“Νίκο Αναστασιάδη, δεν ζει χωρίς πατρίδα, η ανθρώπινη ψυχή” – Ο τελευταίος πολιτικός που έζησε την γέννηση της Κ. Δημοκρατίας

Ο Νίκος Αναστασιάδης  είναι ο τελευταίος  πολιτικός ως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας που έζησε την γέννηση της κυπριακής Δημοκρατίας και όλες τις φάσεις θετικές και αρνητικές της 60χρονης σχεδόν πορείας της. Βίωσε επιτυχίες και τραγωδίες και αποτέλεσε και ο ίδιος μέρος της ιστορίας της. Η ιστορία είναι στα χέρια σας και ο λαός απαιτεί ανάλογες συμπεριφορές και χειρισμούς. Επτά πρόεδροι και το μεγαλύτερο όραμα κάθε προέδρου που ανέλαβε τα ηνία της χώρας ήταν η απελευθέρωση των κατεχόμενων και της στέρησε την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της…

 Άνθρωπος γεννημένος μετά το 74…Τυχερή θα έλεγα. Δεν έζησα ούτε την προσφυγιά, δεν άκουσα σειρήνες, δεν μπήκα σε αμάξι να τρέχω σε βουνά να κρυφτώ, δεν είδα νεκρούς στους δρόμους και δεν έχω χάσει ούτε ένα δικό μου συγγενή στον πόλεμο.

Τα έχω όμως διδαχθεί στο σχολείο…Είμαι «παιδί» του «Δεν ξεχνώ» και του συνθήματος «Τα σύνορα μας είναι στην Κερύνεια»…Απέναντι μου η σημαία στον Πενταδάκτυλο με μια σημαία που κανένα κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αναγνωρίζει.

Εδώ και 23 χρόνια ζω μέσα από τη δημοσιογραφία. Την πολιτική δεν την κατέχω και δεν είχα ποτέ την τιμή να ανήκω στους πολιτικούς συντάκτες…από επιλογή.

Πέντε από τους επτά προέδρους της Κυπριακής Δημοκρατίας, έχουν φύγει από την ζωή. Και ως γνωστό μετά την κηδεία όλοι έλεγαν για τον καθένα πόσο άξιο ήταν και πόσο μεγάλο έργο άφησε πίσω του. Και είναι αλήθεια. Λάθη έγιναν, άλμα έγιναν, μπήκαμε στην Ε.Ε, άνοιξαν οδοφράγματα, γίναμε πλούσιοι σε ένα βράδυ με το χρηματιστήριο, πανηγυρίζαμε για τους S – 300, θρηνήσαμε θύματα στην έκρηξη στο Μαρί, εκδηλώθηκε το πραξικόπημα στην Κύπρο, από την Εθνική Φρουρά, η Τουρκία έκανε εισβολή στην Κύπρο αποβιβάζοντας στην Κερύνεια σαράντα χιλιάδες Τούρκους στρατιώτες οι οποίοι άρχισαν τους σκοτωμούς , τις λεηλασίες και τις καταστροφές και τόσα άλλα…

Ένας από τους πλέον γνωστούς αστικούς μύθους υποστηρίζει ότι μόνον οι κατσαρίδες θα επιβιώσουν μετά από έναν πυρηνικό πόλεμο στον πλανήτη, κάτι που ευτυχώς δεν έχει δοκιμαστεί στην πράξη. Κάποιοι όμως επιβιώνουν εις βάρος των Ε/Κ.

Η Κύπρος βουλιάζει, κάποιοι πρέπει να ευθύνονται για αυτό. Διέλυσαν ένα νησί για κυβερνούν κάποιοι ανεξέλεγκτα, και με το αζημίωτο…(και όχι απαραίτητα Ε/Κ)

Τα βιβλία μου δίδαξαν ότι κανένα κράτος δεν μπορεί να εκβιάζεται από κανένα, έτσι δεν είναι Νίκο Αναστασιάδη; «Αν θέλουμε να αποφύγουμε τον κίνδυνο ή το δίλημμα να συζητούμε για άλλες μορφές λύσης, είτε συνομοσπονδίας είτε δύο κρατών, τότε η λύση πρέπει να είναι λειτουργική και το κράτος πλήρως ανεξάρτητο»…Aυτό δεν είπατε; (Οκτώβρη του 2010). Aυτό και άλλα τόσα…

Ο Νίκος Αναστασιάδης  είναι ο τελευταίος πολιτικός που έζησε την γέννηση της κυπριακής Δημοκρατίας και όλες τις φάσεις θετικές και αρνητικές της 60χρονης σχεδόν πορείας της. Βίωσε επιτυχία επιτυχίες και τραγωδίες και αποτέλεσε και ο ίδιος μέρος της ιστορίας της. Η ιστορία είναι στα χέρια σας και ο λαός απαιτεί ανάλογες συμπεριφορές και χειρισμούς.

«Μας άφησε χρόνους» και ο Δημήτρης Χριστόφιας, ένας πολιτικός που αναδείχθηκε από την ψήφο του λαού. (Εύχομαι μόνο μην ήταν και αυτό μια «φούσκα», σε μια προσπάθεια διάλυσης της τότε ισχυρής αντιπολίτευσης).

44 χρόνια συνομιλιών με τους Τούρκους και για να τελειώνουμε: Τίποτε δεν έχει συμφωνηθεί.

Δεκατρείς εκλογικές αναμετρήσεις για την ανάδειξη προέδρου έχουν διεξαχθεί στα 58 χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επτά πρόεδροι και το μεγαλύτερο όραμα κάθε προέδρου που ανέλαβε τα ηνία της χώρας ήταν η απελευθέρωση των κατεχόμενων και της στέρησε την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της.

Οι πληγές που δεν κλείνουν…

  • 1974: Διχοτόμηση. 37% του εδάφους της Kυπριακής Δημοκρατίας. Σκοτώθηκαν περίπου 3 χιλιάδες Ελληνοκύπριοι. 200.000 άνθρωποι (πάνω από το ένα τέταρτο του συνολικού πληθυσμού και το ένα τρίτο των Ελληνοκυπρίων) προσφυγοποιήθηκαν και για χρόνια 1.619 άνθρωποι ήταν αγνοούμενοι.
  • Η Πτήση 522 (HCY 522) των Κυπριακών αερογραμμών Helios Airways συνετρίβη στις 14 Αυγούστου 2005 στις 12:04 στο Γραμματικό Αττικής. Σκοτώθηκαν 115 επιβάτες και τα 6 μέλη του πληρώματος.
  • Φονική έκρηξη στο Μαρί στις 11η Ιουλίου 2011 κατά την οποία εκτός από τους 13 αθώους νεκρούς που θρηνήσαμε και τους 63 τραυματίες καταστράφηκε ο ηλεκτροπαραγωγικός σταθμός με ζημιές δισεκατομμυρίων και με καταστροφικές συνέπειες.
  • Λαϊκή Τράπεζα και οι ζημιές  που άφησε πίσω της με την ανακεφαλαίωση της. Αργότερα  είχαμε τη Τράπεζα Κύπρου με τα συνεπακόλουθα της.
  • Το 1999 ήταν η χρονιά που ξέσπασε στην Κύπρο ο «πυρετός» του χρηματιστηρίου με εκατοντάδες Κύπριους από τη μια μέρα στην άλλη να μετατρέπονται σε επενδυτές σκορπώντας στον αέρα της φούσκας του χρηματιστηρίου όλες τους τις οικονομίες.
  • Συμπληρώθηκαν 21 χρόνια από το 1998, όταν αποφασίστηκε στην Αθήνα η ματαίωση έλευσης του ρωσικού πυραυλικού αντιαεροπορικού συστήματος των S-300. Μια άτακτη υποχώρηση, με αποτέλεσμα την πτώση του ηθικού και του φρονήματος, η ματαίωση των κοινών ασκήσεων Κύπρου-Ελλάδας και η απονεύρωση και υποβάθμιση του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου.
  • Κούρεμα καταθέσεων στην Κύπρο: Ιστορικές στιγμές ενός χάους. Στις 15 Μαρτίου 2013 το βράδυ ξεκίνησε η κρίσιμη συνεδρίαση του Eurogroup για την πολιτική απόφαση που θα έπρεπε να παρθεί για την Κύπρο και το πρόγραμμα διάσωσης. Μετά από πολύωρες διαπραγματεύσεις γεμάτες ένταση, αποφασίστηκε κούρεμα καταθέσεων 6,5% μέχρι τις €100.000 και 9,5% για τις καταθέσεις από τις €100.000 και άνω σε ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα.
  • Όταν στις 23 Απριλίου 2003 οι κατοχικές Αρχές σε μια κίνηση εντυπώσεων προχώρησαν μονομερώς στη μερική άρση των απαγορεύσεων στην ελεύθερη διακίνηση, δημιουργήθηκε ένα πανηγυρικό κλίμα και πολλοί έσπευσαν να το παραλληλίσουν με την πτώση του τείχους του Βερολίνου. Η σύγκριση όμως ήταν άστοχη. Ενώ στην περίπτωση της Γερμανίας η πτώση του τείχους σηματοδοτούσε την αποκατάσταση της ενότητας της χώρας, στην Κύπρο εκ των πραγμάτων ισχυροποιήθηκε το κατοχικό καθεστώς οικονομικά, κοινωνικά αλλά και πολιτικά.

Ευτυχώς που υπάρχει ελληνισμός…ακόμη

Παρ’ όλα αυτά η Κυπριακή Δημοκρατία συνεχίζει να υπάρχει και ο Ελληνισμός της Κύπρου δημιουργεί και αναπτύσσεται.  Τουλάχιστον ζούμε υπό την ομπρέλα  της Ε.Ε. δουλεύουμε για τη λύση του εθνικού μας προβλήματος για τη μέρα που και ο τελευταίος Τούρκος στρατιώτης θα φύγει από την Κύπρο…

 Υστερόγραφο: Αφορμή για το ρεπορτάζ η κηδεία του Δημήτρη Χριστόφια. Η Κύπρος «ορφάνεψε» για άλλη μια φορά…Άφησε ένα πλούσιο έργο, κατηγορήθηκε όσο κανείς άλλος Προέδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, έχει κλάψει δημόσια και έχει θρηνήσει ασταμάτητα για όλα όσα έγιναν στο νησί μας.  Άνθρωπος και αυτός που ονειρευόταν να δει το νησί που αγάπησε ενωμένο…Δεν πρόλαβες αείμνηστε Δημήτρη. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.

 Της Νικολέτας Χρήστου