Στο μέλλον θα φανεί η απουσία Ακκιντζί

Της Αλεξίας Καφετζή

Έστω και αν επίσημα η Κυβέρνηση απέφυγε να τοποθετηθεί, πέρα από τις τυπικές δηλώσεις σε τέτοιες περιπτώσεις, η εκλογή Τατάρ στα κατεχόμενα προκαλεί στην πλευρά μας αμηχανία. Αμηχανία που προέρχεται από το γεγονός ότι στο εξής θα κινείται σε αγεωγράφητα νερά στην όποια προσπάθεια γίνει για προώθηση λύσης στο Κυπριακό.

Η αποτυχία εκλογής του Μουσταφά Ακκιντζί στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων θέτει την ελληνοκυπριακή πλευρά προ σοβαρών διλημμάτων καθώς τώρα θα έχει απέναντί της πραγματικά πλέον κι όχι φραστικά, τον εγκάθετο της Άγκυρας και προσωπικά του ίδιου του προέδρου της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν. Ο Τατάρ, δεδηλωμένος υποστηρικτής της λύσης των δύο κρατών και έχοντας τη στήριξη της Άγκυρας ελάχιστα έχει να συνεισφέρει για μια αποδεκτή λύση. Πολύ περισσότερο που και προεκλογικά και μετεκλογικά φρόντισε να κάνει ξεκάθαρο το δικό του πλαίσιο λύσης που συμπίπτει με ό,τι προωθεί η Άγκυρα στην Κύπρο.

Έτσι τώρα η ελληνοκυπριακή πλευρά θα συνειδητοποιήσει πόσο μεγάλη απώλεια είναι η μη επανεκλογή του Ακκιντζί ενός μετριοπαθούς πολιτικού που ακόμα οι υποδείξεις και πιέσεις της Άγκυρας δεν τον έκαναν να λοξοδρομήσει και να αλλάξει στόχο, να εγκαταλείψει δηλαδή την προοπτική της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Σ’ όλη την προεκλογική περίοδο ο Ακκιντζί είχε να αντιπαλέψει τα ακραία στοιχεία στα κατεχόμενα που είχαν την παντοειδή στήριξη του πανίσχυρου Ερντογάν. Στάθηκε ακλόνητος στις θέσεις και στις διακηρύξεις του προσελκύοντας ποσοστό πάνω από 48%. Ποσοστό που μπορεί να θεωρηθεί και θρίαμβος, έστω χωρίς αντίκρισμα, αν ληφθούν υπόψη οι μεθοδεύσεις και οι ολοφάνερες παρεμβάσεις της Άγκυρας για μαγείρεμα του εκλογικού αποτελέσματος.

Δυστυχώς όμως και στην πλευρά μας υπήρξαν κινήσεις και δράσεις που υποβοήθησαν την εκλογή Τατάρ και την αποδυνάμωση Ακιντζί. Επίσης δυστυχώς τόσα χρόνια και ακόμα δεν απαλλαγήκαμε από το σύνθημα «Όλοι οι Τουρκοκύπριοι είναι οι ίδιοι, όλοι είναι υποτακρικοί της Άγκυρας». Κι όμως ο Μουσταφά Ακκιντζί σε όλη την πολιτική σταδιοδρομία του, αλλά κυρίως σ’ αυτή την κρίσιμη προεκλογική περίοδο απέδειξε πόσο ανεξάρτητα κινείται από την Άγκυρα και πόσο κυπριακά σκέφτεται και ενεργεί. Κι αν μας απογοητεύει η μη εκλογή του, από την άλλη ενθαρρυντικό είναι το γεγονός ότι κάτω από τέτοιες ασφυκτικές πιέσεις σχεδόν το μισό εκλογικό σώμα στα κατεχόμενα συντάχθηκε με τις ιδέες και τα οράματα του Ακκιντζί που δεν απέχουν πολύ από τις επίσημες θέσεις της ελληνοκυπριακές πλευρές.

Είναι καιρός οι Ελληνοκύπριοι να δουν την πραγματικότητα και να αντιληφθούν ότι δεν είναι αρκετό να λένε ότι «όλοι είναι οι ίδιοι». Υπάρχουν διαφορές και πολλές μάλιστα. Υπάρχουν αποχρώσεις μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων στα κατεχόμενα. Άλλες είναι κοντά στις δικές μας θέσεις και άλλες σε πλήρη αντίθεση. Κι όσο κι αν λέμε και ισχύει αυτό, ότι η Τουρκία έχει τον πρώτο λόγο στην Κύπρο δεν μπορούμε να αγνοούμε τον ρόλο που έχει η εκάστοτε ηγεσία στα κατεχόμενα. Γιατί ακόμα και η πιο ισχυρή μηχανή με ένα γρανάζι λιγότερο, ή χωρίς μια βίδα, μπορεί να ακινητοποιηθεί.