Φτάνει πια! Ο Κύπριος φορολογούμενος δεν αντέχει πια να πληρώνει τα «σπασμένα»

Τα φαινόμενο να ιδιωτικοποιούνται τα κέρδη και να κοινωνικοποιούνται οι ζημιές, πρέπει κάποτε να σταματήσει.

Της Αλεξίας Καφετζή

Έξω φρενών οι Κύπριοι πολίτες, όχι τόσο για το γεγονός ότι η COBALT AIR, μια κυπριακή ιδιωτική εταιρεία, μετά από 25 μήνες λειτουργίας, κατέρρευσε τελικά αυτό τον Οκτώβριο 2018, αλλά με την απόφαση το κράτος, το κυπριακό δημόσιο δηλαδή, να καλύψει το κόστος επαναπατρισμού όσων επιβατών της COBALT έμειναν μετέωροι από την κατάρρευσή της. Δύο με τρεις χιλιάδες επιβάτες, μας είπαν αρχικά από το Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων.

Ωστόσο, νεώτερες πληροφορίες αναφέρουν ότι προέκυψε τελικά να είναι περίπου έξι οι χιλιάδες επιβάτες που θα καλυφθούν με το κόστος αυτό, χωρίς να ευθύνεται και χωρίς να έχει οποιαδήποτε υποχρέωση, να αναλαμβάνει ουσιαστικά ο φορολογούμενος πολίτης, μέχρι δυο εκ. ευρώ μας είπαν αρχικά, αλλά δεδομένης της αύξησης των χιλιάδων που υπολόγισαν αρχικά, σε έξι περίπου, το κόστος θα είναι φυσικά πολλαπλάσιο, ίσως της τάξης των πέντε ή έξι εκ. ευρώ, με κέρδη και σε ταξιδιωτικά γραφεία που επιλέγηκαν από το Υπουργείο να διαχειριστούν τα αεροπορικά αυτά εισιτήρια επαναπατρισμού.

Το καυτό ερώτημα

Και το ερώτημα που βασάνισε, βασανίζει και έντονα ενοχλεί τους κακόμοιρους Κύπριους φορολογούμενους πολίτες, στο άκουσμα της τόσης και άμεσης γενναιοδωρίας του αρμόδιου Υπουργείου, και δη προς μια ιδιωτική εταιρεία, είναι γιατί κύριοι να πληρώνουμε εμείς τα σπασμένα μιας εταιρείας που απέτυχε, μετά τα τόσα που πληρώσαμε, πληρώνουμε και θα πληρώνουμε, οι Κύπριοι φορολογούμενοι, για την κατάρρευση των τραπεζών, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια όσων δεν μπορούν ή και δεν θέλουν να πληρώσουν και στρατηγικά επιδίωξαν και ίσως καταφέρουν να μπουν σε κατηγορία καλυμμένων από σχέδιο που θα χαρίσει και επιχορηγήσει τέτοια δάνεια, μετά τις ζημιές και αποζημιώσεις για το κλείσιμο της Eurocypria και των Κυπριακών Αερογραμμών και πιο πρόσφατα μιας ασφαλιστικής  εταιρείας που αφέθηκε επίσης να χρεοκοπήσει;

Και αυτό πέραν του ερωτήματος γιατί οι αρμόδιες αρχές της χώρας μας, που υποτίθεται ότι επόπτευαν, άφησαν μια κυπριακή αεροπορική εταιρεία να φθάσει ως εδώ, με τόσες ζημιές τόσων δεκάδων εκατομμυρίων και δεν την έθεσαν από καιρό σε κατάλληλο προγραμματισμό ή και ελεγχόμενο κλείσιμο, ώστε να μην καταλήξει όπως κατέληξε απότομα να αναστέλλει τις εργασίες της, με μετέωρους ταξιδιώτες, με ουρές στο αεροδρόμιο, ακόμα και στην αίθουσα επιβίβασης!

Ποιος φταίει; Ποιος είχε την ευθύνη; Θα διερευνηθεί το όλο θέμα; Θα αποδοθούν ευθύνες; Θα πληρώσουν αυτοί που πραγματικά είναι ένοχοι ή θα συνεχίσει αυτή η πολιτεία να ανέχεται αποφάσεις που ως αποτέλεσμα έχουν κατά κανόνα να πληρώνουν οι αθώοι, φορολογούμενοι πολίτες, το κόστος των λαθών όλων των άλλων στα διάφορα κέντρα λήψεως αποφάσεων;

Θέμα αρχής

Παν’ απ’ όλα στην περίπτωση αυτή, ως θέμα αρχής, για την COBALT, οι πολίτες αντιδρούν και με το δίκιο τους, αφού πρέπει να θεωρείται εντελώς απαράδεκτο, οι φορολογούμενοι να πληρώνουν τα σπασμένα αυτή τη φορά μιας εταιρείας, ιδιωτικών και μάλιστα ξένων συμφερόντων που επένδυσαν, αλλά συμπεριφέρθηκαν ανεύθυνα, προκαλώντας την απαράδεκτη αυτή κατάσταση με το απότομο κλείσιμο, τους πελάτες τους να μένουν μετέωροι και με το κράτος να  επωμίζεται κόστος εκατομμυρίων. Αυτό είναι που δεν χωνεύεται με τίποτα, αφού το κράτος δεν είχε και δεν έχει καμιά, μα καμιά υποχρέωση να ενεργήσει όπως ενήργησε με το τιμολόγιο των εξόδων να το πληρώνει ο φορολογούμενος.

Προφανώς σε μια προσπάθεια της να κατευνάσει τα πνεύματα και τις επικρίσεις της κοινής γνώμης επί τούτου, η κυρία Υπουργός Μεταφορών επικαλέστηκε εμπειρίες σε άλλες χώρες και επισκέφτηκε επίσης τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για να συζητήσει όπως ανέφερε, τρόπους ανάκτησης του κόστους των τόσων εκατομμυρίων που προκύπτει από την απόφαση αυτή του Υπουργείου της.

Αλλά εφόσον από μόνοι τους ενήργησαν χωρίς να έχουν καμιά υποχρέωση, οικειοθελώς δηλαδή, τι επιχείρημα έχουν να ζητήσουν τα λεφτά από την COBALT, και ακόμη και αν έχουν κάποια βάση στην όποια διεκδίκηση επιχειρήσουν να κάνουν, τι να πάρει κάποιος από μια τόσο χρεωκοπημένη ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης;

Μάλλον για επικοινωνιακούς λόγους της Υπουργού πραγματοποιήθηκε λοιπόν αυτή η συνάντηση και συζήτηση, και ίσως να την απασχόλησαν και άλλα θέματα όπως, η πρόθεση της COBALT να κινηθεί νομικά εναντίον του Υπουργείου και της διαχείρισης που έτυχε η συγκεκριμένη περίπτωση, αφού, όπως επικαλούνται, κάθε άλλο παρά βοηθητικοί ήταν οι χειρισμοί του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου, ο οποίος, όπως ανέφεραν, προέβαλλε ακατανόητες ενστάσεις και έκτοτε αρνητικότητα, μετά την αντικατάσταση του Γενικού Διευθυντή της COBALT από το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας, με τρόπο που να προκαλεί εύλογες απορίες και να εμποδίζει την αποτελεσματική λειτουργία της εταιρείας.

Ποιος ευθύνεται;

Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με δηλώσεις του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Μεταφορών Αλέκου Μιχαηλίδη, ήταν τα  οικονομικά προβλήματα της αεροπορικής εταιρείας COBALT, η κακή διαχείριση και «η ξαφνική απόλυση του Γενικού Διευθυντή» της, «του ανθρώπου» που κατά τον κ. Μιχαηλίδη «έλυσε πολλά από τα προβλήματα της εταιρείας και άλλαξε την εικόνα της», που έφεραν το κλείσιμό της.

Ωστόσο, ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της COBALT Γρηγόρης Διάκος, διαφωνεί κάθετα με τον κ. Μιχαηλίδη, κινείται νομικά πλέον η εταιρεία αναφέρει, και επιμένει ότι η COBALT «δεν έπρεπε να κλείσει» και ότι «σήμερα υπάρχει μια εταιρεία που αν πατήσεις το κουμπί να ξεκινήσει, η εταιρεία δραστηριοποιείται αμέσως». «Δεν είναι ο προηγούμενος Γενικός Διευθυντής που έλυσε τα προβλήματα» λέει, «είναι οι 4 Κύπριοι διευθυντές που είχαν διοριστεί, οι οποίοι με μεγάλη αφοσίωση και πολλές ώρες εργασίας καταφέραμε να λύσουμε αυτά τα προβλήματα. Μια εταιρεία αν πάει καλά δεν ευθύνεται ένα άτομο μόνο, ευθύνεται η ομάδα.»

Πριν ένα χρόνο, τον Οκτώβρη 2017

Ήταν πριν ένα ακριβώς χρόνο, τον Οκτώβρη 2017, που η Monarch Airlines, η οποία ήταν η πέμπτη μεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία χαμηλού κόστους της Μεγάλης Βρετανίας κατέρρευσε, αφήνοντας στον αέρα 110.000 επιβάτες που «ξέμειναν» σε άλλες χώρες εκτός Βρετανίας και χρειάζονταν άλλες ρυθμίσεις για επαναπατρισμό, περίπου 300.000 μελλοντικές κρατήσεις θέσεων που φυσικά ακυρώθηκαν, ως επίσης και τους 2.750 εργαζόμενούς της άνεργους.

Ήταν ο σκληρός ανταγωνισμός στον τομέα των αεροπορικών εταιρειών χαμηλού κόστους και η πτώση της ζήτησης για προορισμούς όπου είχαν σημειωθεί τρομοκρατικές επιθέσεις (στην Αίγυπτο, την Τυνησία και την Τουρκία), αλλά και το Brexit που προκάλεσε την πτώση της στερλίνας, που οδήγησαν στην κατάρρευση της εταιρείας αφού είχε έτσι πληγεί σοβαρά η κερδοφορία της Monarch Airlines, αφού και οι τιμές των καυσίμων που είναι καθορισμένες σε δολάρια είχαν έτσι υψηλότερο κόστος για την εταιρεία.

Όταν λοιπόν η Βρετανική αεροπορική εταιρία Monarch κατέρρευσε  πριν από ένα χρόνο, περίπου 110.000 πελάτες μεταφέρθηκαν από την Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας του Ηνωμένου Βασιλείου, σε ειδικά ναυλωμένα αεροπλάνα, στον μεγαλύτερο επαναπατρισμό του Ηνωμένου Βασιλείου για ειρηνικούς σκοπούς όπως χαρακτηρίστηκε.

Ποιος πλήρωσε τα σπασμένα;

Η Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας του Ηνωμένου Βασιλείου είχε τότε παρέμβει «για να φέρει σπίτι τους» επιβάτες του Ηνωμένου Βασιλείου, δεδομένου ότι η Monarch ήταν αεροπορική εταιρεία του Ηνωμένου Βασιλείου, με κάλυψη από το σύστημα προστασίας ΑTOL που συνδέεται με το ταμείο ΑΤΤF (Ταμείο Αεροπορικών Ταξιδιών – Air Travel Trust Fund) που το χρηματοδοτεί.

Το σύστημα ATOL (Air Travel Organiser’s Licence), προστατεύει διά νόμου αεροπορικά πακέτα διακοπών που πωλούνται από ταξιδιωτικές επιχειρήσεις που έχουν άδεια στο Ηνωμένο Βασίλειο και για το σκοπό αυτό για κάθε αεροπορικό ταξίδι χρεώνεται ποσό 2,50 στερλινών που καταβάλλεται στο ταμείο ATTF για το σκοπό αυτό.

Το συνολικό κόστος της όλης επιχείρησης επαναπατρισμού για την κατάρρευση της Monarch τότε ανήλθε στα 60 εκ. στερλίνες, ποσό το οποίο καταβλήθηκε από το ταμείο ATTF.

Κύριοι, τι γίνεται στην Κύπρο;

Στην Κύπρο όμως το κόστος το πλήρωσε ο φορολογούμενος πολίτης για την κατάρρευση της COBALT και τα συνεπαγόμενα έξοδα επαναπατρισμού των επιβατών που ξέμειναν.

Παρόλο που έχουμε κάθε χρόνο 3 και πλέον εκατομμύρια αφίξεις, και αν για κάθε αεροπορικό ταξίδι χρεωνόταν ένα μόνο ευρώ σε ένα ανάλογο ταμείο στην Κύπρο, που ουσιαστικά να ασφάλιζε τους ταξιδεύοντες από το ενδεχόμενο να παραμείνουν «μετέωροι» από το κλείσιμο μιας αεροπορικής εταιρείας, σίγουρα θα υπήρχαν σήμερα τα λεφτά για την κάλυψη των εξόδων επαναπατρισμού σε περίπτωση κατάρρευσης αεροπορικών εταιρειών όπως την COBALT.

Είναι επιτακτική ανάγκη πλέον η κυπριακή πολιτεία, που καθυστέρησε τόσο, να ξυπνήσει, και να ρυθμίσει το θέμα αυτό και όλα τα παρόμοια άλλα, με ανάλογο τρόπο όπως ρυθμίζονται στις πιο προχωρημένες στον κάθε τομέα ανεπτυγμένες χώρες, ώστε οι φορολογούμενοι πολίτες να μην αισθάνονται ότι συνεχώς αδικούνται και πληρώνουν τις αμαρτίες άλλων, το κόστος και τις συνέπειες ανεύθυνων ή δήθεν υπεύθυνων αρμοδίων για τους οποίους δεν κοστίζει τίποτα η όποια ανευθυνότητα αφού αυτοί δεν πληρώνουν, ούτε καλούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους και τις συνέπειες οι ίδιοι, αλλά, ξανά και ξανά, οι αθώοι φορολογούμενοι πολίτες, που δεν έφταιξαν σε τίποτα, αλλά χρεώνονται για όλα, ακόμα και για την κατάρρευση ιδιωτικών εταιρειών… 

Φτάνει πια! Δεν πάει άλλο!  Κύριοι, εκτελεστική και νομοθετική εξουσία, ενεργείστε άμεσα αν θέλετε να είμαστε ένα κράτος δικαίου και όχι αδίκου!  Θα σας παρακολουθούμε, θα σχολιάζουμε, και θα σας κρίνουμε εκ του αποτελέσματος…