Δράκουλες με ανθρώπινο προσωπείο, τραπεζίτες, βουλευτές και σύγχρονοι τσιφλικάδες

Κρατούν ένα εξόφθαλμα αντισυνταγματικό νόμο, τον Νόμο των Εκποιήσεων στη ζωή, προκειμένου να κατασπαράξουν την Κυπριακή κοινωνία

Της Αλεξίας Καφετζή

Χωρίς πλαίσια και έξω από τα δόντια μιλά ο έγκριτος νομικός Γιάννης Ιωάννου για την κατάσταση στην Κύπρο. Τα όσα επικρατούν στον χώρο της οικονομίας, αλλά και το Κυπριακό. Χωρίς περιστροφές μιλά για συνωμοσία Βουλής-Τραπεζών με την ανοχή του Ανωτάτου Δικαστηρίου και καταγγέλλει ότι κρατούν έναν εξόφθαλμα αντισυνταγματικό νόμο, τον Νόμο των Εκποιήσεων στη ζωή, προκειμένου να κατασπαράξουν την Κυπριακή κοινωνία. Αλλά και στο Κυπριακό καταθέτει ευθαρσώς την άποψή του υποστηρίζοντας ότι επείγει η λύση. Δεν παραλείπει να καταγγείλει ότι κάποιοι στην πλευρά μας εργάζονται για τη μη λύση.

Με τη μακρόχρονη πείρα του στα νομικά και την έντονη ανάμιξή του στην πολιτική (την περίοδο αυτή είναι στενός συνεργάτη του πρώην προέδρου της Βουλής και προέδρου της Δημοκρατικής Παράταξης, Μάριου Καρογιάν), ο κ. Ιωάννου έχει ασφαλώς και λόγο και κύρος για να διατυπώνει δημόσιο λόγο. Του δίνουμε τον λόγο:

-Θεωρείτε ότι οι νομοθεσίες που εγκρίθηκαν πρόσφατα και παλαιότερα είναι επαρκείς για προστασία του πολίτη έναντι των τραπεζών;

Μετά τη θέσπιση της Νομοθεσίας Περί Τραπεζών τον Ιούλιο του 2018, το μεγαλύτερο νομοθετικό σκάνδαλο της σύγχρονης δικαιοδοτικής ιστορίας της κυπριακής δημοκρατίας, με τις τροποποιήσεις που έλαβαν χώρα στο μεσοδιάστημα μέχρι σήμερα ολοκληρώνεται η σφαγή της κυπριακής κοινωνίας. Οι τράπεζες λειτουργούν, εντός εισαγωγικών, νομότυπα για να κατασπαράξουν τον ανύποπτο πολίτη, τον ανύποπτο δανειολήπτη, ο οποίος αδυνατεί αντικειμενικά να ανταποκριθεί κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης του 2013. Οι τράπεζες, σαν ιδιωτικοί οργανισμοί, στο τέλος της ημέρες δεν έχουν υποστεί απολύτως καμία ζημία, αντίθετα η οικονομική κρίση ήταν το εφαλτήριο για να μπορέσουν κάποιες ομάδες ανθρώπων με άσπρα πουκάμισα και όχι μόνο να αφαιμάξουν το βιός της μεσαίας τάξης η οποία δυστυχώς είναι πλέον σήμερα κλινικά νεκρή. Είναι πρωτοφανές το γεγονός ότι έχουν παρακαμφθεί δικαστικές διαδικασίες προκειμένου να δοθεί το προνόμιο στις τράπεζες, μετά την παράκαμψη των δικαστικών διαδικασιών, να προχωρούν αυθαίρετα σε πώληση περιουσιακών στοιχείων και κυρίως πρώτων κατοικιών. Αυτές οι λεγόμενες εταιρίες funds, που είναι κατά τεκμήριο πλέον και αποδεδειγμένα θυγατρικές εταιρίες των τραπεζών με το γνωστό παιχνίδι του πινγκ-πονγκ, πάρε-βάλε, για να χρησιμοποιήσω ένα ποδοσφαιρικό όρο,  παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους και προχωρούν με το γνωστό ηλεκτρονικό πλέον τρόπο στις εκποιήσεις. Ο νόμος του Ιούλη του 2018 ενώ έχει αμφισβητηθεί από 26 βουλευτές, δηλαδή τους βουλευτές πλην του Δημοκρατικού Συναγερμού και του ΔΗΚΟ, ως αντισυνταγματικός και ενώ εκκρεμούν πλείστες τόσες αιτήσεις για να κριθεί η αντισυνταγματικότητα του συγκεκριμένου νόμου, το Ανώτατο Δικαστήριο κωφεύει.

-Με αυτά που μας λέτε να υποθέσουμε ότι ο πολίτης δικαιολογημένα διαμαρτύρεται και μιλά για συμπαιγνία κάποιων προς όφελος των τραπεζών;

Και πώς είναι δυνατόν να μην υποψιάζεται ο πολίτης ότι κάτι συμβαίνει, κάτι κρύβεται πίσω αυτή την παράλειψης της Βουλής και του Ανωτάτου Δικαστηρίου να κρίνει έναν εξόφθαλμα αντισυνταγματικό νόμο. Και γιατί είναι αντισυνταγματικός; Γιατί αυτός ο νόμος προνοεί αναδρομικότητα κατά τρόπο ώστε υποθέσεις που είχαν αρθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και ήταν έτοιμες να εκδικαστούν, παρακάμπτονται, δηλαδή δεν λαμβάνεται υπόψη το δικαστήριο, δεν λαμβάνεται υπόψη η δικαστική διαδικασία και οι τράπεζες ανενόχλητα προχωρούν με την αποστολή των γνωστών επιστολών Θ.Ι., Ι.Α. και Ι.Β. και με συνοπτικές διαδικασίες προχωρούν σε εκποιήσεις. Είναι επίσης οξύμωρο το γεγονός ότι οι ίδιοι οι δικαστές ή τουλάχιστον οι πλείστοι εξ αυτών, δεν σέβονται ούτε τον  ίδιο τους τον εαυτό και ενώ γνωρίζουν ότι ενώπιων τους εκκρεμούν αγωγές πολιτών  εναντίον των τραπεζών για καταχρηστικές χρεώσεις, δίνουν την ευκαιρία, την άδεια εντός εισαγωγικών στις τράπεζες να μην υφίστανται διατάγματα που να τους απαγορεύει την εκποίηση μέχρι την εκδίκαση των υποθέσεων και τους ανοίγει διάπλατα την πόρτα στις εκποιήσεις. Αυτό είναι τριτοκοσμικό. Ούτε στην Κεντρική Αφρική, ούτε στις πλέον τριτοκοσμικές χώρες δεν συμβαίνει. Στην Κύπρο όμως συμβαίνει και είναι άξιο μνείας το γεγονός ότι ο Κύπριος πολίτης δεν αντιδρά.

 -Μας παρουσιάζετε την κατάσταση με μαύρα χρώματα κι όμως δεν βλέπουμε αντιδράσεις…

Δεν μπορώ να ανεχθώ η κυπριακή πολιτεία, μια περήφανη κοινωνία, να έχει καταστεί ουσιαστικά ανήμπορη, ψυχικά και όχι μόνο, να αντιδράσει σε όλα αυτά που τεκταίνονται μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Είναι καταθλιπτική η εικόνα που παρουσιάζει η κυπριακή κοινωνία, όχι μόνο στο επίπεδο των τραπεζών αλλά, σε όλα ανεξαιρέτως τα επίπεδα. Σε λίγο θα μας διοικούν κάποιες φατρίες στις κάτω γειτονιές της Ονασαγόρου, κάποιες άλλες φατρίες με κουστούμια στα μεγάλα κτίρια της Λευκωσίας και σε κάποια άλλα μεγαλύτερα κτίρια στην παραλιακή της Λεμεσού. Είναι καταθλιπτικό επίσης το γεγονός ότι έχουν το θράσος κάποιοι να τολμούν να χαρακτηρίσουν ως λευκό, το κάταχνο μαύρο που άπλωσε πάνω από την κυπριακή πολιτεία, αυτή δηλαδή που απέμεινε. Και πολύ φοβάμαι ότι και αυτή που απέμεινε θα αυτοκαταστραφεί με τις φούσκες που είναι γεμάτες από δηλητήριο. Και όταν σπάσουν αυτές οι φούσκες, αυτοί που θα πληρώσουν το τίμημα δεν θα είναι αυτοί που έχουν παχουλούς λογαριασμούς στο εξωτερικό, αλλά αυτοί που θα κληθούν να αναστήσουν ξανά όπως άλλωστε έγινε και στο παρελθόν, την καταρρακωμένη και μοιρασμένη Κυπριακή Δημοκρατία. Είναι επίσης προφανές, ότι η Κύπρο δεν μένει μοιρασμένη μόνο και μόνο επειδή υπάρχει η λεγόμενη τουρκική αδιαλλαξία.

-Τι εννοείτε κ. Ιωάννου;

Στην Κύπρο υπάρχουν οι υπηρέτες της μη-λύσης. Υπάρχουν οι άνθρωποι που βολεύονται εδώ και πολλές δεκαετίες από την ύπαρξη του Κυπριακού και έχουν κάνει τα παλούκια τους χρυσά ακριβώς λόγω αυτής της αρρωστημένης τους βούλησης να μην επιλύεται το Κυπριακό. Εάν κάποιος ισχυριστεί ότι είναι υπερβολές αυτά που λέω, τότε θα τον παραπέμψω, όχι σε χαμένες ευκαιρίες, αλλά σε συνειδητή κατακρεούργηση του ωφέλιμου χρόνου σε περιόδους όπου το Κυπριακό θα μπορούσε να λυθεί. Είναι κοινό μυστικό ότι στο Πελεράν  είχαμε σχεδόν βέβαιη, και αυτή η πληροφόρηση δεν είναι δική μου είναι κοινό μυστικό και έχει διαρρεύσει από τον ίδιο τον ΟΗΕ, είναι κοινό μυστικό ότι ο Τσαβούσογλου ήταν έτοιμος να δεχθεί την ακύρωση της συνθήκης εγγυήσεως, την ακύρωση του οποιουδήποτε επεμβατικού δικαιώματος μονομερούς εκ μέρους της Τουρκίας και την εξασφάλιση της βιωσιμότητας της λύσης του Κυπριακού μέσα από τις Ευρωπαϊκές διαδικασίες. Αυτή θα έπρεπε να ήταν και η δική μας η πρόταση. Είναι υποχρέωση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι να διαβουλεύεται και να διαπραγματεύεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά να υποτάσσεται συνειδητά και νομικά και νομοτεχνικά στις οποιεσδήποτε αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παραπέμπω εις την πρόσφατη, προ πενταετίας εμπλοκή της Τρόικα στην Κυπριακή Οικονομία. Πώς είναι δυνατό λοιπόν να δοθεί μια λύση Ευρωπαϊκής φύσης και να μην εξυπηρετούνται καθεαυτόν τα συμφέροντα όλων των Κυπρίων και κυρίως των Τουρκοκυπρίων; Εάν η Κυπριακή πολιτεία δεν λειτουργήσει κατά τρόπο ώστε να είναι αποδεκτός  από την Ε.Ε., είτε με την καταγγελία της μειοψηφίας, είτε με την καταγγελία της πλειοψηφίας, τότε είναι η Ε.Ε. που θα δώσει τις οποιεσδήποτε λύσεις στα οποιαδήποτε αδιέξοδα. Είναι αστείο λοιπόν να συζητούμε για οποιοδήποτε ζήτημα εξυπηρέτησης συμφερόντων των Κοινοτήτων. Τα συμφέροντα πλέον δεν είναι κοινοτικά στην Κύπρο. Τα συμφέροντα πλέον είναι ευρωπαϊκά και όσο δεν το αντιλαμβάνεται κάποιος, τόσο εκτός πραγματικότητας βρίσκεται. Οι Τ/Κ ακόμα και αν διαφωνήσουν μαζί μας, με τη λύση του Κυπριακού  θα έχουν προ δεσμευτεί ότι θα ακολουθήσουν αυτό που θα επιβάλει η Ε.Ε.

-Με όλα αυτά που λέτε να θεωρήσουμε ότι πιστεύετε πώς μπορούμε να καταλήξουμε σε κάποια λύση;

Πόσο δύσκολο είναι επιτέλους να αντιληφθούμε ότι η λύση είναι τόσο κοντά και την απομακρύνουμε εμείς οι ίδιοι για τις γνωστές σκοπιμότητες; Η λύση του κυπριακού μην ξεχνάτε ότι θα μεταφέρει και άλλους παίχτες στο παιχνίδι που λέγεται οικονομία και εκεί είναι που θα αποκαλυφθούν τα πάντα. Αύριο, εάν λυθεί το κυπριακό, θα ζητηθεί από τους συνεταίρους μας να ανοίξουν πολλοί φάκελοι και να διαπιστωθούν πολλά που έχουν γίνει ή που δημιουργούνται τώρα σε σχέση με την οικονομία. Θα ήθελαν να έχουν λόγο, και γιατί να μην έχουν λόγο άλλωστε, στις συμφωνίες που έχουμε υπογράψει με τις συμφωνίες εξόρυξης. Θα ήθελαν να γνωρίζουν ποιες είναι οι εταιρίες που θα ασχοληθούν με τη διανομή. Θα ήθελαν να γνωρίζουν ποιοι είναι οι αγωγοί που θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να μεταφέρεται το φυσικό αέριο και σε ποιους και με ποια τιμή και με ποιο κόστος σε σχέση με αυτές τις εταιρίες. Το κυπριακό λοιπόν δεν είναι απλά ένα πρόβλημα που για 45 τόσα χρόνια δεν λύνεται. Είναι πρόβλημα για αυτούς που δεν θέλουν να λύσουν το κυπριακό. Αυτό λοιπόν το γεγονός θα πρέπει να προβληματίσει την κοινωνία και να σκεφτεί ότι η δημιουργία ενός νέου status quo με την Κύπρο διχοτομημένη είναι προφανές ότι θα φέρει έξω από την πράσινη γραμμή ή πάνω στην πράσινη γραμμή την ίδια την Τουρκία. Γιατί η διχοτόμηση θα εξυπακούει διπλή ένωση. Ή αν όχι διπλή ένωση, θα είναι μονή ένωση. Μονή με την προσάρτηση της κατεχόμενης Κύπρου στην Τουρκία. Αυτό τι σημαίνει; Ότι εδώ που η Τουρκία είναι 41 ναυτικά μίλια μακριά τώρα θα είναι στην Κυπριακή Δημοκρατία. Και αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι θα δημιουργηθούν νέα δεδομένα σε σχέση με το Δίκαιο της Θαλάσσης. Και εάν το επιτρέψουμε σημαίνει ότι αυτή η νέα τάξη πραγμάτων, με την προσάρτηση δηλαδή της κατεχόμενης Κύπρου στην Τουρκία, θα σημαίνει και δικαιώματα, νόμιμα πια δικαιώματα  ή εντός εισαγωγικών «νόμιμα δικαιώματα» σε ολόκληρη την Κυπριακή ΑΟΖ, ακόμα και στα Νότια. Γιατί στα Νότια; Γιατί δυστυχώς, η Αμμόχωστος είναι πάλι εντός εισαγωγικών «νοτιοανατολικά», δεν είναι βόρεια και θα έχει ΑΟΖ και στα νότια η Τουρκία. Και αυτό οι επαΐοντες εάν δεν το γνωρίζουν ας το μάθουν. Εάν λοιπόν οδηγήσουν τα πράγματα σε διχοτόμηση ή σε λύση δύο Κρατών, ή ακόμα και σε συνομοσπονδία, γιατί τι σημαίνει συνομοσπονδία; Ενώνονται δύο κράτη, δεν έχουμε παρθενογένεση Κυπριακής Δημοκρατίας και αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι κάποια στιγμή, εάν υπάρξει διαφωνία τότε η μία εκ των δύο ομοσπονδιών που έχουν συστήσει την συνομοσπονδία προχωρά στην ανεξαρτητοποίηση της, δεν θα έχει και κανένα πρόβλημα αφ’ εαυτής να πάρει το πράσινο φως από τον ΟΗΕ και θα έχουμε πάλι τις ίδιες συνέπειες σε σχέση με την ΑΟΖ.

-Όλα καλά και άγια όσα λέτε. Πώς όμως θα προχωρήσουμε με όλες αυτές τις προκλήσεις της Τουρκίας;

Θα ήθελα, αφού μου δίνεται την ευκαιρία, να σχολιάσω αυτή την, κατά την άποψή μου, αφελή θέση ότι δεν πρέπει να πάμε σε πενταμερή επειδή η Τουρκία βρίσκεται στην ΑΟΖ. Τόσο καιρό που συζητούμε με την Τουρκία αλλά κατέχει την μισή Κύπρο ήταν εντάξει αλλά τώρα που είναι στην ΑΟΖ, όχι στο έδαφός μας στην ΑΟΖ, δεν συζητούμε; Μα, ποιον κοροϊδεύουν αυτοί που ισχυρίζονται ότι δεν πρέπει να πάμε σε πενταμερή; Οι ίδιοι που ισχυρίζονται ότι δεν πρέπει να πάμε σε πενταμερή είναι αυτοί που μια ζωή κατηγορούσαν τον εκάστοτε συνομιλητή ή την εκάστοτε Κυβέρνηση ότι δεν πρέπει να συζητούν με τους Τ/Κ αλλά πρέπει να συζητούμε ή ότι πρέπει να βρούμε τρόπους, διόδους, διεξόδους, μονοπάτια για να βρούμε στο διάβα μας και να διαπραγματευτούμε απευθείας με τον εισβολέας, δηλαδή με την Τουρκία. Έρχεται τώρα η Τουρκία και μας λέει: «συζητώ μαζί σας» και εμείς λέμε «δεν πάμε». Αυτά είναι πρωτόγνωρα στους κανόνες της πολιτικής τακτικής. Δυστυχώς επαναλαμβάνω για ακόμα μια φορά ότι υπάρχουν οι εργάτες που δουλεύουν ακατάπαυστα προς την κατεύθυνση της μη-λύσης γιατί εξυπηρετούνται συμφέρονται. Και αυτοί οι γνωστοί-άγνωστοι, αυτοί οι 100-150 που λυμαίνονται την Κυπριακή Οικονομία θα πρέπει επιτέλους να αποκαλυφθούν. Η Κύπρος εάν δεν ενωθεί, είναι καταδικασμένη σε θάνατο.