Κηδεύεστε εσείς…Και η ταφόπλακα θα αναγράφει: «Πιάσαμε πάτο μαζί σας»

Δεν θα πάω στην κηδεία της 8χρονης Elena και της μαμάς της Livia. Από τα ξημερώματα αισθάνομαι την ένταση, τον πόνο, την απόγνωση…Εσύ Livia σήμερα έπρεπε να πάρεις το μωρό στο σχολείο και να πας στο σπίτι να μαγειρέψεις για αυτήν. Να πας στην φίλη σου την αγαπημένη σου γειτόνισσα για καφέ μέχρι το παιδί να σχολάσει. Έτσι μου είπαν ότι έκανες καθημερινά. Θα έπρεπε να καθίσετε μαζί στο τραπέζι να μοιραστείτε το φαγητό, να δείτε τηλεόραση, να την κρατάς από το χέρι για τις βόλτες που συνηθίζατε να κάνετε στα αγαπημένα σοκάκια της γειτονιάς σας.

Σήμερα κάτι με «πλακώνει»…Η  ταφόπετρα έπρεπε να αναγράφει τον τραγικό επίλογο της κοινωνίας μας και όχι τα ονόματα σας. Πιάσαμε «πάτο»…εσείς κυριολεκτικά και εμείς μέσα στις ψυχές μας. Αυτό το μοιρολόι δεν το σηκώνει ο ανθρώπινος οργανισμός.

«Φεύγετε» σήμερα 17:00 για το μεγάλο ταξίδι, με κόσμο πλήθους να σας αποχαιρετά στην εκκλησία Αγίου Γεωργίου στο Αρεδιού από τον Μητροπολίτη Ταμασού και Ορεινής Ησαΐα, με έξοδα του κράτους.

Σήμερα θα θάψουμε τα όνειρα τους…και την ίδια ώρα την κοινωνία που αργοσβήνει..Ζούμε την εποχή των τεράτων που κάποτε διαβάζαμε σε βιβλία ή ακούγαμε ιστορίες φαντασίας από γιαγιάδες και παππούδες για δράκους που σκοτώνουν.

Ναι, η ιστορία σας έγινε γνωστή και πρέπει να αποκτήσει ένα νόημα: Κοινωνικό κυρίως, ευρείας κατανάλωσης (βασικά) μέχρι και αυτό να ξεχαστεί και αυτό και να κλειδωθεί στα αρχεία, αφού μετά αυτό τον επίλογο δεν θα έχει κανένα πλέον ενδιαφέρον.

Αυτός ο μαρτυρικός θάνατος, αυτή η κηδεία δεν έπρεπε να γίνει ποτέ. Τουλάχιστον όχι τόσο σύντομα κορίτσια.

Έχουν ξεθωριάσει οι σκέψεις μου…Το μόνο παρήγορο είναι ότι για σας δεν ισχύει: «Ότι ερχόμαστε και φεύγουμε μόνοι από αυτόν τον κόσμο». Ήρθατε και Φεύγετε μαζί για ένα υπέροχο κόσμο κυριολεκτικά παραδεισένιο… Εκεί Livia ΜΗΝ κρατάς το χέρι της Elena ΔΕΝ έχεις τίποτα να φοβηθείς…Θα είστε ανάμεσα σε αγγέλους, γεμάτο φως και αγάπη.

Θα σας σκέφτομαι κάθε φορά που θα βαδίζω στους δρόμους που σας κοιτούσα να περπατάτε χαρούμενες…Μην ρίξετε ματιά «κάτω», δεν μας αξίζει  δεν σας σεβάστηκαμε.

Καλό ταξίδι…Νικολέτα Χρηστου