Τολμά η Ανόρθωση;

Το ημερολόγιο δείχνει αύριο 22 Σεπτεμβρίου 2019. Για κάποιους είναι απλά μια Κυριακή. Για την Ανόρθωση όμως δεν είναι έτσι απλά τα πράγματα.

Είναι η ημέρα όπου ο Τιμούρ Κετσπάγια επιστρέφει σε πρώτο επίσημο παιχνίδι στον πάγκο της ομάδας. Είναι η ημέρα που ανοίγουν ξανά οι πόρτες σε ένα από τους πιο δικούς της ανθρώπους.

Σε μια από τις τελευταίες σημαίες της μεταπολεμικής ποδοσφαιρικής της ιστορίας. Δεν αναμένουμε βεβαίως πολλά πράγματα, τυμπανοκρουσίες και υπερβολές. Δεν αναμένουμε ούτε μεγάλη προσέλευση του κόσμου της στον αγώνα με την Πάφος FC.

Μάθαμε ήδη εδώ και αρκετά χρόνια τη νοοτροπία, το συντηρητισμό και την αλλοπρόσαλλη στάση πολλών ανθρώπων στο χώρο του ποδοσφαίρου. Δεν θα λέγαμε ερμαφρόδιτη, για να μην παρεξηγηθούμε. Αλλά μιας και το έφερε έτσι η ιστορία να θυμίσουμε κάτι ξεχωριστό που έφερε στην Κύπρο ο Τιμούρ.

Το λεγόμενο «standing ovation». Το είχε για πρώτη φορά εφαρμόσει τη σεζόν 2006-07 η Ανόρθωση μετά από οδηγίες του. Στέφθηκε πρωταθλητής ο ΑΠΟΕΛ το Μάιο του 2007 και η Ανόρθωση στην τελευταία αγωνιστική μπήκε πρώτη στον αγωνιστικό χώρο του «Α. Παπαδόπουλος», στάθηκε σε παράταξη και υποδέχθηκε ευρωπαϊκά, πολιτισμένα και σύγχρονα το μεγάλο νικητή της σεζόν.

Ακολούθως, στις επόμενες σεζόν κάποιοι τον μοιμήθηκαν. Πρώτη ήταν η Ομόνοια στο «Α. Παπαδόπουλος», υποδεχόμενη την Ανόρθωση σε ένα από τα τελευταία παιχνίδια των play-offs. Στη συνέχεια αυτό το έθιμο κάπου ξεχάστηκε και χάθηκε.

Γιατί όλη αυτή η υπενθύμιση; Μα γιατί έτσι πρέπει να είναι το ποδόσφαιρο, ακόμα και σε μια εποχή που ο ρομαντισμός έχει εξαφανιστεί. Τολμά, λοιπόν, κανείς στην Ανόρθωση αύριο στο παιχνίδι με την Πάφος FC να κάνει ένα standing ovation στον μεγάλο Τιμούρ Κετσπάγια;

Ήρθε η ώρα της μεγάλης υποδοχής, της μεγάλης ένδειξης σεβασμού και της μεγάλης υπόκλισης. Ναι, βεβαίως και έχει ήδη τιμηθεί ο Τιμούρ στα 100χρονα και έχει ήδη χειροκροτηθεί. Αυτό όμως πάει και τελείωσε. Τα χρόνια κυλούν, περνούν και τα δεδομένα αλλάζουν.

Αν θέλουμε να διατηρούμε ήθη και έθιμα και να χτίζουμε κουλτούρα και νοοτροπία, πρέπει να τα ανανεώνουμε. Τι νόημα θα είχαν άλλωστε οι παρελάσεις της 1ης Απριλίου και της 28ης Οκτωβρίου και γενικότερα οι επετείοι εθνικόφρωνων σωματείων όπως η Ανόρθωση αν κάποτε σταματούσαν;

Είναι μέρος της ιστορίας της. Όπως μέρος της είναι και οι ποδοσφαιρικές της σημαίες και δη ο Τιμούρ Κετσπάγια…

Πηγή: balla.com.cy