Πρόεδρος ΕΤΕΚ: Κάποιοι πλούτισαν σε μία νύχτα

Aπό τις επεκτάσεις πολεοδομικών ζωνών κάποιοι πλούτισαν σε μία νύχτα, αναφέρει ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ Κωνσταντίνος Κωνσταντής, που καυτηριάζει την πολιτική των πύργων και των πολεοδομικών κινήτρων εκτιμώντας πως σε κάποιες περιπτώσεις εξυπηρετούνται μεμονωμένα συμφέροντα.

Ο κ. Κωνσταντής, σε συνέντευξή του στον «Φ», υποστηρίζει ότι η πολιτική της μονωμένης κατοικίας εξυπηρέτησε περισσότερο τον επιχειρηματία ανάπτυξης γης παρά τον φτωχό πολίτη της υπαίθρου τον οποίον όλοι επικαλούνται. Αναγνωρίζει πως η παρέμβαση του ΕΤΕΚ δεν ήταν όσο δυναμική θα έπρεπε και δεν βγάζει την «ουρά» του Επιμελητηρίου έξω από την τσιμεντοποίηση που παρατηρείται εις βάρος του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής των πολιτών. Όταν ζητάμε τη γνώμη του ως αρχιτέκτονα για διάφορα κτήρια, αναφέρει πως σε κάποιες περιπτώσεις διερωτάται κανείς πώς σχεδιάστηκαν. Λέει ότι ο συντελεστής δόμησης αποτελεί εθνικό πλούτο και τάσσεται υπέρ της επιστροφής μέρους της υπεραξίας που δημιουργείται στην Πολιτεία μέσω του τέλους πολεοδομικής αναβάθμισης. Θεωρεί αδιανόητο να αναλώνονται χρόνια για να εκπονούνται Τοπικά Σχέδια και να ανατρέπονται σε μία νύχτα από τον εκάστοτε υπουργό Εσωτερικών.

-Tο Επιστημονικό Τεχνικό Επιμελητήριο είναι ο τεχνικός σύμβουλος του κράτους. Αισθάνεστε ότι όντως σας αντιμετωπίζουν ως τεχνικό σύμβουλο ή σας αντιμετωπίζουν κατά περίσταση; 

-Σε κάποιες περιπτώσεις οι παρεμβάσεις μας λαμβάνονται υπόψη και σε κάποιες άλλες αγνοούνται. Το Επιμελητήριο είναι υποχρεωμένο να διαμορφώνει επιστημονικά τεκμηριωμένες απόψεις μακριά από μικροπολιτικές ή πρόσκαιρα οφέλη. Αναπόφευκτα η εφαρμογή τέτοιων απόψεων ενδεχόμενα έχει πολιτικό κόστος ή είναι αντίθετη σε συγκεκριμένα συμφέροντα και αυτός ίσως είναι ο λόγος που δεν υιοθετούνται. Αυτό που έχει σημασία είναι να καθιερωθεί η μέθοδος της σύνθεσης στη λήψη αποφάσεων. Και η επιστημονικά τεκμηριωμένη άποψη έχει πάντα έναν ρόλο, κεντρικό θα έλεγα, να διαδραματίσει στη διαδικασία αυτή. Πρέπει, ως Πολιτεία, να μάθουμε να προσηλωνόμαστε σε μακροπρόθεσμους στόχους και να μην κάνουμε εκπτώσεις χάριν πρόσκαιρου πολιτικού κέρδους. Αυτός, κατά την άποψή μου, είναι και ο κύριος λόγος αστοχίας μας ως Πολιτείας σε μεγάλα θέματα όπως τη μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των ψηλών κτηρίων, της πολεοδομικής στρατηγικής κ.ο.κ.

-Πώς αντιδράτε σε αυτή την αντιμετώπιση; 

-Θεωρώ πως υπάρχει εύφορο έδαφος για το ΕΤΕΚ να διεκδικήσει τον ρόλο του ως εκφραστή της τεκμηριωμένης επιστημονικής άποψης και της διαφάνειας υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, σε πείσμα όσων παρακάμπτουν το Επιμελητήριο και ενθαρρύνουν, για παράδειγμα, την αλόγιστη, άτακτη ανάπτυξη. Με βεβαιότητα σάς λέω πως η αντιμετώπιση αυτή δεν μας αποθαρρύνει, αντίθετα, μας δίνει ισχυρότερο κίνητρο να ενδυναμώσουμε την παρεμβατικότητα του ΕΤΕΚ σε θέματα που απασχολούν την κοινωνία και τον τεχνικό κόσμο.

-Σε τι αναφέρεστε συγκεκριμένα; 

-Μπορεί να είναι η ανέγερση ψηλών κτηρίων, η ανέγερση μεμονωμένης κατοικίας ή και άλλα ζητήματα που άπτονται της πολεοδομικής πολιτικής και ανάπτυξης. Το ΕΤΕΚ οφείλει να διεκδικήσει πιο δυναμικά και, αν χρειαστεί, να εκθέσει όλους όσοι συμβάλλουν στην παραβίαση της νομοθεσίας ή με τη στάση τους δεν υπηρετούν την κοινωνία ως σύνολο αλλά περιορισμένο αριθμό επιχειρηματιών. Παίρνω ως παράδειγμα τη μεμονωμένη κατοικία την οποία επικαλούνται κάποιοι φέροντας ως παράδειγμα τον οικονομικά αδύναμο κάτοικο της υπαίθρου ο οποίος θέλει να κτίσει το σπίτι του ή το σπίτι των παιδιών του σε ένα χωράφι επειδή δεν διαθέτει οικιστική γη. Το ΕΤΕΚ πρέπει να προβάλει την αντίθεσή του και να υποδείξει πως, από τότε που εφαρμόστηκε το μέτρο, ευνοήθηκε όχι ο απλός πολίτης, αλλά κυρίως επιχειρηματίες οι οποίοι επεδίωκαν να κτίσουν και να πουλήσουν ή και εκατομμυριούχοι οι οποίοι ήθελαν να κτίσουν το εξοχικό τους, π.χ., στην κορυφή ενός λόφου. Το ποιοι επωφελήθηκαν καταδεικνύεται και με αριθμούς. Θεωρώ πως πρέπει να απαιτούμε απαντήσεις γιατί ο φορολογούμενος πρέπει να πληρώνει αυτή τη διάσπαρτη ανάπτυξη και γιατί πρέπει να ταλαιπωρηθούν οι επόμενες γενεές επειδή όταν θα υλοποιηθεί ένα έργο κοινής ωφελείας σκοντάφτει σε μια μεμονωμένη κατοικία που δεν έπρεπε να βρίσκεται εκεί που κτίστηκε. Είναι ο ρόλος μας να αντιδρούμε πιο δυναμικά και να αναδεικνύουμε το αυτονόητο που δυστυχώς δεν είναι δεδομένο.

-Πού θεωρείτε ότι η παρέμβασή σας θα μπορούσε να ήταν πιο δυναμική; 

-Να αναφερθώ στα ψηλά κτήρια. Συντάξαμε έκθεση και συμμετείχαμε στη δημιουργία των κατευθυντήριων γραμμών για το τι πρέπει να προηγηθεί μιας έγκρισης ανέγερσης ενός ψηλού κτηρίου. Αυτό ήταν σωστό αλλά δεν το προβάλαμε έντονα ώστε να πάει το μήνυμα πως αυτός που θα το υλοποιούσε αλόγιστα θα έπρεπε να υπολογίσει όχι μεμονωμένα την κάθε ανάπτυξη, αλλά τις συνολικές επιπτώσεις. Θεωρώ πως είχαμε αδυναμία να εκφέρουμε παρεμβατικό λόγο στον βαθμό που θα έπρεπε και να προκαλέσουμε κόστος σε αυτόν που θα λάμβανε τις αποφάσεις. Η ενίσχυση της παρεμβατικότητας και αποτελεσματικότητας του Επιμελητηρίου αποτελεί προσωπικό μου στοίχημα ως προέδρου του.

-Μιλάμε για τους πύργους και για τα προβλήματα που δημιουργούν, αλλά οι πύργοι σχεδιάζονται από αρχιτέκτονες/μηχανικούς ή με δική τους συμμετοχή, αν ο σχεδιασμός προέρχεται από το εξωτερικό. 

-Είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι πύργοι σχεδιάστηκαν κυρίως από γραφεία του εξωτερικού, αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί άλλοθι ή δικαιολογία. Όμως πρέπει να έχουμε υπόψη πως τη στιγμή που συζητιόταν η αδειοδότηση της κατακόρυφης ανάπτυξης, μετά το κούρεμα των καταθέσεων το 2013, δεν μας άκουγε κανείς. Είπαμε ότι τα κίνητρα δεν έπρεπε να ήταν οριζόντια και ότι δεν έπρεπε να δοθεί εθνικός πλούτος ως δώρο στους επιχειρηματίες ανάπτυξης γης χωρίς μέτρο. Για αυτές τις θέσεις το ΕΤΕΚ υπέστη πολεμική. Μας έλεγαν ότι θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, ότι θα έρθει «ζεστό» χρήμα στην Κύπρο και ότι ο τεχνικός σύμβουλος του κράτους αντιδρά αντί να βοηθήσει να στηριχθεί η οικονομία.

-Οι πύργοι ήταν απαραίτητοι για τον τόπο ή απλώς συνέβαλαν στον πλουτισμό κάποιων με αντιγραφή πολιτικών που εφαρμόστηκαν στο εξωτερικό και με ανάμειξη στην εξίσωση και των «χρυσών διαβατηρίων»;

-Θεωρώ ότι δεν πρέπει να δαιμονοποιούμε τέτοιες αναπτύξεις, αλλά ούτε και να ισχυριζόμαστε ότι έσωσαν την οικονομία του τόπου. Είναι γεγονός πως σε αρκετές περιοχές η χωροθέτησή τους είναι εκτός κλίμακας και αλλοιώνει τη φυσιογνωμία του τοπίου της κυπριακής πραγματικότητας.

-Να υποβάλω ένα ερώτημα στον αρχιτέκτονα και όχι στον πρόεδρο του ΕΤΕΚ. Έτυχε να περάσετε έξω από ένα πολύ ψηλό κτήριο και να διερωτηθείτε αν όντως σχεδιάστηκε από αρχιτέκτονα ή από κάποιον άλλο; 

-Υπάρχουν αξιόλογα κτήρια αλλά δυστυχώς βλέπουμε και ψηλά κτήρια τα οποία δεν έχουν την αρχιτεκτονική ποιότητα που θα ανέμενε κανείς. Ναι, κάποιες φορές διερωτάσαι ποια ήταν τα κριτήρια σύνθεσης, αλλά και τα κριτήρια έγκρισης της αδειοδότησής τους. Είμαι δε υπέρ της άποψης ότι αυτοί που επωφελούνται από τα κίνητρα που παραχωρούνται πρέπει να επιστρέφουν κάτι στο κράτος και την ευρύτερη κοινωνία.

-Μιλάμε για το τέλος πολεοδομικής αναβάθμισης; 

-Ναι, δεν μπορείς να αναβαθμίζεις ζώνες και συντελεστές, κάποιοι να πλουτίζουν σε ένα βράδυ και να μην υπάρχει το εργαλείο με βάση το οποίο όσοι επωφελούνται επιστρέφουν κάτι στην κοινωνία. Ο συντελεστής δόμησης που παραχωρείται δεν είναι κάτι αφηρημένο, αλλά αποτελεί δημόσιο πλούτο. Όταν σου επιτρέπω να κτίσεις ένα κτήριο 30 ορόφων, αξιοποιώντας κίνητρα και αυξημένους συντελεστές, ουσιαστικά σου παραχωρώ δημόσιο πλούτο και μέρος του έπρεπε να επιστρέφεται στην πόλη και τους πολίτες.

-Σήμερα, ύστερα και από τα όσα συνέβησαν με την πολιτική των διαβατηρίων, φαίνεται πως και η πρακτική ανέγερσης πύργων οδηγείται σε κορεσμό. Όταν δεν πλήρωσαν όλοι αυτοί, θα καταλήξουμε να πληρώσουν τέλος πολεοδομικής αναβάθμισης οι απλοί πολίτες ή πρέπει να υπάρχουν εξαιρέσεις; 

-Ως Επιμελητήριο επιμείναμε πάρα πολύ στην επιβολή του τέλους όταν ξεκίνησε η συζήτηση, πολύ πριν την απομείωση καταθέσεων το 2013, και εισηγηθήκαμε να εξαιρεθούν μερικώς οι μικροϊδιοκτήτες. Μόνο το ΕΤΕΚ θέτει θέμα επιβολής τέλους πολεοδομικής αναβάθμισης και διερωτώμαστε πώς είναι δυνατόν μια δίκαιη κοινωνία να ανέχεται τόσα χρόνια κάποιοι να πλουτίζουν με αποφάσεις ενός Σώματος μέσα σε μία νύχτα. Να φέρω ως παράδειγμα μια περιοχή της Πάφου όπου ένα ακίνητο άξιζε €100.000 και την επομένη μέρα, λόγω της αναθεώρησης των πολεοδομικών ζωνών, η αξία εκτοξεύθηκε σε €1 εκατ. Ναι, υπήρξαν περιπτώσεις κατά τις οποίες αξίες ακινήτων δεκαπλασιάστηκαν από αναβαθμίσεις ζωνών. Το Επιμελητήριο σε σειρά παρεμβάσεών του επιμένει πως πρέπει να αναγνωριστεί η σημασία σύστασης μιας διαφανούς μεθοδολογίας οικονομικής ανάλυσης των Σχεδίων Ανάπτυξης σε σχέση με τις αξίες που δημιουργούν οι αλλαγές ζωνών ώστε παράλληλα να αντλούνται πόροι για υλοποίηση έργων για την πόλη και τους ανθρώπους της.

-Ποια η αντίδραση από κυβερνητικής πλευράς στο θέμα του τέλους πολεοδομικής αναβάθμισης; 

-Όλοι οι υπουργοί Οικονομικών και Εσωτερικών μάς λένε πως έχουμε δίκαιο και ότι θα το εξετάσουν αλλά ουδείς αποφάσισε, π.χ., ότι από την 1/1/2021 επιβάλλεται το τέλος. Τώρα που θα συζητηθούν τα νέα τοπικά σχέδια είναι μια μεγάλη ευκαιρία υιοθέτησής του. Αποτελεί πάγια θέση μας πως θα πρέπει να προωθηθεί άμεσα η υιοθέτηση και χρήση των μηχανισμών και πολεοδομικών εργαλείων ανάκτησης αξίας ή και εξισορρόπησης αξίας, που δημιουργείται από τις πολεοδομικές αποφάσεις.

Εθνική πολιτική για τις πολεοδομικές ζώνες

Η αναβάθμιση των πολεοδομικών ζωνών κατά καιρούς προκάλεσε αντιδράσεις επειδή υπήρξαν κρούσματα που αντί να διευρυνθεί ο πυρήνας των κοινοτήτων εντάσσονταν σε ζώνες ανάπτυξης περιοχές στο πουθενά εκτός των κοινοτήτων. Το έχετε δει αυτό; 

-Θεωρώ ότι στο παρελθόν έγιναν τεράστια λάθη και αυτό έγινε σκόπιμα για να ευνοηθούν κάποιοι. Δεν δικαιολογούνταν κάποιες επεκτάσεις με βάση την επιστήμη της πολεοδομίας. Ενώ φυσιολογικά έπρεπε να διευρυνθεί ο δακτύλιος σε μια κοινότητα, χωρίς τεκμηρίωση έβλεπες ξαφνικά σε ένα απομακρυσμένο θύλακα να δημιουργείται  μια οικιστική ζώνη. Δεν μπορεί ο εκάστοτε υπουργός Εσωτερικών ή το Υπουργικό Συμβούλιο να ακυρώνουν διαδικασίες χρόνων και σε μία νύχτα να ανατρέπουν την πολεοδομική πολιτική, ακόμη και 1-2 βδομάδες πριν από προεδρικές εκλογές. Άρα, συνοψίζοντας, λέω πως ναι έγιναν λάθη στο παρελθόν για να ευνοηθούν ορισμένοι ή και για άλλους λόγους. Χρειάζεται μία εθνική στρατηγική για το πώς επεκτείνονται ή αναβαθμίζονται οι πολεοδομικές ζώνες σε παγκύπρια κλίμακα.

Μόνο μέσω Πολεοδομικού Συμβουλίου οι τροποποιήσεις

Το ΕΤΕΚ έχει κάποια πρόταση για περαιτέρω βελτίωση της πολιτικής για αναθεώρηση των ζωνών; 

-Το Επιμελητήριο θεωρεί πως μετά τη λήψη απόφασης από το Πολεοδομικό Συμβούλιο πρέπει να αφαιρείται από τον υπουργό η δυνατότητα να προχωρεί σε τροποποιήσεις. Αν θέλει να κάνει τροποποιήσεις, αυτό πρέπει να είναι τεκμηριωμένο και κατόπιν αναπομπής στο Πολεοδομικό Συμβούλιο στο οποίο να εξηγεί γιατί θέλει να επέλθει η όποια επέκταση σε μια περιοχή. Και αν η επιχειρηματολογία του δεν πείθει διότι δεν είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη, τότε να εκτεθεί. Ως θέμα αρχής δεν νοείται να παίρνει το Σχέδιο ο υπουργός, μετά που πέρασε από μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων κοκ και να παρακάμπτει όλους αυτούς που εξέτασαν την κάθε επέκταση λεπτομερώς και έλαβαν αποφάσεις, και να υιοθετείται η δική του ατεκμηρίωτη θέση. Αυτό που ζητούμε, εφαρμόζεται ήδη στη λειτουργία του Συμβουλίου Μελέτης Παρεκκλίσεων.

-Φαίνεται να απουσιάζει αυτό που λέμε ενιαία πολιτική. 

Ναι, και αυτό φαίνεται και από τη μη εκπόνηση του σχεδίου για τη νήσο Κύπρο. Υστερούμε στη χάραξη στρατηγικής και αυτό μας αναγκάζει να λειτουργούμε πυροσβεστικά και όχι προνοητικά.

-Γιατί δεν υλοποιήθηκε; 

-Συχνά προβάλλεται ως βασική αιτία η συνθήκη της κατοχής και πως αυτό θα καθιστούσε αδύνατον να σχεδιαστεί και να εφαρμοστεί σε ολόκληρη την Κύπρο. Εντάξει, η μισή Κύπρος είναι κατεχόμενη αλλά αυτό σημαίνει πως και η υπόλοιπη μισή θα πρέπει να μείνει πολεοδομικά ανεξέλεγκτη; Και αντί τα διάφορα σχέδια (τοπικά και άλλα) να προσαρμόζονται σε αυτό το Σχέδιο, στο τέλος της ημέρας να αντιμετωπίζονται μεμονωμένα  και να λαμβάνονται αποφάσεις από Υπουργικά Συμβούλια που δημιουργούν απρογραμμάτιστη και ανεξέλεγκτη ανάπτυξη, είτε αυτή αφορά γήπεδα γκολφ, είτε πύργους, είτε μαρίνες, είτε άλλες μεγάλες αναπτύξεις, οχληρές ή βιομηχανικού τύπου αναπτύξεις, χωρίς να υπάρχει μια μελέτη για το τί χρειάζεται ο τόπος, πόσες από αυτές τις αναπτύξεις μπορούν να συνυπάρξουν;

-Γιατί δεν λαμβάνονται έστω και τώρα αποφάσεις; 

-Συμμερίζομαι απόλυτα αυτή τη θέση. Γιατί να επαφίεται στο εκάστοτε Υπουργικό Συμβούλιο να αποφασίζει μεμονωμένα και αποσπασματικά για τα επόμενα 50 χρόνια και όχι συγκροτημένα και βάση στρατηγικής για την ανάπτυξη; Φτάσαμε στο σημείο να επιτρέπονται σχεδόν τα πάντα παντού αλλά όταν η κοινωνία χρειάζεται μια υπηρεσία π.χ. ΧΥΤΑ, να μην βρίσκεται χώρος να τη φιλοξενήσει λόγω των αντιδράσεων. Δεν υπάρχει εθνικό χωροταξικό σχέδιο το οποίο να αντιμετωπίζει ολιστικά ακόμα και τα μεγάλα ζητήματα και, αναλόγως του ποιοι κυβερνούν και το ποιους θέλουν να εξυπηρετήσουν, εφαρμόζουν και την ανάλογη πολιτική. Και περιφέρουμε π.χ. τα ασφαλτικά από κοινότητα σε κοινότητα χωρίς να βρίσκουμε έναν χώρο να δεχθεί να τα φιλοξενήσει. Και σε κάποιες περιπτώσεις αντιδρούν και οι πολίτες και έχουν δίκιο.

-Κάποιοι θεωρούν πως η μονιμοποίηση των κινήτρων την περίοδο της κρίσης ήταν εγκληματική επειδή ουσιαστικά έπαυαν να αποτελούν κίνητρο για ανάπτυξη την ώρα που ο τόπος αντιμετώπιζε πρόβλημα και απλώς έδιναν αξία σε περιουσίες διαφόρων, οι οποίοι έχουν την ευχέρεια να πουλήσουν την υπεραξία που δημιουργήθηκε π.χ. με παραχώρηση συντελεστών δόμησης σε βάθος χρόνου.

-Το ΕΤΕΚ εξαρχής υποστήριξε ότι τα κίνητρα θα έπρεπε να έχουν ημερομηνία λήξης ακριβώς για να αποτελούν πραγματικό κίνητρο ανάπτυξης σε μια δύσκολη περίοδο για τον τόπο και όχι μέσο αύξησης της αξίας περιουσιών και μελλοντικής εκμετάλλευσης των αποφάσεων που λήφθηκαν για να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση. Αν θέλω να τονώσω την οικοδομική βιομηχανία και την οικονομία γενικότερα αποφασίζω μέτρα που εφαρμόζονται σε εύλογο χρονικό διάστημα. Δεν τα παραχωρώ σε κάποιους άνευ χρονικών περιορισμών, ώστε να βρουν κάποτε την ευκαιρία σε καλύτερες οικονομικές περιόδους να πουλήσουν αυτό που τους δόθηκε δημιουργώντας υπερκέρδη.

-Δεν νομίζετε ότι κάποια κίνητρα ήταν τραβηγμένα; 

-Ναι, για παράδειγμα στην περίπτωση των γηπέδων γκολφ που διπλασιάστηκε ο συντελεστής δόμησης το κίνητρο ήταν υπερβολικό. Ουσιαστικά μιλάμε για ανατροπή της πολεοδομικής φιλοσοφίας και για αποφάσεις που παραβαίνουν βασικές αρχές αστικού σχεδιασμού και ορθολογικής ανάπτυξης.

Αναγκαίος ο αστικός σχεδιασμός

Υπάρχουν πολίτες  οι οποίοι είτε έχουν την οικονομική άνεση, είτε δανείζονται περισσότερα για να κτίσουν σε μια περιοχή που επιτρέπονται μέχρι και δύο όροφοι. Όμως υπάρχει η διακριτική ευχέρεια των πολεοδομικών αρχών να επιτρέπουν την ανέγερση επιπλέον δύο ορόφων. Θεωρείτε πως είναι ορθό κάτι τέτοιο; 

-Η διακριτική ευχέρεια δεν είναι λανθασμένη προσέγγιση, νοουμένου ότι ασκείται με φειδώ και διαφάνεια, καθώς και όταν τεκμηριώνεται, υπό την έννοια πως αν επιτραπεί κάτι τέτοιο το κτήριο θα έχει μεγαλύτερη απόσταση από τις διώροφες κατοικίες κλπ. Από την άλλη έχουν δίκιο και οι ιδιοκτήτες όταν η εξαίρεση τείνει να μετατραπεί σε κανόνα. Ωστόσο θεωρώ πως σήμερα η Πολεοδομία δεν εγκρίνει ελαφρά την καρδία επιπλέον ορόφους. Είχαμε εισηγηθεί να διαφοροποιηθεί  η πολιτική  κατά τρόπον ώστε σε περιοχές μέχρι δύο ορόφους να μην επιτρέπεται η έγκριση επιπλέον ορόφων όποιος και αν είναι ο αιτητής και παράλληλα να οριστούν περιοχές στις οποίες θα μπορούν να κτιστούν μόνο πολυκατοικίες.

-Αναφερόμαστε σε αναπτύξεις αλλά σε κάποιες περιπτώσεις αυτό που γίνεται είναι τσιμέντωμα το οποίο βαφτίζουμε ανάπτυξη. 

-Αν εφαρμοζόταν ο αστικός αναδασμός και χωροθετούνταν οι χρήσεις εκεί όπου έπρεπε (από τα σχολεία μέχρι τα σπίτια και τις υποδομές)  στη βάση ενιαίου σχεδιασμού τα πράγματα θα ήταν καλύτερα. Ο αστικός αναδασμός συζητείται εδώ και χρόνια αλλά ούτε και η Βουλή βοηθά στην έγκριση σωστών πολιτικών. Δεν ασχολούμαστε με την ποιότητα του χώρου, είτε είμαστε αρχιτέκτονες, είτε Επιμελητήριο, είτε κοινωνία και επικεντρωνόμαστε στο επίπεδο του οικοδομικού οικοπέδου. Αυτό δυστυχώς αποτυπώνεται και στο ότι συχνά ο δημόσιος χώρος, πάρκα κ.λπ., είναι παραμελημένος και ασυντήρητος. Και επειδή στόχος ορισμένων είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους, ναι σε κάποιες περιπτώσεις οδηγούμαστε στην τσιμεντοποίηση.

-Βεβαίως μιλάμε για αστικό αναδασμό αλλά σήμερα επειδή κάποιοι δεν επιθυμούν να κτίσουν στα ακίνητα τους, υπάρχουν άδεια οικόπεδα, ελλιπές οδικό δίκτυο κ.λπ. 

-Συμφωνώ. Για παράδειγμα εδώ στην περιοχή μας υπάρχουν δρόμοι στο μισό πλάτος που απαιτείται επειδή κάποιοι ιδιοκτήτες δεν ανέπτυξαν τα τεμάχιά τους και δεν παραχώρησαν τμήμα της ακίνητης περιουσίας τους. Ο δρόμος χρησιμοποιείται από εκατοντάδες φοιτητές χωρίς να υπάρχουν επαρκή πεζοδρόμια κ.λπ., κάτι το οποίο εγείρει και θέματα ασφάλειας. Και αυτή η εικόνα υπάρχει σε αρκετές περιοχές. Είναι απίστευτο να βρίσκεσαι σε έναν δρόμο πλάτους 11 μέτρων και σε κάποιο στάδιο επειδή ο ιδιοκτήτης ενός τεμαχίου δεν θέλει να κτίσει να μειώνεται το πλάτος σε πέντε μέτρα. Έχουμε εισηγήσεις και θα θέσουμε ξανά το θέμα ενώπιον της Βουλής.

-Ένα άλλο ζήτημα που ήγειρε κατά καιρούς το ΕΤΕΚ αφορά και την απουσία ελέγχου εκ μέρους των Τοπικών Αρχών του τι κτίζεται επιτόπου και αν αυτό που κτίζεται συνάδει με τα εγκεκριμένα σχέδια ή ο καθένας κτίζει ό,τι θέλει χωρίς έλεγχο και ύστερα τρέχει να το νομιμοποιήσει. 

-Ναι, όντως εγείραμε κατ’ επανάληψη το ζήτημα αλλά δεν προχωρά, είτε επειδή οι τοπικοί άρχοντες θέλουν να ικανοποιήσουν τους ψηφοφόρους τους, είτε επειδή κάποιοι Δήμοι δεν έχουν προσωπικό, είτε για να διατηρηθεί το σημερινό πελατειακής φύσης σύστημα που αναγκάζει τον πολίτη να είναι εξαρτημένος. Για αυτό ζητούμε εδώ και χρόνια τις ενιαίες αρχές ελέγχου της ανάπτυξης, μια σε κάθε πόλη, που θα είναι ένα καθαρά τεχνοκρατικό σώμα που θα αδειοδοτεί και θα ελέγχει. Με τις ενιαίες αρχές θα επιτευχθεί η κρίσιμη μάζα και θα υπάρξουν οικονομίες κλίμακας, και συνεπώς δεν θα υπάρχει πλέον δικαιολογία για την ανυπαρξία οικοδομικού ελέγχου στο εργοτάξιο. Έχουμε προτείνει επίσης τη θέσπιση του θεσμού του ελεγκτή δόμησης και μια σειρά άλλων μέτρων για ενδυνάμωση του οικοδομικού ελέγχου. Δυστυχώς συχνά αυτό που απουσιάζει είναι η βούληση.

Philenews