Ρέει άφθονο μαύρο χρήμα

Ανθεί η παραοικονομία και ουδείς συγκινείται

Tης Αλεξίας Καφετζή

Καμιά αίσθηση δεν προκάλεσαν τα πρόσφατα δημοσιεύματα για ετήσια δαπάνη εκ μέρους γονιών, 50 εκατομμυρίων ευρώ για φροντιστηριακά μαθήματα των παιδιών τους-μαθητών.

Κανένας δεν συγκινήθηκε και κανείς δεν αντέδρασε. Πλην κάποιων αναμασημένων σχολίων από τους συνήθεις εκπροσώπους κάποιων συνδέσμων, καμιά ουσιαστική, σοβαρή προσέγγιση που να αγγίζει την ουσία του θέματος.

Οι λόγοι της αδιαφορίας προς τέτοια δημοσιεύματα και πληροφορίες που κατά καιρούς βλέπουν το φως της δημοσιότητας, είναι βασικά δύο.

Α). Υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία βασισμένα σε έρευνες που διεξήχθηκαν στο παρελθόν που ανεβάζουν το κόστος των φροντιστηρίων και γενικά της παραπαιδείας σε πολλαπλάσιο εκείνο των 50 εκατομμυρίων που αναφέρθηκε τώρα.

Β). Ποιο σημαντικός λόγος είναι ο εθισμός και η εξοικείωση της κυπριακής κοινωνίας στη διακίνηση μαύρου χρήματος σε όλο το εύρος των οικονομικών και άλλων δραστηριοτήτων που παρατηρούνται στην κυπριακή επικράτεια.

Ο κόσμος ακούει καθημερινά για εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που καρπούνται διάφοροι από νόμιμες, αλλά και παράνομες δραστηριότητες, αλλά που ποτέ δεν δηλώνονται σαν έσοδα στα αρμόδια κρατικά τμήματα για την καταβολή του νόμιμου φόρου που υποχρεούνται να αποδώσουν στο κράτος.

Ιδιαίτερα αυτό συμβαίνει με ορισμένες τάξεις όπως γιατροί, δικηγόροι και λογιστές που στην πλειοψηφία τους έχουν τεράστια έσοδα, αλλά δηλώνουν ελάχιστα έως καθόλου, για σκοπούς φορολογίας.Μικρό δείγμα και μέτρο της φοροδιαφυγής που ενδημεί στον τόπο μας, είναι η στάση των γιατρών να απορρίπτουν συμμετοχή τους στο ΓΕΣΥ με εξασφαλισμένα έσοδα άνω των 200.000 ευρώ ετησίως και να επιμένουν να συνεχίσουν να εργάζονται όπως μέχρι σήμερα για να καρπούνται πολλαπλάσια έσοδα και μάλιστα αδήλωτα και κατά συνέπεια αφορολόγητα.

Αμύθητος πλούτος στα χέρια λίγων

Είναι κοινή πλέον η διαπίστωση ότι στα χέρια ορισμένων επαγγελματιών έχει συγκεντρωθεί αμύθητη περιουσία, κινητή και ακίνητη. Μέρος αυτής έχει διοχετευτεί σε διάφορες χώρες του εξωτερικού και άλλη παραμένει στην Κύπρο. Γνωστό επίσης είναι ότι για τους τύπους και μόνο φροντίζουν η περιουσία αυτή να εγγράφεται σε συζύγους, τέκνα ή άλλους στενούς συγγενείς. Με τον τρόπο αυτό θεωρούν ότι είναι καλυμμένοι και εμφανίζονται οι ίδιοι περίπου… φτωχοί εργαζόμενοι που μόλις και μετά βίας βγάζουν τα προς το ζην.

Είναι τραγικό ότι ενώ όλα αυτά είναι γνωστά ακόμα και στον τελευταίο πολίτη αυτού του κράτους, τα αρμόδια κρατικά τμήματα, ελάχιστα πράττουν προς την κατεύθυνση της αποκάλυψης και δραστικής τιμωρίας τέτοιων φαινομένων. Ακόμα και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας εξοργισμένος με τη στάση των γιατρών στο θέμα του ΓΕΣΥ, δεν απέφυγε τον πειρασμό και επισήμανε τη φοροδιαφυγή που υπάρχει από πλευράς των υπηρετούντων στον τομέα της υγείας, ενώ αργότερα υποχρεώθηκε να αναφερθεί σε φοροδιαφυγή και άλλων επαγγελματιών, όπως των λογιστών.

Ενώ λοιπόν όλοι γνωρίζουν, όλοι έχουν προσωπικές παραστάσεις, βλέποντας πολλούς να ζουν στη χλιδή και να διάγουν βασιλικό βίο, δεν παρατηρείται καμιά ουσιαστική κίνηση από πλευράς του τμήματος φορολογίας για πάταξη του φαινομένου αυτού. Δηλώσεις και εξαγγελίες που κατά καιρούς έγιναν στο παρελθόν, για δραστηριοποίηση που θα περιόριζε έστω το φαινόμενο της φοροδιαφυγής και της διακίνησης μαύρου χρήματος, παρέμειναν λόγια του αέρα και τίποτε ουσιαστικό δεν έγινε. Αντί αυτού, εύκολα διαπιστώνεται ότι η παραοικονομία διογκούται συνεχώς, με αποτέλεσμα η Κυβέρνηση να υποχρεώνεται να καταφεύγει σε φορολογίες για να καλύψει τα ελλείμματα στα κρατικά ταμεία.

Κυνηγούν μαρίδες

Αντί λοιπόν να υπάρξει το κυνηγητό και η τιμωρία όλων αυτών που παρανομούν με τόση προκλητικότητα, η αυστηρότητα των αρμοδίων εξαντλείται σε παραγωγικές τάξεις που με τη δουλειά τους, τις επενδύσεις τους, προσφέρουν στην εθνική οικονομία, συμβάλλουν στην αύξηση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος και στη δημιουργία θέσεων εργασίας. Είναι καθημερινά τα παράπονα τόσο από άτομα όσο και από εταιρείες με καθαρές και παραγωγικές δραστηριότητες για το κυνηγητό που υφίστανται από τα αρμόδια τμήματα για να καταβάλουν μέχρι το τελευταίο σεντ για εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους προς το κράτος. Την ίδια όμως στιγμή οι πολυεκατομμυριούχοι και οι φοροδιαφυγάδες, τυγχάνουν περίπου ασυλίας, για να αυξάνουν ολοένα και πιο πολύ τα αμύθητα πλούτη, συγκεντρώνοντας στα χέρια τους περισσότερα και περισσότερα, στερώντας ακόμα και με αυτό τον τρόπο από την εθνική οικονομία, ρευστότητα που τόση ανάγκη έχει στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.