Το Άκρον Άωτον!!!

Προς:

Εξοχότατο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας

Έντιμο Υπουργό Εσωτερικών

Έντιμο Υπουργό Εξωτερικών

Αξιότιμο Πρώην Συνομιλητή της Ελληνοκυπριακής κοινότητας

Έντιμους Αρχηγούς κομμάτων

Έντιμους Πρόεδρο και Μέλη της Βουλής

Α.Μ. Αρχιεπίσκοπο Κύπρου και Μέλη της Ιεράς Συνόδου

Έντιμο Πρόεδρο ΠΣΕΚΑ

Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

2 Μαρτίου 2021

 

 

Το Άκρον Άωτον!!!

Κοντεύουν οι μέρες που θα πάμε σε πενταμερή Διάσκεψη και ακούσαμε τον Ηγέτη του μεγαλύτερου κόμματος, να μας ενημερώνει για την εκστρατεία του, σε επαφές που είχε με τους πρεσβευτές του Διεθνή Παράγοντα, με εισηγήσεις για δικές μας υποχωρήσεις στο θέμα του Κυπριακού και να προσκαλεί σε συνάντηση τον Ηγέτη του άλλου μεγάλου κόμματος, για την από κοινού υποστήριξη των θέσεων. Σαν εκτοπισμένοι, ακούσαμε πολλά παρόμοια από «συμπατριώτες» μας που βολεύτηκαν με τις επιπτώσεις της εισβολής, αλλά δεν αναμέναμε, πριν καν  αρχίσουν οι συνομιλίες, ένας Ηγέτης εκφράζοντας μάλιστα τις θέσεις του κόμματος του,  να εισηγείται σε ξένους Πρεσβευτές ως προϋπόθεση λύσης του Κυπριακού, να προβεί η δική μας Ηγεσία και σε άλλες υποχωρήσεις, όπως την απόδοση πολιτικής ισότητας στην τουρκοκυπριακή κοινότητα για να εξασφαλίσουμε τις δικές μας, ( μάλλον τις δικές τους), επιδιώξεις.

Αναμέναμε Κύριοι, σαν πολιτικοί Ηγέτες αυτού του τόπου να διεκδικήσετε με αγωνιστικότητα τα δίκαια της Πατρίδας και τα δικαιώματα των εκτοπισμένων που καταπατούνται από την Τουρκία με την εισβολή και κατοχή, εδώ και 47 χρόνια. Λυπούμαι να παρατηρήσω για άλλη μια φορά ότι, εκ των πραγμάτων έχει διαφανεί, ότι εξ αρχής μέχρι και σήμερα, η επιδίωξη της πολιτικής μας Ηγεσίας ήταν και είναι, η διασφάλιση του άδικου βολέματος της πλειοψηφίας των ελληνοκυπρίων, που προέκυψε από τις επιπτώσεις που επέφερε η Τουρκική Εισβολή. Η οποιαδήποτε λύση που θα προνοούσε απελευθέρωση των κατεχομένων και επιστροφή προσφύγων, θα ήταν εντελώς αντίθετη με τις προαναφερθείσες επιδιώξεις του άδικου βολέματος καθώς θα συνεπαγόταν και η επιστροφή τουρκοκυπρίων στις περιουσίες τους στις ελεύθερες περιοχές και άλλα. Ως εκ τούτου ουδέποτε επιδιώχτηκαν, ούτε και έγιναν αποδεκτές τέτοιες  προτάσεις από την εκάστοτε Ηγεσία μας. Μήπως δεν είναι για αυτόν τον λόγο που δεν καταγγείλαμε την Τουρκία σε Διεθνή Οργανισμούς για την κατοχή και τον ξεριζωμό και να ζητήσουμε την απελευθέρωση και την επιστροφή; Μήπως δεν είναι για αυτό τον λόγο που με την αδράνειά και τις συνεχή υποχωρήσεις, ροκανίζατε τον χρόνο για 47 χρόνια, μέχρι να εδραιωθεί η μυστική και άδικη αρπαγή των περιουσιών των τουρκοκυπρίων στις ελεύθερες περιοχές, αδιαφορώντας ότι με την πάροδο αυτού του χρόνου, όχι μόνο αφήναμε αλλά και υποβοηθούσαμε την Τουρκία να εδραιώνει την κατάκτηση των εδαφών μας και να προωθεί τους δικούς της στόχους; Μήπως δεν είναι για αυτό τον λόγο που αντί να ζητούμε την επιστροφή των περιουσιών στους νόμιμους ιδιοκτήτες και να ζητούμε αποζημιώσεις από τους σφετεριστές που κατακρατούν παράνομα ξένες περιουσίες, τους ονομάσαμε «χρήστες», τους δώσαμε δικαιώματα και τον πρώτο λόγο στην απόκτηση ιδιοκτησίας της περιουσίας; Μήπως δεν είναι για αυτό τον λόγο που η Ηγεσία μας δεν φρόντισε για την δίκαιη και ίση κατανομή των βαρών της εισβολής, ούτως ώστε να κατανεμηθεί το βάρος σε όλους τους ελληνοκύπριους, και να δημιουργηθούν συνθήκες με κοινό στόχο  την απελευθέρωση και την επιστροφή των προσφύγων; Μήπως δεν είναι για αυτό τον λόγο που η Ηγεσία μας φρόντισε εξ αρχής να φιμώσει με δικτατορική πολιτική τους πρόσφυγες, διορίζοντας ή/και επιβάλλοντας άτομα ελεγχόμενα από το δικό της περιβάλλον, για την εκπροσώπησή τους; Αυτά και πολλά άλλα που δεν είναι της ώρας για αναφορά.

Τι θέλουμε!!!

Μετά την κατάσταση που δημιούργησε η Τουρκική Εισβολή, όλοι ξέρουμε τι θέλει ο καθένας για την ικανοποίηση των προσωπικών του συμφερόντων Είναι προφανές ότι οι εκάστοτε Ηγέτες μας, προτίμησαν την προώθηση και μονιμοποίηση των άδικων και πρόσκαιρων προσωπικών συμφερόντων, παρά την δικαίωση της Πατρίδας και το κοινό όφελος του λαού, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν πολίτες διαφόρων κατηγοριών. Παραχώρησαν τα Διεθνώς κατοχυρωμένα δικαιώματα των προσφύγων, για να εκμεταλλευτούν την άδικη και παράνομη αρπαγή των περιουσιών που εγκατέλειψαν οι τουρκοκύπριοι. Μήπως η μια παραχώρηση μετά την άλλη στο Εθνικό μας θέμα, μέχρι και την ισχυριζόμενη προσφορά των κατεχομένων για την δημιουργία Κράτους, ελεγχόμενο από την Τουρκία, θυσιάζονται για την εξασφάλιση της μονιμοποίησης και νομιμοποίησης της αρπαγής των τουρκοκυπριακών περιουσιών στις ελεύθερες περιοχές και για άλλα πρόσκαιρα προσωπικά ωφελήματα και φιλοδοξίες;

Τι θέλουν οι πρόσφυγες.

Από την αρχή όλοι οι πρόσφυγες, ήθελαν διακαώς την απελευθέρωση των κατεχομένων και την επιστροφή στους τόπους τους. Οι περισσότεροι εκδιώχτηκαν από τα σπίτια τους, με μόνη περιουσία τα ενδύματα που φορούσαν. Μερικοί από αυτούς, μπορεί στη συνέχεια να ευνοήθηκαν με περιουσίες μεγαλύτερης αξίας από αυτές που έχασαν στα κατεχόμενα, αλλά αυτό δεν θα μπορούσε να εξουδετερώσει τον πόθο τους για επιστροφή. Η βάρβαρη και ατιμωτική κακοποίηση, η απώλεια συγγενικών προσώπων, ο ξεριζωμός, ο διωγμός  από τις πατρογονικές εστίες, η απώλεια περιουσιών, ο διασκορπισμός και πολλά άλλα ήταν βαρύτατο πλήγμα για τους πρόσφυγες. Σαν να μην τους έφταναν όλα αυτά, στην προσφυγιά όπως και πριν, βρέθηκαν αντιμέτωποι και με το δικτατορικό κατεστημένο, που φρόντισε να τους φιμώσει για να μη μπορούν να φωνάζουν για την δικαίωσή τους. Τους κορόιδευαν και τους παρέπεμπαν σε μακροχρόνιο αγώνα για απελευθέρωση και επιστροφή, ενώ εκείνοι, με πλήρη μυστικότητα, οδηγούσαν τα πράγματα προς την μονιμοποίηση των τετελεσμένων της Εισβολής και την αρπαγή των περιουσιών που εγκατέλειψαν οι τουρκοκύπριοι. Έτσι οι πρόσφυγες αναγκάστηκαν να κρατήσουν μέσα τους τον πόθο, τον πόνο και την θλίψη που βάραιναν την ψυχή τους, μη έχοντας την επιλογή να φωνάξουν και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Για 47 χρόνια τώρα, ο ένας πρόσφυγας φεύγει από την ζωή μετά τον άλλο, με την ψυχή τους φορτισμένη από τον ανεκπλήρωτο πόθο της επιστροφής στην γη που γεννήθηκαν, ρίζωσαν και δέθηκαν μαζί της με τόσους κόπους και τόσην αγάπη. Εμείς οι λίγοι εναπομείναντες εν ζωή, συνεχίζουμε για χρόνια τώρα, να παρακολουθούμε με απελπισία και απογοήτευση τους απαράδεκτους χειρισμούς της Ηγεσίας μας που οδηγούν με ακρίβεια στην παράδοση της κατεχόμενης Πατρίδας στην Τουρκία και στην συνέχεια τον αφανισμό του ελληνισμού από το νησί μας.  Όλα αυτά για την ικανοποίηση προσωπικών φιλοδοξιών, την αμοιβή των τριάκοντα αργυρίων και την αρπαγή των περιουσιών   των    τουρκοκυπρίων. Με ποιο δικαίωμα η Ηγεσία της «Πατρίδας» μας, έδωσε χάρτη στον κατακτητή με προσδιορισμό των περιοχών που προτείνει να μείνουν υπό Τουρκική διοίκηση, (περιλαμβανομένης ολόκληρης της επαρχίας Κερύνειας); Παρά ταύτα οι Κερυνειώτες, μετά από δύσκολες και μακροχρόνιες προσπάθειες,  κατάφεραν το 1987 να απαλλαγούν από την φίμωση που τους επέβαλε η Ηγεσία, και στη συνέχεια με τους αγώνες τους πέτυχαν να περιληφθεί η επιστροφή υπό ε/κ διοίκηση, εννέα χωριών της επαρχίας Κερύνειας, (Λάρνακας Λαπήθου, Αγριδάκι, Σύσκληπος, Άγιος Ερμόλαος, Κοντεμένος, Ασώματος, Μύρτου, Καρπάσια και η κατοικημένη περιοχή του Κορμακίτη), σε όλα τα σχέδια λύσης που πρότειναν τα Ηνωμένα Έθνη. Με ποιο δικαίωμα η πολιτική μας Ηγεσία στις συνομιλίες του 2015, ζήτησε να μην επιστραφούν υπό ε/κ διοίκηση τα τέσσερα από αυτά τα χωριά, (Λάρνακας Λαπήθου, Αγριδάκι, Σύσκληπος και Άγιος Ερμόλαος), και ζήτησε αντί αυτού την επιστροφή της περιοχής της Κυθρέας; Όταν η Ηγεσία της «Πατρίδας», παραγνωρίζει τους αγώνες και τα επιτεύγματα των Κερυνειωτών  και αποστερεί την επιστροφή τους για δεύτερη φορά, τι νομίζετε ότι πρέπει να κάμουμε. Όταν ακούγονται ισχυρισμοί για αναφορές από την Ηγεσία μας για λύση δύο κρατών και για περαιτέρω υποχωρήσεις από την δική μας πλευρά, προτού καν αρχίσουν οι συνομιλίες στην Πενταμερή, ποιες ελπίδες εναπομένουν στους Κερυνειώτες για απελευθέρωση και επιστροφή; Όταν η Ηγεσία μας με την συμφωνηθείσα επίλυση του Κυπριακού σε Πενταμερή Διάσκεψη, απέκλεισε την συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας στις συνομιλίες, πως περιμένουν να πιστέψουμε ότι επιδιώκουν δίκαιη λύση σύμφωνη με το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο και το Διεθνές Δίκαιο; Τώρα που με την δική μας αδράνεια και με άλλους χειρισμούς υποστηρίξαμε την εδραίωση της κατοχής και της αλλαγής του Δημογραφικού χαρακτήρα, πως και πότε νομίζετε ότι θα προτάξετε τα δίκαια της Πατρίδας μας και τα δικαιώματα των πολιτών της για να διεκδικήσετε την απελευθέρωση των κατεχομένων και την εκατέρωθεν επιστροφή των προσφύγων, που είναι και το πολυπόθητο ζητούμενο; Τουλάχιστον μην μας κοροϊδεύετε. Ξέρουμε ότι η μόνη μας ελπίδα πλέον, εναπόκειται στο θέλημα του Θεού.

Τι θέλουν οι μη εκτοπισθέντες ελληνοκύπριοι.

Παρακαλώ επιτρέψτε μου να εκφράσω την προσωπική μου εκτίμηση, ότι η συντριπτική πλειοψηφία, (για να αποφύγω την ολότητα), επιδιώκουν την μονιμοποίηση και νομιμοποίηση των παράνομων, πρόσκαιρων και άδικων ωφελημάτων που επέφερε σε αυτούς η Τουρκική Εισβολή, σε συνδυασμό με τους χειρισμούς της Ηγεσίας μας. Δηλαδή μιλώντας ξεκάθαρα, κατά πάσαν πιθανότητα, δεν θα θέλουν την απελευθέρωση της κατεχόμενης Πατρίδας και την εκατέρωθεν επιστροφή προσφύγων διότι αυτό θα τους στερήσει τα άδικα προσωπικά ωφελήματα. Πέραν τούτου με βάση τις παραχωρήσεις δικαιωμάτων στους «Χρήστες», φαίνεται ότι θέλουν να εξαλείψουν  κάθε δικαίωμα επανάκτησης της κατακρατούμενης περιουσίας των ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα, για να εξασφαλίσουν ότι με τον ίδιο τρόπο, δεν θα μπορούν οι τουρκοκύπριοι να επανακτήσουν την ιδιοκτησία των περιουσιών τους στις ελεύθερες περιοχές. Σημειωτέον ότι οι περιουσίες που εγκατέλειψαν οι τουρκοκύπριοι άρχισαν να διανέμονται αμέσως μετά την Εισβολή από την εκάστοτε Ηγεσία μας, στους κομματικούς ευνοούμενούς τους, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται μη πρόσφυγες, μεγαλοεπιχειρηματίες και άλλοι, με καθαρά ευνοιοκρατικό τρόπο, χωρίς προκαθορισμένα κριτήρια  και   με   πλήρη   μυστικότητα. Ίσως να είναι για αυτό τον λόγο που συχνά μας λένε το «εμείς (δηλαδή οι ελληνοκύπριοι) από εδώ και αυτοί (δηλαδή οι τουρκοκύπριοι και έποικοι)  από εκεί». Προβληματίζομαι όμως και για το ποια θα ήταν η απάντησή τους αν οι συνθήκες υποστήριζαν το αντίθετο, δηλαδή το «εμείς από εκεί και αυτοί από εδώ»; Πότε επιτέλους θα σταματήσουμε να κοροϊδεύουμε και να ξύνουμε τις πληγές των ταλαιπωρημένων προσφύγων. Οφείλει ο κάθε Ηγέτης και όλοι οι παράγοντες που χειρίστηκαν ή/και ακόμη χειρίζονται την τύχη της Πατρίδας μας και του λαού της, να καταθέσουν γραπτώς και με κάθε ειλικρίνεια, το ποιους στόχους επεδίωξαν για το Κυπριακό και πως προώθησαν έμπρακτα αυτούς τους στόχους. Μήπως άλλα μας λένε ότι θέλουν, ενώ στην πράξη επιδιώκουν τα αντίθετα; Φτάνει πια προσωπικές προβολές με ανύπαρκτους πατριωτισμούς και συνθηματολογία.

«Θέλουν να απαλλαγούν από τις καταραμένες συνθήκες εγγυήσεων του 60».

Επιτρέψτε μου να επαναλάβω και πάλι ότι οι συνθήκες εγγυήσεων του 60, δεν άφηναν κανένα δικαίωμα στρατιωτικής εισβολής στην Κυπριακή Δημοκρατία, από τις εγγυήτριες Δυνάμεις (Ελλάδα, Τουρκία, Αγγλία). Ούτε από κοινού ούτε από μόνες. Για το θέμα αυτό γίνετε αναφορά σε άρθρα του κ. Χρίστου Ιακώβου, του μακαριστού Αλέκου Μαρκίδη, του κ. Γιαννάκη Ομήρου, όπως και σε προηγούμενα άρθρα μου. Εμείς ανατρέψαμε, αυτό το απαγορευτικό στρατιωτικής επέμβασης των εγγυητριών, όταν ο Πρόεδρος Μακάριος στις 19 Ιουλίου 1974 κατήγγειλε στα Η.Ε., ότι «τα γεγονότα στην Κύπρο δεν ήταν εξέγερση που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως εσωτερική υπόθεση, αλλά ήταν ξεκάθαρη στρατιωτική ΕΙΣΒΟΛΗ  και κατάφορη παραβίαση της ανεξαρτησίας και εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας από το στρατιωτικό καθεστώς στην Ελλάδα, με στόχο  την επέκταση της δικτατορίας του στην Κύπρο και την προώθηση της « Ένωσης». Με αυτή την καταγγελία δόθηκε η απενοχοποίηση  στην Τουρκία, με το να λάβει αντίστοιχα μέτρα στρατιωτικής εισβολής στην Κύπρο, για να αποκρούσει την καταγγελθείσα εισβολή της Ελλάδας και να αποτρέψει τις καταγγελθείσες υποτιθέμενες συνέπειες που θα είχε για την ασφάλεια των τουρκοκυπρίων. Μήπως δεν είναι για αυτό τον λόγο που η Τουρκία δεν προχώρησε σε στρατιωτική επέμβαση αμέσως μετά το Πραξικόπημα, επειδή ήξερε ότι δεν είχε τέτοιο δικαίωμα; Μήπως δεν είναι για αυτό τον λόγο που στο Λονδίνο στις 17 Ιουλίου 1974, η Αγγλική Ηγεσία εκμεταλλευόμενη την οργή και σύγχυση του Προέδρου Μακαρίου από την περιπέτεια του πραξικοπήματος, καθώς και το ενδιαφέρον του για την αποτροπή αναγνώρισης του Σαμψών, τον καθοδήγησαν, (οι Άγγλοι), στο να καταγγείλει με την ομιλία του στα Η.Ε., ότι η Ελλάδα έκαμε στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο; Μήπως δεν είναι για αυτό τον λόγο που ο Υπουργός Εξωτερικών της Αγγλίας εξασφάλισε την ίδια μέρα, την συγκατάθεση του Προέδρου Μακαρίου για συνεργασία της Αγγλίας με την Τουρκία για την αντιμετώπιση των γεγονότων στην Κύπρο (= Εισβολή Τουρκίας); Μήπως δεν είναι για αυτό τον λόγο που η Τουρκία περίμενε να ακούσει την προγραμματισθείσα και προσυμφωνηθείσα ομιλία του Μακαρίου, πριν δώσει την εντολή  για Εισβολή στα στρατεύματά της, που βρίσκονταν σε ετοιμότητα και εν πλω; (Για αναλυτικότερη αναφορά και περαιτέρω τεκμηρίωση των προαναφερθέντων παρακαλώ επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μου www.andreaspetroudis.com άρθρο 9 με ημ. 5.9.2018 με τίτλο «Από το Πραξικοπημα στην Εισβολή», όπως και το Άρθρο 13 με ημ.7.8.2019 με τίτλο «Επαλήθευση αναφορών επιστολής 5.9.2018»). Με αυτά υπόψη, μήπως θα έπρεπε να καταριόμαστε τις πρόνοιες των εγγυήσεων για την Εισβολή της Τουρκίας, ή  τον συνδυασμό του Πραξικοπήματος με την παραπλανητική και προσυμφωνημένη καταγγελία του Προέδρου Μακαρίου για δήθεν στρατιωτική Εισβολή της Ελλάδας στην Κύπρο;

Οι εισηγήσεις για περαιτέρω υποχωρήσεις με την απόδοση πολιτικής ισότητας.

Πως καταντήσαμε, πριν πάμε στην Πενταμερή, να ενημερώνουμε τους Πρεσβευτές του Διεθνή παράγοντα, για τις παραχωρήσεις που εισηγούμεθα για πολιτική ισότητα με τους τουρκοκυπρίους; Μήπως θα πρέπει να μας διευκρινίσουν αν με αυτό εννοούν ότι οι ψήφοι των ελληνοκυπρίων που ήταν το 80%, πρέπει να έχουν την ίδια βαρύτητα με τους ψήφους των τουρκοκυπρίων που ήταν το 18%; Αν μας πρότειναν κάτι τέτοιο οι ξένοι πρεσβευτές, θα οφείλαμε να το αποκρούσουμε με το απλό ερώτημα, τι είδους πολιτική ισότητα έχουν εκείνοι στην χώρα τους. Μήπως σε ένα ενιαίο δημοκρατικό κράτος, όπως το δικό τους και το δικό μας, δεν θα πρέπει να ισχύει το «κάθε πολίτης έχει τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις» ανεξάρτητα από την εθνικότητά του ή/και την θρησκεία του; Όταν όμως αυτή την άδικη παρατυπία, την προτείνει η δική μας Ηγεσία, τι περιμένουμε να μας πουν οι ξένοι Πρέσβεις; Η Τουρκία μάλλον θα μας πει, αφού αυτό μου το δώσατε επισήμως στην παρουσία ξένων πρεσβευτών, πριν ακόμα αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις, εγώ το κρατώ, αλλά δεν θα προσφέρω κανένα αντάλλαγμα. Σε τέτοια περίπτωση, όπως και σε προηγούμενες παρόμοιες περιπτώσεις, θα έλθετε εκ των υστέρων να μας πείτε ότι σας ξεγέλασε ο ξένος παράγοντας και θα λήξει το θέμα. Το κακό όμως για την Πατρίδα παραμένει.

Τα ίδια παρατράγουδα είχαμε και με την περίπτωση των ισχυρισμών για δικές μας προτάσεις που προνοούσαν την δημιουργία δύο κρατών. Ευτυχώς  που με την δήλωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι δεν αποδέχεται λύση Δύο Κρατών, πιθανό να απαλλαγήκαμε έστω και προσωρινά από αυτό τον κίνδυνο.

Η θετικότητα για τον καθορισμό χρονοδιαγράμματος.

Σε ότι αφορά την θετικότητα που εκφράστηκε στον καθορισμό χρονικού πλαισίου για την επίτευξη λύσης, θα ήθελα να επαναλάβω την άποψή ότι για 47 χρόνια ροκανίζαμε τον χρόνο με την αδράνειά και τις εκάστοτε υποχωρήσεις μας και αποτρέπαμε την οποιαδήποτε πρόταση λύσης που περιείχε το δικαίωμα επιστροφής των τουρκοκυπρίων ή/και την ανταλλαγή περιουσιών. Τώρα γιατί τόση βιασύνη να κλείσουμε όπως, όπως το Κυπριακό, με ισχυριζόμενες αναφορές μάλιστα για παράδοση των κατεχομένων για την δημιουργία κράτους ελεγχόμενο από την Τουρκία, με εισηγήσεις για περαιτέρω παραχωρήσεις στην πολιτική ισότητα και άλλα; Μήπως αγωνιάτε να διασφαλίσετε το συντομότερο την μονιμότητα των τετελεσμένων της Εισβολής, επειδή νοιώθετε ότι με τις Διεθνή αναταραχές στην περιοχή μας, μπορεί να υπάρξει πιθανότητα να ανατραπούν οι σχεδιασμοί για την μονιμοποίηση των τετελεσμένων της Εισβολής;

Η απαλλαγή από την Τουρκική κατοχή και τα Τουρκικά στρατεύματα.

Μας λέτε ότι θέλετε να απαλλαγείτε από την Τουρκική κατοχή και τα κατοχικά στρατεύματα. Πείτε μας όμως πως περιμένετε να απαλλαγούμε από την Τουρκική κατοχή, όταν για 47 χρόνια μέχρι και σήμερα ακόμη, όχι μόνο δεν ζητήσαμε την απελευθέρωση της κατεχόμενης Πατρίδας μας και την αποχώρηση των στρατευμάτων της, με προσφυγές σε Διεθνή Οργανισμούς, αλλά ούτε καν προβάλαμε στον Διεθνή χώρο το τεράστιο πρόβλημα που μας δημιούργησε η Τουρκία με την κατοχή, τον εκτοπισμό, την αλλαγή του δημογραφικού χαρακτήρα, κτλ.  Μήπως όλοι οι χειρισμοί και οι παραχωρήσεις που έγιναν μέχρι σήμερα, όπως και αυτές που εισηγείστε τώρα, θεωρείτε ότι συνάδουν με την δηλωθείσα επιθυμία σας για την απελευθέρωση της Πατρίδας; Μήπως τα λέτε όλα αυτά για   να   χαϊδεύεται   τα   αυτιά   του   πονεμένου λαού;  Έστω και τώρα, γιατί δεν  πάτε στην Πενταμερή και να διεκδικήσετε με τεκμηριώσεις την απελευθέρωση και την δικαίωση της μικρής μας Πατρίδας, επικαλούμενοι  την Διεθνώς αναγνωρισμένη ανεξάρτητη και ενιαία οντότητά της ως κράτος μέλος των Ηνωμένων Εθνών και ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Γιατί δεν επικαλείστε την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων των προσφύγων; Είναι φανερό ότι τόσο οι εκτοπισθέντες όσο και οι ωφεληθέντες  από την Εισβολή της Τουρκίας, ξέρουν τι θέλει ο καθένας. Οι εκτοπισθέντες λένε ξεκάθαρα τι θέλουν και τι έπρεπε να γίνει για την εξασφάλισή τους, ενώ φαίνεται  ότι κάποιοι άλλοι πιθανό να μας ρίχνουν προπέτασμα καπνού ότι ενδιαφέρονται για τα ίδια, ενώ στην πράξη να προωθούν τους δικούς τους αλλότριους στόχους.

Πότε θα αναλογιστούμε επί τέλους τις ευθύνες μας έναντι της Πατρίδας και έναντι αυτών που θυσίασαν την ζωή και τις οικογένειές τους, κάτω από συνθήκες συνεχούς κατοχής επί χιλιετίες, για να παραδώσουν σε εμάς αυτή την νήσο των Αγίων και του Ελληνισμού. Τα πρόσκαιρα οφέλη θα εξαφανιστούν γρήγορα, ενώ οι ευθύνες μας έναντι της Πατρίδας και έναντι των προγόνων και κυρίως έναντι των απογόνων μας, θα μας ακολουθούν εις γενεάς των γενεών. Τότε θα καταλάβουμε πως όλοι αυτοί θα μας φτύνουν και θα μας καταριούνται. Τι οδύνη και ποιος οδυρμός!!!

Καλήν Ανάσταση,

 

Ανδρέας Πετρούδης

(Πρώην Γραμματέας της Συντονιστικής Επιτροπής Δήμων, Σωματείων και Οργανώσεων Επαρχίας Κερύνειας, από την ίδρυσή της το 1987 μέχρι το 2002.)

Τηλέφωνο +35799616141

Ιστοσελίδα: www.andreaspetroudis.com

Email: [email protected]

Κοινοποιήσεις:

His Excellency, The UN Secretary-General, Mr. Antonio Guterres, through his Special Representative in Cyprus Mrs. Elizabeth Spehar.

His Excellencies, The European Parliament president, The European Council president, The European Commission president, – Through the Head of Representation in Cyprus, Mr. Ierotheos Papadopoulos.

His Excellencies,

The Ambassador of United States of America, Mrs. Judith Garber

The Ambassador of the Russian Federation, Mr. Stanislav V. Osadchiy

The Ambassador of the Peoples Republic of China,

The Ambassador of France,

The Ambassador of the Republic of Greece, Mr. Theocharis Lalakos

The British High Commissioner, Mr. Stephen Lillie

 

To:

1.        His Excellency the President of the Republic of Cyprus

2.        Honorable Minister of Interior

3.        Honorable Minister of External Affairs

4.        Honorable interlocutor of the Greek Cypriot community

5.        Honorable Leaders of Political Parties

6.        Honorable President and Members of the House of Representatives

7.        His Beatitude the Archbishop of Cyprus and members of the Holy     Synod

8.        Honorable President of PSEKA

9.        Media

2 March 2021

 

Akron Aoton!!! – The extreme!!! – Ne plus ultra!!!

The days are coming when we are going to a five-party Conference and we heard the Leader of the largest party, informing us of his campaign, in contacts he had with the ambassadors of the International Factor, with suggestions for our own concessions on the Cyprus issue and inviting to a meeting the Leader of the other major party, for the joint support of the positions. As displaced persons, we heard many similar from our “compatriots” who were comfortable with the consequences of the invasion, but we did not expected, that even before the talks began, a Leader expressing the positions of his party, to propose to foreign Ambassadors that a pre-condition of a solution to the Cyprus problem, is for our own Leadership to make further concessions, such as the attribution of political equality to the Turkish Cypriot community, in order to secure our own, (or rather their), aspirations.

We expected, gentlemen, as political leaders of this country, to assert and fight for the rights of our Fatherland and the rights of the displaced people, which have been trampled for 47 years, by the Turkish invasion and occupation. I regret to note once again that it has become apparent, that from the outset until today, the aim of our political leadership has been, and is, to ensure the unfair benefits of the majority of Greek Cypriots, resulting from the consequences brought about by the Turkish Invasion. Any solution that would entail the release of the occupied territory and the return of refugees would be completely contrary to the above-mentioned objectives of unfair treatment, as it would also entail the return of Turkish Cypriots to their properties in the free areas and others. Therefore, no such proposals have ever been sought or accepted by our leadership. Is it not for this reason that we have not reported Turkey to International Organizations and demand the liberation of the occupied area and the return of refugees? Is it not for this reason that with our inactivity and constant retreats, you have been gnawing the time for 47 years, until the secret and unjust seizure of the property of the Turkish Cypriots has been established, ignoring the fact that over that time, we have not only left, but also helped Turkey to consolidate the conquest of our territories and promote her own goals? Is it not for this reason that instead of asking for the return of the property to the rightful owners and seeking compensation from the usurpers who illegally seize foreign property, we have called them ‘users’, and have given them rights including the first choice for acquiring ownership of the property? Is it not for this reason that our Leadership has not taken care of the fair and equal distribution of the burdens of the invasion, so as to distribute the burden to all Greek Cypriots, and to create conditions with the common aim of ending the occupation and the return of refugees? Is it not for this reason that our leadership has taken care from the outset to silence the refugees with dictatorial policy, by appointing and/or imposing people controlled by its own environment, as their representatives? That and a lot more, that’s not the time for reporting.

1. What do we want!!!

After the situation created by the Turkish Invasion, we all know what everyone wants in order to satisfy their personal interests. It is obvious that our respective Leaders preferred the promotion and permanence of the unjust and temporary personal interests, instead of the vindication of the Fatherland and the common benefit of the people. This resulted in the creation of citizens of different categories. They granted the internationally guaranteed rights of refugees, in order to exploit the unjust and illegal seizure of the property abandoned by the Turkish Cypriots. Could it be that  the one concession after another to our national issue, up to and including the so said offer of the occupied area for the creation of a State controlled by Turkey, are in aim to ensure the permanency and legitimacy of the seizure of Turkish Cypriot property in the free areas, and for other temporary personal benefits and ambitions?

1.1) What do the refugees want.

From the beginning, all the refugees were very much fond of the liberation of the occupied land and the return to their homes. Most were evicted from their homes, with only property the clothes they wore. Some of them may have been later favoured with properties of greater value than those they lost in the occupied territories, but this could not counteract their desire for return to their homes. The barbaric and dishonorable abuse, the loss of relatives, the uprooting, the persecution of ancestral homes, the loss of property, the dispersal and much more were a heavy blow to the refugees. As if all this were not enough for them, they were also confronted with the dictatorial establishment, which made sure to silence them, so that they could not demand their vindication. They were mocked and referred to in a long struggle for liberation and return to their homes, while the Leadership, in complete secrecy, led things towards the permanence of the fait accompli of the Invasion and the seizure of the property abandoned by the Turkish Cypriots. Thus the refugees were forced to keep in themselves their desire, pain and sorrow that weighed on their souls, as they did not have the choice to assert their rights. For 47 years now, one refugee has been fleeing life after another, with their souls charged by the unfulfilled desire to return to the land where they were born, rooted and bonded with, with so much effort and so much love. We the few remaining in life continue, for years now, to monitor with despair and disappointment the unacceptable manipulations of our Leadership that lead possitively, to the surrender of our occupied homeland to Turkey and in later time to the annihilation of Hellenism from our island. Could it be that all these were planned for the accomplishments of personal ambitions, the remuneration of the thirty silvers and the seizure of the land properties of the Turkish Cypriots. By what right did the Leadership of our “Homeland” gave a map to the conqueror, specifying the areas they proposed to remain under Turkish administration, (including the entire District of Kyrenia)? Nevertheless, the Kyrenians, after long and difficult efforts, managed in 1987 to get rid of the gagging imposed on them by their Leadership, and with their struggles they succeeded in including the return of nine villages of kyrenia district, under Greek administration (i.e Larnacas Lapithou, Agridaki, Sysklepos, Agios Ermolaos, Kontemenos, Asomatos, Myrtou, Karpasia and the inhabited region of Kormakitis), in all the solution plans proposed by the United Nations. By what right did our political leadership in the 2015 talks, asked that the four of these villages (i.e Larnacas Lapithou, Agridaki, Sysklepos and Agios Ermolaos) not be returned under Greek administration, and instead requested the return of the area of Kythrea? When the Leadership of our “Homeland” ignores the struggles and achievements of the Kyrenias and refuses their return to their homes for a second time, what do you think we ought to do. When we hear whispers about reports from our leadership, for a two-state solution and now for further concessions from our side, before the talks in the Five-Party Conference begin, what hopes remain for the Kyrenian refugees for liberation and return? When our Leadership, agreed that the resolution of the Cyprus issue must be resolved at a Five-Party Conference, thus ruling out of the talks participation of the European Union and the Member States of the Security Council, how do they expect us to believe that they are seeking a fair solution in accordance with the European vested interests and the International law. Now that with our inaction and other manipulations we have supported the consolidation of the occupation and change of the Demographic character, how and when do you think, you will promote the rights of our country and the rights of its citizens by claiming the liberation of the occupied part and the return of refugees on both sides, as per the coveted demand? At least don’t make fun of us. We know that our only hope now lies in God’s will.

1.2) What do non-displaced Greek Cypriots want?

Please allow me to express my personal opinion, that the vast majority, (to avoid saying all), seek to permanence and legitimize the illegal, temporary and unjust benefits brought to them by the Turkish Invasion, in conjunction with the manipulations of our Leadership. In other words, they probably will not want the liberation of the occupied homeland and the return of refugees on both sides, because that will deprive them of the unjust personal benefits. Moreover, on the basis of the concessions of rights to the “Users”, it seems that they want to eliminate any right of the Greek Cypriots to regain their occupied property, in order to ensure that in the same way, the Turkish Cypriots will not be able to regain ownership of their property in the free areas. It should be noted that the properties abandoned by the Turkish Cypriots, began to be distributed immediately after the Invasion, by our respective leaderships to their party-favorites, which included non-refugees, big business and others, in a purely favorable manner, without any predetermined criteria and in complete secrecy. Maybe that’s why we often hear them say “it’s better for us (i.e. the Greek Cypriots) to stay on our side and they (i.e. the Turkish Cypriots and settlers) to remain on their side”. But I wonder what their answer would be if the conditions were reversed, i.e ‘the Greek Cypriots to be on the other side and the Turkish Cypriots on this side’? When are we finally going to stop making fun of, and scratching the wounds of the suffering refugees? It is up to each Leader and all the factors who have been involved in handling the fate of our Country and its people, to testify in writing and in pure honesty, what objectives they have pursued for the Cyprus issue and how they have promoted these goals in practice. Do they tell us what they want, while in practice they are pursuing the opposite? We had enough personal projections with non-existent patriotism.

2. ‘They want to get rid of the cursed guarantee provisions of the 60s’.

Let me reiterate once again that the guarantee treaties of the 1960s did not allow any military invasion in the Republic of Cyprus by the guarantor forces (i.e Greece, Turkey & England). Not together, nor separately. Reference on this is made in articles by Mr Christos Iacovou, the late Alekos Markides, Mr Giannakis Homerou, as well as by me in previous articles. We overturned this prohibition of military intervention by the guarantors, when President Makarios on 19 July 1974 by his speech to the U.N. Comference, alleged that “the events in Cyprus were not an uprising that could be regarded as an internal affair, but was a clear military INVASION and a flagrant violation of the independence and territorial integrity of the Cyprus Republic, by the military regime in Greece, with the aim of extending its dictatorship to Cyprus and promoting the “Union with Greece”. With this allegation, Turkey was given the de-incrimination, for taking corresponding measures of military invasion in Cyprus, in order to repel the alleged invasion of Greece and to prevent the alleged consequences it would have for the security of the Turkish Cypriots. Is it not for this reason that Turkey did not intervene immediate after the coup, because they knew that they had no such right? Is it not for this reason that in London on 17 July 1974, the English Leadership, taking advantage of President Makarios’ anger and confusion from the coup adventure, as well as his interest in preventing the recognition of Samson, guided him, (the English), to denounce in his speech to the United States that Greece had made a military invasion of Cyprus. Is it not for this reason that the British Foreign Secretary secured on the same day, the consent of President Makarios, for England’s cooperation with Turkey in dealing with the events in Cyprus (= Turkish invasion)? Isn’t that why Turkey waited to hear Makarios’ planned and pre-agreed speech before ordering the invasion of its troops, who were ready on standby and at sea? (Please find more details on this matter by visiting my website www.andreaspetroudis.com article 9 and article 13). With this in mind, should we curse the provisions of the guarantees for the Invasion of Turkey, or the combination of the Coup d’état with President Makarios’ misleading and pre-agreed speech about Greece’s alleged military invasion of Cyprus?

3. «Suggestions on further concessions with the attribution of political equality to the Turkish Cypriots».

How did we end up, before even going to the Five-Party Conference, to call on the Ambassadors of the International Factor, to promote our suggestions for the concessions we are about to make on the political equality with the Turkish Cypriots? Must they clarify whether they mean that the votes of the Greek Cypriots,(80%), should have the same representation as the votes of the Turkish Cypriots,(18%)? If the foreign ambassadors have proposed this to us, we should reject it with the simple question of what kind of political equality they have in their own country. In a democratic state, such as theirs and ours, every citizen should have the same rights and obligations as any other, regardless of his or her nationality and/or religion? When though this unjust irregularity is proposed by our own leadership, what do we expect the foreign ambassadors to answer? Turkey will probably say that since you made this concession in an official manner in the presence of foreign ambassadors, before the negotiations, I will keep that in hand, but I will grand no consideration. In such a case, as in previous similar cases, you will come in retrospect to tell us that you have been tricked by the foreign factors and the matter will close. The loss on the case of the future of our Fatherland will remain though.

We have had the same issue with the allegations about proposals from our Leadership for solution with the creation of two states. It is a good thing that with the European Union’s statement, that they do not accept a two-state solution, we may have been cleared of this risk, even temporarily. Who could even imagine though, that our Leadership could suggest such a proposal?

4. Positivity in setting a timeline.

With regard to the positivity expressed in setting a time frame for a solution, I would like to reiterate the view, that for 47 years we have been gnawing at time with inactivity and with our respective concessions and we prevented any proposal for a solution that contained the right of return of Turkish Cypriots and/or the exchange of properties. Now why so much haste to close the Cyprus issue, with prevailing reports on our side about the surrender of the occupied part of Cyprus for the creation of a state controlled by Turkey, and suggestions for further concessions such as the attribution of political equality to the Turkish Cypriot community, and others? Could it be that you are so anxious to ensure as soon as possible the permanence of the fait accompli of the Invasion, because you may feel that with the international unrest in our region, there may be a possibility that your plans may be overturned?

5. Exemption from Turkish occupation and Turkish troops.

You are telling us that you want to get rid of the Turkish occupation and the occupying troops. But tell us how do you expect to get rid of the Turkish occupation when, for 47 years to the present day, not only did we not ask for the liberation of our occupied homeland and the withdrawal of its troops, with appeals to International Organizations, but we have not even brought to the international arena the enormous problem that Turkey has created for us by the occupation, the displacement, the change of demographic character, etc. Do you really consider that all the manipulations and concessions made to date, as well as those we are now informed about, are in line with your stated desire for the liberation of the Fatherland? Are you saying all these to caress the ears of the aching people? Even now, why not go to the Five-Party Conference and claim with documentation the liberation and vindication of our small country, citing its internationally recognized independent and unified entity as a Member State of the United Nations and as a Member State of the European Union? Why do you not invoke the application of International Law and the European vested interests, to assert the rights of refugees? It is clear that both the displaced refugees and the beneficiaries of the Invasion of Turkey, know what everyone wants. Displaced people clearly say what they want and what should be done to secure them, while it seems that others may be throwing smoke at us by saying that they are interested in the same issues, while in practice they are promoting their own different goals.

When will we finally reflect on our responsibilities towards the Fatherland and those who sacrificed their lives and their families, under conditions of continuous occupation for millennia, to deliver to us this island of Saints and Hellenism. Temporary benefits will disappear quickly, while our responsibilities towards the Fatherland and towards our ancestors and especially towards our descendants, will follow us through generations. Then we’ll understand that all these people are going to spit on us and curse us for years and years to come. What anguish and what suffering!!!

Good Resurrection,

 

Andreas Petroudis

(Former Secretary of the Coordinating Committee of Municipalities, Refugee   Associations and Organizations of Kyrenia District, from its establishment in 1987 till 2002.)

Phone +35799616141

Website: www. andreaspetroudis. com

 

  1. His Excellency, The UN Secretary-General, Mr. Antonio Guterres, through his Special Representative in Cyprus Mrs. Elizabeth Spehar.
  2. His Excellencies,
    1. The European Parliament president David Maria Sassoli,
    2.  The European Council president Mr. Charles Michel ,
    3.  The European Commission president Mrs. Ursula von der Leyen, Through the Head of Representation in Cyprus, Mr. Ierotheos Papadopoulos and Mr. Andreas Kettis.
  3. His/her Excellency,
    1.  The Ambassador of United States of America, Mrs. Judith Garber
    2.  The Ambassador of the Russian Federation, Mr. Stanislav V. Osadchiy
    3.  The Ambassador of the Peoples Republic of China,
    4.  The Ambassador of France,
    5.  The Ambassador of the Republic of Greece, Mr. Theocharis Lalako
    6.  The British High Commissioner, Mr. Stephen Lillie

 

Philenews