Άνοιξε στην Κύπρο η δημόσια συζήτηση για την ευθανασία!

Αφορμή η έκδοση του βιβλίου «Επιχείρηση Ευθανασία» της Ανδρούλλας Χριστοφίδου Henriques

ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Τη δημόσια συζήτηση για το δικαίωμα στην ευθανασία ή αλλιώς «υποβοηθούμενο θάνατο», ένα θέμα ταμπού, με ιατρικές, ηθικές, κοινωνικές και νομικές πτυχές, στο οποίο τοποθετείται κάθετα αρνητικά η Εκκλησία, άνοιξε η έκδοση και παρουσίαση του νέου βιβλίου της Ανδρούλλας Χριστοφίδου Henriques «Επιχείρηση Ευθανασία», στο σπίτι της στη Λευκωσία στις 20 Μαϊου 2019. «Το θέμα για μένα», δήλωσε σγτην «24» η συγγραφέας, «δεν είναι αν κάποιος αποδέχεται την ευθανασία σε περιπτώσεις ατόμων που υποφέρουν με ανίατες ασθένειες και πόνους, ή είναι εναντίον, με το επιχείρημα ότι «είναι αμαρτία». Για μένα – συνέχισε – δεν πρέπει να υπάρχουν θέματα ταμπού. Όλα πρέπει να τολμούμε να τα συζητήσουμε, διότι μόνο έτσι θα ξελασπώσει κάπως η κοινωνία μας». Η κυρία Henriques που έχει γράψει αρκετά βιβλία που στηλιτεύουν κυρίως το σωματεμπόριο γυναικών και άλλες εγκληματικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι Επίτιμη Πρόεδρος της μη κυβερνητικής οργάνωσης Cyprus  Stop Trafficking, το ταμείο της οποίας θα ενισχύσουν τα έσοδα από τις πωλήσεις του βιβλίου, όπως είπε. Το βιβλίο παρουσίασε με ανάγνωση εκτεταμένων αποσπασμάτων  η ηθοποιός Πόπη Αβραάμ, που τόνισε ότι «όταν τίθεται το θέμα της ευθανασίας, το ζητούμενο είναι να έχει το δικαίωμα κάποιος όταν θέλει να μπορεί να δώσει ένα  τέλος στη ζωή του με αξιοπρέπεια, όπως ο ίδιος κρίνει».

Μέλος στην ελβετική Exit

Η συγγραφέας ανέφερε σε σύντομο χαιρετισμό της ότι η «Επιχείρηση Ευθανασία»  είναι αστυνομικό μυθιστόρημα που ασχολείται με το σοβαρό αυτό θέμα. «Είχα την τύχη να ζήσω 50 χρόνια στη Γενεύη της Ελβετίας, σε μια χώρα όπου η ευθανασία επιτρεπόταν», συνέχισε και πρόσθεσε: «Την ευθανασία νομιμοποίησαν ο Καναδάς, η Ολλανδία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και το καντόνι της Ζυρίχης. Δεν φαντάζομαι ότι η Κύπρος θα μπει σε αυτό το γκρουπ, αλλά ποιος ξέρει τελοσπάντων; Εγώ και η παρέα μου, γίναμε μέλη εδώ και 30 χρόνια περίπου, στην ελβετική οργάνωση Εxit που βοηθά όσους έχουν ανίατες ασθένειες να τερματίσουν τη ζωή τους, όταν το ζητήσουν. Το πρώτο περιστατικό ευθανασίας που έμαθα, αφορούσε ένα Δικαστή γνωστό και αγαπητό στη γειτονιά μας, που είχε μια τρομακτική ασθένεια με παράλυση των άκρων…και όταν θα έφτανε η παράλυση των μυών στους πνεύμονες, μάθαμε ότι πέθανε από ασφυξία. Ήρθε ο γιος του και μας πληροφόρησε ότι ο θείος του και ξάδελφος του πατέρα του, «ευτυχώς τόλμησε και κανόνισε να πεθάνει ο πατέρας του με αξιοπρέπεια και όχι με ένα φριχτό θάνατο που του επεφύλασσε η ασθένεια του».

Όταν το σύστημα, μας θεωρεί υπηκόους!

Στον διάλογο που ακολούθησε την παρουσίαση, τον λόγο πήρε μεταξύ άλλων η Αλεξάνδρα Ατταλίδου εκπρόσωπος Τύπου του Γραφείου του Ευρωκοινοβουλίου στην Κύπρο , που εξέφρασε την άποψη ότι «πρέπει ν’ ανοίξει στην κοινωνία μας η δημόσια συζήτηση γι’ αυτό το θέμα ταμπού, όπως ταμπού ήταν οι γάμοι μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου και όπως ταμπού είναι η έκτρωση. Με απασχολεί η σκέψη της ευθανασίας», συνέχισε. «Στην Κύπρο», παρατήρησε, «υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα, ότι το σύστημα δεν μας θεωρεί πολίτες, αλλά υπηκόους, όπως επί αποικιοκρατίας και θέλει να μας λέγει τι να κάνουμε, τι να σκεφτούμε, αν θα πρέπει να κάνουμε ή όχι έκτρωση, αν θα πρέπει να πεθάνουμε όταν οι ίδιοι το θέλουμε ή όχι. Είναι μια κοινωνία που δεν ωρίμασε, μια πολιτική εξουσία που θεωρεί ότι οι πολίτες δεν ξέρουν τι πρέπει να κάνουν και πρέπει αυτό να τους επιβάλει τι να κάνουν. Εγώ δεν πιστεύω ότι η ευθανασία έχει σχέση με τη θρησκεία, ή ότι είναι αυτοκτονία. Έχω μια θεία που πέθανε πρόσφατα…ήταν ένας υπέροχος, ζωντανός άνθρωπος, μέχρι που έπαθε εγκεφαλικό… Ήταν σε ένα ίδρυμα και πήγα να τη δω και τη βρήκα δεμένη σε μια αναπηρική καρέκλα «για να μη πέφτει», όπως μου είπαν οι φροντιστές. Σκέφτηκα ότι όταν ο άνθρωπος δεν μπορεί καν φάει, να καθίσει, να κάνει μπάνιο μόνος του με αξιοπρέπεια, γιατί πρέπει να εξευτελίζεται; Τι είδους αγάπη είναι αυτή; Γιατί να μη μπορούμε όντας νέοι ακόμα και έχοντας σώας τα φρένας να δηλώσουμε ότι όταν φτάσουμε σε μια συγκεκριμένη κατάσταση που δεν θέλουμε πια για τον εαυτό μας, να λαμβάνουμε βοήθεια για να φύγουμε από αυτό τον κόσμο;».

«Ένα προχώρημα πολύ ενδιαφέρον»…

«Τα προηγούμενα βιβλία σου ήταν για το ευ ζην, δηλαδή αφορούσαν την υπεράσπιση ανθρωπίνων δικαιωμάτων ευάλωτων ανθρώπων όπως οι γυναίκες θύματα σωματεμπορίας. Αυτό το βιβλίο είναι για το ευ θνήσκειν που είναι πάλι ανθρώπινο δικαίωμα…έκανες ένα προχώρημα πολύ ενδιαφέρον και σε συγχαίρω», είπε στην παρέμβασή του στη συζήτηση ο πολιτικός ακτιβιστής Δώρος Μιχαήλ. Πρόσθεσε τα εξής: «Προσωπικά είμαι υπέρ της ευθανασίας, αλλά αυτό που με ανησυχεί είναι ότι μέσα στην κοινωνία και το υπάρχον σύστημα που ζούμε, δεν είναι αρκετό να κερδίσουμε το δικαίωμα αυτό της ευθανασίας, αφού αν δεν εφαρμοστεί σωστά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εξαφανιστούν τα άτομα που κοστίζουν πολύ στο κράτος… Βέβαια το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η Εκκλησία που έχει μεγάλη επιρροή στην Κύπρο, μια χώρα όπου δεν έγινε ακόμα διαχωρισμός Κράτους και Εκκλησίας. Είναι δύσκολος αγώνας αλλά αν έχασε πρόσφατα η πανίσχυρη Εκκλησία της Ιρλανδίας, την υπόθεση της έκτρωσης, γιατί να μη τα βάλουμε κι εμείς με τους γνωστούς σκοταδιστές; Ελπίζω ότι οι ακτιβιστές θα βάλουν στην ατζέντα τους και αυτό το σημαντικό θέμα της ευθανασίας»…

Η περίπτωση του Γάλλου Vincent Lambert

Να σημειώσουμε ότι συμπτωματικά, τη μέρα παρουσίασης του βιβλίου «Επιχείρηση Ευθανασία», στις 20 Μαϊου 2019, ανακοινώθηκε από τη Γαλλία ότι οι γιατροί ξεκίνησαν να διακόπτουν την ιατρική φροντίδα του Vincent Lambert, του 42χρονου παραπληγικού που είναι σε κατάσταση φυτού και δεν έχει επαφή με το περιβάλλον του εδώ και μια δεκαετία και παρά τη θέλησή του έχει αναχθεί σε σύμβολο στη χώρα – στη Γαλλία απαγορεύεται η ευθανασία, αλλά επιτρέπεται στους γιατρούς να βάζουν τους ασθενείς που δεν έχουν καμία πιθανότητα επιβίωσης, σε κατάσταση βαθιάς νάρκωσης. Έπειτα από απόφαση που έλαβε στα τέλη Απριλίου 2019 το Συμβούλιο της Επικρατείας, η ανώτατη Δικαστική Αρχή της Γαλλίας, ιατρική πηγή επεσήμανε ότι η διαδικασία διακοπής της σίτισης, της χορήγησης υγρών και ισχυρής νάρκωσης, επρόκειτο να ξεκινήσει την ίδια μέρα και να διαρκέσει δύο με τέσσερις ημέρες. Η υπόθεση του Vincent Lambert  έχει αποδειχθεί ένα ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο ζήτημα στη Γαλλία, όπου η δικαστική διαμάχη δεν έχει τελειώσει. Οι γονείς του, που είναι πιστοί Καθολικοί και αντιτίθενται έντονα στην παθητική ευθανασία, ανακοίνωσαν την Κυριακή 19 Μαϊου ότι θα «προσφύγουν εκ νέου» στη δικαιοσύνη, χωρίς να δώσουν άλλες διευκρινίσεις. Θα πρόκειται για την τέταρτη νομική διαδικασία σε διάστημα έξι ετών για την υπόθεση αυτή που διχάζει την οικογένεια του Lambert, αφού απέναντι σε όσους είναι αντίθετοι στη διακοπή της παροχής φροντίδας σε αυτόν, βρίσκεται η σύζυγός του, έξι αδέλφια του και ο ανιψιός του.

Στιγμιότυπο από την παρέμβαση της Αλεξάνδρας Ατταλίδου.

Μερικοί από τους παρευρισκόμενους στην παρουσίαση του βιβλίου.

Ο 42χρονος Γάλλος Vincent Lambert, που βρίσκεται σε φυτική κατάσταση από το 2008 μετά από τροχαίο δυστύχημα – η υπόθεση του συγκλονίζει τη Γαλλία, όπου η ευθανασία είναι παράνομη.

Φώτο: Η συγγραφέας στο σύντομο χαιρετισμό της και δίπλα της η ηθοποιός Πόπη Αβραάμ που διάβασε αποσπάσματα από το βιβλίο.