Ο Σ. Χάσικος και… οι άλλοι

Ο Σωκράτης Χάσικος εθελούσια εγκατέλειψε τον υπουργικό θώκο εδώ και χρόνια. Το όνομά του όμως συχνά-πυκνά επανέρχεται στο προσκήνιο και για διάφορους λόγους σχολιάζεται το έργο που άφησε πίσω του στη μακρόχρονη υπηρεσία του ως Υπουργός. Στο διάστημα αυτό της απουσίας του μπορεί κανείς να συγκρίνει τα πεπραγμένα του κ. Χάσικου με εκείνα των  διαδόχων του και να βγάλει συμπεράσματα.

Ο κάθε καλόπιστος παρατηρητής στη σύγκριση αυτή, καταλήγει εύκολα στο συμπέρασμα ότι είχαμε έναν Υπουργό με τόλμη και θάρρος, πρακτικό και αποφασιστικό, που έλυνε προβλήματα με τάχιστες διαδικασίες, που αναλάμβανε ευθύνες, που δεν κρύφτηκε ποτέ πίσω από το δάκτυλό του. Έναν Υπουργό που μελετούσε, σχεδίαζε και έπαιρνε αποφάσεις μακριά από πολιτικά παιγνίδια. Δεν έχει σε βάρος του απόφαση που έβλαψε είτε το Υπουργείο του, είτε το κράτος γενικότερα και τον τόπο. Οι αποφάσεις που έπαιρνε ήταν αποτέλεσμα δικής του κρίσης και ύστερα από το ζύγισμα δεδομένων που υπηρετούσαν το δημόσιο συμφέρον. Μπορεί να έκανε λάθη. Μπορεί κάποιες από τις αποφάσεις του εκ των υστέρων να αποδείχθηκαν λανθασμένες. Ωστόσο κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει για υστερόβουλες ενέργειες ή αποφάσεις με αλλότρια κίνητρα.

Σε αντίθεση με κάτι «Υπουργάκια» που… κυκλοφορούν και που δεν τολμούν να πάρουν καμιά απόφαση, αφήνουν τα προβλήματα να διαιωνίζονται και με την πρώτη ευκαιρία θα βγουν και να κάνουν κριτική στους γύρω τους, αλλά θα αποκρύψουν με κάθε επιμέλεια τις δικές τους ασήκωτες ευθύνες.

Το φαινόμενο Χάσικου πρέπει να προβληματίσει το πολιτικό προσωπικό. Όταν η πολιτική,  χάνει ανθρώπους όπως ο Σωκράτης Χάσικος φτωχαίνει. Όταν το δημόσιο χάνει τέτοιους υπηρέτες κινδυνεύει από τα «κοράκια». Αλλά επιπλέον όταν άνθρωποι του βεληνεκούς του κ. Χάσικου αποχωρούν από την πολιτική, αποθαρρύνουν και άλλους ικανούς, σοβαρούς και αποφασιστικούς  να αναλάβουν αξιώματα και να μπουν στον δημόσιο βίο. Έτσι μένει το πεδίο ελεύθερο. Ανοίγουν οι πόρτες για ανίκανους μέχρι μέτριους, προβληματικούς μέχρι κομπλεξικούς οι οποίοι δεν έχουν καμιά  σχέση με την πραγματικότητα, δεν ξέρουν τι γίνεται στην κοινωνία, δεν ξέρουν πώς λειτουργεί η οικονομία και δεν έχουν πάρει ποτέ τους «κούσπο» στο χέρι. Βολεμένοι από τα μαθητικά τους χρόνια στις θεωρίες, στα κομματικά αξιώματα με μότο όταν «δεν πάρεις καμιά απόφαση, δεν θα κάνεις κανένα λάθος». Γι’ αυτό αναστενάζοντας ξανά λέω «Αχ Ρε @hasicos».

Είναι πραγματικά απώλεια και κρίμα γιατί οι προσωπικές και οικογενειακές καταστάσεις του κ. Χάσικου τον οδήγησαν στην απόφαση να αποσυρθεί από τον δημόσιο βίο ο οποίος στερείται τις υπηρεσίες ενός τόσο αξιόλογου και αποφασιστικού αξιωματούχου. Είτε αρέσει είτε όχι, ο Σωκράτης Χάσικος υπήρξε πρότυπο πολιτειακού αξιωματούχου.