ΕΔΥ προσλήψεις και προαγωγές

ÔåëåôÞ ðñÜîçò äéïñéóìïý ôïõ ÐñïÝäñïõ êáé ôùí Ìåëþí ôçò ÅðéôñïðÞò Äçìüóéáò Õðçñåóßáò, óôçí ðáñïõóßá ôïõ ÐñïÝäñïõ ôçò Äçìïêñáôßáò ê. Íßêïõ ÁíáóôáóéÜäç, Ëåõêùóßá 6 Éïõëßïõ 2015.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης πληροφορούν το κοινό, τους πολίτες, ότι η Βουλή τροποποίησε τη νομοθεσία που αφορά τη διαδικασία πρόσληψης εργαζομένων στον δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Η επελθούσα αλλαγή που θα ισχύει από την 1/1/2021, προνοεί ότι στη λεγόμενη short list με τα ονόματα των υποψηφίων για πρόσληψη που στέλνονται στην ΕΔΥ για την προφορική εξέταση, θα είναι σαφώς μικρότερη. Σύμφωνα λοιπόν με την αναθεωρημένη νομοθεσία στη λίστα που θα παραπέμπεται ενώπιον της ΕΔΥ και στα λοιπά διορίζοντα όργανα θα περιλαμβάνονται μόνο οι υποψήφιοι που θα έχουν πραγματικές προοπτικές διορισμού με βάση τα αποτελέσματα των γραπτών εξετάσεων.  Όπως αναφέρεται, με τον τρόπο αυτό από τη μια απλοποιείται το όλο σύστημα και από την άλλη επιταχύνεται η διαδικασία της πρόσληψης, περιορίζοντας ταυτόχρονα τη γραφειοκρατία και κατ’ επέκταση το δημόσιο κόστος.

Ίσως αυτοί που πρότειναν, μελέτησαν και ενέκριναν τη νομοθεσία να βρήκαν όντως αιτιολογημένη και απαραίτητη την αλλαγή. Όμως αυτό δεν φαίνεται (άλλωστε πουθενά δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο), να περιορίζει το ρουσφέτι, τη συναλλαγή και την αναξιοκρατία. Όλοι γνωρίζουμε ότι και στις προσλήψεις και στις προαγωγές στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, κυριαρχεί το μέσο, οι διασυνδέσεις, η διαπλοκή και τα κομματικά κριτήρια. Κι αυτοί που υπηρετούν σαν πειθήνια όργανα τις καταστάσεις αυτές δεν είναι άλλοι από τα μέλη της ΕΔΥ, τα οποία θεωρούν υποχρέωσή τους να εξυπηρετούσαν αυτόν ή αυτούς που τα διόρισαν και αυτόν ή αυτούς που βοήθησαν να διορισθούν.

Η μάστιγα που κατατρώει τα σωθικά της κρατικής μηχανής είναι η ανικανότητα, η αδιαφορία, η χαμηλή παραγωγικότητα των υπαλλήλων. Και το κακό ξεκινά από τον διορισμό τους αφού κατά τεκμήριο δεν προσλαμβάνονται και δεν προάγονται οι καλύτεροι και οι παραγωγικότεροι. Έτσι αυτός που εισέρχεται στην κρατική μηχανή έχοντας κομματικές ή άλλες πλάτες, αισθάνεται τη σιγουριά και την ασφάλεια της κάλυψης που έχει χωρίς να ενδιαφέρεται να δουλέψει, να παραγάγει έργο και να εξυπηρετήσει τον πολίτη. Γνωρίζει ότι η αδράνειά και η αδιαφορία του δεν θα έχει επιπτώσεις στο εργασιακό του καθεστώς.

Σε όλο αυτό το σύστημα μεγάλη ευθύνη έχουν τα μέλη της ΕΔΥ που δεν έχουν το ανάστημα να αποκρούσουν παρεμβάσεις και πιέσεις και κάνοντας σωστά το καθήκον και ανταποκρινόμενα στην αποστολή τους να επιλέγουν και να προάγουν τους καλύτερους. Με τη στάση τους ζημιώνουν τα μέγιστα το δημόσιο. Φτάνει να παραπέμψουμε στις υποθέσεις που παραπέμπονται στα δικαστήρια και τα οποία απορρίπτουν τις αποφάσεις της ΕΔΥ. Εκεί κι αν υπάρχει κόστος οικονομικό και άλλο. Είναι λοιπόν καιρός τα μέλη της Επιτροπής να αρθούν στο ύψος των ευθυνών τους.