Ο ΟΚΥΠΥ κερδίζει τον πόλεμο

Επειδή συνήθως αρεσκόμεθα στις μεμψιμοιρίες, τις γκρίνιες και τις κατηγορίες, πότε δικαιολογημένα και πότε αδικαιολόγητα και επειδή λίγες φορές μπαίνουμε στον κόπο να διατυπώσουμε την ευαρέσκεια, την εκτίμηση και την ευχαρίστησή μας όταν η λειτουργία ενός μηχανισμού, ενός συστήματος ή μιας υπηρεσίας αποδεικνύεται εύρυθμη και αποτελεσματική, μπαίνουμε στη διαδικασία από εδώ να πούμε δυο καλά λόγια για το οικοδόμημα του ΟΚΥΠΥ. Ενός οργανισμού που με τη σύστασή του ανέλαβε να εφαρμόσει το ΓΕΣΥ και πριν προλάβει να κάνει τα πρώτα του βήματα κλήθηκε να αντιμετωπίσει παράλληλα και τις ανατροπές που έφερε η πανδημία του κορονοϊού.

Ο νεοσύστατος ΟΚΥΠΥ πραγματικά μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα από της λειτουργίας του, είχε να ανεβεί ολόκληρο βουνό. Με ελάχιστη εμπειρία, αφού το ΓΕΣΥ μόλις είχε μπει σε στάδιο υλοποίησης προέκυψε η ανάγκη αντιμετώπισης της μεγαλύτερης πανδημίας που αντιμετώπισε ποτέ όχι η Κύπρος αλλά η υφήλιος ολόκληρη. Ένα χρόνο μετά την επέλαση της πανδημίας και παρά τις πρωτόγνωρες συνθήκες που δημιούργησε, χωρίς τεχνογνωσία, χωρίς εξειδικευμένα φάρμακα, ο ΟΚΥΠΥ κλήθηκε να χειριστεί τα θέματα. Αρμενίζοντας σε αχαρτογράφητα ύδατα ο Οργανισμός έδειξε αποτελεσματικότητα και ικανότητα προσαρμογής προς τις νέες συνθήκες. Υπό την καθοδήγηση του Γενικού Διευθυντή Χρίστου Λοϊζίδη, απέφυγε υφάλους και σκοπέλους και προχωρεί με τις μικρότερες δυνατές απώλειες και ζημιές. Λάθη έγιναν. Παραλείψεις εντοπίσθηκαν. Όμως κάνοντας συγκρίσεις, αντιπαραβάλλοντας στοιχεία και δεδομένα, συμπεραίνουμε ότι η μικρή Κύπρος έδειξε απίστευτες ικανότητες προσαρμογής και αποτελεσματικότητες. Μεγάλες χώρες με πολλαπλάσιο ανθρώπινο δυναμικό και μέσα, με εμπειρογνωμοσύνη και επιστημοσύνη εκατοντάδων χρόνων δεν τα κατάφεραν στον ίδιο ικανοποιητικό βαθμό. Αυτό το αποτέλεσμα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στις προσπάθειες των ανθρώπων του ΟΚΥΠΥ που υπό τη διεύθυνση του κ. Λοϊζίδη και έχοντας υπό την ευθύνη τους τα κρατικά νοσηλευτήρια και του ανθρώπινου δυναμικού που τα στελεχώνουν, κατάφεραν να βγουν νικητές. Πρόκειται για αξιοζήλευτο επίτευγμα που πρέπει να αναγνωρισθεί στον οργανισμό, τα στελέχη και όλους τους εργαζόμενους στο οικοδόμημα. Μέσα σε από πρωτοφανείς συνθήκες, υπό την ασφυκτική πίεση που επέβαλε η πανδημία που ενέσκυψε, έχουν πετύχει σχεδόν το ακατόρθωτο. Το μαρτυρούν τα αποτελέσματα που φέρνουν εδώ και ένα χρόνο. Και τους αξίζει δίκαιος έπαινος και ευχαριστίες για την ανυπολόγιστη προσφορά τους.