Η σήψη απειλεί την κοινωνία και τη χώρα

Παρέμβαση στο θέμα της διαφθοράς και διαπλοκής κάνει με ανακοίνωσή του ο «Διάλογος Όμιλος Βήμα Ευθύνης», ΔΟΒΕ, καλώντας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Γενικό Εισαγγελέα να παρέμβουν δραστικά για να αναχαιτήσουν το φαινόμενο:

Στην εξηντάχρονη ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν υπάρχει προηγούμενη περίοδος που η διαφθορά και η διαπλοκή στη δημόσια ζωή να έχει πάρει τέτοιες διαστάσεις, όπως παρατηρείται σήμερα. Ο δημόσιος βίος του τόπου έπιασε πάτο όπως συνήθως και παραστατικά, ομολογείται, ακόμα και από υψηλά ιστάμενα πρόσωπα της πολιτικής πυραμίδας. Όλοι το παραδέχονται, όλοι το ψηλαφούν. Επίσης, αν όχι όλοι, πάρα πολλοί έχουν ιδίαν γνώση της απαράδεχτης κατάστασης. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο το γεγονός ότι για μέρες ο κόσμος βρίσκεται στους δρόμους διαμαρτυρόμενος για την έκταση του φαινομένου, ζητώντας τιμωρία των ενόχων και κάθαρση, για μια νέα αρχή. Και ίσως αν δεν υπήρχε η συγκυρία με την πανδημία του κορωνοϊού, μαζικότερες και μαχητικότερες θα ήταν οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας.

Η προβολή του βίντεο από τον τηλεοπτικό σταθμό Al Jazeera, δεν ήταν παρά η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Γιατί μη νομίσει κανείς ότι η διαφθορά περιορίζεται στο θέμα της πώλησης διαβατηρίων και της ευνοϊκής παραχώρησης, πάντα με εξαγορά, κυπριακής ιθαγένειας σε πρόσωπα με σκοτεινό παρελθόν, με ύποπτες δραστηριότητες και με διεθνή εντάλματα σύλληψής τους. Ούτε ο διασυρμός και η διαπόμπευση της Κυπριακής Δημοκρατίας στο διεθνές σκηνικό είναι η μοναδική μελανή σελίδα, από τα πεπραγμένα δημοσίων προσώπων. Εδώ και χρόνια η ατμόσφαιρα μολύνεται με ποικίλα σκάνδαλα. Το κλίμα έχει καταστεί τοξικό από καιρό. Φρόντισαν γι’ αυτό επίορκα και χωρίς ηθικούς φραγμούς πρόσωπα, που αντί να είναι θεματοφύλακες της ομαλής λειτουργίας του κράτους καταχράσθηκαν της θέσης τους για αθέμιτο πλουτισμό. Εκμεταλλεύθηκαν τα πόστα που τους εμπιστεύθηκε η πολιτεία για να πλουτίσουν αυτοί, οι συγγενείς τους και οι κομματικοί φίλοι τους. Στη διάρκεια της θητείας τους, κρατικοί λειτουργοί και πολιτικοί έκαναν ό,τι μπορούσαν, παρακάμπτοντας και τους νόμους και την ηθική, για να αποκομίσουν οικονομικά οφέλη. Ποιος ξεχνά τα κόκκινα δάνεια και τα δάνεια που ποτέ δεν αποπληρώθηκαν και χαρίστηκαν.  Ποιος ξεχνά πως πολλοί από αυτούς έπαιρναν πολιτικές αποφάσεις που εξυπηρετούσαν προσωπικά συμφέροντα, ενώ  άλλοι σχεδίαζαν και ψήφιζαν νόμους που και πάλι είχαν να κάνουν με συμφέροντα δικά τους ή συγγενών τους.

Το τι γίνεται τα τελευταία χρόνια στην Κυπριακή Δημοκρατία ίσως δεν θα το μάθουμε ποτέ. Όμως και αυτά βγαίνουν στο φως και γίνονται γνωστά, είναι αρκετά για να οδηγήσουν τον πολίτη στην πλήρη σχεδόν αποστροφή του προς την πολιτική και τους πολιτικούς. Όταν διαπιστώνει ότι το πολιτικό προσωπικό είναι πνιγμένο στη διαφθορά. Όταν αντιλαμβάνεται ότι οι πάντες και τα πάντα έχουν την τιμή τους. Όταν γνωρίζει πως όποιος έχει την οικονομική ευχέρεια μπορεί να εξαγοράσει τους ταγούς του τόπου και παρακάμπτοντας διαδικασίες και νόμους να φτάνει στο επιθυμητό γι’ αυτόν αποτέλεσμα, είναι φυσικό οι πολίτες να αηδιάζουν.

Αυτές όλες οι καταστάσεις υποσκάπτουν και διαβρώνουν τη δημοκρατία. Τα φαινόμενα αυτά είναι μαχαιριά στον λαό που αγωνίζεται ενάντια σε τόσες αντιξοότητες, αλλά και για την αντιμετώπιση της τουρκικής βουλιμίας. Ο λαός έχει απαυδήσει. Έχασε την εμπιστοσύνη του προς τους πολιτικούς και το ίδιο το κράτος. Έτσι επικοινωνιακές ατάκες του τύπου «μηδενική ανοχή» και «το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο» φτάνουν στα αυτιά του σαν ανέκδοτο. Αφού γύρω του βλέπει καθημερινά τον νεποτισμό, τις αδιαφανείς διαδικασίες, τον εύκολο και αθέμιτο πλουτισμό, τον χρηματισμό, τις άνομες συναλλαγές. Παρατηρεί θεσμούς να καταρρακώνονται και να αυτοεξευτελίζονται. Γίνεται μάρτυρας του βιασμού του δικαίου και της δικαιοσύνης, της ισονομίας και της ισοπολιτείας. Ψηλαφεί την κατάχρηση της κρατικής και δημόσιας εξουσίας για ιδιοτελείς σκοπούς. Αιρετοί και μη άρχοντες αντί να υπηρετούν αρχές και αξίες, αντί να επιβλέπουν την εφαρμογή των νόμων, μετατρέπονται οι ίδιοι σε δολιοφθορείς της τάξης και της ευνομίας. Καθίστανται αναξιόπιστοι και ανυπόληπτοι. Μετέτρεψαν τη χώρα μας σε περίγελο παντού και η Κύπρος έγινε συνώνυμη της διαφθοράς και της διαπλοκής. Αντικαταστήσαμε άλλες χώρες που κάποτε ήταν πρωταθλήτριες στο άθλημα αυτό, παίρνοντας εμείς τα πρωτεία. Η διαφθορά όλο και βαθαίνει και αναπτύσσεται κουλτούρα αχαλίνωτης νοοτροπίας διαπλοκής, με μοναδικό στόχο το χρήμα και τον πλουτισμό. Οι ένοχοι είναι πολλοί. Βρίσκονται σε διάφορα επίπεδα και θέσεις. Και δυστυχώς δεν βλέπουμε σημεία ανάσχεσης αυτής της κατηφορικής πορείας. Οι εξαγγελίες για μέτρα που θα ληφθούν ή για νομοθεσίες που θα ψηφιστούν, δεν είναι τίποτε άλλο παρά στάχτη στα μάτια του πολίτη. Νόμοι υπάρχουν. Αυτό που χρειάζεται είναι εφαρμογή τους. Γι’ αυτό έχουν ευθύνη όσοι βρίσκονται σε υπεύθυνα πόστα και το καθήκον τους είναι να μεριμνούν για την ευταξία και ευνομία, να φροντίζουν για την πιστή εφαρμογή των νόμων. Χωρίς ελαστικότητα και εξαιρέσεις. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, οι Υπουργοί, ο Γενικός Εισαγγελέας, Γενικοί Διευθυντές Υπουργείων, τμηματάρχες της δημόσιας υπηρεσίας και άλλοι πολλοί σε διάφορα πόστα με παχυλούς μισθούς, έχουν πατριωτικό καθήκον να πατάξουν τη διαφθορά εφαρμόζοντας τους ισχύοντες νόμους.

Οι θεματοφύλακες των θεσμών, της πολιτείας και του κράτους πρέπει να λειτουργούν και να συμπεριφέρονται ηθικά και ακριβοδίκαια κι όχι να ασκούνται στη μίζα και τη δωροληψία. Κι όπως ευφυώς έχει καταγραφεί «όταν κάποιος δεν σέβεται τέτοιες και ανάλογες αρχές, αποτυγχάνει πρώτα απ’ όλα στη δική του αυτοπραγμάτωση. Αυτό ίσως να είναι δικαίωμα του. Όμως, είναι πιθανόν οι πράξεις και επιλογές του να βλάπτουν τον κόσμο γύρω του και να συνεισφέρουν στη διαβολή και στη σήψη. Αυτό σίγουρα δεν είναι δικαίωμα του».