Παύλος Κοντίδης στο Balla: «Ίσως μου το φυλάει ο Θεός για το Ρίο…» (video)

Και θέλει να φέρει και δεύτερο. Αυτή τη φορά το χρυσό! Αυτό είναι το απωθημένο του άλλωστε, όλα αυτά τα χρόνια που βρίσκεται σταθερά στο βάθρο, αλλά η πρωτιά του έχει… ξεφύγει. Ήρθε η ώρα; Ο Παύλος Κοντίδης πιστεύει ότι ήρθε. Και μας δίνει ραντεβού στο Ρίο!

Δείτε τη μεγάλη συνέντευξη του Ολυμπιονίκη μας στο Balla! Όλα όσα είπε για την προετοιμασία του, για το μεγάλο ραντεβού, για τα εμπόδια, για τη βοήθεια που είχε! Η πίεση που του δημιουργεί το μετάλλιο και η αυτοπεποίθηση ότι θα τα καταφέρει ξανά!

Συναντήσαμε τον Παύλο Κοντίδη τη Δευτέρα, δύο μέρες πριν φύγει για την Κροατία, στο Bedroom, στη Λεμεσό, δίπλα στο φυσικό του χώρο, τη θάλασσα. Δείτε τι μας είπε…

Πλησιάζουν σιγά – σιγά οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Πώς κυλά η προετοιμασία;

«Η προετοιμασία κυλά όπως ακριβώς είχε προγραμματιστεί. Την Τετάρτη (σ.σ. την Τετάρτη που πέρασε) πάω στην Κροατία, θα είναι η προτελευταία προετοιμασία μου πριν τους Αγώνες, τρεις εβδομάδες προπονητικό καμπ μαζί με τους αθλητές που προπονούμαι. Ακολούθως θα επιστρέψω στην Κύπρο για λίγες μέρες, πριν ξαναπάω στη Βραζιλία για το τελευταίο στάδιο της προετοιμασίας μου. Τρεις εβδομάδες τελειοποίησης της τεχνικής και αναγνώριση όσο περισσότερο μπορούμε των καιρικών συνθηκών και των νερών όπου θα γίνουν οι Αγώνες. Θα επιστρέψω για λίγες μέρες στην Κύπρο για να φορτίσω τις μπαταρίες μου σωματικά και ψυχολογικά για να γυρίσω στη Βραζιλία για το μεγάλο γεγονός. Η τελετή έναρξης είναι στις 5 Αυγούστου, εγώ ξεκινώ στις 8 μέχρι τις 15».

Έχεις βρεθεί ήδη στη Βραζιλία για προετοιμασία. Τα συνθήκες έχεις βρει;

«Αν μιλήσουμε καθαρά ιστιοπλοϊκά για το Ρίο, είναι αρκετά περίπλοκες οι συνθήκες. Εκτός από τον αέρα που εναλλάσσεται συνεχώς –ένα φαινόμενο που το έχουμε σε διάφορες θάλασσες του πλανήτη- υπάρχει και μεγάλη παλίρροια εκεί. Αυτό σημαίνει ότι ανεβαίνει και κατεβαίνει η στάθμη του νερού κι αυτό δημιουργεί υπόγεια ρεύματα του ωκεανού ή της θάλασσας. Είναι σαν να κινείται η θάλασσα. Αν φανταστούμε ένα διάδρομο στο γυμναστήριο στην ταχύτητα 5, για να μείνουμε σταθεροί πρέπει να περπατάμε. Το ίδιο είναι και το ρεύμα. Αλλά τα ρεύματα είναι εναλλασσόμενα, ανάλογα με την παλίρροια.

Είναι και η γεωγραφική τοποθεσία και του βυθού. Αν κάποιος φωτογραφήσει το Ρίο ντε Τζανέιρο θα δει ότι εκτός από τις πανέμορφες παραλίες, θα δει και βουνά που ξεφυτρώνουν στη μέση του πουθενά. Αυτό το γεωγραφικό φαινόμενο είναι και στο βυθό. Και γι’ αυτό το λόγο τα ρεύματα σε πολύ μικρές αποστάσεις έχουν πολύ διαφορετικές εντάσεις. Δηλαδή κάποιος αθλητής που είναι σε ένα σημείο να πηγαίνει πιο γρήγορα από τον άλλο που είναι 10 μέτρα πιο δίπλα, αλλά έχει διαφορετικό ρεύμα. Μόνο αν ξοδέψεις πάρα πολλές ώρες στο Ρίο, μπορείς να αντιληφθείς πού θα είναι το πλεονέκτημα.

Σ’ αυτό τον τομέα είχαμε τρομερή βοήθεια από την αυστριακή ομοσπονδία ιστιοπλοΐας. Στην κατηγορία laser δεν έχουν αθλητή κι έτσι μας έβαλαν στην ομάδα τους και μας βοήθησαν, γιατί τους βοηθούμε κι εμείς με κάποια συμπεράσματα, στοιχεία κτλ. Τι έχουν καταφέρει οι μετεωρολόγοι των Αυστριακών: να δημιουργήσουν το δικό τους μοντέλο για πρόβλεψη των ρευμάτων και ήδη το δοκιμάσαμε και οι προβλέψεις είναι πολύ έγκυρες. Αυτό θα είναι ένα πολύ δυνατό όπλο στους Ολυμπιακούς Αγώνες, γιατί θα ξέρουμε τι θα περιμένουμε.

Σίγουρα, όταν σου δίνουν την ώρα που θα γίνει η οποιαδήποτε αλλαγή, δεν είναι 100% βέβαιο ότι θα γίνει ακριβώς εκείνη τη στιγμή, και γι’ αυτό χρειάζεται να πάμε εκεί, για να αρχίσει και το μάτι να αντιλαμβάνεται κάποιες αλλαγές στο νερό. Μπορεί να είναι καφέ το χρώμα του νερού και σιγά-σιγά να γίνεται μπλε. Όταν είναι μπλε καθορίζει ότι το νερό έρχεται από τον ωκεανό, αν είναι καφέ έρχεται από τις φαβέλες, και καφέ νερό σημαίνει και σκουπίδια. Αυτό είναι ένα άλλο πρόβλημα που συζητείται για την ιστιοπλοΐα στο Ρίο, τα μολυσμένα νερά, τα σκουπίδια. Σίγουρα παίρνουμε προφυλάξεις, σταγόνες για τα μάτια, για τα αυτιά, προβιοτικά. Είναι για όλους το ίδιο.

Κάθε 4 χρόνια είναι οι Ολυμπιακοί. Πρέπει να είσαι έτοιμος για οτιδήποτε φανταστείς. Αυτό που εύχομαι και ελπίζω είναι να μην αρρωστήσει κανείς αθλητής και τεθεί εκτός συναγωνισμού, γιατί αυτό θα είναι άδικο, να τον επηρεάσει κάτι που δεν είναι στο χέρι του και να μην τον αφήσει να διεκδικήσει το όνειρό του, τη συμμετοχή τις Ολυμπιακούς Αγώνες και ίσως το μετάλλιο».

Θεωρείς ότι τις μάθει σε ικανοποιητικό βαθμό τα νερά με την προετοιμασία που τις κάνει ή δεν μαθαίνονται;

«Τα έχω μάθει σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό, έπαιξε πάρα πολύ καθοριστικό ρόλο η βοήθεια από τις Αυστριακούς, γιατί επιτάχυνε πάρα πολύ τη μάθησή τις και κάποια συμπεράσματα. Δεν θα κρυφτώ, αν δεν είχα αυτή τη στήριξη, θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο να πάρω κάποιο Ολυμπιακό μετάλλιο, γιατί οι τις Ομοσπονδίες, τα μεγαθήρια, παρέχουν αυτές τις βοήθειες τις αθλητές, είναι περίπλοκος χώρος. Τις τρεις τελευταίες εβδομάδες που θα κάνουμε εκεί προετοιμασία, θα διορθώσουμε οτιδήποτε χρειάζεται να διορθωθεί και θα τελειοποιήσουμε αυτά που είναι ήδη σε υψηλό επίπεδο και είμαι πολύ πεπεισμένος ότι θα φέρω το χρυσό μετάλλιο ή ένα Ολυμπιακό μετάλλιο».

Αντιλαμβάνομαι ότι οι συνθήκες είναι πιο δύσκολες σε σχέση με τέσσερα χρόνια πριν στο Λονδίνο…

«Οι συνθήκες είναι διαφορετικές. Στο Λονδίνο πάλι δεν ξοδέψαμε πολύ χρόνο σε σχέση με τους αντιπάλους μας, πάλι υπήρχαν ρεύματα, δυνατοί άνεμοι ή λίγος άνεμος κάποιες μέρες. Όταν πας Ολυμπιάδα, πρέπει να είσαι έτοιμος για ό,τι σου συμβεί, ειδικά σε ένα άθλημα, όπως είναι η ιστιοπλοΐα όπου εξαρτάσαι από τις καιρικές συνθήκες και δεν μπορείς να είσαι ποτέ σίγουρος πώς θα είναι. Σίγουρα είναι οι συνθήκες αυτές μπορεί να αποτελέσουν και πιο μεγάλη πρόκληση, γιατί είναι κάτι πρωτόγνωρο, είναι κάτι που δεν το συναντάς συχνά, ειδικά στις θάλασσες της Ευρώπης, και γι’ αυτό χρειάστηκε να πάμε αρκετές φορές στο Ρίο. Άλλες ομάδες ξόδεψαν περισσότερο χρόνο από εμάς εκεί. Αλλά αυτό δεν μας φοβίζει. Το κάναμε μία φορά, θα το ξανακάνουμε».

Γενικά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Ρίο ακούγονται περισσότερα προβλήματα παρά θετικά πράγματα. Έχεις αντιμετωπίσει προβλήματα μέχρι τώρα;

«Όταν πηγαίνεις στο Ρίο, αυτό που βλέπεις είναι ένα θείο δώρο, ένας παράδεισος. Βουνά καταπράσινα δίπλα από τις χρυσές αμμουδιές και τις παραλίες. Αλλά ο κόσμος εκεί δεν σεβάστηκε αυτό που τους έδωσε ο Θεός. Είναι αρκετά βρώμικα και στη θάλασσα και έξω από το νερό. Θυμάμαι μία μέρα, μέναμε σε μία περιοχή κοντά στο Ρίο, που τους ενώνει μία γέφυρα, περπάτησα την παραλία, μία πανέμορφη παραλία, την οποία χρησιμοποιούν και για διάφορα σπορ, μπιτς βόλεϊ, μπιτς σόκερ, ρακέτες, ακόμη και γυμναστήριο με γυμναστές. Αυτό που διαπίστωσα ήταν ότι μπορεί να τρώνε τα πατατάκια τους ή μία σοκολάτα και όταν τελειώνει να πετούν τα σκουπίδια στην αμμουδιά.

Αμέσως εκεί καταλαβαίνεις από πού πηγάζει το πρόβλημα. Είναι θέμα νοοτροπίας. Και επειδή είναι μεγάλος ο πληθυσμός της Βραζιλίας, είναι δύσκολο να αλλάξει αυτό το πράγμα. Κάποιοι λένε ότι η κυβέρνηση θα έπρεπε να πάρει κάποια μέτρα, αλλά είναι θέμα νοοτροπίας. Αν έχεις μάθει να σέβεσαι, θα σεβαστείς το περιβάλλον. Από μικρό παιδί πρέπει να καλλιεργείς αυτή τη νοοτροπία, ώστε να σέβεσαι αυτό το θείο δώρο».

Θεωρείς πάντως ότι εκείνες τις μέρες εσείς οι αθλητές θα είστε επικεντρωμένοι στο στόχο σας, ανεξάρτητα από τα όποια προβλήματα ή τις δυσκολίες που θα προκύψουν…

«Εγώ συγκεκριμένα θα έχω τα πάντα κλειστά, κινητά, λάπτοπ, κάνεις disconnect από τον έξω κόσμο και μένεις αφοσιωμένος στο στόχο σου χωρίς να επηρεάζεσαι από εξωγενείς παράγοντες. Πιστεύω πολλοί αθλητές θα το κάνουν αυτό. Δεν χρειάζεται να πέσεις στην παγίδα του να μπαίνεις και να βλέπεις τι γράφουν για τους Ολυμπιακούς κτλ. Έχουν πάρα πολλά προβλήματα στο Ρίο, όπως τώρα με τον ιό Ζίκα. Σκέφτονταν ακόμη και να σταματήσουν του Ολυμπιακούς Αγώνες από το Ρίο για να μην εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο αυτός ο ιός.

Αλλά πήρα σήμερα (σ.σ.: τη Δευτέρα) ένα μέιλ από τον Διευθυντή τους Παγκόσμιας Ομοσπονδίας της Ιστιοπλοΐας που λέει ότι οι Ολυμπιακού θα γίνουν, όπως ήταν και αναμενόμενο. Δεν περίμενα πως μετά από τόσες ετοιμασίες ένας ιός θα μπορούσε να σταματήσει τους Ολυμπιακούς. Απλά αναφέρει κάποια βήματα που θα πρέπει να ακολουθήσουμε, να βάζουμε σπρέι που απωθούν τα κουνούπια, να βάζουμε κάποια βραχιολάκια που τα απωθούν. Και όπως είπα και πριν, δεν είναι μόνο οι ιώσεις από το νερό, οι ιστιοπλόοι θα πρέπει να προσέχουν και τα κουνούπια. Εύχομαι να μην τύχει σε κανέναν αθλητή να αρρωστήσει, θα είναι πολύ κρίμα».

Πέρα από τα προβλήματα που συζητάμε, οι Ολυμπιακοί είναι ένα όνειρο. Το έχεις ζήσει ήδη. Εσύ σκέφτεσαι περισσότερο το όνειρο, φαντάζομαι, και όχι τα όποια προβλήματα…

«Σίγουρα σκέφτομαι το όνειρο, το Ρίο. Θα είναι η τρίτη μου Ολυμπιάδα μετά το Πεκίνο και το Λονδίνο. Όσες φορές και να έχεις πάει, θέλεις να ξαναπάς, είναι κάθε τέσσερα χρόνια. Μέσα σε τέσσερα χρόνια δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει στη ζωή σου, μπορεί να γίνουν πολλά. Είδαμε σε τέσσερα χρόνια τι έγινε στον κόσμο, από παγκόσμιες οικονομικές κρίσεις και από βομβιστικές επιθέσεις. Είναι το όνειρο κάθε αθλητή να συμμετέχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες, πόσο μάλλον αν έχει το προτέρημα να διεκδικεί ένα Ολυμπιακό μετάλλιο».

Εσύ έχεις το απωθημένο με το χρυσό…

«Το έχω το απωθημένο με το χρυσό, γιατί σε πολλούς αγώνες σ’ αυτή την τετραετία ήρθα κοντά, αλλά πάλι έπαιρνα το αργυρό ή το χάλκινο. Ίσως ο Θεός μου το φυλάει το πρώτο μου χρυσό να είναι το Ολυμπιακό. Το εύχομαι».

Πριν από τέσσερα χρόνια, πριν φύγεις για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, μου μετέφερες στο αεροδρόμιο την πεποίθησή σου ότι θα γυρίσεις με ένα μετάλλιο. Τώρα με τι πεποίθηση πηγαίνεις; (10.50)

«Όντως πριν από τέσσερα χρόνια, Ειρήνη, και σε ευχαριστώ προσωπικά γι’ αυτό ήσουν η μόνη που είχες έρθει στο αεροδρόμιο πριν την αναχώρησή μου για το Λονδίνο, κρατούσες την κάμερά σου και σου είπα, όπως θα σου πω και τώρα, ότι ταξίδευα να πάρω ένα Ολυμπιακό μετάλλιο. Τώρα ο στόχος είναι ξεκάθαρος, το είπα πολλές φορές, θέλω το χρυσό μετάλλιο».

Δεν σε αγχώνει το γεγονός ότι αυτή τη φορά που είσαι πιο αναγνωρίσιμος ο κόσμος περιμένει από σένα να γυρίσεις με ένα μετάλλιο;

«Αυτό το άγχος υπάρχει, αλλά εγώ θα το ονομάσω θετική πίεση. Γιατί το γεγονός ότι ο κόσμος αναγνωρίζει, ευελπιστεί και περιμένει από μένα είναι θετικό για μένα. Αν δούμε την άλλη όψη του νομίσματος, αν τον κόσμο δεν τον ένοιαζε, αν δεν γνώριζε ποιος είναι ο Παύλος Κοντίδης, αν δεν περίμενε τίποτα, αυτό θα έδειχνε πως δεν αναγνωρίζει τι έκανα μέχρι τώρα και τι προσπαθώ να κάνω, δεν τον νοιάζει, δεν με σέβεται. Άρα από τη στιγμή που ο κόσμος ξέρει ποιος είμαι και θέλει ένα Ολυμπιακό μετάλλιο και θέτει κι αυτός τον πήχη ψηλά, όπως κι εγώ, και μου λέει πάμε για το χρυσό μετάλλιο, τότε δεν μπορεί παρά αυτό να με ικανοποιεί και να μου δίνει περισσότερη δύναμη προς το στόχο».

Συνολικά πάντως πέρα από αυτό το Ολυμπιακό μετάλλιο, το μοναδικό για την Κύπρο, όλα αυτά τα χρόνια έχεις συνεχείς επιτυχίες, σε Παγκόσμια Κύπελλα, Πρωταθλήματα… Όλα αυτά σου δημιουργούν περισσότερη αυτοπεποίθηση ή περισσότερη πίεση;

«Σίγουρα περισσότερη αυτοπεποίθηση! Πιστεύω για όλους τους αθλητές ισχύει αυτό. Όταν καταφέρνεις να είσαι συχνά το βάθρο, τότε δείχνεις όχι μόνο στον εαυτό σου, αλλά και στους αντιπάλους σου ότι είσαι εκεί για να τους κερδίσεις. Και όταν το καταφέρνεις αυτό, είναι σίγουρα μία μεγάλη ένεση αυτοπεποίθησης».

Υπάρχει κάποιο μυστικό πίσω από την επιτυχία σου;

«Το μυστικό είναι πάντα η σκληρή δουλειά, η αφοσίωση σ’ αυτό που κάνεις και να προσδοκάς πάντοτε να βγάζεις το 100% του εαυτού σου. Εγώ ξέρω πως αν καταφέρω να βγάλω το 100% στο Ρίο, θα πάρω Ολυμπιακό μετάλλιο, και αν είμαι στο 101%, θα είναι το χρυσό. Έτσι το γνώριζα και στο Λονδίνο, ήξερα ότι στο 100% θα έπαιρνα κάποιο μετάλλιο. Μάλιστα όπως φάνηκε μέσα στον αγώνα, είχα μεγάλες πιθανότητες και για το χρυσό, κάτι που δεν περίμενα πριν πάω στο Λονδίνο, αλλά τελικά βγήκε».

Υπάρχει κάποιο πιο συγκεκριμένο μυστικό για την επιτυχία σου στους Ολυμπιακούς; Δεν έχει φέρει άλλος Κύπριος αθλητής μετάλλιο…

«Θα έλεγα είναι η θέληση από μέσα σου, η θέληση να πετύχεις. Να μην αφήσεις οποιοδήποτε φόβο ή αρνητική σκέψη να σου πει δεν θα τα καταφέρεις κτλ. Όταν εσύ έχεις τη θέληση και την αυτοπεποίθηση και τη θετική σκέψη, και ξέρεις ποιες είναι οι δυνατότητές σου, επειδή ξέρεις πόσο δούλεψες, πόσα χρόνια δούλεψες, τις δυσκολίες που αντιμετώπισες, τα εμπόδια που σε έριξαν κάτω, αλλά ξανασηκώθηκες, τότε έχεις τη θέληση και την πίστη ότι θα τα καταφέρεις».

Μία σημαντική διαφορά σε σχέση με τους προηγούμενους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι η στήριξη που φαντάζομαι τώρα είναι μεγαλύτερη μετά από τόσες επιτυχίες.

«Επί ευκαιρίας θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον ΚΟΑ, την ΚΟΕ, την Ομοσπονδία μου και τον Ναυτικό Όμιλο Λεμεσού που μου δίνουν τις κρατικές χορηγίες για να πηγαίνω και να αγωνίζομαι. Και πολλά ευχαριστώ επίσης στους χορηγούς μου που με στηρίζουν όλα αυτά τα χρόνια, την ΟΠΑΠ Κύπρου, το Λεβέντειο Ίδρυμα, αλλά και τους υποστηρικτές μου, AJK wealth management, το Stelios Foundation του sir Στέλιου Χατζηιωάννου, και ο φίλος μου Βαρνάβας Βαρνάβα από την Vita Construction. Όλη αυτή την ομάδα που πιστεύει σε μένα. Εύχομαι να τους κάνω περήφανους, όπως και όλους τους υπόλοιπους Κύπριους».

Αυτοί που σε στήριζαν και πριν τις επιτυχίες είναι οι άνθρωποί σου, η οικογένειά σου…

«Σίγουρα η οικογένειά μου, η κοπέλα μου, οι φίλοι μου είναι πάντοτε εκεί, είτε οι στιγμές είναι αρνητικές, είτε οι στιγμές είναι θετικές. Όπως λέμε, η νίκη έχει πολλούς πατεράδες, αλλά η ήττα είναι ορφανή. Αυτό το ορφανό παιδί, η στήριξη που βρίσκει όταν υπάρχει η ήττα προέρχεται από την οικογένεια που είναι πάντα εκεί και τους ευχαριστώ θερμά. Δεν εκφράζονται με λόγια αυτά. Αυτοί ξέρουν και έζησαν μαζί μου όλο αυτό το ταξίδι όλα τα χρόνια. Είναι πλέον 11 χρόνια που ασχολούμαι σοβαρά με τον πρωταθλητισμό και ήταν πολλές οι θυσίες που έγιναν όχι μόνο από μένα, αλλά και από την οικογένειά μου για να μπορώ να στέκομαι εδώ ως ο πρώτος Κύπριος Ολυμπιονίκης, πηγαίνοντας στο Ρίο για ένα δεύτερο μετάλλιο».

Καταληκτικά, πώς περιμένεις αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες;

«Οι Ολυμπιακοί Αγώνες πάντα είναι η μεγαλύτερη γιορτή του αθλητισμού. Ακούστηκαν πολλά για το Ρίο, πολλές φήμες, θα έφευγαν την ιστιοπλοΐα από το Ρίο, θα σταματούσαν τους Ολυμπιακούς από το Ρίο. Είμαι σίγουρος ότι στο τέλος θα είναι μία άψογη και ασφαλής διοργάνωση, όπως γίνεται κάθε φορά. Είναι εδώ που φαίνεται πάλι ότι ο αθλητισμός ενώνει λαούς. Προσωπικά, γνωρίζω πως θα τα καταφέρω, αν βγάλω το 100% των δυνατοτήτων μου, αν μείνω συγκεντρωμένος σε όλο τον πόλεμο –γιατί εγώ το χαρακτηρίζω σαν πόλεμο.

Είναι επτά μέρες αγώνα και όταν χάνεται μία μάχη, δεν χάνεται ο πόλεμος. Όταν περάσει μία κούρσα που δεν τα πήγες καλά, πρέπει να την φύγεις από το μυαλό σου, να μην σε επηρεάσει, να μάθεις από τα λάθη να μην τα επαναλάβεις και να μείνεις προσηλωμένος στο στόχο σου. Κι έτσι μέρα με τη μέρα, να χτίζεις προ το τελικό αποτέλεσμα και στο τέλος τα καταφέρνεις».

Πώς βλέπεις γενικά την Κυπριακή αποστολή;

«Η Ολυμπιακή ομάδα μεγαλώνει, αλλά δεν μεγαλώνει μόνο αριθμητικά, έχει και τεράστια ποιότητα. Μην εκπλαγείτε αν δείτε και δύο Ολυμπιακά μετάλλια. Έχουμε πολλούς αθλητές που μπορούν να διεκδικήσουν μία θέση στην πρώτη εξάδα/οχτάδα κι αυτό δείχνει μία τεράστια βελτίωση σε σχέση με το παρελθόν όπου πηγαίναμε απλά για τη συμμετοχή. Πιστεύω θα είμαστε 15 με 17 αθλητές και οι πιο πολλοί θα έχουν πολύ καλά πλασαρίσματα και είναι πολύ ευχάριστο αυτό. Εύχομαι ολόψυχα σε όλους τους αθλητές καλή επιτυχία».

Θεωρείς ότι έχεις δείξει το δρόμο και στους άλλους αθλητές ότι με πολλή δουλειά είναι εφικτό αυτό που έμοιαζε ακατόρθωτο, ένα Ολυμπιακό μετάλλιο;

«Όλοι οι αθλητές είμαι σίγουρος ότι κάνουν σκληρή προπόνηση και αφοσιώνονται στο στόχο τους. Απλά το γεγονός ότι ένας Κύπριος κατάφερε να πάρει Ολυμπιακό μετάλλιο κάπου σπάζει έναν φρένο μέσα στο μυαλό και κάνει την πίστη μεγαλύτερη. Λες, αφού τα κατάφερε ένας Κύπριος, γιατί να μην τα καταφέρουμε κι εμείς; Είναι η ανθρώπινη φύση αυτή, όταν δεν έχεις κάνει κάτι ποτέ, αν δεις κάποιον να το κάνε, βλέπεις ότι είναι εφικτό και μπορείς να το κάνεις κι εσύ».