ΥΠΠΑΝ: Η εθνεγερσία με τη μεγάλη επανάσταση του 1821 ανέδειξε τη σύγχρονη ταυτότητα του Ελληνισμού

Μέσα από αιώνες υποτέλειας, σκληρής καταπίεσης και διωγμών, οι Έλληνες διατήρησαν την πίστη και τη γλώσσα τους και έτσι αναζήτησαν το νήμα της Ιστορίας που τους ενώνει, διά μέσου των βυζαντινών χρόνων, με την κλασική ελληνική κληρονομιά, αναφέρει, σε μήνυμα του για την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821 προς τους εκπαιδευτικούς, μαθητές και μαθήτριες, φοιτητές και φοιτήτριες, ο Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Πρόδρομος Προδρόμου.

Σημειώνει ότι η εθνεγερσία με τη μεγάλη επανάσταση του 1821 ανέδειξε τη σύγχρονη ταυτότητα του Ελληνισμού και την υπόσταση του ελληνικού έθνους.

Ο κ. Προδρόμου αναφέρει, στο μήνυμα του, ότι η εθνική επανάσταση, με εμβληματική ημερομηνία έναρξης την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στις 25 Μαρτίου 1821, ήταν γεγονός.

«Γεγονός που άλλαξε την πορεία και τη μοίρα του σύγχρονου Ελληνισμού. Ο ξεσηκωμός του Γένους συγκίνησε και ευρωπαϊκούς ευπαίδευτους κύκλους, αναδεικνύοντας το ρεύμα του Φιλελληνισμού, το οποίο επηρέασε ή και παρέκαμψε τη συντηρητική στάση του πολιτικού κατεστημένου, υπέρ της απελευθέρωσης των Ελλήνων. Συμπίπτοντας περίπου χρονικά με τα απελευθερωτικά κινήματα σε Ισπανία, Πορτογαλία και Νάπολη, η εθνική Ελληνική Επανάσταση του 1821 στάθηκε το σημαντικότερο ιστορικό γεγονός των ημερών της», προσθέτει.

Όπως αναφέρει, απέδειξε ότι η αγωνιστικότητα και η ισχυρή θέληση ενός λαού μπορούν να αλλάξουν την ιστορική του μοίρα. «Παρά και κάποια μελανά σημεία ανταγωνισμών, ερίδων και προστριβών που δεν έλειψαν και τότε, οι πρόγονοί μας τίμησαν ένα συμβόλαιο ελευθερίας που βγήκε μέσα από την πνευματική αναγέννηση του έθνους και γράφτηκε με το ίδιο το αίμα των αγωνιστών», συνεχίζει ο κ. Προδρόμου.

Κέρδισαν, προσθέτει, «άνισες μάχες, άντεξαν στην αντεπίθεση των υπέρτερων τουρκικών οθωμανικών δυνάμεων και κατέκτησαν τη διεθνή εκτίμηση και συμπαράσταση έως ότου και αξιώθηκαν την εθνική ελευθερία».

«Το ότι ένας καταπονημένος και κατακερματισμένος λαός, μετά από αιώνες στυγνής ξένης κατοχής, μπόρεσε να συσπειρωθεί και να διεκδικήσει ανθρώπινες αξίες και πολιτικά ιδεώδη που συγκροτούν τον σύγχρονο ευρωπαϊκό πολιτισμό, αποτελεί ένα ιστορικό θαύμα», σημειώνει.

Όπως αναφέρει ο κ. Προδρόμου, είναι τόσο αξιοθαύμαστο όσο και τα σπουδαία ανδραγαθήματα στα πεδία των μαχών, τα οποία δικαίως αφηγούμαστε με δέος και συγκίνηση.

«Μπορεί η Κύπρος να μην ευτύχησε να ενταχθεί άμεσα στον αλυτρωτικό αγώνα, εξαιτίας της σχετικά μεγάλης απόστασης από την κυρίως Ελλάδα, ωστόσο είχε το μερίδιό της στην εθνική επανάσταση και την παλιγγενεσία. Πολλοί Κύπριοι αγωνίστηκαν και διακρίθηκαν συμμετέχοντας στην Επανάσταση και πολεμώντας για την ελευθερία των Ελλήνων. Μάρτυρας, οι συγκινητικές αναφορές στα Απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη, το μνημείο των Κυπρίων ηρώων στο Μεσολόγγι, αλλά και οι εξιστορήσεις του ταγματάρχη Ιωάννη Σταυριανού από τη Λόφου», σημειώνει.

Αναφέρει, επίσης, ότι στο μερτικό της Κύπρου καταγράφεται όμως και η μεγάλη θυσία και το μαρτύριο που ξεκίνησε από την 9η Ιουλίου 1821. «Ο τοπικός Τούρκος Κυβερνήτης, νιώθοντας την υπόγεια φλέβα του κυπριακού Ελληνισμού να πάλλεται στον ρυθμό της ελευθερίας, εξασφάλισε άδεια από την Υψηλή Πύλη και τον Σουλτάνο για να θανατώσει όλες τις ηγετικές φυσιογνωμίες της Κύπρου, ιεράρχες και προκρίτους», προσθέτει.

«Αρχής γενομένης από τη μαρτυρική θυσία του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού στις 9 Ιουλίου, εκατοντάδες σημαίνουσες προσωπικότητες όπως και πολλοί άλλοι αθώοι Έλληνες χριστιανοί γνώρισαν τη θανατηφόρο μανία των Τούρκων κατακτητών. Έκτοτε χρειάστηκε να περάσουν πολλές δεκαετίες, ενώ μεσολάβησε και η βρετανική κατάκτηση της Κύπρου, ώστε ο κυπριακός Ελληνισμός να δώσει συνέχεια στην εθνεγερσία του 19ου αιώνα, με το ενωτικό κίνημα και τελικά τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ», συμπληρώνει.

Σημειώνει ότι ο όρκος των αγωνιστών της ΕΟΚΑ έγινε στο πρότυπο του όρκου της Φιλικής Εταιρείας, ενώ οι ήρωες του κυπριακού εθνικοαπελευθερωτικού έπους είχαν ως πρότυπο τους αγωνιστές της ελληνικής επανάστασης.

Πηγή: ΚΥΠΕ