Χ. Καραπασάογλου στην «24»: «Αντιστέκομαι άρα υπάρχω»…

Στη φυλακή τη Δευτέρα ο Τουρκοκύπριος αντιρρησίας συνείδησης

ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Ενώ τη Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2019,  ο 33χρονος Τουρκοκύπριος αντιρρησίας συνείδησης Χαλίλ Καραπασάογλου (Halil Karapasaoglu), αναμένεται να παρουσιαστεί στο στρατιωτικό «δικαστήριο» στην κατεχόμενη Λευκωσία και να οδηγηθεί στη φυλακή για έκτιση ποινής 20 ημερών, για την άρνησή του να υπηρετήσει ως έφεδρος στον τουρκοκυπριακό στρατό, δήλωσε σε συνέντευξη του στην «24» ότι «οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι πρέπει να μάθουν να εκφράζουν τη διαφωνία και την αντίσταση τους στην εξουσία και να πιστέψουν ότι μπορούν να αλλάξουν τη ζωή τους. «Αντιστέκομαι άρα υπάρχω», είναι το μότο της ζωής του… Δηλώσεις στην «24» και στον υπογράφοντα για το θέμα αυτό, έκαναν και οι Τουρκοκύπριοι δημοσιογράφοι Αλί Κισμίρ και Σερκάν Σογιαλάν, Πρόεδρος και Γενικός Γραμματέας αντίστοιχα, της Συντεχνίας Εργαζομένων στον Τύπο, Basin Sen, που ανακοίνωσαν στις 3 Ιανουαρίου 2019 ότι είναι και αυτοί αντιρρησίες συνείδησης, σε ένδειξη συμπαράστασης στον Χαλίλ Καραπασάογλου. «Εμείς που βλέπουμε τις δύο κοινότητες, την ελληνοκυπριακή και την τουρκοκυπριακή ως έναν λαό, αρνούμαστε να κρατήσουμε όπλο ενάντια σε ανθρώπους, με τους οποίους αποτελούμε τον ίδιο λαό», δήλωσαν. Η υπόθεση του Χαλίλ βρίσκεται τις τελευταίες εβδομάδες στα πρωτοσέλιδα και σε περίοπτες θέσεις των τουρκοκυπριακών εφημερίδων και συζητείται ευρέως στα κατεχόμενα, μεταξύ των πολιτικών, αλλά και των πολιτών στο διαδίκτυο – ενώ δραστηριοποιήθηηκε με διάφορες διαδικτυακές αναρτήσεις η δικοινοτική Πρωτοβουλία Αντιρρησιών Συνείδησης Κύπρου, μέλη της οποίας πραγματοποίησαν τη Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2019, συγκέντρωση έξω από τη «βουλή» των κατεχομένων, ενόψει της συζήτησης «νομοσχεδίου» για τους αντιρρησίες συνείδησης.. Υπενθυμίζουμε ότι βρίσκεται σε εξέλιξη δικαστική διαδικασία στο ΕΔΑΔ για την υπόθεση άλλων δύο Τουρκοκυπρίων αντιρρησιών συνείδησης, του Μουράτ Κανατλί (Murat Kanatli) και του Χαλούκ Σελάμ Τουφανλί (Haluk Selam Tufanli), που στο παρελθόν φυλακίστηκαν στα κατεχόμενα για την άρνηση τους να υπηρετήσουν στον κατοχικό στρατό. Ο  Μουράτ Κανατλί είχε παρουσιαστεί και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Μάϊο 2011 και μίλησε για την κατάσταση των αντιρρησιών συνείδησης στην Κυπριακή Δημοκρατία και στην κατεχόμενη περιοχή της Κύπρου. Ο Κανατλί δήλωσε στην εκδήλωση έξω από τη «βουλή» στις 7 Ιανουαρίου 2019 ότι «είναι ένα θετικό βήμα» η προετοιμασία του προσχέδιου «νόμου» για τους αντιρρησίες συνείδησης, αλλά υπάρχουν κάποια προβλήματα», κατά την έκφρασή του.

«Δεν θα πυροβολήσω τον φίλο μου τον Αντώνη»

Όπως είναι γνωστό, ο Χαλίλ Καραπασάογλου καταδικάστηκε στις 3 Ιανουαρίου 2019 από «στρατοδικείο» στα κατεχόμενα, αφού κρίθηκε ένοχος σε τέσσερις υποθέσεις που αφορούν την άρνησή του να υπηρετήσει ως έφεδρος το 2014, 2015, 2016 και 2017. Ο ίδιος δήλωσε ότι αρνείται να πληρώσει το χρηματικό πρόστιμο των 2 χιλιάδων τουρκικών λιρών (περίπου 360 ευρώ), για την καταβολή του οποίου δόθηκε προθεσμία 10 ημερών και έτσι, στις 14 Ιανουαρίου θα πρέπει να ξανα-παρουσιαστεί  στο «δικαστήριο» και αν δεν έχει πληρώσει μέχρι τότε το πρόστιμο, θα οδηγηθεί στη φυλακή για 20 ημέρες. «Με στέλνουν φυλακή γιατί δεν θέλω να κρατήσω όπλο και είπα ότι δεν θα πυροβολήσω τον φίλο μου τον Αντώνη», δήλωσε ο ίδιος μετά τη δικαστική διαδικασία, κρατώντας ένα κλαδί ελιάς και μιλώντας σε δεκάδες άτομα που είχαν συγκεντρωθεί έξω από το «δικαστήριο για να του συμπαρασταθούν. Πρόσθεσε ότι διαψεύστηκαν εκείνοι που πίστεψαν ότι η σημερινή «κυβέρνηση», είναι η πιο δημοκρατική μέχρι σήμερα, όπως η ίδια διατείνεται και αναφέρθηκε ιδιαίτερα στον «πρωθυπουργό» Τουφάν Ερχιουρμάν και στον «αναπληρωτή πρωθυπουργό» Κουντρέτ Όζερσαϊ, που προέρχονται από την ακαδημαϊκή κοινότητα. Είπε ότι η φυλάκισή του, «θα είναι ντροπή γι’ αυτούς, για τις καριέρες τους και για τις ζωές τους», ενώ για τον ίδιο, «είναι τιμή». Πρόσθεσε ότι ένας Ευρωβουλευτής έχει θέσει το θέμα στα θεσμικά όργανα της Ε.Ε (σ. σ. ο Τάκης Χατζηγεωργίου) και επεσήμανε ότι «το ζήτημα λαμβάνει πλέον μεγάλες διαστάσεις». Ο δικηγόρος του, Οντζέλ Πολιλί, ανέφερε ενώπιον του «δικαστηρίου» ότι ο πελάτης του «είναι ενάντια στον πόλεμο και τη βία και πιστεύει στον αντιμιλιταρισμό και ότι η Τουρκία είναι η μόνη χώρα στο Συμβούλιο της Ευρώπης, που δεν αναγνωρίζει αυτό το δικαίωμα στους αντιρρησίες συνείδησης». Τη δίκη παρακολούθησαν εκπρόσωποι των Ηνωμένων Εθνών και του Ευρωπαϊκού Γραφείου για τους Αντιρρησίες Συνείδησης.

Απειλές, αλλά και αλληλεγγύη

O Χαλίλ σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Ανατολικής Μεσογείου στην κατεχόμενη Αμμόχωστο, είναι ποιητής και όπως μας είπε σε συνάντηση που είχαμε μαζί του την Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2019 στο Σπίτι της Συνεργασίας στη νεκρή ζώνη στη Λευκωσία, γεννήθηκε στο μικρό τουρκοκυπριακό χωριό Ipsiilat, κοντά στο Λευκόνοικο. Απαντώντας σε σχετική μας ερώτηση, ανέφερε ότι η αντιμιλιταριστική του δράση και η προσαγωγή του στο «δικαστήριο», προκάλεσε τη μήνιν κάποιων Τούρκων φανατικών που τον απειλούν μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων, ακόμα και με θανάτωση.

-Παίρνεις στα σοβαρά αυτές τις απειλές;

-Θα γίνουν σοβαρές, αν αφήσεις τον φόβο να σε καταβάλει. Περίμενα έτσι κι αλλιώς, ότι θα αντιμετώπιζα μια τέτοια κατάσταση, αλλά για μένα ο αγώνας για την ειρήνη είναι ένα κρίσιμο υπαρξιακό ζήτημα, που συνδέεται με τα βασικά ερωτήματα «γιατί ζω» και «ποιος ο λόγος που είμαι εδώ»…Για μένα σημασία έχει η αλληλεγγύη που έχω από τη σύζυγο μου, την οικογένεια, τους φίλους μου, αλλά και από άγνωστους, που μου εκφράζουν με διάφορους τρόπους τη συμπαράστασή τους.

-Πότε και πώς άρχισες την αντιμιλιταριστική σου δράση;

– Το 2011 κλήθηκα να υπηρετήσω τη στρατιωτική μου θητεία και πήγα με το ζόρι στο στρατό – περισσότερο για να μη φέρω σε δύσκολη θέση τον πατέρα μου, που ήταν μέλος του πολιτικού προσωπικού του στρατού. Το 2013 ανακοίνωσα ότι είμαι αντιρρησίας συνείδησης και αρνήθηκα να παρουσιαστώ για τη στρατιωτική μου εφεδρεία. Να σας πληροφορήσω ότι ο πρώτος Τουρκοκύπριος αντιρρησίας συνείδησης ήταν ο  Σαλίχ Ασκέρογλου (Salih Askeroğlu), που το επίθετο του σημαίνει..στρατός(!) και που το 1993, όταν στην εξουσία βρισκόταν ο Ντενκτάς και τα πράγματα ήταν πολύ πιο δύσκολα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα, αρνήθηκε να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία, καταλήγοντας στη φυλακή. Είχε πει ότι η σύζυγος του ήταν Ελληνοκύπρια και είχε δηλώσει ότι δεν ήθελε να πάει στο στρατό, γιατί θα ήταν αναγκασμένος να πολεμήσει ως εχθρό του, τη σύζυγο του και τα παιδιά τους…

 Ένας υπαρξιακός και ένας πολιτικός λόγος

-Ποιος είναι ο βαθύτερος λόγος της άρνησης σου να υπηρετήσεις στο στρατό;

-Οι λόγοι είναι  δύο. Ο πρώτος λόγος είναι υπαρξιακός και σχετίζεται με την υπεράσπιση του δικαιώματος κάθε ανθρώπου να είναι ελεύθερος από τα δεσμά κάθε ολοκληρωτισμού. Ο δεύτερος λόγος είναι πολιτικός και σχετίζεται με την υπεράσπιση της ειρήνης και του αντιμιλιταρισμού και με την επιθυμία να μην έχουμε κανένα στρατό στην πατρίδα μας. Αντιστρατεύομαι την παρουσία στην Κύπρο, όχι μόνο του τουρκικού ή του τουρκοκυπριακού στρατού, αλλά και του ελληνοκυπριακού, του ελληνικού και του βρετανικού. Θέλουμε όλους τους στρατούς, έξω από την Κύπρο.

-Έχεις φίλους στις ελεύθερες περιοχές;

-Πολλούς. Κάποιοι από αυτούς είναι αντιρρησίες συνείδησης σαν εμένα και αγωνίζονται για τον ίδιο σκοπό.

-Μου είπες ότι είσαι ποιητής, αντιλαμβάνομαι όμως ότι η ποίηση και η συγγραφή στην Κύπρο, δεν μπορεί να είναι βιοποριστική εργασία για κανένα…

-Ναι, πράγματι. Για βιοπορισμό, έχω ένα μπαράκι, με το όνομα «1984» στη Λευκωσία, στέκι νέων ανθρώπων της δικής μου γενιάς, περιλαμβανομένων Ελληνοκυπρίων, όπου παρουσιάζονται κατά καιρούς διάφορα μουσικά συγκροτήματα. Ο φίλος μου ο Αντώνης τον οποίο ανέφερα στη δήλωσή μου στον Τύπο ότι δεν θα πυροβολήσω, είναι μουσικός και έπαιξε στο «1984» και πραγματικά τον νιώθω σαν αδελφό μου…

-Πώς αντιμετωπίζει η σύζυγος σου την ακτιβιστική σου δράση για την ειρήνη;

-Πρέπει να πω ότι παντρεύτηκα μόλις πριν ένα χρόνο. Η σύζυγος μου μοιράζεται τις ιδέες μου και με στηρίζει, όπως και η υπόλοιπη οικογένειά μου, παρά τις προηγούμενες διαφωνίες  συγγενών μου. Ο πατέρας μου ήρθε στο δικαστήριο την τελευταία φορά που παρουσιάστηκα. Μπορεί να μην έγιναν ακτιβιστές για την ειρήνη, αλλά τουλάχιστον κατανοούν τώρα καλύτερα τις ενέργειες μου – ότι αυτές είναι σημαντικές για την κοινωνία και ότι δεν μπορείς να αναγκάσεις κάποιον να κάνει κάτι που δεν θέλει. Αυτό είναι σημαντικό για μένα, πολύ περισσότερο γιατί η οικογένειά μου προέρχεται από ένα μικρό χωριό, όπου ζουν μόνο 200 άτομα – και όπως γνωρίζεις, στα χωριά οι άνθρωποι είναι πιο συντηρητικοί από τους κατοίκους των πόλεων.

Δίνοντας χώρο στη φαντασία και στο όνειρο

-Γιατί συχνά στην κουβέντα σου αναφέρεσαι με το «εμείς» και όχι με το «εγώ»;

-Δεν είμαι μόνος σε αυτό που κάνω. Παίρνω μηνύματα αλληλεγγύης από ανθρώπους και στις δύο πλευρές της Κύπρου, αλλά και από την Ελλάδα και την Τουρκία, που υποστηρίζουν την ειρήνη και την αποστρατικοποίηση, όχι μόνο της Κύπρου, αλλά γενικότερα. Μιλώ συνήθως με το «εμείς» αντί με το «εγώ», γιατί είμαι απλώς μια ανθρώπινη ύπαρξη και αν δεν είχα την υποστήριξη αυτών των ανθρώπων, δεν θα μπορούσα να το κάνω. Δεν είμαι κλεισμένος σε ένα δωμάτιο, χωρίς επιρροές από το περιβάλλον μου. Εμπνέομαι από βιβλία λογοτεχνίας που διαβάζω, από ανθρώπους που συναντώ και με τους οποίους διαπιστώνω κοινά όνειρα και επιθυμίες. Εμπνέομαι από την ίδια τη ζωή…

-Αν σου έλεγε κάποιος ότι είσαι ρομαντικός και ότι η σκληρή πραγματικότητα της Κύπρου, είναι ένας στρατιωτικοποιημένος κόσμος που δεν μπορεί να αλλάξει, απλώς και μόνο επειδή το θέλεις εσύ, τι θα του έλεγες;

-Υπάρχουν δύο πραγματικότητες – η μια πραγματικότητα του συστήματος και η άλλη πραγματικότητα των ανθρώπων σαν εμάς. Και αν δεις την Ιστορία, θα διαπιστώσεις ότι η πραγματικότητα των ανθρώπων σαν εμάς, που έδωσαν χώρο στη φαντασία και στο όνειρο για μια καλύτερη ζωή, άλλαξε τον κόσμο. Στην Κύπρο, οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι πρέπει να μάθουν να εκφράζουν τη διαφωνία και την αντίσταση τους στην εξουσία και να πιστέψουν ότι μπορούν να αλλάξουν τη ζωή τους. Πρέπει να πάρουμε τη ζωή μας, τη φαντασία μας, την πραγματικότητά μας στα δικά μας χέρια, να μην την αφήσουμε να εξαρτάται από τους πολιτικούς. Αυτή είναι η δική μας αντίσταση στην αποξένωση του σύγχρονου ανθρώπου. Όπως είναι γνωστό, ο Γάλλος φιλόσοφος Καρτέσιος είπε «Σκέφτομαι άρα υπάρχω». Αλλά τώρα εμείς πιστεύουμε ότι «Αντιστέκομαι άρα υπάρχω».

Η δύναμη της λογοτεχνίας και της τέχνης

-Πολλοί πιστεύουν ότι αν δεν μπεις στην πολιτική και δεν αναλάβεις πολιτική εξουσία, δεν μπορείς να αλλάξεις τα πράγματα. Θα έβλεπες λοιπόν τον εαυτό σου να μπαίνει μελλοντικά στην πολιτική;

-Όχι, δεν πρόκειται ποτέ να μπω στην πολιτική και ναι, μπορείς να αλλάξεις τα πράγματα, όντας εκτός πολιτικής. Διάβασα Τολστόϊ, διάβασα Ντοστογιέφσκι, διάβασα Τζακ Λόντον και άλλους συγγραφείς που πλούτισαν τη φαντασία μου και με βοήθησαν να βρω τη ψυχή μου και τη δική μου φωνή. Πιστεύω ότι μπορείς να επηρεάσεις πραγματικά και να δώσεις νόημα στην ανθρώπινη ύπαρξη, μόνο μέσω της λογοτεχνίας και της τέχνης γενικά – όχι μέσω της πολιτικής…

«Να μας φέρνεις σουβλάκια στη φυλακή»

Δήλωσαν τα εξής στην «24», οι Τουρκοκύπριοι συνάδελφοι Αλί Κισμίρ (Ali Kismir) και Σερκάν Σογιαλάν (Serkan Soyalan), Πρόεδρος και Γενικός Γραμματέας αντίστοιχα, της Συντεχνίας Εργαζομένων στον Τύπο, Basin Sen, όταν τους συναντήσαμε τη Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2019, στην εκδήλωση για τα 47 χρόνια της ίδρυσης της Basin Sen: «Είναι πολύ σημαντικό αυτό που κάνει ο Χαλίλ, καθώς συνεχίζει ένα αγώνα που άρχισε στη χώρα μας πριν 20 χρόνια. Αποφασίσαμε να συμπαρασταθούμε έμπρακτα στον Χαλίλ, γιατί στο βόρειο μέρος της Κύπρου υπάρχει εισβολή της Τουρκίας κι εμείς δεν θέλουμε να φοράμε τη στολή του τουρκικού στρατού που έκανε εισβολή στην Κύπρο. Ένας είναι ο λαός της Κύπρου κι εμείς δεν θέλουμε πόλεμο μεταξύ μας, θέλουμε ειρήνη».

Μετά από σχετική μας ερώτηση, δήλωσαν ότι υπηρέτησαν και οι δύο τη στρατιωτική τους θητεία και ότι αποφάσισαν να μην προσέρχονται να υπηρετούν ως έφεδροι, όπως κάνει ο Χαλίλ. Μας είπαν ότι δεν είναι συμβολική η συμπαράσταση τους στον Χαλίλ και ότι είναι αποφασισμένοι ακόμα και να πάνε στη φυλακή, όπως εκείνος. «Να μας φέρνεις σουβλάκια στη φυλακή» είπαν γελώντας, στον υπογράφοντα. Η συνομιλία μας μαζί τους, έγινε  με τη μεταφραστική βοήθεια του νεαρού συναδέλφου Τουνάϊ Μερτεκσί (Tunay Merteksi), που μας είπε ότι τέλειωσε πριν δύο χρόνια τις σπουδές του στην Ελληνική Φιλολογία σε Πανεπιστήμιο της Άγκυρας, έζησε στη συνέχεια στην Αθήνα για έξι μήνες και συνέχισε με σπουδές Δημοσιογραφίας στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Κερύνειας. Εργάζεται στη δίγλωσση διαδικτυακή εφημερίδα Voice of the Island, που ενημερώνει τους αναγνώστες της στα ελληνικά και τουρκικά.

Στήριξη και από «βουλευτές»

Στο μεταξύ, τη στήριξή τους προς τον Χαλίλ Καραπασάογλου εξέφρασαν οι «βουλευτές» του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος Ντογούς Ντεριά, Φαζιλέτ Οζντενεφέ, Φικρί Τόρος και Σαλαχί Σαχιρέρ και του Κόμματος Κοινοτικής Δημοκρατίας Χουσεΐν Αγκολεμλί. Το μέλος του Κόμματος Εθνικής Ενότητας, Χασάν Γιουτζελέν εξέφρασε επίσης τη στήριξή του προς τον Χαλίλ, «αν και έχουν διαφορετικές πολιτικές απόψεις», όπως είπε. Επεσήμανε δε, ότι «ο «νόμος» για τη στρατιωτική θητεία, είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο οι νέοι εγκαταλείπουν τα κατεχόμενα και πρέπει να επανεξεταστεί».

Τι προτίθεται να κάνει η Ευρώπη;

Όπως ανέφερε και ο ίδιος ο Χαλίλ Καραπασάογλου, την περίπτωσή του έφερε ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ο Ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ Τάκης Χατζηγεωργίου με γραπτή ερώτηση που κατέθεσε στις 3 Ιανουαρίου 2019 και με αίτημα γραπτής απάντησης. Έχει ως εξής, η ερώτηση του Ευρωβουλευτή: «Το 2013 ο Χαλίλ Καραπασάογλου ανακοίνωσε ότι είναι αντιρρησίας συνείδησης και αρνήθηκε να υπηρετήσει τη στρατιωτική του εφεδρεία, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει τώρα το ενδεχόμενο να φυλακιστεί στα κατεχόμενα από την Τουρκία εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο κ. Χαλίλ είχε υπηρετήσει κανονικά την θητεία του και παρουσιάστηκε και μία φορά για εφεδρεία ωστόσο εδώ και 4 χρόνια αρνείται να παρουσιαστεί ως έφεδρος. Η δίκη του ενώπιον του «στρατοδικείου» έχει ολοκληρωθεί και σήμερα, 3 Ιανουαρίου, αναμένεται η απόφαση, με ορατό το ενδεχόμενο ο Καραπασιάογλου να καταδικασθεί σε ποινή φυλάκισης μέχρι και 4 χρόνια. Ο ίδιος προτίθεται, εφόσον η απόφαση είναι καταδικαστική, να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου, η στρατιωτική θητεία και η συμμετοχή σε στρατιωτικές ασκήσεις είναι υποχρεωτική. Οι πολίτες δικάζονται σε στρατιωτικό δικαστήριο, η αστυνομία είναι υπό τον έλεγχο του τουρκικού στρατού, ενώ ολόκληρη η περιοχή είναι υπό την κυριαρχία του τουρκικού κατοχικού στρατού. Το δικαίωμα στην άρνηση στράτευσης κατοχυρώνεται από τον Ευρωπαϊκό Χάρτη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και οι αντιρρησίες συνείδησης έχουν τη δυνατότητα εναλλακτικής θητείας. Προτίθεται η ΕΕ να καταδικάσει το εν λόγω περιστατικό, το οποίο αποτελεί καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ενός ανθρώπου, ο οποίος αρνήθηκε να υπηρετήσει τον κατοχικό στρατό και να προβεί σε διαβήματα προς την τουρκική κυβέρνηση;».

Ο Χαλίλ με κλαδί ελιάς στο στρατιωτικό δικαστήριο στην κατεχόμενη πλευρά της Λευκωσίας.

Με τη σύζυγο του Τουκσέ Κορούογλου (Tugce Koruoglu).

Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι έξω από το στρατιωτικό δικαστήριο στην κατεχόμενη Λευκωσία στις 3 Ιανουαρίου 2019 σε ένδειξη αλληλεγγύης στον Χαλίλ Καραπασάογλου.

Ο Μάριος Δημητρίου με τον Πρόεδρο και τον Γ.Γ. της Basin Sen, Αλί Κισμίρ και Σερκάν Σογιαλάν, που ανακοίνωσαν επίσης ότι είναι αντιρρησίες συνείδησης.

Φώτο: Ο Χαλίλ Καραπασάογλου με τον Μάριο Δημητρίου στις 8 Ιανουαρίου 2019 στη διάρκεια της συνέντευξης στο Σπίτι της Συνεργασίας στη νεκρή ζώνη στη Λευκωσία.