Μάνα “διέλυσε” πατέρα και κόρη – Διέφυγαν από το αεροδρόμιο των κατεχομένων εν μια νυκτί (Εικόνες)

Ακόμα και ο  χωρισμός για έναν άντρα είναι μια δύσκολη υπόθεση. Είτε το επιλέγει ο άντρας να φύγει είτε η σύζυγος τον διώχνει από το σπίτι. Κυρίως το δεύτερο είναι αυτό που πληγώνει περισσότερο και οι άντρες πολύ δύσκολα μπορούν να το δεχθούν. Οι άντρες δύσκολα  διαχειρίζονται τους χωρισμούς τους από ό,τι οι γυναίκες. Αυτή είναι η αλήθεια. Όταν χωρίζουν, κουβαλούν  ψυχολογικό βάρος για καιρό. Έχουμε την εντύπωση πως εκείνος να τα πίνει με τους φίλους του σε κάποιο μπαρ, φλερτάρει και σβήνει το παρελθόν. Υποφέρει εξίσου με εσένα…από τύψεις από ενοχές…Τι γίνεται όμως όταν η μητέρα παίρνει το παιδί και εξαφανίζεται αιφνιδιαστικά; Πώς ενεργεί το κράτος και πώς επιχειρεί να βοηθήσει ένα πατέρα που εκλιπαρεί έξι χρόνια τώρα να βρεθεί η κόρη του;

Αργά το απόγευμα της περασμένης Πέμπτης χτυπάει το τηλέφωνο. Στην άλλη γραμμή ακούω μια ανδρική φωνή να αρχίζει να μου λέει την δική του ιστορία για τον χωρισμό και πως έφτασε να παλεύει κυριολεκτικά με όλη την γραφειοκρατία για να ξανά αγκαλιάσει το παιδί του. Μου τα λέει μπερδεμένα και ακούω η τρεμάμενη φωνή να γίνεται λυγμός…

Προσπαθώ να τον καθησυχάσω λέγοντας του ότι δεν χρειάζεται να πει κάτι άλλο και πως η καλύτερη λύση είναι να πάρει ένα στυλό και ένα χαρτί και να γράψει όσα αισθάνεται και όσα έγιναν. Αυτό δεν λένε; Γράφοντας, λυτρώνεσαι. Του δίνω όσο χρόνο χρειάζεται και όταν είναι έτοιμος να επικοινωνήσει ξανά μαζί μου. Αργά το βράδυ δυο μέρες αργότερα ακούω από το κινητό μου τον ήχο για εισερχόμενα μηνύματα στο προσωπικό μου email.

Αρχίζω να διαβάζω…ο ύπνος δεν με παίρνει με τίποτα. Πώς θα μπορούσε άλλωστε; Ένας πατέρας έχει να δει το παιδί του εδώ και έξι χρόνια. Έκανε την «γη -πηγή» για να ακούσει έστω την φωνή της.  Πόνος, μια ψυχή χίλια κομμάτια, στο μυαλό τους μια πόρτα που «κλείνει» με δύναμη μπροστά στο πρόσωπό του και χάνει το χειρότερο πράγμα του κόσμου: την οικογένεια, το μωρό του.

Ο Σάββας Χ. 47 ετών σήμερα γεννήθηκε στην Λευκωσία με καταγωγή από το κατεχόμενο χωριό. Μετά την προσφυγιά μαζί με την οικογένεια του θα μεγαλώσει σε ένα «ζεστό» περιβάλλον, χωρίς στερήσεις, αλλά χωρίς πολλές ανέσεις. Αναμνήσεις υπέροχες: να παίζει  με τα αδέλφια του, να πηγαίνουν μαζί σχολείο και να βοηθούν τους γονείς τους στις δουλειές του σπιτιού.

Τα χρόνια περνούσαν, μεγαλώναμε και έφθασες η ώρα του γάμου μου με την Κινέζα, Μ. Ζ. Την  γνώρισα σε πάρτι γενεθλίων ενός φίλου μου ο οποίος ήταν παντρεμένος με ομοεθνή της. Τότε ήταν φοιτήτρια. Ερωτευτήκαμε και το 2001 παντρευτήκαμε αφού προηγουμένως η ίδια ήθελε να βαφτιστεί ορθόδοξη χριστιανή παίρνονται το όνομα Μ.

Τον Δεκέμβρη του 2002, ήρθε στον κόσμο και η κορούλα μας. Αν και η χαρά μου ήταν μεγάλη εντούτοις ακόμη πριν βγει από την κλινική μου ανακοίνωσε πως ήθελε να στείλει το παιδί στην Κίνα να το μεγαλώσει η μητέρα της.

Νικολέτα αλήθεια στο λέω: Δεν περίμενα να ακούσω ποτέ τέτοια κουβέντα. Την καθησύχασα και της εξήγησα ότι το παιδί μας, θα είναι η χαρά. Βγήκαμε από το μαιευτήριο  και η Μ. φρόντιζε το σπίτι και το παιδί μας.

Αρχίζει να απομακρύνεται από την οικογένεια της…

Η ζωή μας κυλούσε ήρεμα μέχρι που η σύζυγος μου γνώρισε μια Κινέζα η οποία όπως είχε ένα παιδί αγνώστου πατρός και το οποίο είχε εγκαταλείψει, σε ένα πεζοδρόμιο όπου το εντόπισαν περαστικοί.

Πες το από ένστικτο δεν ξέρω και’ γω γιατί  κατάντησα «ντετέκτιβ». Στο σπίτι ανακάλυπτα έγγραφα, σημειώσεις που σχετίζονταν με οικονομικά οφέλη που θα προέρχονταν από ένα διαζύγιο με «συμβουλές» πώς να «χρησιμοποιήσει το  Γραφείο Πρόληψης βίας στην οικογένεια», την αστυνομία, και το Γραφείο ευημερίας.

Είχα σοκαριστεί δεν περίμενα η γυναίκα μου να κάνει τέτοιες σκέψεις. Της εξήγησα ότι δεν είναι σωστό να ετοιμάζεται να «εκμεταλλευτεί» τα όποια οφέλη προέρχονται από ένα διαζύγιο, αφού προβλήματα δεν υπήρχαν μεταξύ μας και κυρίως οικονομικά.

Η απάντηση που πήρα; H φίλη της της είχε δώσει οδηγίες, την πήγε σε ένα γραφείο όπου δίνουν πολλά λεφτά σε αυτές που χωρίζουν. Μετά από λίγες ημέρες έκανε όλες τις ενέργειες που με έγγραφα, με συμβουλές των δικηγόρων της.

Χτύπησε τον άντρα και το παιδί της – Το στημένο σκηνικό

Άρχισε χωρίς λόγο να φωνάζει, να βρίζει να σπάει τα πάντα στο σπίτι χειροδίκησε σε βάρος μου και του παιδιού μας και ταυτόχρονα να παίρνει τηλέφωνο στην αστυνομία. Με κάλεσαν σε απολογία όπου εκεί εξήγησα ότι επρόκειτο για  ανυπόστατες καταγγελίες.

Το διαζύγιο

Το 2007 βγήκε το διαζύγιο με το δικαστήριο να αρνείται  να δώσει την φύλαξη του παιδιού μας σε εμένα, με το πρόσχημα  ότι το παιδί είναι καλύτερα να μένει μαζί με την μητέρα του. Μέσω  διαταγμάτων του δικαστηρίου ορίστηκε  να βλέπω το παιδί μου κάθε Τρίτη και Πέμπτη, κάθε δεύτερο και τέταρτο Σαββατοκύριακο διανυκτερεύει μαζί μου όπως και κάθε γιορτές Χριστουγέννων, Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο.

Η εξαφάνιση

Στις 21/12/2013 το πρωί ένιωσα πολύ την ανάγκη να δω την κόρη μου έστω και από μακριά. Στις  έντεκα το πρωί πέρασα έξω από την πολυκατοικία όπου διέμεναν. Τα παραθυρόφυλλα του διαμερίσματος κλειστά και το αυτοκίνητο να μην είναι στο πάρκινγκ. Περνούσα κάθε μια ώρα από εκεί μέχρι αργά το βράδυ. Την επόμενη ημέρα έμαθα ότι διέφυγαν από το κατεχόμενο αεροδρόμιο της Τύμπου.

Ο Γολγοθάς αρχίζει…

Μετέβηκα στην αστυνομία, όπου κατάγγειλα το γεγονός. Με αντιμετώπισαν με απάθεια και μετά από ώρα και πίεση ο αστυνομικός δέχθηκε να καταγράψει την καταγγελία που αφορούσε στην εξαφάνιση του ανηλίκου παιδιού μου. Αμέσως μετά τηλεφώνησα στην γραμμή 116000 που ειδικεύεται στην εξαφάνιση ανηλίκων παιδιών. Μίλησα με την λειτουργό Άντρια Νεοκλεους, η οποία άκουσε όλο το ιστορικό δίνοντας μου συμβουλές για το πώς έπρεπε να κινηθώ. Ανταποκρινόταν στις κλήσεις μου όλο το 24ωρο,και για μήνες ήταν η κυρία πηγή των ενεργειών μου.

Το Υπουργείο Εξωτερικών και το διπλωματικό γραφείο του προέδρου, μέσο του κ. Αυγουστίδη  και  Νίκου Χριστοδουλίδη ενεργούσαν όλα το 24ωρο δείχνοντας απίστευτη ευαισθησία στην αγωνία που περνούσα. Είχαν προβεί σε διαβήματα και ενέργειες για εντοπισμό της κόρη μου, ζητώντας την βοήθεια και της αστυνομίας για έκδοση διεθνούς εντάλματος σύλληψης της κινέζας μητέρας. Κάθε μέρα περνούσα από το γραφείο του για ενημέρωση. Ούτε ο ίδιος κοιμόταν το βράδυ αφού το πρωί όταν τον συναντούσα μου έλεγε για τις επόμενες κινήσεις που θα γινόταν.

«Αγόραζα γλυκά για την κόρη μου – Ήλπιζα ότι θα ερχόταν»

Έφευγα από το σπίτι μου για το Υπουργείο Εξωτερικών.  Ένιωθα μια σιγουριά ότι θα επέστρεφα πίσω στο σπίτι μου κρατώντας από το χέρι την κόρη μου. Τόσο σίγουρος ήμουν Νικολέτα που πριν φύγω  συγύριζα το σπίτι, επιστρέφοντας αγόραζα γλυκά και σοκολάτες μην της λείψει τίποτε.

Δυστυχώς από ότι φάνηκε ο κ. Αυγουστίδης δεν είχε την βοήθεια της αστυνομίας, η οποία κρατούσε «εχθρική στάση», και αυτό λόγο της φιλίας που είχε ο σταθμάρχης του αστυνομικού σταθμού που κατάγγειλα το γεγονός, με τον δικηγόρο της πρώην συζύγου μου.

Είναι ο ηθικός αυτουργός…

Ο κ.Σάββας ισχυρίζεται πως είναι και  ηθικός αυτουργός σε αυτό το έγκλημα. Ο ίδιος ο δικηγόρος μέσα στα πλαίσια αίτησης της πρώην συζύγου μου για έκδοση διαβατηρίου στο ανήλικο παιδί μου χωρίς την συγκατάθεση μου φώναζε μέσα και έξω από τις αίθουσες  των δικαστηρίων όπου ενεργώντας για λογαριασμό του τοτε προέδρου λογιστών και ο οποίος ήταν εργοδότης της μάνας του παιδιού μου.

Ο Ιωνάς Νικολάου «αθόρυβα» αναλαβαίνει να συνεχίσει τις έρευνες

Ευτυχώς ο κύριος Χριστοδουλίδης με την πάροδο του χρόνου, δεν σταμάτησε να ενεργεί για εντοπισμό του μωρού μου. Με κάθε τρόπο. Στην ιστορία θα μπει και ο πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης Ιωνάς Νικολάου ο οποίος σε χρόνο ρεκόρ και χωρίς περιστροφές έκανε δυο επίσημα διαβήματα προς τον κινέζο ομόλογο του, αφού προηγούμενος υπέγραψε και σύμβαση με την Κίνα για έκδοση φυγόδικων. Έμαθα ότι ο ίδιος διάβασε πρώτα όλο το ιστορικό εξαφάνισης του παιδιού μου και ενεργούσε χωρίς να με γνωρίζει και χωρίς να με ενημερώσει. Τότε ζήτησα και τον είδα στο γραφείο του όπου με διαβεβαίωσε ότι θα κάνει ότι είναι δυνατόν μέχρι το Πάσχα που μας πέρασε  να εντοπίσει το παιδί μου.

Οι δολοφονίες Μεταξά «παγώνουν» και πάλι τις ενέργειες για εντοπισμό του παιδιού

Ξαφνικά σκάει η «βόμβα»  για τον κατά συρροή δολοφόνο, όπου για λόγους ευθιξίας αυτός ο πολύτιμος Υπουργός υποβάλει παραίτηση του. Ένας Υπουργός που άφησε για πάντα το στίγμα του στην απονομή δικαιοσύνης, εκσυγχρόνισε την αστυνομία, την έκανε ευέλικτη εφοδιάζοντας την με όπλα εναντίον του εγκλήματος και της διαφθοράς. Προώθησε νόμους και νομοσχέδια με τα οποία αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά για τα όποια κωλύματα στην απονομή δικαιοσύνης και θεμάτων που έχουν να κάνουν με την δημόσια ασφάλεια. Μάλιστα πρόσφατα υπέγραψε σύμβαση με την Κίνα για έκδοση φυγόδικων.

Τώρα προσεύχομαι ο νέος Υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Σαββίδης να δείξει την ίδια ευαισθησία του προκατόχου του σ’ αυτό το ανθρώπινο δράμα που περνώ και η αστυνομία επιτέλους να πάρει την απόφαση, να διερευνήσει τις συνθήκες εξαφάνισης του παιδιού μου, και να τιμωρήσει τους ηθικούς αυτουργούς σ’ αυτό το τεράστιο έγκλημα που διαπράχθηκε: Να μου στερείτε το δικαίωμα να αγκαλιάσω την κόρη μου.

Αποκλειστικό:Νικολέτα Χρήστου