Να μιλούμε ο ένας στον άλλο και όχι ο ένας…για τον άλλο!

Ο Οζντίλ Ναμί μπροστά σε ελληνοκυπριακό ακροατήριο σε ανοικτή συζήτηση του ΟΠΕΚ στη Λευκωσία

ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Την αναφορά της δημοσιογράφου Ραλλής Παπαγεωργίου ότι οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι «πρέπει να μιλούμε ο ένας στον άλλο και όχι ο ένας για τον άλλο» ξεχώρισα ιδιαίτερα από την ανοικτή συζήτηση για το Κυπριακό με κύριο ομιλητή τον τέως διαπραγματευτή της τουρκοκυπριακής πλευράς Οζντίλ Ναμί (Ozdil Nami), που οργάνωσε ο Όμιλος Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας (ΟΠΕΚ) στις 26 Ιουνίου 2019 στη Δημοσιογραφική Εστία στη Λευκωσία – η διοργάνωση αυτής της εκδήλωσης αποτελεί μια αξιομνημόνευτη πρωτοβουλία, αφού ήταν η πρώτη φορά  που ένας διακεκριμένος Τουρκοκύπριος πολιτικός παρευρισκόταν ανάμεσα – και απευθυνόταν άμεσα – σε ένα ακροατήριο κατ’ εξοχήν ελληνοκυπριακό (με μόνο λιγοστούς Τουρκοκύπριους) και απαντούσε σε ερωτήσεις του. Υπήρχαν επίσης άλλοι έξι ομιλητές, τέσσερις Ελληνοκύπριοι και δύο Τουρκοκύπριοι. Εκτός από τον Παύλο Παύλου, ήταν ο Νίκος Περιστιάνης, ο Χασάν Καχφετζίογλου (Hasan Kahvecioglu), η Εσρά Αϊγκίν (Esra Aygin), η Σούλα Χατζηκυριάκου και ο Νίκος Κάρουλας. Οι οργανωτές ανέφεραν ως κύριο στόχο της εκδήλωσης τη συζήτηση του μελλοντικού ρόλου των πολιτών στο Κυπριακό. Η Ραλλή Παπαγεωργίου, που συντόνιζε τη συζήτηση, επεσήμανε μεταξύ άλλων ότι «κάθε κοινότητα στην Κύπρο μιλά για την άλλη κοινότητα χωρίς να ξέρει τι συμβαίνει εκεί, τι πραγματικά θέλει και τι φοβάται η άλλη κοινότητα. Αν η κάθε μια από τις δύο μεγάλες κοινότητες του νησιού – πρόσθεσε – πιστεύει ότι είναι η μοναδική στην Κύπρο και ότι δεν χρειάζεται την άλλη κοινότητα, τότε φοβάμαι ότι έχει λανθασμένη, αν όχι παράλογη αντίληψη».

Όταν η εμπιστοσύνη χάθηκε…

Υπενθυμίζουμε ότι ο  Οζντίλ Ναμί, ένας από τους μετριοπαθείς Τουρκοκύπριους ηγέτες, είχε διοριστεί από τον Μουσταφά Ακιντζί διαπραγματευτής της τουρκοκυπριακής κοινότητας για τις συνομιλίες στο Κυπριακό, τον Μάϊο 2015. Ο Ναμί ήταν τότε «Υπουργός Εξωτερικών» και είχε διατελέσει προηγουμένως, σύμβουλος του πρώην Τουρκοκύπριου ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Ο Ναμί συμμετείχε ως διαπραγματευτής στις συνομιλίες μεταξύ Αναστασιάδη – Ακιντζί του Νοεμβρίου 2016, στο ελβετικό θέρετρο Μοντ Πελεράν (Mont Pelerin) όπως και στις πιο πρόσφατες στις 28 Ιουνίου – 7 Ιουλίου 2017 στο Κραν Μοντάνα (Crans Montana) επίσης στην Ελβετία. Τον Φεβρουάριο 2018 ανέλαβε «Υπουργός Οικονομίας και Ενέργειας» στη νέα τετρακομματική «κυβέρνηση», μετά τις «βουλευτικές εκλογές» της 7ης Ιανουαρίου 2018. Υπηρέτησε μέχρι τον Μάϊο 2019, οπότε προέκυψε νέο «Υπουργικό» στα κατεχόμενα, με «Πρωθυπουργό» τον Ερσίν Τατάρ (Κόμμα Εθνικής Ενότητας) και «Αναπληρωτή Πρωθυπουργό» και «Υπουργό Εξωτερικών» τον Κουντρέτ Οζερσάι (Κόμμα του Λαού). Στην εκδήλωση του ΟΠΕΚ ο Οζντίλ Ναμί εξέφρασε την πεποίθησή του ότι «είναι σημαντικό για τους ανθρώπους που νοιάζονται για το μέλλον της Κύπρου να συναντώνται πιο συχνά για να ανταλλάζουν απόψεις σχετικά με το τι μπορεί να γίνει για να τεθεί τέρμα στο απαράδεκτο status quo όπου φαίνεται να έχουμε κολλήσει». Η ομιλία του – που έγινε στα αγγλικά – περιστράφηκε κυρίως στο παρασκήνιο της συνάντησης για το Κυπριακό στο Κραν Μοντάνα, την αποτυχία της οποίας «χρέωσε» στον Πρόεδρο Αναστασιάδη. «Η συμμετοχή στο παιχνίδι της επίρριψης ευθυνών δεν με ενδιαφέρει και είμαι σίγουρος ότι δεν ενδιαφέρει και κανένα σε αυτό το δωμάτιο», είπε και συνέχισε: «Ωστόσο, πρέπει να πούμε τι συνέβη για να μάθουμε από τις εμπειρίες μας και να πάρουμε καλύτερες αποφάσεις στο μέλλον». Υποστήριξε μεταξύ άλλων ότι   ο Πρόεδρος Αναστασιάδης «πακέταρε τις βαλίτσες του για την επιστροφή του στην Κύπρο, προγραμματίζοντας να φύγει πριν το τελευταίο δείπνο, γνωρίζοντας ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα». Πρόσθεσε ότι «η ζημιά που έγινε από αυτό που έχει συμβεί στο Κραν Μοντάνα είναι τόσο τεράστια, που οι δύο σημερινοί ηγέτες, που είχαν στηρίξει παθιασμένα και με θάρρος το Σχέδιο Ανάν, που έφεραν τις συνομιλίες σε ένα τόσο προχωρημένο επίπεδο ώστε η Διάσκεψη για την Κύπρο με τις εγγυήτριες δυνάμεις προοριζόταν να οριστικοποιήσει απλώς τη συμφωνία, δεν είναι πλέον σε θέση να βρουν έναν τρόπο ακόμα και να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Η εμπιστοσύνη χάθηκε».

Έξω από την εξίσωση η συνέχιση του status quo

«Κάτω από τις σημερινές συνθήκες, το να επιστρέψουν οι ηγέτες στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων θα ήταν μάταιο, καθώς κανείς δεν θα ανοίξει πλέον τα χέρια του», είπε ο Οζντίλ Ναμί και πρόσθεσε: «Ο Ελληνοκύπριος ηγέτης ισχυρίζεται ότι άνοιξε το χέρι του πάρα πολύ νωρίς και χρειάζεται την τουρκική πλευρά για να ισορροπήσει την κατάσταση, δίνοντας του μηδέν στρατεύματα και μηδέν εγγυήσεις, πριν δεχτεί κάτι περισσότερο. Η τουρκική πλευρά ισχυρίζεται ότι άνοιξε το χέρι της στο εδαφικό και στο θέμα της ασφάλειας, με πρωτοφανή τρόπο και τη στιγμή που έκανε αυτό, ο Ελληνοκύπριος ηγέτης έφυγε από το τραπέζι «τσεπώνοντας» τις παραχωρήσεις. Αυτό βασικά δημιούργησε μια δυναμική όπου καμία πλευρά δεν θα πει πλέον την τελευταία της λέξη για τα εναπομείναντα θέματα, φοβούμενη ότι η άλλη πλευρά θα «τσεπώσει» την παραχώρηση και θα περιμένει μια αβέβαιη μελλοντική ημερομηνία για να έχει κάτι περισσότερο. Αυτή η εμπειρία είναι πλέον μέρος της συσσωρευμένης γνώσης. Δεν μπορεί να αναιρεθεί. Όλα αυτά σημαίνουν ένα πράγμα, ότι η συνέχιση του status quo πρέπει να αφαιρεθεί από την εξίσωση. Αν συμφωνούμε ότι το status quo είναι απαράδεκτο, τότε  πρέπει να προχωρήσουμε με τρόπο που να το αφαιρεί από πιθανές εναλλακτικές λύσεις. Ο τρόπος για να το κάνουμε, θα ήταν να επιβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας για τις προηγούμενες συγκλίσεις και για να επιλύσουμε τα υπόλοιπα κύρια ζητήματα, σύμφωνα με το Πλαίσιο Γκουτέρες. Επίσης να συμφωνήσουμε σε ένα πρόγραμμα για να ολοκληρώσουμε αυτή την άσκηση, συμπεριλαμβανομένης, αν είναι απαραίτητο, της διαιτησίας του ΟΗΕ ή ενός εναλλακτικού μηχανισμού επίλυσης αδιεξόδων. Μπορούμε να πάμε σε δημοψήφισμα και να ζητήσουμε από τον λαό να επιλέξει ανάμεσα σε αυτή τη διευθέτηση ή σε μια εναλλακτική διευθέτηση που θα συμφωνηθεί αμοιβαία από τους δύο ηγέτες –  όχι μεταξύ της ομοσπονδιακής λύσης και του status quo. Μόλις κάνουμε αυτό το άλμα της πίστης, πρέπει παράλληλα να αρχίσουμε να ενημερώνουμε τους άνδρες και τις γυναίκες των δύο κοινοτήτων μας, με διαφανή τρόπο, πώς θα είναι μια συμφωνημένη λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, ή μια εναλλακτική διευθέτηση που θα έχει συμφωνηθεί αμοιβαία από τους δύο ηγέτες. Εδώ η κοινωνία των πολιτών μπορεί να διαδραματίσει έναν πολύ καθοριστικό ρόλο στην ενημέρωση του κοινού σε μεγάλο βαθμό σχετικά με την ανάγκη να τελειώσει το status quo, και επίσης για τα υπέρ και τα κατά των εναλλακτικών λύσεων που θα της ζητηθεί να επιλέξει. Πιστεύω ακράδαντα ότι όταν αντιμετωπίσουμε τους ανθρώπους με τον σεβασμό που τους αξίζει, όταν σταματήσουμε να παίζουμε με τους φόβους και τα συναισθήματα τους και όταν τους παρουσιάσουμε μια ξεκάθαρη επιλογή που θα τερματίζει το status quo, θα μπορέσουν να αποφασίσουν το καλύτερο αποτέλεσμα για το μέλλον της κοινής μας πατρίδας».

«Να επηρεάσουμε κοινωνία και ηγεσία»

Όπως εξήγησε ο Πρόεδρος του ΟΠΕΚ Παύλος Παύλου μιλώντας στην εκδήλωση (εναλλάξ ελληνικά και αγγλικά), «ένας από τους λόγους που τα πράγματα δεν πήγαν καλά στο κυπριακό, ήταν ότι δεν έγινε αποδεκτή η επιμονή πολλών οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών μεταξύ των οποίων και του ΟΠΕΚ από το 2015, ότι πρέπει οι ηγέτες των δύο πλευρών και παράγοντες των συνομιλιών, όπως καλή ώρα ο Οζντίλ Ναμί, να διευκολύνονται ώστε να απευθύνονται απευθείας στο κοινό της άλλης κοινότητας. Δεν έγινε αποδεκτή, γιατί η απομόνωση των δύο κοινοτήτων είναι ο μεγαλύτερος εχθρός – επιτρέπει την καλλιέργεια μύθων που στη συνέχεια στηρίζουν μιαν επίσημη αφήγηση η οποία κατά κανόνα είναι εκτός πραγματικότητας. Γι’ αυτό και πήραμε αυτή την πρωτοβουλία απόψε, δίνοντας συνειδητά το βήμα σε ένα πρωταγωνιστή εκείνης της περιόδου να απευθυνθεί στους Ελληνοκύπριους. Και ο στόχος μας είναι να κάνουμε κάτι αντίστοιχο και με τους Τουρκοκύπριους, σε συνεργασία πάντα με άλλες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών Ελληνοκυπριακές και Τουρκοκυπριακές. Δεν έχουμε πολύ χρόνο, γιατί παρόλο που η προοπτική της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας είναι η μοναδική φυσική λύση, άρχισε ήδη να απομακρύνεται, ενώ η διχοτόμηση είναι πιο κοντά από ποτέ. Πρέπει να δράσουμε τώρα και πρέπει να βρούμε νέους τρόπους να επικοινωνούμε και να εκφράζουμε την πεποίθηση μας ότι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία είναι η μόνη λύση, η μόνη διέξοδος από τη φθορά και την καταστροφή.  Πρέπει να καταφέρουμε πρωτίστως να συνδυάσουμε τα δύο πράγματα για τα οποία γίνεται η εκδήλωση – να μάθουμε, να ρωτήσουμε τον άλλο να μας διαφωτίσει, αλλά να μη φύγουμε απ’ εδώ χωρίς μια αίσθηση του τι κάνουμε αύριο. Αυτό χρειαζόμαστε κυρίως, γιατί ο χρόνος είναι πολύ λίγος – κάποιοι μιλούν για μόνο λίγους μήνες ζωής της προοπτικής για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία – και γι’ αυτό επείγει όπως όλοι οι πολίτες και όλες οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που ενδιαφερόμαστε και αγωνιούμε, να βρούμε νέους τρόπους για να επηρεάσουμε την κοινωνία, αλλά και την πολιτική ηγεσία».

Περί επίσημων αφηγήσεων και παραμυθιών

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Παύλος Παύλου σε ανάρτησή του στη σελίδα του στο Facebook στις 17 Ιουνίου 2019, εννιά μέρες πριν τη συζήτηση με τον Οζντίλ Ναμί, απευθυνόμενος «κυρίως σε όσους καλόπιστα εκφράζουν απορίες για την πρωτοβουλία να κληθεί στην εκδήλωση και ο πρώην διαπραγματευτής Οζντίλ Ναμί», αναφέρει ότι «ένας από τους πολλούς λόγους για τους οποίους οι εκάστοτε διαπραγματεύσεις δεν καταλήγουν, είναι και το γεγονός ότι οι διαχειριζόμενοι το Κυπριακό, και στις δύο πλευρές, λογοδοτούν ο καθένας μόνο στην κοινότητά του. Θεωρήσαμε επομένως σωστό να αναλάβουμε την πρωτοβουλία ο Οζντίλ Ναμί να «ανακριθεί» αδιαμεσολάβητα από την ελληνοκυπριακή κοινότητα, και ο Ανδρέας Μαυρογιάννης από την τουρκοκυπριακή. Στην περίπτωση που η θέση του κ. Μαυρογιάννη δεν θα του επιτρέψει κάτι τέτοιο, τότε ίσως τον Σεπτέμβριο ένας άλλος εκπρόσωπος της επίσημης ελληνοκυπριακής πλευράς να μιλήσει αδιαμεσολάβητα στους Τουρκοκυπρίους. Ο ΟΠΕΚ έχει ήδη οργανώσει αρκετές εκδηλώσεις που απευθύνονται στους Τουρκοκυπρίους, με Ελληνοκύπριους ομιλητές. Σε κάθε περίπτωση, στόχος της εκδήλωσης της 26ης Ιουνίου δεν είναι η αναζήτηση «μέσων όρων» για το τι έγινε στο Κυπριακό. Εξάλλου, το επίσημο αφήγημα της ηγεσίας μας είναι πολύ καλά γνωστό ανάμεσα στους Ελληνοκυπρίους. Έχει πολλαπλή καθημερινή και ισχυρή υπεράσπιση από πολιτικές δυνάμεις και ΜΜΕ τα τελευταία χρόνια, και δεν χρειάζεται τη συνδρομή ενός Ομίλου Προβληματισμού. Πιστεύω ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει αν δεν αποδεχτούμε κάποια γεγονότα. Πρώτον πρέπει να αποδεχτούμε ότι η επίσημη αφήγηση της ελληνοκυπριακής ηγεσίας είναι λανθασμένη και θα έλεγα ψεύτικη (fake). Δεύτερον ανεξάρτητα από το πόσο ισχυρά είναι τα στοιχεία εναντίον της, η αφήγηση αυτή ελέγχει τα ΜΜΕ και πάνω απ’ όλα τη σκέψη της κοινής γνώμης. Πολλοί άνθρωποι δεν θέλουν ν’ ακούν την αλήθεια – είναι έτοιμοι, ν’ ανταλλάξουν την αλήθεια με κάθε εξωπραγματικό παραμύθι. Μπορεί να ξέρουν ότι πρόκειται για παραμύθι, αλλά προτιμούν τα παραμύθια. Τρίτον η αφήγηση του Τουρκοκύπριου ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί και των συνεργατών του, μπορεί να μην είναι εκατό τοις εκατό σωστή, αλλά είναι πολύ πιο κοντά στην αλήθεια από αυτή των Ελληνοκυπρίων. Τέταρτο πρέπει να δεχτούμε ότι ο Νίκος Αναστασιάδης και ο Νίκος Χριστοδουλίδης δεν παρασύρθηκαν από περιστασιακούς παράγοντες, αλλά συνειδητά εργάζονται για να μην επαναρχίσει η διαδικασία των διαπραγματεύσεων. Όλα όσα γίνονται τα τελευταία δύο χρόνια από το Δείπνο του Κραν Μοντάνα – για να μην πούμε από το Μοντ Πελεράν – πιστοποιούν  πέραν πάσης αμφιβολίας ότι αποτελούν μιαν υπέρτατη προσπάθεια να κλείνει κάθε φορά κάθε πόρτα, κάθε παράθυρο, κάθε ευκαιρία, ώστε να μην ξαναρχίσουν οι συνομιλίες. Θα πρέπει επίσης να δεχτούμε ότι αυτή η ελληνοκυπριακή πολιτική και τακτική οδηγεί δυστυχώς στη σύγκρουση και στη διχοτόμηση».

«Χρειαζόμαστε την αλήθεια και χωρίς λύση»

Ο Παύλος Παύλου αναφέρθηκε ονομαστικά σε εκδότες και καναλάρχες που όπως είπε, «ελέγχουν τα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ και την κοινωνία» και είπε ότι «πρέπει να τους πείσουμε ότι υπάρχουμε, ότι είμαστε αποφασισμένοι και δεν φοβόμαστε. Ακόμα και αν δεν καταφέρουμε να βρούμε λύση – πρόσθεσε – τα παιδιά μας να συνειδητοποιήσουν τι συμβαίνει, γιατί κάποιοι προσπαθούν να ελέγχουν τα μυαλά μας και τις ζωές μας για τα οικονομικά τους συμφέροντα. Έτσι χρειαζόμαστε την αλήθεια, έστω και αν αποτύχουμε να βρούμε λύση. Τελικά είναι μια καθημερινή μάχη, προσωπική και συλλογική και αυτή η μάχη δεν είναι χαμένη. Οι σύμμαχοι μας σε αυτή τη μάχη, είναι η πραγματικότητα, η συνεχής αποτυχία της πολιτικής  της ηγεσίας μας και οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας που αγωνίζονται για τον ίδιο με εμάς, σκοπό. Δυστυχώς πάρα πολλοί Ελληνοκύπριοι συμπατριώτες μας θεωρούν ότι όταν δηλώνεις ότι είσαι εναντίον του εχθρού, ότι είσαι έτοιμος να δώσεις τη ζωή σου σε ένα αγώνα εναντίον του εχθρού, ακόμα και αν δεν κάνεις τίποτε σε όλη σου τη ζωή, είσαι δυνατός, λεβέντης άνδρας…Αν από την άλλη αγωνίζεσαι όλη σου τη ζωή για τη συμφιλίωση, ακόμη και αν δαπανάς χρόνο και δυνάμεις και έχεις και κόστος, θεωρείσαι δειλός. Αυτό είναι ένα σημαντικό πρόβλημα και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε και να αντιστρέψουμε την εικόνα».

«Ν’ αλλάξει ο τρόπος που μεγαλώνουμε τα παιδιά»

«Πρέπει ο καθένας από εμάς να νιώθει προσωπικά υπεύθυνος για ν’ αλλάξει τα πράγματα», είπε μεταξύ άλλων στην τοποθέτησή της η Εσρά Αϊγκίν και πρόσθεσε: «Μην ακούτε εκείνους που προσπαθούν να σας αποθαρρύνουν ότι δεν έχετε τη δύναμη. Γνωρίζουμε ως ακτιβιστές της κοινωνίας των πολιτών, ότι τα διάφορα κέντρα εξουσίας φοβούνται τη δύναμη του λαού, γι’ αυτό επιτίθενται στη δράση μας. Μας αποκαλούν πράκτορες, πότε των Ελλήνων, πότε των Τούρκων, πότε της CIA…Θέλω να φύγετε από την εκδήλωση νιώθοντας υπεύθυνοι για το τι συμβαίνει στο νησί και την επιθυμία να αλλάξετε τα πράγματα, γιατί έχετε τη δύναμη να το κάνετε. Πρέπει ν’ αρχίσουμε από τα βασικά! Στην Κύπρο, μέχρι πριν μισό αιώνα ήμασταν γείτονες, συνάδελφοι, φίλοι, εραστές και μετά από μισό αιώνα δεν είμαστε απλώς ξένοι, αλλά εχθροί μεταξύ μας. Πρέπει ν’ αρχίσουμε να θυμόμαστε τι ήμασταν στο παρελθόν. Ναι, όλοι είχαμε τις σκοτεινές στιγμές και κάναμε λάθη, αλλά υπήρξαν επίσης όμορφες στιγμές που βοηθήσαμε και συμπαρασταθήκαμε ο ένας στον άλλο… Δεν θα αλλάξει τίποτα στην Κύπρο, εκτός αν αλλάξει ο τρόπος που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας. Πρέπει να πιέσουμε τα κέντρα εξουσίας και τα εκπαιδευτικά συστήματα και στις δύο πλευρές, να σταματήσουν να δηλητηριάζουν τα παιδιά μας εναντίον των συμπατριωτών τους στο ίδιο νησί, εναντίον του άλλου μισού τους, σε καθημερινή βάση. Δεύτερο, πρέπει να μπουν υποχρεωτικά η τουρκική και η ελληνική γλώσσα στα σχολεία και τρίτο πρέπει να παραδεχτούμε τα λάθη μας, να απολογηθούμε και να προχωρήσουμε μαζί. Και κάτι τελευταίο, η κοινωνία των πολιτών και στη μια και στην άλλη πλευρά πρέπει να παραμερίσει τα εμπόδια της εθνικότητας, της γλώσσας, της θρησκείας και να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτός δεν είναι αγώνας των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, αλλά ανθρώπων που θέλουν ν’ αλλάξουν την Κύπρο και να την επανενώσουν. Πρέπει τα στελέχη των οργανώσεων των πολιτών να προέρχονται από όλες τις κοινότητες. Δεν είμαστε εχθροί, αλλά είμαστε τα θύματα, οι θύτες, οι αθώοι και οι ένοχοι…στο τέλος της ημέρας είμαστε ίδιοι και θέλουμε ένα νησί σε ειρήνη, ώστε τα παιδιά μας να έχουν ένα καλύτερο κοινό μέλλον».

«Μεγαλώσαμε με το κυπριακό, ας μην πεθάνουμε με αυτό»

«Από τότε που το Φατίχ (Fatih) άρχισε να τρυπά 60 χιλιόμετρα δυτικά της Πάφου, το κυπριακό πρόβλημα μπήκε σε μια νέα εποχή που θα οδηγήσει κατευθείαν στην οριστική διχοτόμηση της χώρας, όχι μόνο στη ξηρά αλλά και στη θάλασσα» είπε μιλώντας στα αγγλικά η δημοσιογράφος Σούλα Χατζηκυριάκου και συνέχισε: «Δυο χρόνια μετά την κατάρρευση των συνομιλιών στο Κραν Μοντάνα (Crans Montana), το αδιέξοδο συνεχίζεται. Είναι προφανές ότι χωρίς μια συνεχιζόμενη διαδικασία συνομιλιών με θετική προοπτική, το πολιτικό κλίμα θα χειροτερεύει. Είμαι απογοητευμένη και οργισμένη γιατί από το Κραν Μοντάνα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προσπαθούσε να βρει δικαιολογίες για να μην επιστρέψει στο τραπέζι των συνομιλιών. Η πρόσφατη μυστική του συνάντηση με τον Κουτρέτ Οζερσάϊ (Kudred Ozersay) και η παράκαμψη του Τουρκοκύπριου ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί είναι το αποκορύφωμα των αρνητικών εξελίξεων στη διάρκεια των τελευταίων δύο χρόνων. Γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε υποφέροντας από το κυπριακό πρόβλημα. Αλλά μετά από 45 χρόνια, 7 Προέδρους της Κυπριακής Δημοκρατίας, 8 Γενικούς Γραμματείς του ΟΗΕ, 28 Ειδικούς Αντιπροσώπους, τεράστιο αριθμό προτάσεων, συναντήσεων, διασκέψεων…όλα για το τίποτε. Αυτό οφείλεται πάντα στην τουρκική αδιαλλαξία, σύμφωνα με το ελληνοκυπριακό αφήγημα, ή οφείλεται στο ότι δεν έχουμε την πολιτική θέληση για να φτάσουμε σε μια λύση; Είναι τα οικονομικά συμφέροντα που δημιουργήθηκαν λόγω του status quo, πιο σημαντικά από μια λύση; Μήπως η ηγεσία μας αρνείται να μοιραστεί την εξουσία με τους Τουρκοκύπριους, γι’ αυτό και δεν αποδέχεται την πολιτική ισότητα; Οποιαδήποτε και να είναι η απάντηση, δεν υπάρχει χρόνος για αναμονή. Μεγαλώσαμε με το κυπριακό πρόβλημα, ας μην πεθάνουμε με αυτό. Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι μαζί, πρέπει να υψώσουμε τη φωνή μας ενάντια σε οποιοδήποτε μυστικό ή ανοικτό σχέδιο διχοτόμησης. Τα Ηνωμένα Έθνη πρέπει να ξεχάσουν τα Σημεία Αναφοράς από τότε που η κυρία Λουτ απέτυχε να φτάσει σε μια συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών και να βρει άλλο τρόπο να επαναρχίσουν οι συνομιλίες από εκεί που διακόπηκαν στο Κραν Μοντάνα. Κι εμείς όλοι πρέπει να ενώσουμε δυνάμεις και ν’ ασκήσουμε την επιρροή μας στα Ηνωμένα Έθνη και στους δύο ηγέτες προς αυτή την κατεύθυνση. Το Πλαίσιο Γκουτέρες είναι πολύ πολύτιμο για να χαθεί. Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο να κινητοποιήσει κανείς χιλιάδες ανθρώπους. Ας ελπίσουμε ότι η εκδήλωση για την Αμμόχωστο έξω από το Προεδρικό (σ. σ. έγινε στις 28 Ιουνίου 2019) θα είναι η αρχή μιας σειράς δράσεων που θα ασκήσουν πίεση στον Πρόεδρο να καθίσει να συνομιλήσει. Από τη στιγμή που θα ξεκινήσουν ουσιαστικές διαπραγματεύσεις, είναι ευκολότερο να βγουν οι άνθρωποι στους δρόμους. Μια έρευνα που έγινε τρεις μήνες μετά το Κραν Μοντάνα, έδειξε ότι 69% των Ελληνοκυπρίων είναι υπέρ της Ομοσπονδιακής λύσης. Πρέπει επίσης να ξεκινήσουμε μια εκστρατεία μεγάλης έκτασης για τα πλεονεκτήματα και τα οφέλη της Ομοσπονδίας. Πρέπει να εξηγήσουμε σε όλους το όραμά μας για μια ενωμένη Κύπρο. Πρέπει να θυμόμαστε ένα πράγμα – δεν έμεινε περισσότερη Κύπρος για να καταστραφεί».

Η Εσρά Αϊγκίν αμέσως μετά την ομιλία της.

Στο πάνελ της εκδήλωσης από αριστερά ο Οζντίλ Ναμί, η Ραλλή Παπαγεωργίου και ο Παύλος Παύλου.

Στιγμιότυπα από τη συζήτηση του ΟΠΕΚ στη Δημοσιογραφική Εστία.

Φώτο: Ο Οζντίλ Ναμί μιλά με Ελληνοκύπριους στη διάρκεια της εκδήλωσης της 26ης Ιουνίου 2019.