Ζωγραφίζοντας την  ζωή

Με έμπνευση «την κίνηση ή την αδράνεια,  τη σιωπή ή τον θόρυβο,  την έκφραση του προσώπου ή του σώματος, από ιστορικά γεγονότα ή και την ομορφιά της φύσης», δημιουργεί έργα τέχνης σκυμμένος στους καμβάδες του στο καταφύγιο/εργαστήριο του σε  ένα στενό δρομάκι στην Παλιά Λευκωσία. Ο εικαστικός  Γιώργος Ζενιέρης,  ξαφνιάζει με το ταλέντο του αλλά και τη μαεστρία  με την οποία χειρίζεται πινέλα, χρώματα, καμβάδες.  Χαρακτηριστικό πάντως των έργων του είναι ότι τίποτε δεν παραμένει στατικό. Είτε η τέχνη και η τεχνική του, είτε το ταξίδι στο οποίο οδηγεί το μυαλό του θεατή κάθε πίνακας, βέβαιο είναι πως παρασύρει σε ένα αέναο όνειρο χρωμάτων και παραστάσεων μοναδικών για τον κάθε θεατή.

Η πρώτη ατομική έκθεση του Γ. Ζενιέρη θα εγκαινιασθεί στην Παλαιά Αγορά της Παλλουριώτισσας, στις 2 Νοεμβρίου 2020. Θα εκτεθούν 56 πίνακες, δημιουργίες ζωής και κάματου, συναισθημάτων κι σκέψεων, εμπειριών, βιωμάτων  και μελέτης.  Στην έκθεση θα παρουσιασθεί και το βιβλίο/λεύκωμα του καλλιτέχνη, στο οποίο παρουσιάζονται όλοι οι πίνακες που θα εκτεθούν και οι οποίοι συνοδεύονται από ένα ποίημα εμπνευσμένο από τα συναισθήματα που του προκαλούσε η κάθε ζωγραφιά.  Στη συνέντευξη που ακολουθεί ο καλλιτέχνης μιλά για τα έργα του αλλά και για την θεώρηση ζωής όπως αναδεικνύεται μέσα από τους πίνακες του.

– Τι είναι για σένα η τέχνη;

-Είναι η επόμενη κίνηση που θα σκεφτείς να κάνεις, για να βγεις από μια δύσκολη στιγμή.  Όσο πιο πολύ μπορείς να αναλύεις καταστάσεις και να εφαρμόζεις λύσεις, τόσο πιο πολύ μπορείς να δώσεις ολοκληρωμένο έργο προς τα έξω.  Αυτό κάνουν οι καλοί τεχνίτες, οι καλοί επιχειρηματίες, οι καλοί πολιτικοί, οι καλοί σύμβουλοι κλπ. Όλοι θυμόμαστε  εξάλλου, πως πριν μερικές μόλις δεκαετίες, οι γονείς έστελναν τα παιδιά τους μετά το Δημοτικό, «να μάθουν τέχνη». Η τέχνη, όπως και η επιστήμη, έχουν δώσει έργα μοναδικά λύνοντας μικρότερα προβλήματα και προχωρώντας προς το τελικό αποτέλεσμα.  Κάνοντας λοιπόν μικρές – μικρές νίκες κάθε μέρα, ζώντας στην αναμονή της επόμενης νίκης, κτίζεις κάθε φορά ένα έργο το οποίο σε εκφράζει και σε αντιπροσωπεύει. Αυτή είναι η τέχνη για μένα.

 

– Είναι η ζωγραφική ένας τρόπος να ερμηνεύουμε τον κόσμο; Να επικοινωνούμε;

-Η ζωγραφική, όπως και κάθε τέχνη είναι ένας τρόπος για να μεταδώσει κάποιος αυτά που θέλει στους υπόλοιπους συνανθρώπους του.  Μέσω της τέχνης μπορείς να μεταφέρεις συναισθήματα στους συνανθρώπους σου, να τους κάνεις δηλαδή κοινωνούς της δικής σου συναισθηματικής κατάστασης ενόσω δημιουργούσες ένα  έργο και να τους παραδώσεις το αποτέλεσμα της δικής σου δουλειάς, έτοιμος να εκτεθείς και να κριθείς. Mε την κριτική, αυτόματα δημιουργείται αμφίδρομη επικοινωνία, χωρίς κανείς να μιλήσει με κανένα. Πιστεύω πως η  ζωγραφική είναι ένας τρόπος για να απεικονίσει ο καλλιτέχνης τον κόσμο όπως τον βλέπει o ο ίδιος. Πολλές φορές  το αποτέλεσμα είναι διαφορετικό από την πραγματικότητα.

 

– Έγινες ή γεννήθηκες ζωγράφος;

 

-Έγινα ζωγράφος, όπως εσύ έγινες δημοσιογράφος. Κάποιος άλλος έγινε συγγραφέας, μουσικός, πολιτικός, αθλητής κλπ. Όπως είπε  και ο μεγάλος θεατράνθρωπος Μάνος Κατράκης:

«Συμπτωματικά βρέθηκα στο θέατρο.’Εγινα ηθοποιός όπως θα μπορούσα να γίνω και σιδηρουργός. Ήθελα να ξοδιάσω όσες δυνάμεις κρύβανε τα μπράτσα και η ψυχή μου»

Για να νοιώσει ένας καλλιτέχνης ότι όντως έδωσε και δημιούργησε,  πρέπει να  κάτσει κάτω, να αφιερώσει απεριόριστες ώρες μελέτης, άσκησης, δουλειάς, να αφοσιωθεί σε αυτό που αγαπά, να βασανίσει το μυαλό και τη σκέψη του και να παραδώσει το αποτέλεσμα της δουλειάς του στην κρίση των άλλων. Αυτοί που θα κρίνουν μια δημιουργία είναι οι τελικοί αποδέκτες της. Χωρίς την δική τους κρίση, θετική ή αρνητική δεν συμπληρώνεται η εξίσωση. Επομένως δεν φτάνει μόνο το ταλέντο.

– Από που εμπνέεσαι συνήθως;

-Στη ζωγραφική μπορείς να εμπνέεσαι από το κάθε τι.  Από ιστορικά γεγονότα, από την ομορφιά της φύσης, από την κίνηση ή την αδράνεια, από την έκφραση του προσώπου και του σώματος, απο τη σιωπή ή το θόρυβο. Προσωπικά  στην παρούσα φάση, υπηρετώ την ρεαλιστική ζωγραφική.  Είναι κάτι που μου εμφύτευσε ο δάσκαλος μου ο Βασίλης Μίτας, τον οποίο θαύμαζα σαν ζωγράφο πριν  γίνω μαθητής του. Εμπνέομαι από τα συναισθήματα που πηγάζουν από το πρόσωπο, το σώμα, την κίνηση και γενικά ότι με φέρνει αντιμέτωπο με σκηνές οι οποίες  δημιουργούν  και σε μένα συναισθήματα που βγαίνουν από τη ζωή. Γι’ αυτό συνήθως, δε θα δει κανείς στα έργα μου τοπία.

– Έχεις νοερές συντροφιές την ώρα που δημιουργείς;

-Βέβαια!  Αφού, συνήθως ασχολούμαι με τον άνθρωπο και σκηνές από τις δραστηριότητες του, είμαι συνεχώς μαζί του.  Από την στιγμή που θα ξεκινήσει το ταξίδι της αποτύπωσης μέχρι και την τελευταία πινελιά που θα ολοκληρώσει το έργο, νοερά βρίσκομαι με τα πρόσωπα αυτά. Μέχρι να βγει και η πιο μικρή λεπτομέρεια της έκφρασης, των προσώπων ή της κίνησης.  Φανταστείτε λοιπόν πως νοιώθω όταν κάνω πορτραίτα!

– Τι έχεις κερδίσει, ως άτομο, μέσα από την τέχνη;

-Την προσωπική ολοκλήρωση, την ηρεμία της ψυχής  και ίσως κάποια αναγνώριση του συνολικού σου έργου από τον κόσμο.   Αυτό δεν είναι το ζητούμενο, ποτέ δεν το σκέφτηκα έτσι. Αν όμως  έρθει, σου δίνει την ικανοποίηση ότι μπόρεσες να δώσεις κάτι όμορφο στον κόσμο, που θα παραμείνει  ίσως διαχρονικά  και θα θαυμάζεται.

–  Από πού αντλείς  τα θέματά σου;

-Από τον άνθρωπο και την δραστηριότητα του στην καθημερινή  ζωή, από το ανθρώπινο σώμα, την κίνηση και  γενικά ότι με συγκινεί.   Ασχολούμαι επίσης με την δημιουργία ρεαλιστικών πορτραίτων, όταν μου ζητηθεί, το οποίο είναι κάτι που πραγματικά απολαμβάνω να κάνω.

–  Ζωγραφίζεις με την ψυχή ή το μυαλό;

Δεν μπορείς να κάνεις τέχνη και να δουλεύεις μόνο με τη ψυχή.  Δεν μπορείς να κάνεις τέχνη και να δουλεύεις μόνο με το μυαλό.  Η τέχνη θέλει ψυχή, θέλει μυαλό, θέλει τεχνική, θέλει στόχευση, θέλει να βλέπεις το αποτέλεσμα πριν το τέλος. Θέλει επιμονή και πολλή υπομονή.

Η ζωγραφική είναι μια μοναχική ασχολία. Είσαι εσύ και ο εαυτός σου και ο καμβάς, ώρες αμέτρητες. Και παλεύεις…

 

– Πότε ένα έργο πιστεύεις ότι θεωρείται αριστούργημα;

Όταν  είναι μοναδικό!  Όταν έχει το στοιχείο της μοναδικότητας.  Ένα έργο είναι αριστούργημα όταν κατά την εποχή της δημιουργίας του, ήταν μοναδικό, δεν υπήρχε προηγουμένως άλλο παρόμοιο και δεν μπορούσε, τότε, να αναπαραχθεί. Αυτό του δίνει το προνόμιο του αριστουργήματος. Παράδειγμα για όλο τον κόσμο είναι ο Παρθενώνας

 

– Ποιο είναι, για σένα, το μεγαλύτερο αριστούργημα στη ζωγραφική;

Οι εντυπωσιακές  τοιχογραφίες του Μιχαήλ Άγγελο στην οροφή της Καπέλα Σιξτίνα.

–  Και ποιο είναι το μεγαλύτερο αριστούργημα στη ζωή;

-Να μπορέσει κάποιος να φύγει όπως ήρθε, απλός, καθαρός και μοναδικός.

 

– Η ζωή μας είναι μια ζωγραφιά ή ένα κάδρο;

Η ζωή είναι πολλές ζωγραφιές μαζί και όχι μία μόνο.  Η μια ζωγραφιά οδηγεί στο ιδανικό, στο όμορφο, στο ωραίο.  Έτσι πρέπει φυσικά να είναι, αλλά η ζωή δείχνει το διαφορετικό, τα πάνω και τα κάτω, τα εύκολα και τα δύσκολα, τις χαρές και τις λύπες.  Πολλές ζωγραφιές σου δίνουν πιο αντιπροσωπευτικό το νόημα της ζωής.  Εξαρτάται από σένα ποιες ακριβώς θα διαλέξεις.  Και καθότι όλα κινούνται και τίποτε δεν μένει στατικό, ας μην βάλουμε τη ζωή μας σε κάδρο.