Αυτογκόλ από το ΔΗΚΟ

Φαίνεται εκεί στο ΔΗΚΟ δεν έχουν υπόψη τους τη γνωστή ρήση «΄Οποιος βρίσκεται σε γυάλινο σπίτι δεν ρίχνει πέτρες». Αν την είχαν κι αν γνώριζαν τις συνέπειες μιας τέτοιας πράξης θα ακολουθούσαν μια πιο συνετή πολιτική. Κυρίως θα ήταν πιο συγκρατημένοι στις επιθέσεις τους κατά της Κυβέρνησης και προσωπικά κατά του προέδρου Αναστασιάδη. Αν γνώριζαν πόσο επικίνδυνο είναι να πετροβολείς ενώ  βρίσκεσαι σε γυάλινο σπίτι θα απέφευγαν να μιλούν για σκάνδαλα και ειδικότερα για το θέμα των χρυσών διαβατηρίων.  Θα σιωπούσαν και δεν θα μιλούσαν για αθέμιτο πλουτισμό, για σύγκρουση συμφερόντων και για εκμετάλλευση θέσεων και αξιωμάτων για αποκόμιση προσωπικών κερδών.

Δυστυχώς γι’ αυτούς, δεν ακολούθησαν τη σύσταση της παροιμίας. Κι έτσι λέγοντας όσα λέγουν καθημερινώς για πλουτισμό του προέδρου Αναστασιάδη και άλλων μελών της Κυβέρνησης από την πώληση διαβατηρίων, αναγκάζουν πολλούς να στραφούν προς τα πίσω και να ανασύρουν από το χρονοντούλαπο, την περιβόητη μεταφορά των δισεκατομμυρίων του Σέρβου προέδρου Μιλόσεβιτς στην Κύπρο. Κι ανοίγοντας τον φάκελο μας θύμισαν ότι πρωταγωνιστής στην υπόθεση αυτή που διέσυρε διεθνώς την Κύπρο, στη βάση και σχετικής έρευνας, ήταν το δικηγορικό γραφείο του Τάσσου Παπαδόπουλου και ο ίδιος ο τότε ηγέτης του ΔΗΚΟ.

Η επιμονή του ΔΗΚΟ να μιλά για διαφθορά εκ μέρους πολιτικών προσώπων και να κάνει το θέμα αυτό λάβαρό του στην προεκλογική του εκστρατεία, υποχρεώνει τόσο τους αντιπάλους του όσο και όσους ασχολούνται με τα κοινά να του υπενθυμίσουν τα δικά του, τεκμηριωμένα αμαρτήματα. Ενδεικτικά μακροσκελές δημοσίευμα του «Πολίτη» ημερομηνίας 16.5.2021 αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Όταν η διεθνής κοινότητα είχε αποκλείσει την τότε Γιουγκοσλαβία ως κράτος παρίας κατά το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 1990, η Κύπρος βρήκε την ευκαιρία να κάνει δουλειές με το Βελιγράδι και η τότε Λαϊκή Τράπεζα έγινε ο βασικός οικονομικός σύνδεσμος του πρώην Γιουγκοσλάβου Προέδρου Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς με τον έξω κόσμο (…) Έρευνα των ‘Financial Times’ αποκάλυψε ότι αντί να πάρουν μέτρα κατά της παραβίασης των κυρώσεων που είχαν επιβληθεί στη Γιουγκοσλαβία, ηγετικά μέλη της στενά δεμένης κυπριακής ελίτ διευκόλυναν τις συναλλαγές.

Μεταξύ αυτών ήταν ο Αυξέντης Αυξεντίου, διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, ο Κίκης Λαζαρίδης, πρόεδρος της Λαϊκής Τράπεζας και ο Τάσσος Παπαδόπουλος, διακεκριμένος δικηγόρος και ηγέτης από το 2002 του Δημοκρατικού Κόμματος, του δεύτερου μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος της χώρας». Σε έκθεση της Carla Del Ponte, επικεφαλής εισαγγελέα στο Δικαστήριο Εγκλημάτων Πολέμου του ΟΗΕ για τη Γιουγκοσλαβία, καταγράφονται στοιχεία για εκατοντάδες συναλλαγές που έγιναν μέσω της τότε Λαϊκής Τράπεζας (Laiki Bank) από οκτώ εταιρείες-βιτρίνα που έδρευαν στην Κύπρο και είχαν στηθεί από το Δικηγορικό Γραφείο του Τάσσου Παπαδόπουλου, μετέπειτα Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Στην ίδια έκθεση γίνονται αποκαλύψεις και ενοχοποιούνται για τον ρόλο τους στη διακίνηση των δισεκατομμυρίων του Μιλόσεβιτς, κυπριακοί παράγοντες, με ξεχωριστή περίπτωση εκείνη του Τάσσου Παπαδόπουλου. Κι όμως οι του ΔΗΚΟ κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Θεωρούν ότι ύστερα από δυο δεκαετίες, τα εγκλήματα διαγράφονται και ξεχνιούνται. Αλλά και να θέλουμε να ξεχάσουμε, δεν μας αφήνουν οι ηγέτες του κόμματος που με οδηγίες προφανώς των επικοινωνιολόγων τους επιμένουν να αναδεικνύουν τα θέματα της διαφθοράς, της διαπλοκής και του ασυμβίβαστου. Ας συνεχίσουν να το πράττουν και θα παίρνουν απαντήσεις. Και σε επικοινωνιακό επίπεδο και στις 30 Μαΐου στις κάλπες. Συνεχίστε λοιπόν κύριοι του ΔΗΚΟ να δίνετε γροθιές στο μαχαίρι.