Η Ευρώπη με τα μάτια του Σενέρ

Του Μάριου Δημητρίου

Μια κατά την άποψή μου άδικη, αβάσιμη, θα έλεγα βάναυση και εκτός τόπου και χρόνου, επίθεση εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της εξωτερικής πολιτικής της και των δημοκρατικών αξιών της, εξαπέλυσε ο καλός φίλος και συνάδελφος Σενέρ Λεβέντ, εκδότης της τουρκοκυπριακής εφημερίδας Αφρίκα», μιλώντας την Παρασκευή, 28 Σεπτέμβριου 2018, από το βήμα της τελετής της δικής του βράβευσης, από αυτή την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση(!) και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με το Βραβείο του Ευρωπαίου Πολίτη για το έτος 2018, για τη δράση του υπέρ της ειρηνικής συμβίωσης των δυο κοινοτήτων της Κύπρου. Μαζί του, όπως είναι γνωστό, βραβεύτηκαν στην ίδια τελετή, στο Ινστιτούτο Γκαίτε στη νεκρή ζώνη στη Λευκωσία, οι  εκπρόσωποι της Δικοινοτικής Πρωτοβουλίας για την Αμμόχωστο,  Αντρέας Μάτσης και Οκάν Νταγκλί.

Τη στιγμή που μιλούσε, άκουγα μέσα από την ειδική συσκευή, την ελληνική μετάφραση των όσων έλεγε ο Σενέρ στα τουρκικά και δεν πίστευα στ’ αυτιά μου: «Ευρώπη έλειπες, το 1974 από την Ρουάντα, το 1995 από τη Βοσνία, παρακολουθούσες τα γεγονότα στη Σεμπρένιτσα, έκλεισες τις πόρτες σου στους μετανάστες και για να μην σε πλησιάσουν, έκανες ένα φασίστα δικτάτορα στην Τουρκία, φύλακα και τον πληρώνεις γι’ αυτό. Αν οι μετανάστες έγιναν μετανάστες, ήταν εξαιτίας σου. Οι παρεμβάσεις που έκανες για να φέρεις την δημοκρατία στις χώρες τους, τους εξανάγκασαν να φύγουν και ο αριθμός αυτών που πνίγονται στη θάλασσα, δεν έχει τελειωμό. Όσο για την «αραβική άνοιξη», έχει γίνει «αιματηρή άνοιξη» με τα όσα συμβαίνουν στις αραβικές χώρες όπως το Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη και την Υεμένη. Τώρα, οι τρομοκράτες της αιματηρής εκείνης άνοιξης, έρχονται και απειλούν και σκοτώνουν τον λαό της Ευρώπης».

Βέβαια, αυτό που στην πραγματικότητα έγινε, κόντρα στους ισχυρισμούς του Σενέρ Λεβέντ, είναι ότι η ενωμένη Ευρώπη δεν «έλειπε» ούτε από τη γενοκτονία στη Ρουάντα, ούτε από τον άγριο βαλκανικό πόλεμο της Βοσνίας και τη σφαγή στη Σρεμπρένιτσα, αλλά ήταν εκεί, προσπαθώντας με την πολιτική της παρουσία, να επιδράσει θετικά στον ειρηνικό τερματισμό των συγκρούσεων και στην επούλωση των πληγών. Και ναι, παρακολουθούσε τα γεγονότα, γιατί προφανώς αυτό έπρεπε να κάνει και όχι να εμπλακεί στον πόλεμο, με ένοπλη στήριξη της μιας ή της άλλης πλευράς, όπως υποθέτω υπονοούσε ο Σενέρ, ότι έπρεπε να κάνει. «Έκλεισε η Ευρώπη τις πόρτες της στους μετανάστες για να μην την πλησιάσουν;». «Έκανε η Ευρώπη τον φασίστα δικτάτορα Ερντογάν, φύλακα και τον πληρώνει γι’ αυτό;». « Αν οι μετανάστες έγιναν μετανάστες, ήταν εξαιτίας της Ευρώπης, αφού οι παρεμβάσεις που έκανε για να φέρει τη δημοκρατία στις χώρες τους, τους εξανάγκασαν να φύγουν;».

Δεν έχει όρια ο παραλογισμός και η διαστρέβλωση αυτών των σοφισμάτων, μπροστά σε μια Ευρωπαϊκή ήπειρο που εδώ και 3-4 χρόνια, έχει ανοιχτές τις πόρτες της και φιλοξενεί εκατομμύρια πολιτικούς και οικονομικούς μετανάστες από τη Μέση Ανατολή, την Ασία και την Αφρική – που έγιναν μετανάστες, όχι εξαιτίας της Ευρώπης και οποιωνδήποτε δήθεν παρεμβάσεών της, αλλά εξαιτίας της βάρβαρης καταπίεσης, καταδίωξης και εξαθλίωσης που βίωναν και βιώνουν, μέσα στην κόλαση δικτατορικών, απάνθρωπων και διεφθαρμένων καθεστώτων, ή μέσα σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας, στις πατρίδες τους. Και δεν φταίει βέβαια η Ευρώπη, αν ο Ερντογάν είναι ένας εκβιαστής δικτάτορας, που παίζει με τις ζωές των Σύρων προσφύγων, ούτε φταίει η Ευρώπη, αν η «αραβική άνοιξη», έγινε «αιματηρή άνοιξη» και αν «οι τρομοκράτες απειλούν και σκοτώνουν τον λαό της Ευρώπης». Τελικά, δεν φταίει βέβαια η Ευρώπη που δολοφονείται, αλλά οι τρομοκράτες που τη δολοφονούν, έτσι δεν είναι αγαπητέ Σενέρ;

Είπε όμως και τα εξής εκπληκτικά ο Σενέρ Λεβέντ, στην τελετή της βράβευσής του, ουσιαστικά ενοχοποιώντας και πάλι την…Ευρώπη(!) και  απο-ενοχοποιώντας το εγκληματικό καθεστώς Άσαντ:

«Εσύ Ευρώπη, παρ όλα αυτά δεν θέλησες να δεις ποιοι είναι οι πραγματικοί κατασκευαστές των βομβών που χρησιμοποιούνται στις βομβιστικές επιθέσεις στη Γαλλία, στην Ιταλία, στη Γερμανία και σε πολλά άλλα μέρη και των φορτηγών που οδηγούνται πάνω σε ανθρώπους. Αυτά δεν είναι έργα (ή πράξεις) του καθεστώτος Άσαντ, που προσπάθησες  να ανατρέψεις, είναι έργα ομάδων που στήριξες κατά του Άσαντ… Δεν μπόρεσες να αναφέρεις ούτε μια τρομοκρατική πράξη του συριακού καθεστώτος, προς εσένα…  Αξιότιμοι φιλοξενούμενοι (ή καλεσμένοι) όπου και αν βρισκόμαστε, όποιοι κι αν είμαστε, όλοι έχουμε ευθύνη  για όλες τις καταστροφές που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα. Ο πόλεμος είναι η μεγαλύτερη καταστροφή, στην οποία όλοι πρέπει να αντιπαραταχθούμε».

Ναι, θεωρητικά και για χάρη ενός πολιτισμένου διαλόγου και σε ένδειξη καλής θέλησης για επικοινωνία και μιας γενναιόδωρης αντίληψης των πραγμάτων, «όλοι έχουμε ευθύνη για όλες τις καταστροφές που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα και ο πόλεμος είναι η μεγαλύτερη καταστροφή, στην οποία όλοι πρέπει να αντιπαραταχθούμε», όπως εισηγείται ο Σενέρ Λεβέντ. Όμως η υιοθέτηση και η εφαρμογή αυτής της γενναιόδωρης αντίληψης, δεν πρέπει νομίζω να μας εμποδίζει να βλέπουμε την πραγματικότητα και τα γεγονότα, εκεί που διαδραματίζονται – στην προκειμένη περίπτωση, στη Συρία και στη βαριά και ασήκωτη ευθύνη του καθεστώτος Άσαντ, για τους φόνους, τις φυλακίσεις και τις διώξεις των αντιφρονούντων, που προκάλεσαν τον εμφύλιο πόλεμο και την καταστροφή που ακόμα συνεχίζεται στη χώρα.

Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να πω, η αντιευρωπαϊκή ρητορική του Σενέρ Λεβέντ, στην τελετή της βράβευσής του ως Ευρωπαίου Πολίτη, δεν αφαιρεί τίποτε από τη δική του δημοσιογραφική συμβολή στην ανάδειξη των δημοκρατικών και ανθρωπιστικών αξιών στην Κύπρο, όπως δεν αφαιρεί τίποτε από τη δύναμη της αλήθειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως του πιο σημαντικού πολιτικού οχυρού σήμερα στον κόσμο, που υπερασπίζεται την ανθρώπινη ελευθερία, απέναντι στη δουλεία και τον σκοταδισμό.

Στιγμιότυπο από την εκδήλωση του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Ινστιτούτο Γκαίτε.

Ο Μάριος Δημητρίου με τον Σενέρ Λεβέντ, στην τελετή βράβευσής του Τουρκοκύπριου δημοσιογράφου.

Φώτο: Ο Σενέρ Λεβέντ στο βήμα.