Άστεγος για μια μέρα….στο ιγκλού της Ευδοκίας!

Η δύσκολη και ωραία εμπειρία του Γιώργου Χριστούδια – όταν η αγάπη νίκησε την κακοκαιρία…

ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Έχει κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένος και χαρούμενος ο ακτιβιστής και εμπνευστής του Πολυχώρου «Κόσμος Χωρίς Σύνορα» Γιώργος Χριστούδιας από την επιτυχία της 24ωρης δράσης του «Άστεγος για μια μέρα» της 30ης και 31ης Μαρτίου 2019  στην πλατεία Φανερωμένης, στο κέντρο της Λευκωσίας, αφού ο διπλός στόχος του να στείλει το μήνυμα της κοινωνικής αλληλεγγύης ευαισθητοποιώντας το κοινό για τα προβλήματα των αστέγων και των δυσπραγούντων συμπολιτών μας και συλλέγοντας τρόφιμα γι’ αυτούς, επιτεύχθηκε σε μεγάλο βαθμό. Η πρωτοβουλία του έτυχε δημοσιότητας και έγινε ευρύτερα γνωστή το περασμένο σαββατοκύριακο, ενώ συνελέγη μια αρκετά σεβαστή ποσότητα τροφίμων, κυρίως μακαρόνια, κονσέρβες και δημητριακά, που δόθηκαν στοχευμένα σε άπορες οικογένειες που στηρίζουν ο Σύνδεσμος Γονέων και Φίλων Καρδιοπαθών Παιδιών και το Σώμα Εθελοντών Κύπρου. Αυτό που δεν έγινε γνωστό, είναι ότι η πρωτότυπη κατασκευή, φτιαγμένη από 926 επαναχρησιμοποιημένα πλαστικά μπουκάλια όπου ο Γιώργος πέρασε τη νύχτα του, μια κατασκευή ειδικά σχεδιασμένη για άστεγους και μάλιστα εκτεθειμένη για πρώτη φορά στο δρόμο, είναι έργο της νεαρής αρχιτέκτονα Ευδοκίας Δημητρίου. Η Ευδοκία μας πληροφόρησε ότι το πλαστικό σπιτάκι, που μοιάζει με ιγκλού Εσκιμώων, κατασκευάστηκε από εθελοντές τον Νοέμβριο 2018 σε ένα 5ημερο εργαστήρι στην Παλιά Δημοτική Αγορά Λευκωσίας. Σε επικοινωνία μας μαζί της, μας μίλησε για το όραμά της να βοηθήσει τους άστεγους και να ευαισθητοποιήσει τους συμπολίτες μας, ιδρύοντας τη μη κυβερνητική οργάνωση «Hope Homes» και – σε πρώτο στάδιο -σχεδιάζοντας πειραματικά αυτό το ανέξοδο, μικρό καταφύγιο για άστεγους, μέσω μιας τεχνικής ύφανσης με χρησιμοποιημένα πλαστικά μπουκάλια.

Ο Γιώργος Χριστούδιας ανέφερε στην «24» ότι αυτή είναι η δεύτερη χρονιά πραγματοποίησης στην Κύπρο της πρωτοβουλίας του «Άστεγος για μια μέρα», με τη διαφορά ότι πέρσι παρέμεινε στο παγκάκι της πλατείας Φανερωμένης και όχι σε οποιοδήποτε καταφύγιο, ενώ συνελέγησαν τρόφιμα που δόθηκαν σε 16 άπορες οικογένειες. Πρόκειται για δράση που αναλήφθηκε σε διάφορες χώρες του κόσμου από απλούς πολίτες με σκοπό να ανακουφίσει, έστω και προσωρινά, στοιχειώδεις ανάγκες επιβίωσης ανθρώπων που έχασαν τη δουλειά τους, το σπίτι τους ή βρέθηκαν στο δρόμο. Ο Γ. Χριστούδιας μας ανέφερε το πρωί του Σαββάτου 30ης Μαρτίου, στην πλατεία Φανερωμένης, ότι «στόχος είναι να γίνει αυτή η δράση θεσμός και ίσως να τη συνεχίσει και κάποιος άλλος». Πρόσθεσε ότι φέτος η δράση του είχε την ιδιαιτερότητα της χρήσης του μικρού «σπιτιού» της αρχιτέκτονα Ευδοκίας Δημητρίου, του προορισμένου για άστεγους, όπου κατέλυσε τη δύσκολη γι’ αυτόν, νύχτα της 30ης προς 31η Μαρτίου. Στη διάρκεια της εκεί παρουσίας μας, γίναμε κοινωνοί της μεγάλης ανταπόκρισης που είχε στο κοινό η πρωτοβουλία του, αφού τον προσέγγισαν πολλοί συμπολίτες μας και του εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους, ή/και αποθέτοντας τρόφιμα δίπλα στο κατάλυμά του. Επίσης  τον επισκέφθηκε μικρή αντιπροσωπεία του Κινήματος Οικολόγων, με επικεφαλής τον βουλευτή Γιώργο Περδίκη και την υποψήφια ευρωβουλευτίνα Αλεξία Σακαδάκη, με τον Γ. Περδίκη να δηλώνει ότι «η πράξη του Γιώργου Χριστούδια μιλά από μόνη της. Στηρίζουμε – πρόσθεσε – τη δράση «Άστεγος για μια μέρα» που είναι μια συμβολική εκδήλωση ευαισθητοποίησης του κυπριακού κοινού στο πρόβλημα των αστέγων, που αρχίζει να εξελίσσεται στην κυπριακή κοινωνία και στο μόνιμο πρόβλημα της παρουσίας οικονομικών δυσκολιών για πολλούς ευάλωτους συμπολίτες μας». Απαντώντας σε σχετική ερώτηση του υπογράφοντος, ο Γιώργος Περδίκης, χαρακτήρισε την κατασκευή της Ευδοκίας Δημητρίου για άστεγους, «πολύ καλή δουλειά επαναχρησιμοποίησης υλικών».

«Συγκινημένος βαθιά για την αλληλεγγύη σας»

Ήταν ένα 24ωρο με χαμηλές θερμοκρασίες και πολλή βροχή, που ανάγκασε τον Γιώργο Χριστούδια να μετακινήσει το πλαστικό του καταφύγιο – με τη βοήθεια ευαισθητοποιημένων περιοίκων – κάτω από την προστατευτική τέντα του παρακείμενου εστιατορίου «Ματθαίος», σε μια απόσταση μερικών μέτρων από το αρχικό σημείο εγκατάστασής του. Τον επισκεφθήκαμε για δεύτερη φορά το πρωί της Κυριακής 31ης Μαρτίου, πριν τις 9 που έληγε η δράση του και μας είπε ότι παρά την κακοκαιρία και τις άλλες δυσκολίες που αντιμετώπισε, κατάφερε να κοιμηθεί λίγες ώρες. «Ανταμείφθηκα όμως από τις αυθόρμητες χειρονομίες αλληλεγγύης που μου επεφύλαξαν άγνωστοι σε μένα άνθρωποι, σε όλη τη διάρκεια αυτής της ταλαιπωρίας μου», πρόσθεσε εμφαντικά. Την ίδια μέρα ο Γιώργος έγραψε τα ακόλουθα για την εμπειρία του αυτή, στον λογαριασμό του στο Facebook:

«Συγκινημένος βαθιά, με το μυαλό και τη ψυχή μου γεμάτη εικόνες, νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας τα συναισθήματα που με πλημμυρίζουν!

Εσύ ο περιθωριακός – για κάποιους – «αλήτης» της πλατείας Φανερωμένης που με είχες έγνοια και μου έφερνες κάθε μια ώρα ένα κομμάτι τυρί και ξηρούς καρπούς…

Εσύ που μου έφερες τσάι, ίσως το ωραιότερο τσάι που ήπια στη ζωή μου, θέλοντας να με ζεστάνεις….

Εσύ που όταν σου είπα ότι βράχηκα, πήγες να μου αγοράσεις κάλτσες για να μείνω ζεστός….

Εσύ που με βοήθησες να μετακινήσω τη στέγη μου, όταν είδες ότι πλημμύρισε λόγω της κακοκαιρίας…..

Εσύ μικρέ μαγαζάτορα της γειτονιάς που με κέρασες σάντουιτς για να μη πεινάσω το βράδυ…..

Εσύ που πήγες πίσω στο σπίτι για να μου φέρεις φρούτα και μια μπύρα για να περάσει πιο όμορφα το βράδυ μου……

Εσύ που μου έφερες καινούρια κουβέρτα για να ζεσταθώ το βράδυ, μιας και η δική μου βράχηκε….!

Εσείς όλοι αγαπημένοι, γνωστοί και άγνωστοι που φέρατε τρόφιμα για τους συνανθρώπους μας που τα έχουν ανάγκη πιο πολύ από εμάς….

Σας ευχαριστώ όλους μέσα από την καρδιά μου, γι’ αυτά που δώσατε!

Μεγάλη ευλογία Θεέ μου τελικά να είσαι άνθρωπος!

Μεγάλη ευλογία που το ζω!

Η αγάπη σας χθες (Σάββατο) επισκίασε την κακοκαιρία, τις κακουχίες, την απογοήτευση με όλα αυτά που βλέπουμε να συμβαίνουν γύρω μας!

Υπάρχει ελπίδα!

Και είναι στο χέρι όλων μας! Μαζί μπορούμε!».

Η ιδέα που εξελίχθηκε σε ευγενικό όραμα

Η Ευδοκία Δημητρίου ανέφερε στην «24» ότι θεωρεί «μια καταπληκτική πρωτοβουλία», τη δράση αυτή του Γιώργου Χριστούδια για στήριξη των αστέγων και γι’ αυτό ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό στην ιδέα να συνεργαστεί μαζί του, μέσω της δικής της κατασκευής. Πρόσθεσε τα εξής για το «Hope Homes» που ίδρυσε μαζί με τον επιχειρηματία Μάριο Νικολεττή και τον Mike Bell: «Είναι ένας μη κυβερνητικός οργανισμός που έχει σκοπό να βοηθήσει τους άστεγους αλλά και να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο. Ξεκίνησε ως μια πολύ απλή ιδέα: Να βρεθεί ένας τρόπος να χτίζονται μικρά προσωρινά σπιτάκια, για να μπορούν τουλάχιστον κατά τη διάρκεια του χειμώνα οι άστεγοι να κοιμούνται σε ένα χώρο πιο ζεστό, να νιώθουν πιο ασφαλείς και να μην είναι τόσο εκτεθειμένοι στους δρόμους. Αυτή η απλή ιδέα που ξεκίνησε το 2017 όταν ζούσα στην Αθήνα, σιγά-σιγά εξελίχθηκε σε ένα όραμα. Η ιδέα οραματιζόταν ένα κόσμο όπου ο κάθε άστεγος σε κάθε άκρη της γης, θα μπορεί να φτιάχνει ένα μικρό σπιτάκι μηδενικού κόστους και έπειτα να διδάξει την τεχνική σε άλλους ανθρώπους.  Μετά από μήνες δουλειάς, μελέτης και πειραματισμού, το αποτέλεσμα ήταν ένα μικρό στρογγυλό σπιτάκι – πολλοί το περιγράφουν σαν ιγκλού(!) που είναι  η προσωρινή κατοικία των Εσκιμώων το χειμώνα – φτιαγμένο από πλαστικές μπουκάλες και σακούλια. Το πρότζεκτ έχει ταξιδέψει μέχρι την Νότια Αφρική, όπου με τη βοήθεια άλλων ανθρώπων καταφέραμε να ολοκληρώσουμε την πρώτη φάση της κατασκευής, αλλά και να διδάξουμε την τεχνική σε ένα τοπικό σχολείο. Ερχόμενη στην Κύπρο το 2018, έμαθα για την αύξηση αστέγων που έχουμε στην Κύπρο. Αυτό μου έδωσε το κίνητρο να οργανώσω εργαστήρι για να έρθει κόσμος να μάθει πώς να φτιάχνει αυτά τα μικρά σπιτάκια, αλλά και να μάθει για το πρόβλημα αστέγων που πλέον έχουμε στην Κύπρο. Σε συνεργασία με το Tesura Cyprus, τον Νοέμβριο 2018 οργανώσαμε το εργαστήρι στην Παλιά Δημοτική Αγορά Λευκωσίας. Το εργαστήρι ήταν για μια βδομάδα, για τρεις ώρες κάθε βράδυ, 7-10, όπου με τη βοήθεια εθελοντών μαζέψαμε πλαστικά μπουκάλια και ολοκληρώσαμε ένα μικρό σπιτάκι. Οι κατασκευές αυτές είναι ακόμη σε πειραματικό στάδιο. Δεν γνωρίζουμε αν το σπιτάκι αντέχει σε κακές καιρικές συνθήκες και αν όντως παρέχει κάτι καλύτερο σε έναν άνθρωπο που κοιμάται στον δρόμο. Με ευκαιρία τη δράση του Γιώργου «Άστεγος για μια μέρα», αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε την κατασκευή στον δρόμο, ελπίζοντας πως τα σχόλια του Γιώργου θα μας βοηθήσουν να κάνουμε τις κατασκευές ακόμη καλύτερες!».

Η πρώτη κατασκευή στο Johannesburg Ν. Αφρικής!

Όπως αναφέρει η Ευδοκία Δημητρίου στην ιστοσελίδα του «Hope Homes», η αποστολή της οργάνωσης είναι «να ταξιδεύουμε στον κόσμο και να εκπαιδεύουμε τους ανθρώπους στην κατασκευή καταφυγίων μηδενικού κόστους με την τεχνική ύφανσης χρησιμοποιημένων πλαστικών μπουκαλιών. Τα καταφύγια φτιάχνονται με το στοίβαγμα πλαστικών μπουκαλιών και την ύφανσή τους με επαναχρησιμοποιημένα υφάσματα ή με λωρίδες πλαστικών σακουλιών. Είναι μια εύκολη τεχνική και ο καθένας μπορεί να τη μάθει! Η όλη διαδικασία κατασκευής ενός τέτοιου καταφυγίου, είναι μια ευκαιρία να έρθουν οι άνθρωποι ο ένας κοντά στον άλλο, να εργαστούν μαζί και ιδιαίτερα να έρθουν σε επαφή με άστεγους συμπολίτες μας. Τείνουμε να ξεχνούμε πόσο σημαντική είναι η συντροφιά και η παρέα των άλλων και πόσο μόνοι είναι οι άστεγοι…Η συλλογή μπουκαλιών και η συνάντηση με ομάδες ανθρώπων για την κατασκευή ενός πλαστικού καταφυγίου, δημιουργεί μια κοινότητα ανθρώπων που θέλουν να είναι μέρος αυτής της τεράστιας πρωτοβουλίας – μιας πρωτοβουλίας που εμπνέει και παρακινεί τους ανθρώπους να αναλάβουν δράση και να κάνουν τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος! Η πρώτη μας κατασκευή έγινε στο Johannesburg  της Νοτίου Αφρικής το τρίμηνο Οκτώβρη-Δεκέμβρη 2017. Επισκεφθήκαμε τη μικρή υποβαθμισμένη κοινότητα Innesfree Park, στην ευρύτερη εύπορη περιοχή Sandton. Μιλήσαμε με αρκετούς κατοίκους για να πάρουμε όσες περισσότερες πληροφορίες μπορούσαμε, όχι μόνο για τα θέματα της στέγασης τους, αλλά και για το σύστημα επαναχρησιμοποίησης των πλαστικών υλικών. Ενώ συνέβαινε η δράση αυτή, οργανώσαμε ένα εργαστήρι σε τοπικό σχολείο του Innesfree Park για να μάθουμε στα παιδιά πώς να φτιάχνουν ένα καταφύγιο για άστεγους».

Τα δύο εργαστήρια στην Κύπρο

Όπως αναφέρει η Ευδοκία Δημητρίου, «το εργαστήρι με τον τίτλο «The Shade of Waste», ήταν μέρος του Φεστιβάλ «Πάμε Καϊμακλί» που οργανώθηκε από την ομάδα «Urban Gorillas» και πραγματοποιήθηκε στις 5 Ιουλίου 2018, με στόχο να φτιαχτεί μια κατασκευή από πλαστικά μπουκάλια και επαναχρησιμοποιημένα υφάσματα, για να σκιάσει τον χώρο του Φεστιβάλ στο Καϊμακλί. Οι συμμετέχοντες εθελοντές  – συνέχισε – βοήθησαν σε όλα τα στάδια της εργασίας, όπως στη διάνοιξη τρυπών στα μπουκάλια, στο κόψιμο υφασμάτινων λωρίδων και στην ύφανση των μπουκαλιών μεταξύ τους.

Το 5ημερο εργαστήρι «From Trash, to House», έγινε στην Παλιά Δημοτική Αγορά Λευκωσίας σε συνεργασία με το Tesura Cyprus. Προσκαλέσαμε άτομα να έρθουν και να συμμετέχουν μαζί μας στην πρωτοβουλία αυτή και να μάθουν πώς να φτιάχνουν καταφύγια με την τεχνική ύφανσης μπουκαλιών. Το εργαστήρι ήταν μια ευκαιρία να δοθεί έμφαση στο γεγονός ότι αυξάνεται ο αριθμός των αστέγων στην Κύπρο και πρέπει να κάνουμε κάτι γι’ αυτό, πριν είναι πολύ αργά».

Ο Γιώργος Χριστούδιας στην πλατεία Φανερωμένης το Σάββατο 30η Μαρτίου μπροστά από το πλαστικό του κατάλυμα και ανάμεσα στα τρόφιμα που συνέλεξε μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Πρωί Κυριακής 31ης Μαρτίου 2019 – το πρώτο τσιγάρο και ο πρώτος καφές της μέρας που πρόσφερε στον Γιώργο ένας άγνωστος σε αυτόν, ένοικος γειτονικού κτιρίου.

Κυριακή 31ηΜαρτίου 2019 κοντά στις 8 το πρωί,  με τον Μάριο Δημητρίου έξω από εστιατόριο Ματθαίου, λίγο πριν συμπληρωθεί το 24ωρο της δράσης.

Η Ευδοκία Δημητρίου στο εσωτερικό του πλαστικού ιγκλού της!

Φώτο: Στιγμιότυπο από τη συνομιλία με την αντιπροσωπεία του Κινήματος Οικολόγων με επικεφαλής τον Γιώργο Περδίκη και την Αλεξία Σακαδάκη.