Τα ρίχτερ που γκρέμισαν την Πάφο μέσα από τον κινηματογραφικό φακό των αποικιοκρατών (Bίντεο)

Στις 10 Δεκεμβρίου 1753, ένας ισχυρός σεισμός μετατράπηκε σε εθνική τραγωδία. Ο σεισμός είχε ως επίκεντρο την Αμμόχωστο και από αυτόν έχασαν τη ζωή τους 200 άνθρωποι. Δυστυχώς δεν καταφέραμε να εξασφαλίσουμε άλλες πληροφορίες για το γεγονός. Παρ’ όλα αυτά η έρευνα μας οδήγησε στον μεγάλο  σεισμό που έγινε στην χώρα μας, στην Πάφο στις 10 Σεπτεμβρίου 1953  στις 6 το πρωί.

Σαράντα άνθρωποι  σκοτώθηκαν και 1000 τραυματίστηκαν. Τέσσερις χιλιάδες έμειναν άστεγοι. Ο μεγάλος σεισμός κατέστρεψε 1.600 σπίτια ενώ άλλα 10.000 σπίτια και δημόσια κτήρια υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Πέντε χωριά (Στρουμπί, Κιδάσι, Λαπηθιού, Αξύλου, Φασούλα) μετατράπηκαν σε ερείπια και άλλα 105 είχαν μικρότερες ζημιές.

Η συμπαράσταση προς τους παθόντες ήταν σχετικά ικανοποιητική. Από τις πρώτες ώρες αρκετές κοινότητες έστειλαν χρήματα ή τρόφιμα. Διαβάζουμε, για παράδειγμα, σε ανταπόκριση από την Πάφο: «Συγκινητική ήτο η εισφορά του χωρίου της επαρχίας μας Λυσός, το οποίον δεν υπέστη ζημίας εκ του σεισμού. Τούτο απέστειλε σήμερον εις Κτήμα 235 οκάδες ψωμιά, χαλλούμια και 135 οκάδες τομάτες.»

Τη βοήθειά τους έσπευσαν να προσφέρουν αμέσως τόσο η αποικιακή κυβέρνηση και βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις, όσο και η κυπριακή Εκκλησία (τονίζοντας ότι θα ενίσχυε και τους Έλληνες και τους Τούρκους σεισμοπλήκτους), ενώ στα αξιοσημείωτα ήταν η προσφορά ομάδων εργατών των «Παλαιών Συντεχνιών» (ΠΕΟ) που προσήλθαν στην Πάφο και εργάστηκαν εθελοντικά για μερικές Κυριακές. Πάντως, τρεις βδομάδες ύστερα από τους σεισμούς, ο Μητροπολίτης Πάφου Φώτιος (Κουμίδης) χαρακτήρισε τη βοήθεια που είχε φτάσει στην περιφέρειά του από το υπόλοιπο νησί ως «ψιχία», γράφει σε άρθρο του ο Πέτρος Παπαπολυβίου.

O σεισμός προκάλεσε  σημαντικές ζημιές στην Λεμεσό. Έγινε αισθητός σε Λίβανο, Ισραήλ, Αίγυπτο, Καστελόριζο, Ρόδο και Τουρκία. Ακολούθησαν 26 μετασεισμοί για έναν περίπου χρόνο.