Ευρώπη, ένα πολύτιμο, κυπριακό κομμάτι μας!

Ξενοδοχείο «Χίλτον», Λευκωσία, Κύπρος Η Διευθύντρια του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών κα Σόφη Μιχαηλίδου συντονίζει τον Ανοιχτό Διάλογο Πολιτών με τον Επικεφαλής Εκπρόσωπο Τύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μαργαρίτη Σχοινά, με θέμα: «Ποιά Ευρώπη θέλουμε;». // ‘’Hilton’’ Hotel, Lefkosia, Cyprus The Director of the Press and Information Office, Ms Sophie Michaelides, coordinates a Citizens’ Dialogue with the Chief Spokesman of the European Commission Mr Margaritis Schinas, titled: "Which Europe do we want?".

ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

«Παρόλο που η Ευρώπη δεν είναι κάτι για το οποίο θα βγούμε στους δρόμους να διαδηλώνουμε παθιασμένα, είναι ένα κομμάτι του ποιοι είμαστε, ένα κομμάτι της ταυτότητάς μας και όπως όλα όσα συνθέτουν την ταυτότητά μας, πρέπει να το στηρίξουμε», τόνισε χαρακτηριστικά ο Επικεφαλής Εκπρόσωπος Τύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μαργαρίτης Σχοινάς, μιλώντας την 1η Μαρτίου 2019 σε ανοιχτό διάλογο πολιτών με τίτλο «Ποια Ευρώπη θέλουμε;» στο ξενοδοχείο «Χίλτον» στη Λευκωσία, που συνδιοργάνωσαν η Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Κύπρο και το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών (ΓΤΠ) και συντόνισε η Διευθύντρια του ΓΤΠ Σόφη Μιχαηλίδου. Συμμετείχαν δεκάδες πολίτες και μαθητές από επτά Λύκεια – Βεργίνας Λάρνακας, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ Λάρνακας, Αγίου Γεωργίου Λάρνακας English School,  Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ’ Δασούπολης, Λυκείου Σολέας και Απεητείου Γυμνασίου Αγρού. «Τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια υπό την ηγεσία του Ζαν Κλοντ Γιούνγκερ», είπε ο Μαργαρίτης Σχοινάς, «έχουμε κάνει σε όλη την Ευρώπη 1200 παρόμοιες εκδηλώσεις. Παρουσιάζουμε τις ιδέες μας στο διάλογο με τους νέους, με τους ανθρώπους της παραγωγικής οικονομίας και με τους θεσμικούς εκπροσώπους και όχι στις κλειστές αίθουσες των Βρυξελλών, γιατί πρέπει με κάποιο τρόπο να «απο-βρυξελλοποιήσουμε» την Ευρώπη. Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για την Ευρώπη, με απλούς κατανοητούς όρους».

Ειρήνη, ευημερία και ήπια ισχύς

«Πολλές φορές είμαι αντιμέτωπος με το ερώτημα «γιατί η Ευρώπη είναι καλό πράγμα;» – και όσο πιο εύκολη είναι η ερώτηση, τόσο πιο δύσκολη είναι η απάντηση», είπε στην εισαγωγή της ομιλίας του ο Έλληνας Εκπρόσωπος Τύπου της Κομισιόν και συνέχισε: «Απευθύνομαι στα νέα παιδιά που μας τιμούν με την παρουσία τους σήμερα, γιατί πολλά από αυτά που έφτιαξαν την Ευρώπη και που τα θεωρούν ίσως δεδομένα, έγιναν πολύ πριν την εποχή τους και δεν τα έζησαν με την ίδια ένταση που τα έζησαν οι γονείς και οι παππούδες τους. Είναι τρεις οι λόγοι για τους οποίους το εγχείρημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δικαιώθηκε από την Ιστορία. Ο πρώτος λόγος είναι ότι τα τελευταία 60 χρόνια στην Ευρώπη, είναι η πιο μακρά περίοδος ειρήνης και δημοκρατίας στην ήπειρο – μια ήπειρο όπου όλοι πολέμησαν με όλους για όλα, παντού. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι συνολικά βελτιώσαμε το βιοτικό μας επίπεδο από τότε που ξεκίνησε το ευρωπαϊκό εγχείρημα μέχρι τώρα, οκτώ φορές, δηλαδή ζούμε οκτώ φορές καλύτερα από ό,τι ζούσαν οι πατεράδες και οι παππούδες μας. Και ο τρίτος λόγος και ίσως ο πιο σημαντικός, είναι ότι η Ευρώπη σιγά αλλά σταθερά, αναδεικνύεται ως το παγκόσμιο επίκεντρο της ήπιας ισχύος – αυτού που λέμε στα αγγλικά soft power. Εμείς μπορεί να μην έχουμε αεροπλανοφόρα και μαχητικά αεροπλάνα, αλλά έχουμε δημοκρατία, έχουμε κράτη στα οποία τα δικαιώματα των μειονοτήτων προστατεύονται, ζούμε σε μια ήπειρο που η θέση της γυναίκας στην οικογένεια, στην κοινωνία και στην αγορά εργασίας είναι κατοχυρωμένη. Έχουμε καθολικά συστήματα δωρεάν εκπαίδευσης και υγείας. Προσέχουμε τους ηλικιωμένους μας και δεν έχουμε θανατική ποινή. Ψηφίδες όλων αυτών, μπορεί να βρείτε κι αλλού στον κόσμο, αλλά όλα αυτά μαζί, θα τα βρείτε μόνο στην Ευρώπη. Αυτοί οι τρεις λόγοι είναι η συγκολλητική ουσία που κρατάει όρθια την ευρωπαϊκή ενοποίηση. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η ιστορική μας επιτυχία είναι αρκετή για να μπορέσει η Ευρώπη να αντιμετωπίσει τις μεγάλες προκλήσεις που γίνονται ολοένα και πιο έντονες και απαιτητικές». Ο ομιλητής ανέφερε ως μεγαλύτερες προκλήσεις της μελλοντικής πορείας της ΕΕ, τη συνέχιση της ευρωστίας της ευρωπαϊκής οικονομίας, τη δημιουργία μιας συνεκτικής ευρωπαϊκής πολιτικής ασφάλειας και μετανάστευσης και τη χρηματοδότηση, μέσα στην επόμενη επταετία, της  επιχειρηματικότητας, της καινοτομίας, της προστασίας του περιβάλλοντος και της πράσινης ενέργειας, «ώστε να σταματήσουμε να κτίζουμε τσιμέντο και άσφαλτο», όπως είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας τα εξής: «Πρέπει η Ευρώπη να είναι κάτι παραπάνω από το επίκεντρο του soft power και να γίνει μια ηγετική παρουσία στον κόσμο – στο εμπόριο, στην ασφάλεια, στις διεθνείς σχέσεις – αρχίζοντας να καταλαμβάνει το χώρο που δυστυχώς άφησαν ακάλυπτο οι ΗΠΑ και άλλες παγκόσμιες δυνάμεις, που άρχισαν να βλέπουν πιο πολύ προς τα μέσα, αντί προς τα έξω. Μια τελευταία έγνοια που πρέπει να συζητήσουμε – συνέχισε – είναι η άνοδος σε πολλά σημεία της Ευρώπης, των δυνάμεων του ακραίου λαϊκισμού, των «πολιτικών της ταυτότητας», των δυνάμεων που λένε «εγώ είμαι καλύτερος από σένα, άρα μόνο εγώ κι αυτοί που είναι σαν κι εμένα έχουν δικαίωμα σε αυτό και σε κείνο»…Δυο φορές τον περασμένο αιώνα, αυτές οι δυνάμεις κυριάρχησαν – την πρώτη φορά η Ευρώπη βίωσε τα στρατιωτικά κενοτάφια με εκατομμύρια νεκρούς στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη δεύτερη φορά τα κρεματόρια του Άουσβιτς στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν πρέπει λοιπόν ν’ αφήσουμε αυτή την άνοδο του μίσους, του λαϊκισμού και του εξτρεμισμού να πάρει το πάνω χέρι στην Ευρώπη και η συζήτηση που κάνουμε τώρα και οι ευρωεκλογές τον Μάϊο 2019, θα είναι μια μεγάλη ευκαιρία ν’ αντιπαρατεθούμε σε επίπεδο ιδεών, αξιών και μελλοντικής πορείας».

Μια πανστρατιά για τη γεφύρωση του χάσματος

Την πρώτη ερώτηση στον ομιλητή έθεσε η συντονίστρια της συζήτησης Σόφη Μιχαηλίδου, αφού αναφέρθηκε στην παρουσία των εφήβων μαθητών Μέσης Εκπαίδευσης, πληροφορώντας ότι η ίδια κατάγεται από τον Αγρό, το Λύκειο του οποίου συμμετείχε με αντιπροσωπεία του στην εκδήλωση.

-«Ο Αγρός δεν είναι παραγνωρισμένος ή παραμελημένος, αλλά δεν παύει να είναι ένα χωριό στα βουνά του Τροόδους, σε ένα νησί στην άκρη της Ευρώπης και με μόνο 15 χρόνια ιστορίας μέσα στην ΕΕ. Τι να πούμε στη νεότερη γενιά για τη διαδικασία που ακολουθείται στην ΕΕ για την καθημερινή τους ζωή και πώς θα γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα στα κέντρα αποφάσεων των Βρυξελλών και στους πολίτες, ιδιαίτερα της Κύπρου;».

Μαργαρίτης Σχοινάς

-«Αυτή η γεφύρωση του χάσματος είναι σημαντική, αλλά ποιος έχει την ευθύνη γι’ αυτή τη γεφύρωση; Είναι πολύ άδικο η ευθύνη να ρίχνεται στις Βρυξέλλες. Για να μπορέσουμε να φτιάξουμε αυτή τη γέφυρα, χρειάζεται μια πανστρατιά, δηλαδή χρειάζεται να αναλάβει ο καθένας το κομμάτι της ευθύνης που του αναλογεί: Oι κυβερνήσεις, οι βουλευτές, οι ευρωβουλευτές, οι δήμαρχοι, οι κοινωνικοί εταίροι, οι κοινωνίες των πολιτών, τα συνδικάτα, οι αγρότες, η γενιά Erasmus. Υπάρχουν πράγματα που μας κάνουν πολύ κακό και πρέπει να σταματήσουν. Π   ρέπει να σταματήσει η συστηματική «εθνικοποίηση» των επιτυχιών της Ευρώπης και η συστηματική «κοινοτικοποίηση» των αποτυχιών της. Δηλαδή ό,τι καλό γίνεται στην Ευρώπη, το έκανε πάντα κάποιος πρωθυπουργός, μια κυβέρνηση…ό,τι κακό γίνεται, φταίνε οι Βρυξέλλες…Αυτό πρέπει να σταματήσει. Αυτό εν πολλοίς προκάλεσε το Brexit, όταν επί δεκαετίες, γενιές Βρετανών πολιτικών έλεγαν ότι «φταίνε οι Βρυξέλλες…». Εκτιμώ λοιπόν ότι αυτή η πανστρατιά, η στράτευση γύρω από το καθήκον της αλήθειας, μας αφορά όλους και γίνεται ακόμα πιο απαιτητική στους τωρινούς καιρούς της απο-πληροφόρησης και των fake news, ενώ όσο πλησιάζουμε στις ευρωεκλογές, οι πολλοί εχθροί της Ευρώπης θα φορτώσουν τα όπλα τους και θ’ αρχίσουν να μας πυροβολούν».

Η λύση θα είναι ευρωπαϊκή

Κυριάκος Πιερίδης δημοσιογράφος

-«Παρατηρείται σήμερα στην Ευρώπη, άνοδος των εθνικιστικών, αντιδραστικών προσεγγίσεων, υπό το πρίσμα του γεγονότος ότι δεκαπέντε χρόνια μετά την ένταξη, το μέγιστο στοίχημα για την Κύπρο, η συμφιλίωση, η λύση του κυπριακού και ο τερματισμός της κατοχής, παραμένει αναπάντητο…».

-«Όταν μιλάμε για την άνοδο του λαϊκισμού, πρέπει να κάνουμε ένα διαχωρισμό ανάμεσα σε δύο ομάδες πολιτών. Η μια ομάδα – στην οποία περιλαμβάνονται και οι γονείς μου – έχουν γνήσιες απορίες και ανησυχίες για την Ευρώπη και σε αυτή την ομάδα χρωστάμε λύσεις και απαντήσεις. Αυτούς τους ανθρώπους θα ήταν λάθος να τους πακετάρουμε με τους λαϊκιστές, αλλά τους οφείλουμε απαντήσεις, επιχειρήματα και λύσεις. Υπάρχουν όμως και οι άλλοι, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να καταστρέψουν την Ευρώπη, που δεν ενδιαφέρονται για κανένα επιχείρημα, δεν ακούνε τίποτα και δεν θέλουν την Ευρώπη. Αυτούς πρέπει να τους κερδίσουμε, όπως τους κέρδισε ο Μακρόν στο Παρίσι. Δεν τους κέρδισε πολεμώντας τους στη λάσπη, αλλά τους κέρδισε ίσια, μπροστά, με κριτικά επιχειρήματα…Για τη σύγχρονη ευρωπαϊκή Κύπρο της ευρωζώνης, που βρίσκεται στον σκληρό πυρήνα της ολοκλήρωσης και συμμετέχει σε όλα τα επίπεδα των συζητήσεων, έχω να πω ότι η επιρροή της μέσα στην ΕΕ είναι πρωτοφανής. Είναι καθοριστική η δυνατότητα ενός μικρού κράτους να συμμετέχει και να διαμορφώνει τις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Είναι αυτό αρκετό για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος; Στην πράξη αποδείχτηκε πως όχι. Αλλά μεγιστοποιεί τις πιθανότητες σε βάθος χρόνου, για μια λύση του κυπριακού. Υπάρχει μια άλλη ερώτηση – τι είδους λύση; Αυτό θα το βρουν οι εκπρόσωποι της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Τουρκοκυπριακής κοινότητας, του ΟΗΕ που διευθύνει τη διαδικασία. Αλλά η απάντηση αυτή, σε ένα της μέρος πρέπει να είναι απόλυτα σαφής: η λύση θα είναι ευρωπαϊκή. Δεν μπορεί να υπάρξει λύση στο κυπριακό που να μην είναι επιχειρησιακά έτοιμη την επόμενη μέρα. Δεν μπορεί δηλαδή η Κύπρος να μη λειτουργεί ευρωπαϊκά, μέσα στη λογική της επανένωσης. Αυτή η παραμετροποίηση του μέλλοντος, ίσως δεν είναι για αύριο το πρωί, αλλά για μας είναι δεδομένη. Η Κύπρος είναι η νοτιο-ανατολικότερη έπαλξη της Ευρώπης, κομμάτι της εσωτερικής αγοράς – όχι ακόμα του Σέγκεν, κάποτε θα γίνει κι αυτό – είναι μια γέφυρα προνομιακή προς τον αραβικό κόσμο (την περασμένη βδομάδα είχαμε στο Σαρμ ελ Σέϊχ τη Συνάντηση Κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης-Αραβικού Συνδέσμου στην οποία ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας είχε κεντρικό ρόλο), ενώ η κυπριακή οικονομία βγαίνει μέσα από την πρωτοφανή περιπέτεια που έζησε μαζί με την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία τα τελευταία χρόνια και ανατάσσεται. Κι αυτά όλα είναι ψηφίδες ενός ελπιδοφόρου παζλ γι’ αυτό που συζητάμε – ότι η Κύπρος έχει ρόλο στην ευρωπαϊκή ενοποίηση, αφού είναι ένα ευρωπαϊκό κομμάτι. Είναι επίσης σημαντικό ότι αναφύεται σε αδρές γραμμές μια διακομματική συμφωνία ανάμεσα στις μεγάλες πολιτικές δυνάμεις της Κύπρου, ότι το μέλλον της χώρας είναι ευρωπαϊκό».

Η σημαία της Elisa Di Francisca

Χριστίνα Βαλανίδου εκπαιδευτικός

-«Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί βλέπουν την ΕΕ σαν οικονομική οντότητα που μας «τιμωρεί» οικονομικά κλπ. Λείπει η ανάπτυξη μιας ανθρωπιστικής πλευράς που να είναι πιο εμφανής στον πολίτη, π. χ. με μέτρα ενάντια στον ρατσισμό».

-«Ναι συμφωνώ μαζί σας ότι η Ευρώπη χρειάζεται λίγο περισσότερο συναίσθημα και λιγότερους αριθμούς…έχω προσπαθήσει πολύ τα τελευταία χρόνια γι’ αυτό και βασικά έχω αποτύχει…γιατί το πιο εύκολο πράγμα για να κάνεις τη μόσχευση, είναι να γίνει από μόνο του..αν προσπαθήσεις εσύ να το  οργανώσεις, δεν βγαίνει. Δίνω ένα παράδειγμα: στους Ολυμπιακούς του Ρίο το καλοκαίρι 2016, μια Ιταλίδα αθλήτρια ξιφασκίας (σ. σ. πρόκειται για την Elisa Di Francisca), κερδίζει το χρυσό μετάλλιο κι αρχίζει έξαλλη να πανηγυρίζει μπροστά στις κάμερες και σε ολόκληρο τον κόσμο, βγάζοντας αυθόρμητα απ’ τη τσάντα της μια μεγάλη ευρωπαϊκή σημαία…Αυτή η στιγμή έκανε για την Ευρώπη όσα θα μπορούσαμε να κάνουμε όλοι εμείς οι communicators (επικοινωνιολόγοι), γιατί είναι αυθεντικό, βγαίνει πηγαία, δείχνει ότι η Ευρώπη δεν είναι κάτι μακρινό, είναι εδώ…Αν το είχαμε οργανώσει εμείς αυτό, πιθανόν να μη γινόταν ποτέ – η σημαία δεν θα έφτανε στο Ρίο, κάποιος θα έλειπε σε διακοπές…ναι χρειάζεται περισσότερη συγκίνηση, περισσότερη αυθεντικότητα, περισσότερη στράτευση των απλών ανθρώπων, περισσότερα σύμβολα».

Να ψάχνετε και να ρωτάτε για την Ευρώπη

Στέφανη, μαθήτρια Λυκείου Αγίου Γεωργίου Λάρνακας

-«Πώς μπορεί να γίνει πιο γνωστή η Ευρώπη στους μαθητές;».

-«Πέρα από τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για να ανοίξετε τις πόρτες, να σας ζητήσουμε εμείς να κάνετε εσείς κάτι για μας – θέλω να μας ενοχλείτε, δηλαδή να ψάχνετε για την Ευρώπη, να ρωτάτε για την Ευρώπη, να περνάτε πολύ χρόνο στο κομπιούτερ μπαίνοντας στη βάση δεδομένων μας, όπου έχουμε ένα χρυσωρυχείο…οι ιστοσελίδες των διαφόρων θεσμών της ΕΕ παρέχουν ένα πλούτο πληροφοριών, ειδικά για τους νέους και για θέματα που τους ενδιαφέρουν, όπως το Erasmus». (Σε κάποιο σημείο της συζήτησης, η Σόφη Μιχαηλίδου ανέφερε ότι το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα landing page  – σελίδα προορισμού – με πληροφόρηση για την Ευρωπαϊκή Ένωση).

-Πώς επενδύει η ΕΕ στον ψηφιακό κόσμο, στην εκπαίδευση, στην καινοτομία και στη νεανική επιχειρηματικότητα για νέα παιδιά;

-«Αυτό είναι μεγάλο θέμα…είμαστε στη ψηφιακή εποχή και ήδη προβάλλει το επόμενο στάδιο της ψηφιακής επανάστασης, που είναι η τεχνητή νοημοσύνη, η οποία σίγουρα θα πρωταγωνιστήσει στον επόμενο πενταετή θεσμικό κύκλο της ΕΕ».

Η Αιγυπτία διαδηλώτρια και οι κηπουροί της ΕΕ

-Πώς βλέπετε τη μετάβαση από το soft, στο hard power; Εκτός από την ακροδεξιά, υπάρχει άλλη απειλή για την ΕΕ;

-Για το πρώτο ερώτημα θα πω ότι δεν θα ξεχάσω ποτέ ένα στιγμιότυπο στη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης σε μια διαδήλωση στην πλατεία Ταχρίρ στο Κάιρο, όταν μια νεαρή μαντηλοφορούσα Αιγύπτια είπε μπροστά στην κάμερα του CNN, ότι «όλα αυτά γίνονται για τη δημοκρατία, θέλουμε να ζούμε ελεύθεροι, όπως ζουν στην Ευρώπη». Δεν είπε «όπως ζουν στην Αμερική ή στην Αυστραλία», είπε «όπως ζουν στην Ευρώπη»…Η ήπια ισχύς, το soft power, είναι μια μεγάλη ευρωπαϊκή προίκα για την οποία δεν μιλάμε εμείς οι Ευρωπαίοι πολίτες…Στην Ευρώπη έχουμε μια μεγάλη τάση, να αυτο-μαστιγωνόμαστε. Συνιστώ σε όσους αρέσκονται στο αυτομαστίγωμα, να μιλήσουν με μη Ευρωπαίους, για το πώς εκείνοι βλέπουν την Ευρωπαϊκή Ένωση…και εκεί υπάρχει το soft power σε όλο το μεγαλείο του. Μήπως αυτό σημαίνει ότι δεν θα κάνουμε ποτέ μια αμυντική ταυτότητα της Ευρώπης; Θα κάνουμε, αλλά θα την κάνουμε έξυπνα, ευρωπαϊκά…θα βάλουμε τα λεφτά μας σε κοινά αμυντικά και οπλικά συστήματα, έτσι ώστε να μην ανταγωνιζόμαστε βλακωδώς μεταξύ μας. Θα μπορούμε να έχουμε καινοτομίες στην άμυνα, στα drones, σε τομείς αιχμής, που να μας εξυπηρετούν όλους. Δεν σημαίνει ότι θα φύγουμε για πόλεμο το επόμενο πρωί, ούτε σημαίνει ότι οι εθνικές αμυντικές βιομηχανίες θα σταματήσουν τα πάντα, περιμένοντας τη στιγμή που η Ευρώπη θα φτιάξει το δικό της στρατό. Πρέπει όμως να συμβάλουν κι αυτές σε αυτή τη διαδικασία… Για το δεύτερο ερώτημα, δεν μίλησα για ακροδεξιά, μίλησα για άνοδο του λαϊκισμού των πολιτικών της ταυτότητας identity politics. Δεν θεωρώ ότι είναι ο δικός μας ο ρόλος ως Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συμμετάσχουμε στην πολιτική καμπάνια για τις ευρωεκλογές. Αυτή είναι δουλειά των πολιτικών δυνάμεων. Εμείς είμαστε οι κηπουροί που θα κρατήσουμε τον κήπο σε καλή κατάσταση, για να μπουν οι πολιτικές οικογένειες να σπείρουν τις καμπάνιες τους, τα δέντρα τους, τους καρπούς τους. Εμείς δεν είμαστε κομμάτι της καμπάνιας, αλλά κάθε φορά που απειλείται η Ευρώπη, που επιτίθενται στις αξίες μας, που λένε ψέματα για τις πολιτικές μας, θα αντιδράσουμε και θα απαντήσουμε. Χθες απαντήσαμε σημείο προς σημείο, στο ερωτηματολόγιο που έστειλε ο Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν σε όλους τους Ούγγρους, λέγοντας ψέματα για τη μεταναστευτική μας πολιτική. Το καλοκαίρι κατέρρευσε μια μεγάλη γέφυρα στη Γένοβα της Ιταλίας. Ώρες μετά, ενώ ακόμα μάζευαν τους νεκρούς από εκεί, βγήκαν Ιταλοί πολιτικοί και είπαν «φταίνε οι Βρυξέλλες που έπεσε η γέφυρα γιατί δεν μας βοηθούν οικονομικά»…Απαντήσαμε μέσα σε δύο ώρες, λέγοντας πόσα χρήματα πήρε η Ιταλία από κοινοτικούς πόρους για συντήρηση των υποδομών. Εμείς λοιπόν δεν θα κάνουμε καμπάνια, δεν είναι ο ρόλος μας, αλλά έχουμε μια ευθύνη και ένα καθήκον προς την αλήθεια κι αυτό θα το υπερασπιστούμε».

Στον διάλογο συμμετείχαν με ερωτήσεις τους και δύο μαθήτριες από το Λύκειο Αγίου Γεωργίου Λάρνακας και το Λύκειο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ Δασούπολης, αντίστοιχα.

Ο Μαργαρίτης Σχοινάς αναφέρθηκε στη διάρκεια του διαλόγου, στην εικονιζόμενη Ιταλίδα αθλήτρια ξιφασκίας Elisa Di Francisca, που πανηγύρισε την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Ολυμπιακούς του Ρίο το καλοκαίρι 2016, ανεμίζοντας την Ευρωπαϊκή σημαία.

Ο Μαργαρίτης Σχοινάς με τη μαθητική αντιπροσωπεία του Λυκείου Δασούπολης στην εκδήλωση.

Φώτο: Στιγμιότυπο από την παρέμβαση του Μαργαρίτη Σχοινά που είχε δίπλα του ως συντονίστρια τη Σόφη Μιχαηλίδου.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ Χρίστος Αβρααμίδης Γ.Τ.Π