Πολλαπλοί ρόλοι πίσω από την  πολιτική αφάνεια των γυναικών

Μια σημαντική συζήτηση για τη γυναικεία συμμετοχή και ανέλιξη στη δημόσια ζωή της Κύπρου

ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Το ζήτημα των πολλαπλών ρόλων που το ανδροκρατούμενο σύστημα της Κύπρου φορτώνει στις γυναίκες εμποδίζοντας τις να διεκδικήσουν σε ίση βάση με τους άντρες, συμμετοχή στα κέντρα λήψης αποφάσεων, ήταν στο επίκεντρο των παρεμβάσεων εκπροσώπων Γυναικείων και Συνδικαλιστικών Οργανώσεων το απόγευμα της Τετάρτης 9ης Οκτωβρίου 2019 σε εκδήλωση του Γυναικείου Κινήματος της ΠΟΓΟ στον χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου Στροβόλου (Παλιό Δημαρχείο) με θέμα «Μέτρα στήριξης των γυναικών για τη συμμετοχή και ανέλιξη στην πολιτική και δημόσια ζωή». Η βασική ομιλήτρια στην εκδήλωση Γενική Γραμματέας της ΠΟΓΟ και βουλευτίνα του ΑΚΕΛ Σκεύη Κουκουμά τόνισε ότι «εάν θέλουμε να δούμε περισσότερες γυναίκες να συμμετέχουν στην πολιτική, πρώτα από όλα πρέπει να βελτιώσουμε τις συνθήκες ζωής τους και τους όρους εργασίας τους, γιατί μόνο τότε θα δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για την μαζική συμμετοχή τους στα κοινά». Σε χαιρετισμό της η Επίτροπος Ισότητας των Φύλων Ιωσηφίνα Αντωνίου κάλεσε «όλες και όλους να συνεχίσουν να στηρίζουν και να ενδυναμώνουν με κάθε δυνατό τρόπο τις γυναίκες της Κύπρου, μέχρι που η πλήρης και ουσιαστική ισότητα να καταστεί πραγματικότητα». (Εκτεταμένα αποσπάσματα των ομιλιών τους δημοσιεύσαμε σε προηγούμενο ρεπορτάζ). Τον συντονισμό της συζήτησης που οργανώθηκε με στήριξη του Εθνικού Μηχανισμού για τα Δικαιώματα της Γυναίκας, είχε η Βαλεντίνα Λοϊζίδου μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΠΟΓΟ. «Ντροπή» χαρακτήρισε την «υπο-εκπροσώπηση των γυναικών και την ελλιπή εφαρμογή πολιτικών και μέτρων στήριξης της συμμετοχής τους στη δημόσια ζωή στη χώρα μας αυτή τη στιγμή» η πρώην Υπουργός Εξωτερικών Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή, ενώ η εκπρόσωπος του Γυναικείου Κινήματος των Οικολόγων Αλεξία Σακαδάκη επεσήμανε ότι «μια γυναίκα είναι βαρυφορτωμένη με τόσους πολλούς ρόλους ως καλή μητέρα, θυγατέρα, οικοκυρά και εργαζόμενη, που δεν έχει χρόνο να διεκδικήσει δημόσια αξιώματα κι αυτό δεν το δεχόμαστε». Σύμφωνα με την Αργεντούλα Ιωάννου, Πρόεδρο του Παγκύπριου Συνδέσμου Μονογονεϊκών Οικογενειών και Φίλων, «η μη συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων είναι το αποκορύφωμα όλων των άλλων διακρίσεων που υφίσταται η γυναίκα στην Κύπρο», ενώ η Ρούλα Μαυρονικόλα Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Γυναικείας Κίνησης είπε χαρακτηριστικά ότι «παρευρισκόμαστε σε αυτή τη συζήτηση  οι Πρόεδροι και τα στελέχη των Γυναικείων και των Συνδικαλιστικών Οργανώσεων και οι μισές από εμάς τρέχουμε να φύγουμε γιατί είναι 7 η ώρα και πρέπει να φροντίσουμε τα παιδιά μας στο σπίτι ή να μαγειρέψουμε…». Εξάλλου η  Μαρίνα Κούκου Γραμματέας του Γραφείου Γυναικών Εργατοϋπαλλήλων της ΠΕΟ τόνισε ότι η συμμετοχή των εργαζόμενων γυναικών στα κοινά επηρεάζεται αρνητικά από το γεγονός ότι «η καθημερινότητά τους είναι ένας αγώνας από το πρωί μέχρι το βράδυ, πρώτον για επιβίωση και δεύτερο για να μπορέσουν να συμφιλιώσουν όλους τους ρόλους τους». Την εισήγηση «να βγούμε όλοι στο δρόμο δυναμικά και ειρηνικά και να πούμε στους άντρες ότι διεκδικούμε το αυτονόητο – να μας σέβονται», έβαλε στο τραπέζι η Δέσποινα Ησαϊα Γραμματέας του Τμήματος Εργαζομένων Γυναικών της ΣΕΚ, με τη Λία Γεωργιάδου Πρόεδρο του Γυναικείου Ομίλου Πρωτοπορία να επισημαίνει ότι «χρειάζονται μέτρα για να μπορέσουν οι γυναίκες να φθάσουν στα κέντρα λήψης αποφάσεων και να σπάσει το κατεστημένο που εμείς οι Γυναικείες Οργανώσεις δεν μπορέσαμε να σπάσουμε».

«Εμείς ως Γυναικεία Οργάνωση του ΔΗΣΥ» είπε στη συζήτηση η Πρόεδρος της οργάνωσης Ουρανία Σχίζα «ζητούμε από τον Εθνικό Μηχανισμό για τα Δικαιώματα της Γυναίκας όπως η χορηγία προς τις Γυναικείες Οργανώσεις να είναι 100% γιατί αυτό θα μας βοηθήσει να πετύχουμε ευαισθητοποίηση της κοινωνίας για την άσκηση της ισότητας – μέσω διάφορων εκδηλώσεων εμείς και ο ΕΜΔΓ θα μπορούσαμε να εκπαιδεύσουμε τις γυναίκες να στοχεύουν πολιτική καριέρα. Πρέπει οι γυναίκες πολιτικοί μας να γίνουν επιτέλους πιο ορατές και ίσως είναι καιρός να σταματήσουμε τη ρητορεία και να δράσουμε».

Καιρός για δράση και…το στοίχημα με ΜΜΕ

Από τη Συμμαχία Γυναικών η Ρένα Γιαβάση επεσήμανε ότι «πολύ λίγες είναι οι φορές που βλέπουμε εκπροσώπους γυναικείων οργανώσεων να βγαίνουν δυναμικά στα ΜΜΕ ή να μεταδίδονται από τα ΜΜΕ ανακοινώσεις των γυναικείων οργανώσεων και πρέπει να κερδίσουμε το στοίχημα με τα ΜΜΕ…». Η κυρία Γιαβάση εισηγήθηκε συντονισμό των Γυναικείων Οργανώσεων και έκδοση μιας κοινής ανακοίνωσης «μια φορά κάθε βδομάδα ή κάθε 15ημερο για ένα συγκεκριμένο θέμα από όλο το φάσμα της πολιτικής ζωής, για να «αναγκάσουμε» τα ΜΜΕ να το μεταδώσουν και ταυτόχρονα να πιέσουμε δημοσιογράφους να κάνουν πάνελ με εκπροσώπους των γυναικείων οργανώσεων γιατί μόνο έτσι θα αναδειχθούν τα γυναικεία θέματα στα ΜΜΕ». Από την ΠΕΟ η Μαρίνα Κούκου ανέφερε ότι το πρόβλημα θα λυθεί «με τη λήψη μέτρων που πραγματικά να ενδυναμώνουν και να βοηθούν τη γυναίκα να διεκδικήσει και να κερδίσει θέση στην πολιτική ζωή όχι μόνο περιστασιακά, αλλά μόνιμα, ώστε να μη νιώθει ούτε τη ματαίωση ούτε την απογοήτευση. Αυτό που δημιουργεί ματαίωση ή απογοήτευση είναι ότι δεν βλέπουμε βήματα προόδου, παρά τις δικές μας προσπάθειες. Που σημαίνει ότι προσπάθειες πρέπει να καταβληθούν και από το κράτος για να βοηθήσει τις γυναίκες να έχουν ίσες ευκαιρίες και μέσα για να μπορούν να διεκδικούν θέσεις και να μείνουν στο στίβο της πολιτικής αν θέλει να εξαλείψει αυτό το δημοκρατικό έλλειμμα».

Να γίνει φωνή η σιωπή

Από τη ΣΕΚ η Δέσποινα Ησαϊα υπενθύμισε ότι «πριν δύο μέρες, στις 7 του Οκτώβρη γιορτάσαμε την Παγκόσμια Ημέρα Αξιοπρέπειας στην Εργασία και σίγουρα δεν υπάρχει αξιοπρέπεια στην εργασία όταν υπάρχει σεξισμός και όταν οι γυναίκες δεν έχουν φωνή. Από την επόμενη χρονιά λοιπόν, στις 7 του Οκτώβρη ας κάνουμε τη σιωπή μας, φωνή. Ας βγούμε στο δρόμο όλες οι Γυναικείες Οργανώσεις με θέμα την αξιοπρέπεια για όλες τις γυναίκες. Για να υπάρχει πραγματικά μια μαζική εκπροσώπηση από όλους μας, για ν’ ακούγεται η φωνή μας. Ας δείξουμε ότι είμαστε εδώ και ότι θα είμαστε πάντα εδώ. Ας βγούμε όλοι δυναμικά και ειρηνικά να τους πούμε ότι διεκδικούμε το αυτονόητο – να μας σέβονται». Τον λόγο πήρε αμέσως μετά η Πρόεδρος του Συνδέσμου Πρόληψης και Αντιμετώπισης της Βίας στην Οικογένεια (ΣΠΑΒΟ) Κική Πογιατζή που τόνισε ότι «απουσιάζει από τη χώρα μας αυτή τη στιγμή η εφαρμογή πολιτικών και μέτρων στήριξης της συμμετοχής των γυναικών στη δημόσια και πολιτική ζωή. Χρειάζονται μέτρα όπως δημόσιες συζητήσεις, εκστρατείες, τακτική παρακολούθηση, ολιστικά προγράμματα στήριξης των γυναικών ως επαγγελματίες, ως σύζυγοι και ως μητέρες. Χρειάζεται μεγαλύτερη διαφάνεια στις πρακτικές πρόσληψης και επαγγελματικής ανέλιξης. Η πολιτική σκακιέρα χρειάζεται προετοιμασία μέσα από εκπαιδευτικά προγράμματα δημόσιες εκστρατείες και επαγγελματική δικτύωση». Στα στερεότυπα που οι γυναίκες της Κύπρου αντιμετωπίζουν καθημερινά αναφέρθηκε η Κοινωνιολόγος Ελένη Ευαγόρου. «Ζούμε», είπε, «σε μια χώρα με βάση το Σύνταγμα της οποίας αν παντρευτώ Τουρκοκύπριο, θα με αντιλαμβάνεται ο νόμος ως Τουρκοκύπρια, ενώ είμαι Ελληνοκύπρια, γιατί θεωρούμαι ως γυναίκα, κτήμα του συζύγου μου»….

«Είμαστε πραγματικά στον πάτο»…

Πρότυπο της σε θέματα ισότητας των φύλων έχει τις Σκανδιναβικές χώρες όπου υπηρέτησε ως Πρέσβειρα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ανέφερε η πρώην Υπουργός Εξωτερικών Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή, σημειώνοντας ότι με τα θέματα αυτά ασχολείται από τη δεκαετία 1980 και ακόμα πιο πριν, τη δεκαετία 1970 όταν σπούδαζε στη Φινλανδία. «Όλες οι Σκανδιναβικές χώρες βρίσκονται σήμερα στην κορυφή όλων των καταλόγων που προσμετρούν σε πανευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο την ισότητα των φύλων», επεσήμανε και πρόσθεσε ότι «η κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας σε σχέση με τη συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων, για μένα είναι ντροπή αφού είμαστε πραγματικά στον πάτο. Και δεν το δέχομαι αυτό – συνέχισε – γιατί ενώ έχουμε πολύ αξιόλογες γυναίκες, οι αποφάσεις λαμβάνονται από τους άντρες, μέσα στο ανδροκρατούμενο σύστημα που ζούμε, είτε αυτό είναι η εκάστοτε κυβέρνηση, τα πολιτικά κόμματα, ο επιχειρηματικός κόσμος. Στη  Διακοινοβουλευτική Ένωση είμαστε στην 108η θέση από 193 χώρες στον κόσμο όσον αφορά τη συμμετοχή των γυναικών σε Υπουργικό Συμβούλιο. Κάποιες χώρες πάνω από εμάς, είναι παρακαλώ(!) η Ρουμανία, Βουλγαρία, Αγκόλα, Ζιμπάμπουε, Κένυα, Αίγυπτος, Σενεγάλη, Ναμίμπια, Ιορδανία, Μπουρούντι, Ουγάνδα, Αφγανιστάν, Καζακστάν, Ιράκ, Αλγερία και Σαουδική Αραβία!!!. Είναι προσβολή για μένα αυτό κι εγώ δεν το δέχομαι. Είναι ντροπή για τον τόπο μας, για τον γυναικείο πληθυσμό του τόπου και κάτι πρέπει να γίνει. Έχουμε σήμερα εισαγωγή νομοθετικών ποσοστώσεων σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως Βέλγιο Κροατία, Γαλλία Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Πολωνία, Ισπανία, Σλοβενία και Ιταλία, όπου έχουμε δει μεγάλες αλλαγές, με σημαντική αύξηση των γυναικών που εκλέγονται στα κοινοβούλια – στη Γαλλία από 10% παλαιότερα, σήμερα είναι 42%  μέσα σε λιγότερο από δύο δεκαετίες. Αυτό σημαίνει ότι πολύ περισσότερα θέματα που αφορούν τις γυναίκες απασχολούν το κοινοβούλιο και την κυβέρνηση και συζητούνται σήμερα σε μεγαλύτερο βαθμό. Σε έναν άλλο τομέα που ανδροκρατείται, αυτό των εταιριών, επίσης ισχύουν ποσοστώσεις σε πολλές χώρες, ενώ κανονισμός που υιοθετήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προβλέπει 40% ποσόστωσης στα Δ. Συμβούλια των μεγάλων εταιριών των εισηγμένων στα χρηματιστήρια. Στην Κύπρο υπάρχει βέβαια και η απουσία της γυναίκας στις διαπραγματεύσεις για το κυπριακό. Άλλη απαράδεκτη κατάσταση. Συζητούμε εδώ και 45 χρόνια το μέλλον του τόπου μας και οι γυναίκες είναι απούσες, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις κατά καιρούς – και οι αποφάσεις λαμβάνονται μόνο από άντρες για 45 ολόκληρα χρόνια! Αυτό το θεωρώ απαράδεκτο και η δική μου εισήγηση είναι να σκεφτούμε όλες συλλογικά και να προχωρήσουμε δυναμικά στην προώθηση των ποσοστώσεων ώστε να έχουμε μεγαλύτερη και ουσιαστικότερη παρουσία των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων και να συνεχισθεί ο αγώνας για όλα τα άλλα – υποδομές, ισομισθία κλπ».

Το Άρθρο 28 του Συντάγματος

Με την κυρία Μαρκουλλή συμφώνησε και η πρώην Υπουργός και βουλευτίνα Ντίνα Ακκελίδου. «Γνωρίζω», είπε, «πόσο καλές και ικανές γυναίκες έχουμε στην Κυπριακή Δημοκρατία που μπορούν να προσφέρουν πολλά στην πολιτική ζωή του τόπου και βέβαια στην επίλυση του κυπριακού, αν τους επιτραπεί. Παντού όπου υπάρχουν και εργάζονται γυναίκες, έχουν καταξιωθεί. Με τη Μαρία Κυριακού είμαστε οι πρώτες γυναίκες που γίναμε Διευθύντριες κυβερνητικού Τμήματος και βιώσαμε στο πετσί μας τι σημαίνει διάκριση και πάλη να επιβάλεις το δικαίωμα για ίση μεταχείριση, για να μπορείς να απαιτήσεις να σου δώσουν απαντήσεις. Σήμερα έχουμε πάρα πολλές γυναίκες στη Δημόσια Υπηρεσία, σε οργανισμούς στο εξωτερικό που βγάζουν ασπροπρόσωπη την Κύπρο σε διάφορα επίπεδα και πρέπει οι Γυναικείες Οργανώσεις να φροντίσουν μαζί για την ενδυνάμωση της γυναικείας συμμετοχής στα κέντρα λήψης αποφάσεων και στην προώθηση της συζήτησης θεμάτων στα ΜΜΕ». Το μέτρο της ποσόστωσης υποστήριξε και η Πρόεδρος του Γυναικείου Ομίλου Πρωτοπορία Λία Γεωργιάδου. «Η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ενσωματώθηκε στη δική μας νομοθεσία», είπε, «περιέχει πολλά θετικά μέτρα, όμως η κυπριακή νομοθεσία και το πείσμα του Δικαστικού Σώματος να μην αλλάξει το Άρθρο 28 του Συντάγματος, κρατούν πίσω την Κύπρο σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Πρέπει να ξεκινήσουμε ένα ομαδικό αγώνα για αλλαγή του Άρθρου 28 του Συντάγματος, ώστε να εφαρμοστούν αμέσως προσωρινά θετικά μέτρα υπέρ των γυναικών (σ. σ. το Άρθρο αυτό προβλέπει ότι όλοι οι πολίτες είναι ίσοι ενώπιον του Νόμου και άρα θα πρέπει να τυγχάνουν ίσης μεταχείρισης). Χρειάζεται και η ποσόστωση για να έχουμε καλά αποτελέσματα». Εκ μέρους της Γυναικείας Οργάνωσης του ΔΗΚΟ η Μαρία Κυκκώτη χαρακτήρισε «άκρως ανησυχητικά τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Ισότητας των Φύλων καθώς κατέταξε την Κύπρο στις τελευταίες θέσεις στον κατάλογο κρατών μελών της ΕΕ σε ό,τι αφορά την ισότητα των φύλων. Η ΓΟΔΗΚ – πρόσθεσε – διαχρονικά στήριζε τα ίσα δικαιώματα ανδρών και γυναικών στη δημόσια και την πολιτική ζωή του τόπου. Με λύπη μας διαπιστώνουμε ότι τα ποσοστά συμμετοχής των γυναικών στον πολιτικό και δημόσιο βίο δεν είναι ικανοποιητικά και η ποσόστωση παρόλο που δεν τιμά το γυναικείο φύλο θα έπρεπε να εφαρμόζεται σε όλα τα αξιώματα των γυναικών ώστε να υπάρχει συμμετοχή, τόσο σε κρατικό όσο και σε κομματικό επίπεδο και γενικά σε όλη την κυπριακή κοινωνία». Την ποσόστωση υποστήριξε και η Κούλα Κουμίδου Πρόεδρος της Παγκύπριας Κίνησης Ίσα Δικαιώματα Ίσες Ευθύνες, αφού όπως είπε, «μόνο έτσι θα αποφασίσουν οι Κύπριοι ότι αξίζει η γυναίκα όσο αξίζει και ο άντρας». Πρότεινε περαιτέρω τη δημιουργία μιας Έδρας για την Ισότητα σε όλα τα Πανεπιστήμια στην Κύπρο, κρατικά και ιδιωτικά.

Σκληρές προεκλογικές αλήθειες…

«Ήμουν για δέκα χρόνια βουλευτίνα και νιώθω την ανάγκη να το πω για να τονίσω πόσο δύσκολο είναι για μια γυναίκα να μπει σε μια προεκλογική εκστρατεία για να μπορέσει να εκλεγεί στη Βουλή», είπε στην παρέμβασή της στη συζήτηση η Πρόεδρος Σοσιαλιστικής Γυναικείας Κίνησης  Ρούλα Μαυρονικόλα. «Οι προεκλογικοί αγώνες των κομμάτων», συνέχισε, «είναι κομμένοι και ραμμένοι για τους άντρες, καθώς οι προεκλογικές εκστρατείες ξεκινούν το βράδυ στις 7, 7.30 ή 8 – και οι προεκλογικές εκστρατείες ιδιαίτερα στα χωριά, είναι σκληρές…πρέπει να μπεις μέσα στο καφενείο, πρέπει να διακόψεις την πιλόττα…κι αν είσαι και γυναίκα, πώς να σε λάβει κανένας υπόψη του…για να βρεις γυναίκες ψηφοφόρους, πρέπει να πας λίγο πιο νωρίς να κτυπήσεις πόρτες, γιατί δεν πρόκειται να έρθουν στο καφενείο…». Η κυρία Μαυρονικόλα κατέληξε με μιαν αιχμηρή παρατήρηση: «Πριν τρεις μέρες», είπε, «διορίστηκαν πέντε Γενικοί Διευθυντές – θερμά συγχαρητήρια σε όλους…διορίστηκαν πέντε άντρες»…

Ψυχοθεραπεία με την Αργεντούλα Ιωάννου

Η Αργεντούλα Ιωάννου Πρόεδρος του Συνδέσμου Μονογονεϊκών Οικογενειών και Φίλων και πρώην Πρόεδρος της Επιτροπής Ισότητας των Φύλων στην Απασχόληση και Επαγγελματική Εκπαίδευση, συνέχισε από εκεί που έμεινε η Ρούλα Μαυρονικόλα. «Μέτρησα εδώ απόψε 35 γυναίκες», είπε και συνέχισε: «Κάποιες από αυτές ήδη έφυγαν γιατί έχουν τη φροντίδα των παιδιών…κάποιες είναι και μονογονιοί και δεν υπάρχει άλλος στο σπίτι ή κάποιες έχουν ηλικιωμένο να φροντίσουν…αν ξεκινούσαμε αντίστροφα και κάναμε εδώ και τώρα μια ψυχοθεραπεία για το τι κάναμε σήμερα…εγώ θα ομολογήσω ότι είμαι για τριάντα χρόνια δικηγόρος…και ήρθε ο γιος μου από τις σπουδές του κι έμεινε μαζί μου…και σηκώνομαι το πρωί να μαγειρέψω για να έχει φαί να φάει…και το κάνω με ένα αυτοματισμό που με εκπλήττει κι εμένα… Γιατί το κάνω; Αν ήταν ο πατέρας του, ασφαλώς δεν θα του μαγείρευε για το μεσημέρι, αλλά θα του έλεγε να πάνε σε ένα εστιατόριο ή να φέρουν φαγητό από ψησταριά…Είμαστε όλες διασπασμένες σε χίλιους ρόλους-κατάλοιπα που μας άφησε το μεγάλωμα μας…το σπίτι πρέπει να είναι συγυρισμένο γιατί αν έρθει κάποιος επισκέπτης, είναι ντροπή να μην είναι…και όλα αυτά διασπαθίζουν το χρόνο μας…κι αυτός είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που όπως είπε η Επίτροπος Ιωσηφίνα Αντωνίου, πολλές γυναίκες καταλήγουν στο «κολλώδες πάτωμα» και δεν μπορούν να ανελιχθούν… Τα ωράρια των προεκλογικών εκστρατειών η σκληρότητα του κόσμου που η γυναίκα δεν είναι μαθημένη να παίζει το παιγνίδι με τους αντρικούς όρους του καφενείου ή του συλλόγου και γι’ αυτό πολλές επιστρέφουν στο σπίτι τους λένε ως εδώ. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που πολλές γυναίκες που επιχειρούν να διεκδικήσουν δεν διεκδικούν με ίσους όρους. Είπε η Ρούλα Μαυρονικόλα για το καφενείο στην προεκλογική περίοδο… ποια είναι η δική σου παρουσία και πειθώ ως γυναίκα, αφού είσαι έξω από το μοντέλο ενός ακροατηρίου αντρών, με μέσο όρο ηλικίας 70-75 χρόνων, που έχουν συγκεκριμένες αντιλήψεις, που έφαγαν πριν έρθουν στο καφενείο και που οι γυναίκες τους είναι στο σπίτι αυτή την ώρα και τους έχουν μαγειρέψει…Χρειάζονται θετικά μέτρα στήριξης των γυναικών στην πολιτική ζωή γιατί ναι, είναι θλιβερό να έχουμε τόσα γυναικεία μυαλά στη βάση της οικονομίας, της κυβέρνησης και των δημοσίων θέσεων, αλλά η συμμετοχή τους να αποσιωπάται, να παραγκωνίζεται και να σπρώχνεται προς τα πίσω και έτσι στο τέλος να μη μπορεί να εκφραστεί στην κορυφή. Προσωπικά δεν απορρίπτω την ποσόστωση αν συνοδεύεται με πολιτικά μέτρα στήριξης κι εδώ απευθύνομαι και στην Επίτροπο να μας πει τι θα κάνουμε ως κράτος». Η κυρία Ιωάννου πρόσθεσε ότι «πρέπει να παραδεχτούμε ότι οι Γυναικείες Οργανώσεις βρίσκονται σε μια περίοδο μεγάλης κόπωσης, οτι ανακυκλώνονται στα ίδια άτομα κι αυτό πρέπει να μας προβληματίσει. Πρέπει ως οργανώσεις να γίνουμε πιο διεκδικητικές για να εμπνεύσουμε την κοινωνία των νέων σύγχρονων γυναικών».

Πληρωμένη γονική άδεια…για δύο

«Μια παράμετρος που δεν συζητήθηκε είναι ότι μιλάμε για συνεργασία και δεν βάζουμε στον δημόσιο διάλογο τις ίσες ευκαιρίες», είπε η Αλεξία Σακαδάκη εκ μέρους της Γυναικείας Κίνησης Οικολόγων. «Όταν μια γυναίκα γεννήσει», είπε, «θα απέχει από την εργασία της κάποιο διάστημα, ενώ ο άντρας εκείνη την περίοδο θα έχει επαγγελματική ανέλιξη, θα έχει προτάσεις, θα έχει χώρο να ταξιδέψει, καθώς η γυναίκα θα είναι στο σπίτι με το παιδί της – και καλά θα κάνει. Αυτό όμως θα έπρεπε να ισχύσει και για τον πατέρα. Στην Ισλανδία που έχει γυναίκα Πρωθυπουργό, καθιερώθηκε υποχρεωτική πληρωμένη γονική άδεια και για τον πατέρα και για τη μητέρα και το ζευγάρι έχουν τις ίδιες ευκαιρίες. Δεν θα μείνει κάποιος πίσω και δεν θα χάσει χρόνο. Έχει αποδειχτεί ότι αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο και στην ίση αμοιβή. Ευχαριστώ πολύ, απολογούμαι που θα αποχωρήσω, αλλά με περιμένει η κόρη μου να της διαβάσω παραμύθι – όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί θέλω»…

Η Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή.

Η Ντίνα Ακκελίδου.

Από αριστερά Ρένα Γιαβάση, Μαρίνα Σταυρινού Κούκου, Δέσποινα Ησαϊα και Μάριος Δημητρίου.

Στιγμιότυπο από την εκδήλωση της 9ης Οκτωβρίου 2019.

Φώτο: Αριστερά η Αλεξία Σακαδάκη και η Αργεντούλα Ιωάννου.