Με το κλείσιμο των Συνεργατικών Ιδρυμάτων στέρησαν σε χιλιάδες την ασφάλεια υγείας

Ο καταποντισμός και το κλείσιμο της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας και των άλλων Συνεργατικών Πιστωτικών Ιδρυμάτων, εκτός από τις οικονομικές ζημιές και επιπτώσεις που έφερε σε φορείς και χιλιάδες πρόσωπα, είχε και μια άλλη οικονομική και κοινωνική επίπτωση. Άφησε ακάλυπτους ασφαλιστικά χιλιάδες άτομα που ήταν ασφαλισμένα σε διάφορες ασφαλιστικές εταιρείες.

Του Χαράλαμπου Αντωνιάδη

Με το κλείσιμο των Συνεργατικών Εταιρειών τερματίστηκαν και χιλιάδες ασφαλιστικά συμβόλαια που είχαν συναφθεί και πληρώνονταν μέσω των δεκάδων Συνεργατικών Ιδρυμάτων που λειτουργούσαν σε ολόκληρη την Κύπρο. Έτσι ένας τεράστιος αριθμός προσώπων παρέμειναν ανασφάλιστα. Αλλά το κυριότερο δεν έχουν τη δυνατότητα να προχωρήσουν σε σύναψη άλλων ασφαλιστικών συμβολαίων, ή αν μπορούν να το κάνουν θα είναι υποχρεωμένα να καταβάλλουν δυσανάλογα ψηλά ασφάλιστρα. Αυτό αφορά κυρίως και πάνω απ΄ όλα τις ασφάλειες υγείας, αλλά όχι μόνο.

Όπως είναι γνωστό, μέσω των διαφόρων Συνεργατικών Πιστωτικών Ιδρυμάτων και κυρίως των επαγγελματικών Συνεργατικών Εταιρειών, ήταν ασφαλισμένο σχεδόν το σύνολο των μελών τους. Αναφερόμαστε σε μεγάλα σύνολα όπως εκπαιδευτικοί (δάσκαλοι και καθηγητές), δημόσιοι υπάλληλοι, αστυνομικοί, στρατιωτικοί, ιδιωτικοί υπάλληλοι διαφόρων κλάδων κ.λπ. Ήταν μια τακτική δεκάδων χρόνων, οι συντεχνίες να ασφαλίζουν ομαδικά μέσω των οικείων Συνεργατικών Ιδρυμάτων, τα μέλη τους εξασφαλίζοντας μάλιστα ανταγωνιστικά ασφάλιστρα. Σύμφωνα πάντα με την τακτική που ακολουθείτο τα ασφαλιστικά συμβόλαια ανανεώνονταν καθεχρονικά αυτόματα και τα ασφάλιστρα καταβάλλονταν από τις καταθέσεις των ενδιαφερομένων.

Τι προέκυψε με την κατάρρευση

Με την κατάρρευση του Συνεργατισμού και την εξαγορά των εργασιών του από την Ελληνική Τράπεζα, τα χιλιάδες ασφαλιστικά συμβόλαια τερματίστηκαν με ευθύνη και των δύο μερών, Ελληνικής Τράπεζας και ασφαλιστικών εταιρειών. Όσον κι αν φαίνεται οξύμωρο, στις ασφαλιστικές εταιρείες η διακοπή των ασφαλιστικών αυτών συμβάσεων είναι συμφέρουσα. Ο λόγος είναι ότι οι κάτοχοί τους είναι στη μεγάλη τους πλειοψηφία, είτε άτομα μεγάλης ηλικίας είτε ακόμα και συνταξιούχοι. Είναι δηλαδή οι κατηγορίες και οι ομάδες ασφαλισμένων, που πέραν όλων των άλλων είναι ζημιογόνες για τις ασφαλιστικές εταιρείες. Είναι τα άτομα που πιο συχνά χρειάζεται να καταφύγουν στους γιατρούς για έκτακτες περιπτώσεις ή υποφέρουν από χρόνιες ασθένειες.

Με τον τερματισμό των συμβολαίων τους μένουν ακάλυπτοι με αποτέλεσμα να χρειάζεται να πληρώνουν από την τσέπη τους μεγάλα ποσά για ιατρική περίθαλψη, τη στιγμή που μια ζωή κατέβαλλαν ασφάλιστρα στις εταιρείες που τώρα τους γυρίζουν την πλάτη.

Το χειρότερο όμως είναι ότι με τις σημερινές καταστάσεις και τα προσωπικά δεδομένα των ενδιαφερομένων, δεν βρίσκεται ασφαλιστική εταιρεία να τους καλύψει, κυρίως επαναλαμβάνουμε στον τομέα της υγείας. Η ηλικία τους και η υγεία τους θεωρούνται παράγοντες που καθιστούν ασύμφορη, για τις ασφαλιστικές εταιρείες, την κάλυψη των ατόμων αυτών. Πολύ περισσότερο που μεγάλη μερίδα τους ανήκει στις τάξεις των συνταξιούχων. Ακόμα και σε περίπτωση που κάποιος από τους ενδιαφερομένους βρει ασφαλιστική εταιρεία για να του προσφέρει ασφάλεια υγείας, απαιτούνται απαγορευτικά τέλη ασφάλισης. Έτσι ένας μεγάλος αριθμός ατόμων, που υπολογίζεται σε δεκάδες χιλιάδες, μένουν επί ξύλου κρεμάμενοι. Δημιουργείται με αυτό τον τρόπο άλλο ένα κοινωνικό πρόβλημα που με την πάροδο του χρόνου θα αναδύεται ολοένα και πιο πολύ και θα προκαλεί αναστάτωση για τους ίδιους τους ενδιαφερομένους αλλά και για το περιβάλλον τους.

Και το ανακόλουθο

Το εκπληκτικό όμως είναι ότι οι ίδιες ασφαλιστικές εταιρείες που ευσχήμως αποφεύγουν να ανανεώσουν τα πιο πάνω συμβόλαια, χωρίς ντροπή απευθύνονται σε πολλούς από τους μέχρι χτες πελάτες τους για να τους ενημερώσουν ότι τους έχουν ανανεώσει ατομικά συμβόλαια που αφορούν κάλυψη περιουσίας, συνήθως και κυρίως οικιών. Στις επιστολές, που οι εταιρείες στέλνουν, ενημερώνουν τους ενδιαφερομένους ότι ανανεώθηκε το συμβόλαιο που τους αφορά, αλλά πλέον επειδή δεν λειτουργούν τα Συνεργατικά Ιδρύματα από τα οποία πληρώνονταν αυτόματα κατ’ έτος τα ασφάλιστρα, θα πρέπει να προσέλθουν οι ίδιοι για την εξόφλησή τους. Παρατηρείται δηλαδή το φαινόμενο οι ασφαλιστικές εταιρείες να ενεργούν κατά το δοκούν και το συμφέρον τους, χωρίς εκ των προτέρων συνεννόηση ή ενημέρωση των πελατών τους. Τις ασφάλειες υγείας τις καταργούν χωρίς να ρωτήσουν αν ο πελάτης ενδιαφέρεται να συνεχίσει να έχει κάλυψη και να καταβάλλει ο ίδιος τα ασφάλιστρα, ενώ στην κάλυψη περιουσίας χωρίς και πάλι να ρωτήσουν τον πελάτη ανανεώνουν τα ασφαλιστικά συμβόλαια. Κι αυτό είναι νομικό σημείο για το οποίο πολλοί διαμαρτυρόμενοι δηλώνουν έτοιμοι να καταφύγουν ακόμα και στη δικαιοσύνη.