό που βλέπουν τα τελευταία χρόνια οι «πράσινοι» οπαδοί. Αποτελούν απλά δικαιολογία.

Με την καραμέλα των «οικονομικών προβλημάτων» η Ομόνοια προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Δεν θα μπορούσε να είναι πιο ανταγωνιστική η ομάδα, ακόμη και με χαμηλό μπάτζετ; Δεν έχουμε δει αυτά τα χρόνια στο κυπριακό πρωτάθλημα ομάδες να πρωταγωνιστούν με μπάτζετ ανάλογα με αυτό των «πράσινων» τα τελευταία χρόνια;

Η ΑΕΚ, για παράδειγμα, δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση στο κυπριακό ποδόσφαιρο με όσα έχει πετύχει τα τελευταία χρόνια μέσα σε στενά οικονομικά πλαίσια; Δεν είναι, λοιπόν, καραμέλα τα οικονομικά προβλήματα; Είναι υπαρκτά, αλλά δεν είναι αυτά που έχουν καθηλώσει την Ομόνοια εκτός τίτλων.

Ο κόσμος της Ομόνοιας έφυγε σκασμένος από το γήπεδο, και παραμένει σκασμένος, γιατί είδε μία ομάδα που δεν έδειξε στο γήπεδο πως έχει χρόνια να γευτεί μία κούπα. Δεν είδε μία ομάδα που, ενώ είναι ιστορικά συνυφασμένη με τους τίτλους, τώρα αντιμετωπίζει την πιθανότητα να επιστρέψει σ’ αυτούς τόσο νωχελικά.

Μερικά πράγματα, άλλωστε, όπως το πάθος και η διάθεση για έναν τίτλο, δεν εξαγοράζονται και δεν χρειάζονται υψηλά μπάτζετ. Ο ίδιος ο οργανισμός της Ομόνοιας θα έπρεπε να έχει μεταλαμπαδεύσει στους παίκτες της τη δίψα των «πράσινων» για την επιστροφή στους τίτλους. Και γι’ αυτή τη «μετάδοση δίψας» που δεν έγινε δεν χρειάζονται λεφτά…